பாசஜிண ஸ்துதி
இது சமண சமயத்தின் 23வது தீர்த்தங்கரரான பார்சுவநாதரைப் போற்றும் ஒரு பக்திப் பாடல். இது அவரது தெய்வீக சக்தியையும், பக்தர்களை பயம் மற்றும் துன்பங்களிலிருந்து காக்கும் அவரது திறனையும் விவரிக்கிறது.
செய்யுள்கள்
எல்லா சித்தர்களையும், தூய தர்மத்தையும், கேவல ஞானத்தையும் வணங்கி, பிறவிப் பயத்தை நீக்கும் பார்சுவ ஜினரைத் தலைவணங்குகிறேன்.
பாடல் 1
தனஞ்சயரில் பிறந்த சிறந்த முனிவர், கொடிய மனமும் கொடிய துன்பமும் கொண்ட துஷ்டனான கயன் எனும் அசுரனால் துன்புறுத்தப்பட்டார்.
பாடல் 2
அந்தக் கொடிய துன்பம், பார்சுவ ஜினரின் ஆற்றலால் அழிக்கப்பட்டது. அந்த ஆற்றலை நான் தலைவணங்கி வணங்குகிறேன்.
பாடல் 3
எல்லா உயிர்களும் இன்பம் அடைந்து துன்பத்திலிருந்து விடுபடுவதற்கு காரணமான அந்தப் பார்சுவ ஜினரை வணங்குகிறேன்; பிறவிப் பயத்தை நீக்கும் அவரை வணங்குகிறேன்.
பாடல் 4
இவ்வாறு பயத்தை நீக்கும் பார்சுவ ஜினரின் துதியானது முனி வசூரியால் இயற்றப்பட்டது. இதனால் பயம் ஏற்படாது, தீய கதியின் துன்பமும் அடையமாட்டார்கள்.
பாடல் 5
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
தினசரி அல்லது சுப திதிகளில் (ஏகாதசி, பௌர்ணமி)
பிரம்ம முகூர்த்தம் (காலை 4 - 6) அல்லது அந்திப் பொழுது
நெய் தீபம், தூபம், மலர்கள் மற்றும் நைவேத்தியம்
- மன அமைதி, ஆன்மீக முன்னேற்றம் மற்றும் நேர்மறை ஆற்றல்
பின்னணி
இந்தப் பாடல் சமண சமயத்தின் புனித நூல்களில் ஒன்றான 'பாசஜிண ஸ்துதி' என்னும் பக்திப் பாடலாகும். இது சமண சமயத்தின் 23வது தீர்த்தங்கரரான பார்சுவநாதரைப் போற்றும் வகையில் அமைந்துள்ளது. பாரம்பரியமாக இந்தப் பாடல் அனைத்து சமணர்களாலும், குறிப்பாக தினசரி வழிபாட்டின் போது அல்லது துன்பங்களிலிருந்து விடுபட வேண்டி பாடப்படுகிறது. இது பிராகிருத மொழியில் இயற்றப்பட்டுள்ளது, இது பண்டைய இந்தியாவின் பொது மக்கள் மொழியாகும்.
இந்த பாடல் பற்றி
இயற்றியவர்: Acharya Manatunga · Jain Acharya · Traditionally 6th–7th century CE
A Jain monk credited with composing the Bhaktamara Stotra, a 48-verse hymn to the first Tirthankara Rishabhanatha. According to tradition, he composed it while imprisoned, with each completed verse miraculously breaking one of his chains — a devotional legend rather than a historically verified event, but central to how the hymn is revered today.
Acharya Manatunga இன் மேலும்
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
நூலாசிரியர்
மணதுங்கசூரி எனும் சமண ஆச்சாரியர் இந்தப் பயஹர ஸ்தோத்திரத்தை இயற்றினார். இவர் கிபி 8-9 ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர் என மதிப்பிடப்படுகிறது. சமண இலக்கியத்தில் முக்கிய பங்களிப்பு செய்தவர்.
மொழி
இந்தப் பாடல்கள் பிராகிருத மொழியில் எழுதப்பட்டுள்ளன. பிராகிருதம் பண்டைய இந்தியாவின் நாடோடி மொழி ஆகும், இது சமண சூத்திரங்கள் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்பட்டன. இது சமஸ்கிருதத்தை விட எளிமையானதாகும்.
கதைச் சுருக்கம்
இரண்டாம் பாடல் ஒரு கொடிய அசுரனான தனஞ்சயனின் கதையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இந்த அசுரன் ஒரு சமண முனிவரைக் கொடிய உபசர்க்கங்களால் (இடையூறுகள்) துன்புறுத்தினான். அந்த முனிவர் பார்சுவநாதரை நினைத்து வேண்டினார்.
பார்சுவநாதரின் ஆற்றல்
மூன்றாம் பாடலில், பார்சுவநாதரின் பிரபாவத்தால் அந்த கொடிய உபசர்க்கம் நீங்கியதாக கூறப்படுகிறது. இது தீய சக்திகளை வெல்ல பக்தியின் ஆற்றலை விளக்குகிறது.
பலன்கள்
நான்காம் பாடல் கூறுகிறது: பார்சுவநாதரை வணங்கும் அனைத்து உயிர்களும் இன்பம் பெற்று துன்பத்திலிருந்து விடுபடுகின்றன. ஐந்தாம் பாடல் மேலும் கூறுகிறது: இந்த ஸ்தோத்திரத்தைப் படிப்பவருக்கு பயம், துர்க்கதி மற்றும் துக்கம் அணுகாது.
Parshvanatha
சமணம் இலிருந்து மேலும்
அனைத்தையும் காண்கதொடர்புடைய போதனைகள்
ஒரே போதனை, மரபுகள் முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது
