ଭୟହର ସ୍ତୋତ୍ର (ପାର୍ଶ୍ୱନାଥ ଭଗବାନଙ୍କ ଭୟ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସ୍ତୋତ୍ର)
ଏହା ଏକ ଜୈନ ଭକ୍ତି ସ୍ତୋତ୍ର ଯାହା ୨୩ତମ ତୀର୍ଥଙ୍କର ଭଗବାନ ପାର୍ଶ୍ୱନାଥଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କରେ। ଏଥିରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ଯେ କିପରି ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଏକ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସକୁ ପରାଜିତ କଲା, ଏବଂ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର ଜପ ଭୟ ଦୂର କରେ, ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କରେ ଏବଂ ଏକ ଭଲ ପୁନର୍ଜନ୍ମ କରାଏ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କୁ, ଶୁଦ୍ଧ ଧର୍ମକୁ ଏବଂ କେବଳ ଜ୍ଞାନକୁ ନମସ୍କାର କରି, ମୁଁ ପାଶଜିନ (ପାର୍ଶ୍ବନାଥ)ଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ଯିଏ ଭବଭୟ ହରଣ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଶ୍ଲୋକ 1
ଯାହାଙ୍କ (ପାଶଜିନଙ୍କ) ପ୍ରଭାବରେ, ଦୁଷ୍ଟ ଅସୁର ଧନଞ୍ଜୟଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ଭୟଙ୍କର ଉପସର୍ଗ, ମହାମୁନିଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ମନରେ ପୀଡ଼ିତ କରିଥିଲା।
ଶ୍ଲୋକ 2
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେହି ଉତ୍ପନ୍ନ ଭୟଙ୍କର ଉପସର୍ଗଜନିତ ଦୁଃଖ ଦୂର ହୋଇଥିଲା। ଏହା ପାଶଜିନଙ୍କ ପ୍ରଭାବ। ମୁଁ ମସ୍ତକ ନତ କରି ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଶ୍ଲୋକ 3
ଯାହାଙ୍କଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସୁଖ ପାଆନ୍ତି ଏବଂ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ସେହି ପାଶଜିନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ, ଯିଏ ଭବଭୟ ହରଣ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଶ୍ଲୋକ 4
ଏହିପରି ମଣଇବସୂରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଏହି ଭୟହର ସ୍ତୁତି ପାଶଜିନଙ୍କ ପାଇଁ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଭୟ ପଡ଼େ ନାହିଁ ଏବଂ ଦୁର୍ଗତିର ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଶ୍ଲୋକ 5
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ପ୍ରତିଦିନ କିମ୍ବା ଶୁଭ ତିଥିରେ
ବ୍ରାହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ
ଘିଅ ଦୀପ, ଧୂପ, ତାଜା ଫୁଲ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ
- ମାନସିକ ଶାନ୍ତି, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ଓ ସକାରାତ୍ମକ ଶକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଜୈନ ପରମ୍ପରାର ଅଂଶ ଏବଂ ପରମ୍ପରାଗତ ଭାବରେ ଜୈନ ମୁନି ମଣିଧାରୀ ସୂରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ବୋଲି ବିବେଚିତ। ଭକ୍ତମାନେ ବିଶେଷ କରି ଭୟ କିମ୍ବା କଷ୍ଟ ସମୟରେ ଭଗବାନ ପାର୍ଶ୍ୱନାଥଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏହାକୁ ପାଠ କରନ୍ତି। ଏହି ପାଠରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ଯେ ରାକ୍ଷସ ଧନଞ୍ଜୟ କିପରି ଜଣେ ମହାନ ଋଷିଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କଲା, ଏବଂ ଭଗବାନ ପାର୍ଶ୍ୱନାଥଙ୍କ ଶକ୍ତି ସେହି ପୀଡ଼ାକୁ ନଷ୍ଟ କଲା। ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ 'ଭୟହର' (ଭୟ-ନାଶକ) ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସୁରକ୍ଷା ଏବଂ ନକାରାତ୍ମକ ପରିଣାମରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରାୟତଃ ଜପ କରାଯାଏ।
ଏହି ପାଠ ବିଷୟରେ
ରଚୟିତା: Acharya Manatunga · Jain Acharya · Traditionally 6th–7th century CE
A Jain monk credited with composing the Bhaktamara Stotra, a 48-verse hymn to the first Tirthankara Rishabhanatha. According to tradition, he composed it while imprisoned, with each completed verse miraculously breaking one of his chains — a devotional legend rather than a historically verified event, but central to how the hymn is revered today.
Acharya Manatungaଙ୍କ ଅଧିକ ରଚନା
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ପ୍ରଣାମର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ
ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାର ଆରମ୍ଭରେ ଭକ୍ତ ସର୍ବସିଦ୍ଧ, ଶୁଦ୍ଧ ଧର୍ମ ଏବଂ କେବଳ ଜ୍ଞାନକୁ ନମସ୍କାର କରି ତା’ପରେ ଭଗବାନ ପାର୍ଶ୍ୱନାଥଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରିଛନ୍ତି। ଏହା ଜୈନ ପରମ୍ପରାର ଏକ ମୌଳିକ ଧାରଣାକୁ ଦର୍ଶାଏ — ତୀର୍ଥଙ୍କରଙ୍କ ପୂଜା ପୂର୍ବରୁ ସିଦ୍ଧ, ଧର୍ମ ଓ ଜ୍ଞାନକୁ ପ୍ରଥମେ ସ୍ୱୀକାର କରାଯାଏ।
ପାର୍ଶ୍ୱନାଥଙ୍କ ଚମତ୍କାର
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର ମୂଳ କାହାଣୀ ହେଉଛି ଦୁଷ୍ଟ ଅସୁର କମଠଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟ ଭୟଙ୍କର ଉପସର୍ଗ (ବିପଦ)ରୁ ଭଗବାନ ପାର୍ଶ୍ୱନାଥ ଧନଞ୍ଜୟ ନାମକ ମୁନିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ଏହି ଘଟଣା ପାର୍ଶ୍ୱନାଥଙ୍କ ପ୍ରଭାବର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଉଦାହରଣ ଭାବରେ ପରିଗଣିତ ହୁଏ।
ରଚୟିତା ଓ ରଚନା
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର ଅନ୍ତିମ ପଦରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି ଯେ ଏହା ମନଇବସୂରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ। ଏହା ପ୍ରାକୃତ ଭାଷାରେ ଲିଖିତ, ଯାହା ସେହି ସମୟର ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ଭାଷା ଥିଲା ଏବଂ ଧାର୍ମିକ ଗ୍ରନ୍ଥଗୁଡ଼ିକରେ ବ୍ୟବହୃତ ସଂସ୍କୃତଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଥିଲା।
ଭୟ ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି
ସ୍ତୋତ୍ରର ପ୍ରତିପାଦ୍ୟ ହେଉଛି ଯେ ପାର୍ଶ୍ୱନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ ସମସ୍ତ ଜୀବ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସୁଖ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହି ବିଶ୍ୱାସ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଜୀବନର କଷ୍ଟ ସମୟରେ ଆଶ୍ୱାସନା ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କଲେ ଭୟ ଓ ଦୁର୍ଗତିର ଦୁଃଖ ନିକଟକୁ ଆସେ ନାହିଁ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ।
ଜୈନ ଧର୍ମର ୨୩ତମ ତୀର୍ଥଙ୍କର
ପାର୍ଶ୍ୱନାଥ ଜୈନ ଧର୍ମର ୨୩ତମ ତୀର୍ଥଙ୍କର ଅଟନ୍ତି, ଯିଏ ମହାବୀରଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଭବଭୟହର ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ଅର୍ଥାତ୍ ସଂସାରର ଭୟ ଓ ଜନ୍ମ-ମୃତ୍ୟୁର ଚକ୍ରରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି।
Parshvanatha
ଜૈନ ଧର୍ମ ରୁ ଅଧିକ
ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁସମ୍ପର୍କିତ ଶିକ୍ଷା
ସେହି ଶିକ୍ଷା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ