ਭਯਹਰ ਸਤੁਤ (ਪਾਸਜਿਣ ਸਤੁਤ)
ਇਹ ਇੱਕ ਜੈਨ ਭਗਤੀ-ਰਚਨਾ ਹੈ ਜੋ ਪਾਰਸ਼ਵਨਾਥ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈਣ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਡਰ, ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤੁਕਾਂ
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਸਿੱਧਾਂ, ਸ਼ੁੱਧ ਧਰਮ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਾਰਸ਼ਵ ਜਿਨ ਨੂੰ—ਜੋ ਭਵ-ਭੈ (ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ) ਨੂੰ ਹਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ—ਵੰਦਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਲੋਕ 1
ਜਿਸ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਕਰਾਲ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੁਸ਼ਟ ਅਸੁਰ ਨੇ ਧਨੰਜਯ (ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ) ਮੁਨੀਵਰ ਨੂੰ ਘੋਰ ਉਪਸਰਗ (ਵਿਘਨ) ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 2
ਉਸ (ਅਸੁਰ) ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਉਪਸਰਗ-ਦੁੱਖ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਪਾਰਸ਼ਵ ਜਿਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਲੋਕ 3
ਜਿਸ (ਪਾਰਸ਼ਵ ਜਿਨ) ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਪਾਰਸ਼ਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਭਵ-ਭੈ ਹਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਲੋਕ 4
ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਮਣਇਵਸੂਰੀ (ਆਚਾਰੀਆ) ਦੁਆਰਾ ਭਯ-ਹਰਣ (ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ) ਪਾਰਸ਼ਵ ਜਿਨ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਰਚੀ ਗਈ, ਜਿਸ (ਸਤੁਤੀ) ਦੇ ਕਾਰਨ ਡਰ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਅਤੇ ਦੁਰਗਤੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 5
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਤਿਥੀਆਂ 'ਤੇ
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ ਜਾਂ ਸੰਝ ਵੇਲੇ
ਘਿਓ ਦਾ ਦੀਵਾ, ਧੂਫ਼, ਤਾਜ਼ੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਜਲ
- ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ
ਪਿਛੋਕੜ
ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਜੈਨ ਧਰਮ ਦੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਭਗਤੀ-ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ 'ਭਯਹਰ ਸਤੁਤ' (ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉਸਤਤ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਪਾਰਸ਼ਵਨਾਥ (ਪਾਸਜਿਣ) ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਵੇਰ ਜਾਂ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ। ਇਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਮੁਨੀ ਮਨਇਵਸੂਰੀ (ਮਨਇਵਸੂਰੀ) ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਚੱਲਤ ਹੈ।
ਇਸ ਪਾਠ ਬਾਰੇ
ਰਚੇਤਾ: Acharya Manatunga · Jain Acharya · Traditionally 6th–7th century CE
A Jain monk credited with composing the Bhaktamara Stotra, a 48-verse hymn to the first Tirthankara Rishabhanatha. According to tradition, he composed it while imprisoned, with each completed verse miraculously breaking one of his chains — a devotional legend rather than a historically verified event, but central to how the hymn is revered today.
Acharya Manatunga ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਰਚਨਾਵਾਂ
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ?
ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਰਚਯਤਾ
ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ 'ਭਯਹਰ ਸਤਵਣਾ' ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਜੈਨ ਆਚਾਰੀਆ ਮਾਣਿਬੂਸੂਰੀ ਦੁਆਰਾ ਰਚੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤ ਦੀ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯ ਭਾਸ਼ਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੈਨ ਧਰਮ ਦੇ ਕਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ।
ਕੇਂਦਰੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ
ਇਸ ਸਤਵਣਾ ਦਾ ਨਾਇਕ ਭਗਵਾਨ ਪਾਰਸ਼ਵਨਾਥ ਹਨ, ਜੋ ਜੈਨ ਧਰਮ ਦੇ 23ਵੇਂ ਤੀਰਥੰਕਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਵ-ਭੈ (ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ) ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਧਰਮ, ਕੇਵਲ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਰਵ-ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਾ ਦਾਤਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਿਛੋਕੜ ਦੀ ਕਥਾ
ਇਹਨਾਂ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਥਾ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਦੁਸ਼ਟ ਅਸੁਰ (ਕਮਠ) ਨੇ ਧਨੰਜਯ ਨਾਮਕ ਮੁਨੀ ਉੱਤੇ ਭਿਆਨਕ ਉਪਸਰਗ (ਵਿਘਨ) ਪਾਇਆ ਸੀ। ਭਗਵਾਨ ਪਾਰਸ਼ਵਨਾਥ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਏ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸੀਮ ਕਰੁਣਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਵ ਅਤੇ ਸੰਦੇਸ਼
ਇਹ ਸਤਵਣਾ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਭਗਵਾਨ ਪਾਰਸ਼ਵਨਾਥ ਦਾ ਸਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ਰਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਭੈ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾਉਣਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਲਨ
ਇਹ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਸਤਵਣਾ ਜੈਨ ਭਗਤੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜੋ ਮਾਨਸਿਕ ਜਾਂ ਸਰੀਰਕ ਕਸ਼ਟਾਂ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ ਡਰ ਅਤੇ ਦੁਰਗਤੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
Parshvanatha
ਜੈਨ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹੋਰ
ਸਭ ਵੇਖੋਸੰਬੰਧਿਤ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ
ਉਹੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀ