ശ്രീ സായ് ചാലിസ

ആദ്യം സായിബാബാവിന്റെ ചരണങ്ങളിൽ ഞാൻ എന്റെ ശിരസ്സ് നമിക്കുന്നു. ഷിർഡിയിൽ സായി എങ്ങനെ വന്നു, ആ മുഴുവൻ വൃത്താന്തവും ഞാൻ വിവരിക്കുന്നു.

അമ്മ ആരാണ്, അച്ഛൻ ആരാണ് എന്നത് ആരും അറിഞ്ഞില്ല. സായി എവിടെ ജനിച്ചു എന്നത് ഒരു കടങ്കഥയായി തുടർന്നു.

ചിലർ പറയുന്നു ഇവർ അയോധ്യയിലെ ശ്രീരാമചന്ദ്ര ഭഗവാനാണെന്ന്. ചിലർ പറയുന്നു സായിബാബാ വായുപുത്രനായ ഹനുമാനാണെന്ന്.

ചിലർ പറയുന്നു മംഗളമൂർത്തിയായ ശ്രീ ഗജാനനനാണ് സായി എന്ന്. ചിലർ പറയുന്നു ഗോകുലമോഹനനും ദേവകീനന്ദനനുമായ കൃഷ്ണനാണ് സായി എന്ന്.

പല ഭക്തരും ബാബയെ ശങ്കരനായി കരുതി ഭജിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ചിലർ ദത്താത്രേയന്റെ അവതാരമായി കണ്ട് സായിയെ പൂജിച്ചു.

നിങ്ങൾ അവരെ എന്തും വിചാരിക്കട്ടെ, എങ്കിലും സായി സത്യമായ ഭഗവാനാണ്. വലിയ കരുണയുള്ളവരും ദീനബന്ധുവുമായ അവർ എത്രയോ പേർക്ക് ജീവൻ ദാനം ചെയ്തു.

പല വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പുള്ള ഒരു സംഭവം, ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയും. ഒരു ഭാഗ്യവാന്റെ കല്യാണഘോഷയാത്ര ഷിർഡിയിൽ വന്നു.

അവനോടൊപ്പം ഒരു അതിസുന്ദരനായ ബാലനും വന്നു. വന്ന് അവിടെ തന്നെ താമസമായി, പവിത്രമായ ഷിർഡി നഗരമാക്കി.

പല ദിവസവും അലഞ്ഞുനടന്നു, വീടുവീടാന്തരം ഭിക്ഷ യാചിച്ചു. അങ്ങനെ ലോകത്തിൽ അനശ്വരമായ ഒരു ലീല കാണിച്ചു.

പ്രായം കൂടുംതോറും അവരുടെ മഹിമയും വർദ്ധിച്ചു. നഗരത്തിൽ എല്ലാ വീടുകളിലും സായിബാബാവിന്റെ ഗുണഗാനം ആരംഭിച്ചു.

പിന്നീട് സായിജിയുടെ നാമം ദിക്കുകളിലെല്ലാം മുഴങ്ങാൻ തുടങ്ങി. എളിയവരുടെയും ദുഃഖിതരുടെയും രക്ഷയായിരുന്നു ബാബാവിന്റെ കർത്തവ്യം.

ബാബാവിന്റെ ചരണങ്ങളിൽ ചെന്ന് 'ഞാൻ ദരിദ്രനാണ്' എന്ന് പറയുന്നവനിൽ അവർക്ക് കരുണ ഉണ്ടാകും, ദുഃഖത്തിന്റെ ബന്ധനങ്ങൾ അഴിയും.

ചിലപ്പോൾ ആരെങ്കിലും 'ബാബാ, എനിക്ക് സന്താനത്തെ തരൂ' എന്ന് ഭിക്ഷ യാചിച്ചാൽ, 'ഏവം അസ്തു' എന്ന് പറഞ്ഞ് സായി അവർക്ക് വരദാനം നൽകും.

എളിയവരുടെയും ദുഃഖിതരുടെയും അവസ്ഥ കണ്ട് സായിബാബാ സ്വയം ദുഃഖിതരാകും. ശ്രീ സായിയുടെ ഹൃദയം സമുദ്രംപോലെ വിശാലമായിരുന്നു.

മദ്രാസിൽനിന്ന് ഒരു ഭക്തൻ വന്നു, വീട്ടിൽ വളരെ വലിയ ധനവാൻ. അവന് ധാരാളം സമ്പത്തും നിധിയും ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ സന്താനം മാത്രം ഇല്ലായിരുന്നു.

അവൻ സായിനാഥനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി: 'ബാബാ, എന്നിൽ കരുണ തോന്നണേ. കൊടുങ്കാറ്റിൽ ഉലയുന്ന പട്ടത്തെ നീ മാത്രമേ കര കയറ്റൂ.'

'കുലദീപകന്റെ അഭാവത്തിൽ സമ്പത്തിന്റെ മായ വ്യർത്ഥമാണ്. ഇന്ന് ഞാൻ ഭിക്ഷക്കാരനായി നിന്റെ ശരണം തേടി വന്നിരിക്കുന്നു.'

'എനിക്ക് പുത്രദാനം നൽകൂ, ഞാൻ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ കടപ്പെട്ടിരിക്കും. മറ്റാരിലും എനിക്ക് പ്രതീക്ഷയില്ല, നിന്നിൽ മാത്രമാണ് എന്റെ ആശ്രയം.'

അവൻ ശിരസ്സ് ചരണങ്ങളിൽ വച്ച് വളരെ അപേക്ഷയും വിനയവും കാണിച്ചു. അപ്പോൾ സന്തുഷ്ടനായ ബാബാ ഭക്തന് ഈ ആശീർവാദം നൽകി.

'അല്ലാഹ് നിനക്ക് നന്മ ചെയ്യും, നിന്റെ വീട്ടിൽ പുത്രൻ ജനിക്കും. അവന്റെ കൃപ നിനക്കും നിന്റെ ആ ബാലനും ഉണ്ടാകും.'

ഇതുവരെ ആർക്കും സായിയുടെ കൃപയുടെ അവസാനം കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. മദ്രാസിക്ക് പുത്രരത്നം നൽകി അവന്റെ ലോകത്തെ ധന്യമാക്കി.

തന്നെ തനുമനസ്സോടെ ഭജിക്കുന്നവന്റെ ഉദ്ധാരണം ലോകത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നു. സത്യത്തിന് ഒരു കറയും ഇല്ല, എപ്പോഴും അസത്യത്തിന് തോൽവിയാണ്.

ഞാൻ എപ്പോഴും അവന്റെ ആശ്രയത്തിലാണ്, എപ്പോഴും അവന്റെ ദാസനായിരിക്കും. സായിയെപ്പോലെ ഒരു പ്രഭു ലഭിച്ചു, ഇത്രയും മതിയല്ലേ എന്റെ ആഗ്രഹം?

എനിക്കും ഒരു ദിവസം ഉണ്ടായിരുന്നു, എനിക്ക് റൊട്ടി പോലും കിട്ടിയിരുന്നില്ല. ശരീരത്തിൽ വസ്ത്രം ദൂരെയായിരുന്നു, ഒരു ചെറിയ ലങ്കോട്ടി മാത്രം ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു.

നദി മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നിട്ടും ഞാൻ ദാഹിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. എന്റെ ദുർദിനം എന്റെ മേൽ അഗ്നിവർഷം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഭൂമിയല്ലാതെ ലോകത്തിൽ എനിക്ക് മറ്റൊരു ആശ്രയവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാൻ ലോകത്തിൽ ഭിക്ഷക്കാരനായി, വീടുവീടാന്തരം തട്ടിമുട്ടി നടന്നു.

അത്തരം സമയത്ത് എനിക്ക് ഒരു സുഹൃത്ത് കിട്ടി, അവൻ സായിയുടെ പരമഭക്തനായിരുന്നു. കഷ്ടതകളിൽനിന്ന് മുക്തനായിരുന്നുവെങ്കിലും ഈ ലോകത്തിൽ അവൻ എന്നെപ്പോലെയായിരുന്നു.

ബാബാവിന്റെ ദർശനത്തിനായി ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൂടി ആലോചിച്ചു. കരുണാമൂർത്തിയായ സായിയുടെ ദർശനത്തിനായി ഞങ്ങൾ തയ്യാറായി.

പവിത്രമായ ഷിർഡി നഗരിയിൽ ചെന്ന് ഞങ്ങൾ ആ മത്തുപിടിച്ച വിഗ്രഹത്തെ കണ്ടു. സായിയുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ജന്മം ധന്യമായി.

ഞങ്ങൾ ദർശനം ചെയ്ത നിമിഷം മുതൽ എല്ലാ ദുഃഖവും ഇല്ലാതായി. എല്ലാ സങ്കടങ്ങളും മാഞ്ഞു, വിപത്തുകൾക്ക് അവസാനമായി.

ബാബാവിൽനിന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് മാനവും സമ്മാനവും ഭിക്ഷയായി ലഭിച്ചു. സായിയുടെ പ്രഭയാൽ ഞങ്ങൾ ലോകത്തിൽ പ്രതിഫലിച്ചു.

ബാബാ ഈ ജീവിതത്തിൽ എനിക്ക് മാനവും സമ്മാനവും നൽകി. അതിന്റെ ആശ്രയത്തിൽ ഞാൻ ജീവിതത്തിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പോകും.

സായിയുടെ ലീല എന്റെ മനസ്സിൽ അങ്ങനെ ഒരു സ്വാധീനം ചെലുത്തി. ലോകത്തിലെ ഓരോ കണികയിലും അവർ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു.

'കാശീരാം' എന്ന ബാബാവിന്റെ ഭക്തൻ ഈ ഷിർഡിയിൽ താമസിച്ചിരുന്നു. 'ഞാൻ സായിയുടേത്, സായി എന്റേത്' എന്ന് അവൻ ലോകത്തോട് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

സീകർ (കാശീരാം) സ്വയം വസ്ത്രം വിൽക്കുമായിരുന്നു, ഗ്രാമങ്ങളിലും നഗരങ്ങളിലും ചന്തകളിലും. അവന്റെ ഹൃദയത്തന്ത്രി സായിയുടെ ഝങ്കാരങ്ങളിൽ ഉലഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

രാത്രി നിശ്ചലമായിരുന്നു, എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയിരുന്നു, രജനിയുടെ മടിയിൽ ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളും. ഇരുട്ടിന്റെ കാഠിന്യത്താൽ കൈ കാണാൻ പോലും കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു.

'കാശി' ചന്തയിൽനിന്ന് വസ്ത്രം വിറ്റ് മടങ്ങുകയായിരുന്നു, അയ്യോ! വിചിത്രമായ വലിയ യോഗം എന്നപോലെ, ആ ദിവസം അവൻ ഏകനായി വരികയായിരുന്നു.

വഴിയിൽ കുടിലരും അന്യായക്കാരും അവനെ വളഞ്ഞുനിന്നു. 'അടിക്കുക, വെട്ടുക, കൊള്ളയടിക്കുക' എന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.

അവനെ അവിടെവച്ച് കൊള്ളയടിച്ച് അടിച്ചശേഷം കുടിലർ ഒളിച്ചോടി. ആഘാതങ്ങളാൽ മർമ്മഭേദനം ഏറ്റ് അവൻ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു.

വളരെ നേരം അവൻ അതേ അവസ്ഥയിൽ അവിടെ കിടന്നു. ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തിൽ എപ്പോഴോ അവന് ബോധം വന്നു.

അറിയാതെ അവന്റെ വായിൽനിന്ന് 'സായീ' എന്ന് പുറത്തുവന്നു. അതിന്റെ പ്രതിധ്വനി ഷിർഡിയിൽ ബാബാവിന് കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.

അവരുടെ മനസ്സ് ക്ഷുബ്ധമായി, ബാബാ വ്യാകുലരായി. എല്ലാ സംഭവവും അവരുടെ മുന്നിൽ നടന്നതുപോലെ തോന്നി.

ഉന്മാദിയെപ്പോലെ ബാബാ അങ്ങുമിങ്ങും അലയാൻ തുടങ്ങി. മുന്നിൽ കണ്ട വസ്തുക്കളെല്ലാം അവർ എറിയാൻ തുടങ്ങി.

കത്തിജ്വലിക്കുന്ന കനലുകളിൽ ബാബാ തന്റെ കൈ ഇട്ടു. അവിടെയുള്ള എല്ലാവരും ആ അത്ഭുത താണ്ഡവനൃത്തം കണ്ട് ഭയപ്പെട്ടു.

എല്ലാവരും മനസ്സിലാക്കി, ഏതോ ഭക്തൻ കഷ്ടതയിലാണ്. അവിടെ നിന്ന എല്ലാവരും ക്ഷുബ്ധരായി, വിസ്മയത്തിലായി.

അവനെ രക്ഷിക്കാനായിട്ടാണ് ബാബാ ഇന്ന് വ്യാകുലരായിരിക്കുന്നത്. അവന്റെ വേദനകൊണ്ട് വേദനിച്ചിരിക്കുന്നു അവരുടെ അന്തർഭാഗം.

അതിനിടയിൽ വിധി തന്റെ വിചിത്രത കാണിച്ചു. അത് കണ്ട് ജനങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധാസരിത്ത് തരംഗിതമായി.

ബോധമില്ലാത്ത ഭക്തനെ എടുത്തുകൊണ്ട് ഒരു വണ്ടി അവിടെ വന്നു. മുന്നിൽ ഭക്തനെ കണ്ടപ്പോൾ സായിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

ശാന്തനും ധീരനും ഗംഭീരനും സമുദ്രംപോലെയുമായിരുന്നു ബാബാവിന്റെ അന്തർഭാഗം. ഇന്ന് എന്തുകൊണ്ടോ ഇടയ്ക്കിടെ അത് ചഞ്ചലമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഇന്ന് കരുണയുടെ വിഗ്രഹം തന്നെ ചികിത്സകനായി മാറി. ഭക്തനുവേണ്ടി ഇന്ന് ദേവൻ കാവൽക്കാരനായി.

ഇന്ന് ഭക്തിയുടെ വിഷമപരീക്ഷയിൽ കാശി വിജയിച്ചു. അവന്റെ ദർശനത്തിനായി നഗരവാസികൾ തിങ്ങിക്കൂടിയിരുന്നു.

എപ്പോഴും എവിടെയും ഏതെങ്കിലും ഭക്തൻ കഷ്ടതയിലായാൽ, അവനെ രക്ഷിക്കാൻ ബാബാ ഒരു നിമിഷത്തിൽ വരും.

യുഗങ്ങളുടെ സത്യമാണിത്, പുതിയ കഥയല്ല. ആപത്തിൽ അകപ്പെട്ട ഭക്തൻ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, അന്തര്യാമി സ്വയം വരും.

ഭേദഭാവത്തിന് അതീതനായ പൂജാരി, മാനവികതയുടെ പ്രതീകമായിരുന്നു സായി. ഹിന്ദുക്കളും മുസ്ലീങ്ങളും എത്ര പ്രിയപ്പെട്ടവരോ, അത്രതന്നെ സിഖുകാരും ക്രിസ്ത്യാനികളും.

ബാബാ ക്ഷേത്ര-പള്ളി ഭേദം തകർത്തുകളഞ്ഞു. രാമനും രഹീമും എല്ലാം അവർക്ക് ഒന്നായിരുന്നു, കൃഷ്ണനും കരീമും അല്ലാഹുതാലയും.

മണിയുടെ പ്രതിധ്വനിയാൽ പള്ളിയുടെ ഓരോ മൂലയും മുഴങ്ങി. ഹിന്ദുക്കളും മുസ്ലീങ്ങളും പരസ്പരം കണ്ടുമുട്ടി, സ്നേഹം ദിനംപ്രതി ഇരട്ടിയായി വർദ്ധിച്ചു.

എത്ര മനോഹരമായ അത്ഭുതം, ഈ ശരീരം പരിചയപ്പെടുത്തി. വേപ്പിന്റെ കൈപ്പിൽ പോലും ബാബാ മധുരം നിറച്ചു.

സായി എല്ലാവർക്കും സ്നേഹം നൽകി, എല്ലാവർക്കും സമമായ സ്നേഹം നൽകി. ആര് എന്ത് ആഗ്രഹിച്ചുവോ, ബാബാ അവർക്ക് അത് നൽകി.

അത്തരം സ്നേഹശീലനായ ഭാജനത്തിന്റെ നാമം എപ്പോഴും ജപിക്കുന്നവന്, പർവതംപോലുള്ള ദുഃഖം എന്തുതന്നെയായാലും ഒരു നിമിഷത്തിൽ അത് മാറും.

സായിയെപ്പോലെ ഒരു ദാതാവിനെ ഞങ്ങൾ കണ്ടിട്ടില്ല, അരേ! അവരുടെ വെറും ദർശനം കൊണ്ട് എല്ലാ വിപത്തും ഇല്ലാതായി.

ശരീരത്തിൽ സായി, മനസ്സിൽ സായി, സായി-സായി എന്ന് ഭജിക്കുക. സ്വന്തം ശരീരത്തിന്റെ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട്, അവരുടെ സ്മരണ നിങ്ങൾ ചെയ്യുക.

നീ നിന്റെ സ്മരണ ഉപേക്ഷിച്ച് ബാബാവിന്റെ സ്മരണ ചെയ്യുമ്പോൾ, രാപകൽ ബാബാ, ബാബാ എന്ന് നീ ജപിക്കുമ്പോൾ,

അപ്പോൾ ബാബാ നിർബന്ധിതരായി നിന്റെ സ്മരണ എടുക്കേണ്ടിവരും. നിന്റെ ഓരോ ആഗ്രഹവും ബാബാവിന് പൂർത്തിയാക്കേണ്ടിവരും.

വനംവനം അലഞ്ഞുനടക്കരുത് ഭ്രാന്തനേ, ബാബാവിനെ അന്വേഷിച്ച്. ഒരു സ്ഥലത്ത്, ഷിർഡിയിൽ മാത്രം നിനക്ക് ബാബാവിനെ കണ്ടെത്താം.

ലോകത്തിൽ ആ പ്രാണി ധന്യനാണ്, അവൻ ബാബാവിനെ കണ്ടെത്തി. ദുഃഖത്തിലും സുഖത്തിലും എട്ട് യാമവും സായിയുടെ ഗുണം പാടി.

സങ്കടങ്ങളുടെ പർവതങ്ങൾ വീണാലും, മിന്നൽ തന്നെ പൊട്ടിവീണാലും, സായിയുടെ നാമം എപ്പോഴും എടുത്ത് നീ എല്ലാറ്റിനും മുന്നിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക.

ഈ വൃദ്ധന്റെ കരാമാത്ത് കേട്ട് നീ അത്ഭുതപ്പെടും. എത്രയോ ചതുരന്മാരും സുജാനന്മാരും കേട്ട് സ്തംഭിച്ചുപോയി.

ഒരിക്കൽ ഷിർഡിയിൽ ഒരു വേഷധാരിയായ സാധു വന്നു. പരമാർത്ഥികളായ നഗരവാസികളായ ജനങ്ങളെ അവൻ വഞ്ചിച്ചു.

അവൻ അവർക്ക് ഔഷധസസ്യങ്ങൾ കാണിച്ച് അവിടെ പ്രസംഗിക്കാൻ തുടങ്ങി. 'ശ്രോതാക്കളേ, കേൾക്കുക, എന്റെ വീട് വൃന്ദാവനത്തിലാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞു.

'എന്റെ കൈയിൽ ഒരു ഔഷധമുണ്ട്, അതിൽ അത്ഭുതകരമായ ശക്തിയുണ്ട്. ഇത് സേവിച്ചാൽ മാത്രം ദുഃഖത്തിൽനിന്ന് മുക്തി ലഭിക്കും.'

'നിങ്ങൾ സങ്കടത്തിൽനിന്നും രോഗത്തിൽനിന്നും മുക്തരാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, എന്റെ വിനീതമായ അപേക്ഷയുണ്ട്, ഓരോ പുരുഷനും ഓരോ സ്ത്രീക്കും.'

'ഇത് വാങ്ങുക, ഇതിന്റെ സേവനരീതികൾ വ്യത്യസ്തമാണ്. ഇത് നിസ്സാരമായ വസ്തുവാണെങ്കിലും, ഇതിന്റെ ഗുണങ്ങൾ വളരെ വലുതാണ്.'

'ഇവിടെ സന്താനഹാനി ഉള്ളവർ എന്റെ ഔഷധം കഴിച്ചാൽ, പുത്രരത്നം ലഭിക്കും, അവർ ആവശ്യപ്പെട്ട ഫലം നേടും.'

'എന്റെ ഔഷധം വാങ്ങാത്തവൻ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ പശ്ചാത്തപിക്കും. എന്നെപ്പോലെ ഒരു ജീവി ഇവിടെ വരാൻ സാധ്യതയില്ല.'

'ലോകം രണ്ട് ദിവസത്തെ മേളയാണ്, നിങ്ങളും ആനന്ദവും ആഡംബരവും അനുഭവിക്കുക. ഇതിൽനിന്ന് എല്ലാം കിട്ടുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങളും ഇത് എടുക്കുക.'

ജനങ്ങളുടെ അത്ഭുതം വർദ്ധിച്ചു, അവന്റെ കരസ്ഥമായ കൗശലം കണ്ട്. അവനും മനസ്സിൽ സന്തോഷിച്ചു, ജനങ്ങളുടെ അവിവേകം കണ്ട്.

ഒരു സേവകൻ ഓടിച്ചെന്ന് ബാബാവിന് വിവരം അറിയിച്ചു. കേട്ട് പുരികം ചുളിഞ്ഞു, എല്ലാ വിവേകവും മറന്നു.

സേവകനോട് കൽപ്പിച്ചു: 'ഉടൻ ദുഷ്ടനെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുവരിക. അല്ലെങ്കിൽ ഷിർഡിയുടെ അതിർത്തിയിൽനിന്ന് കപടനെ അകറ്റുക.'

'ഞാൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ പരമാർത്ഥികളായ ഷിർഡിയിലെ ജനങ്ങളെ, ഏത് നീചനാണ് വഞ്ചിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെടുന്നത്?'

'ഒരു നിമിഷത്തിൽ അത്തരം വേഷധാരിയായ, കപടനായ, നീചനായ, കൊള്ളക്കാരനെ, മഹാനാശത്തിന്റെ മഹാഗർത്തത്തിൽ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ എത്തിക്കും.'

ക്രൂരനും കുടിലനും അന്യായക്കാരനുമായ മദാരിക്ക് ഒരു സൂചന കിട്ടി. 'കാലൻ ഇപ്പോൾ തലയിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, സായിക്ക് കോപം വന്നു.'

ഒരു നിമിഷത്തിൽ എല്ലാ കളിയും നിർത്തി, കാലുകൾ തലയിൽ വച്ച് അവൻ ഓടി. മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു: 'ഭഗവാനേ, ഇനി രക്ഷയില്ല.'

സത്യമാണ്, സായിയെപ്പോലെ ഒരു ദാനി ലോകത്തിൽ കിട്ടുകയില്ല. സായിബാബാ ഈശന്റെ അംശമാണ്, അവർക്ക് ലോകത്തിൽ ഒന്നും ബുദ്ധിമുട്ടല്ല.

സ്നേഹം, ശീലം, സൗജന്യം മുതലായ ആഭരണങ്ങൾ ധരിച്ച്, ഈ ലോകത്തിൽ മാനവസേവയുടെ പാതയിൽ മുന്നേറുന്നവൻ,

അവൻ ലോകത്തിലെ ജനങ്ങളുടെ ഹൃദയം കീഴടക്കുന്നു. അവന്റെ ഒരു വിഷാദം ലോകത്തെ വിഹ്വലമാക്കുന്നു.

ലോകത്തിൽ പാപത്തിന്റെ ഭാരം വർദ്ധിച്ചുവർദ്ധിച്ച് പോകുമ്പോഴെല്ലാം, അത് നശിപ്പിക്കാനായി അവതാരി വരുന്നു.

ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാ പാപവും അന്യായവും നീക്കി, ലോകത്തിലെ രാക്ഷസന്മാരെ ഒരു നിമിഷത്തിൽ അകറ്റുന്നു.

സ്നേഹാമൃതത്തിന്റെ ധാര ഈ ലോകത്തിൽ പെയ്യാൻ തുടങ്ങുന്നു. ജനങ്ങൾ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.

അത്തരം അവതാരിയായ സായി, മർത്യലോകത്തിൽ വന്ന്, സ്വയം മറന്ന് എല്ലാവർക്കും സമത്വത്തിന്റെ ഈ പാഠം പഠിപ്പിച്ചു.

ഷിർഡിയിൽ സായി പള്ളിക്ക് 'ദ്വാരകാ മസ്ജിദ്' എന്ന് പേരിട്ടു. സായി വന്നത് ദാരിദ്ര്യവും താപവും സന്താപവും നീക്കാനായിരുന്നു.

എപ്പോഴും രാമസ്മരണയിൽ മുഴുകി സായി ഇരിക്കുമായിരുന്നു. എട്ട് യാമവും രാമനാമം ഭജിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഉണങ്ങിയതോ വറ്റിയതോ, പുതിയതോ പഴകിയതോ, പലഹാരമോ ആകട്ടെ, എപ്പോഴും സ്നേഹത്തിന് വിശക്കുന്ന സായിക്ക് എല്ലാം സമമായിരുന്നു.

സ്നേഹത്തോടും ശ്രദ്ധയോടും ജനങ്ങൾ എന്ത് കൊടുത്തുവോ, അത് വളരെ താല്പര്യത്തോടെ ബാബാ പവിത്രമാക്കി.

ചിലപ്പോൾ മനസ്സിനെ രസിപ്പിക്കാൻ ബാബാ തോട്ടത്തിൽ പോകുമായിരുന്നു. സന്തുഷ്ടമായ മനസ്സോടെ പ്രകൃതിയുടെ ഭംഗി നോക്കി അവർ ആനന്ദിക്കുമായിരുന്നു.

തോട്ടത്തിലെ നിറങ്ങളുള്ള പൂക്കൾ പതുക്കെ ആടിയുലഞ്ഞ്, വിജനമായ മരുഭൂമിപോലുള്ള മനസ്സിലും സ്നേഹജലം നിറയ്ക്കുമായിരുന്നു.

അത്തരം മധുരമായ സമയത്തും, ദുഃഖവും ആപത്തും വിപത്തും ബാധിച്ചവർ, തങ്ങളുടെ മനോവ്യഥ പറയാൻ ബാബാവിനെ വളഞ്ഞുനിൽക്കുമായിരുന്നു.

അവരുടെ കരുണാകരമായ കഥ കേട്ട് താമരപോലുള്ള കണ്ണുകൾ നിറയുമായിരുന്നു. വിഭൂതി നൽകി ഓരോ വ്യഥയും ശമിപ്പിച്ച് അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ ശാന്തി നിറയ്ക്കുമായിരുന്നു.

ആ വിഭൂതിയിൽ എന്ത് അത്ഭുതകരമായ ശക്തിയാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്! അത് നെറ്റിയിൽ ധരിച്ചാൽ എല്ലാ ദുഃഖവും നീക്കുമായിരുന്നു.

ആ മനുഷ്യർ ധന്യരാണ്, അവർ സാക്ഷാൽ സായിബാബാവിന്റെ ദർശനം നേടി. അവരുടെ താമരപോലുള്ള കൈകൾ ധന്യമാണ്, അവർ താമരപോലുള്ള ചരണങ്ങളെ തൊട്ടു.

കഷ്ടം! നിങ്ങൾക്കും നിർഭയമായി സാക്ഷാൽ സായിയെ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ! വർഷങ്ങളായി പാഴായ നിങ്ങളുടെ പൂന്തോട്ടം ഇന്ന് വീണ്ടും വിരിയുമായിരുന്നു.

ഞാൻ ശ്രീപാദങ്ങൾ പിടിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, ജീവിതകാലം മുഴുവൻ വിട്ടുപോകുമായിരുന്നില്ല. സായി എന്നിൽ കോപിച്ചാലും ഞാൻ അവരെ തീർച്ചയായും സമാധാനിപ്പിക്കുമായിരുന്നു.