శ్రీ సాయి చాలీసా

మొదట సాయి చరణాలకు నా శిరస్సు వంచుతాను. శిరిడీ సాయి ఎలా వచ్చారో, ఆ సంపూర్ణ వృత్తాంతము చెప్పుతాను.

సాయి తల్లిదండ్రులు ఎవరో ఎవరికీ తెలియదు. సాయి ఎక్కడ జన్మించారో అనే ప్రశ్న ఒక పజిల్ లాగా మిగిలిపోయింది.

కొందరు అయోధ్యా రామచంద్ర భగవానుడు అంటారు. కొందరు సాయిబాబా పవనపుత్ర హనుమంతుడు అంటారు.

కొందరు సాయి మంగళమూర్తి శ్రీ గజాననుడు అంటారు. కొందరు సాయి గోకులమోహనుడు, దేవకీనందనుడు అంటారు.

కొందరు భక్తులు సాయిని శంకరుడిగా భావించి భజిస్తారు. కొందరు దత్తావతారమని చెప్పి సాయి పూజ చేస్తారు.

మీరు వారిని ఏమని భావించినా, సాయి నిజమైన భగవంతుడు. మహా దయాళుడు, దీనబంధువు, ఎందరికో జీవదానం ఇచ్చారు.

చాలా సంవత్సరాల క్రితం జరిగిన సంఘటనను మీకు చెప్పుతాను. ఏదో ఒక అదృష్టవంతుని పెళ్ళి బారాతు శిరిడీకి వచ్చింది.

ఆ బారాతుతో పాటు ఒక అతి సుందరమైన బాలుడు వచ్చాడు. వచ్చి అక్కడే స్థిరపడి, పవిత్ర శిరిడీ నగరాన్ని తనతో నింపాడు.

చాలా రోజులు తిరుగుతూ, ప్రతి ఇంటికి భిక్ష వేసుకున్నాడు. మరియు అలాంటి లీలను చూపించాడు, అది లోకంలో చిరస్థాయిగా నిలిచిపోయింది.

వయస్సు పెరిగే కొద్దీ, వారి గౌరవం కూడా పెరిగింది. నగరంలో ప్రతి ఇంటా సాయిబాబా గుణగణాలు పాడబడసాగాయి.

అప్పుడు సాయిజీ పేరు దిక్కులన్నింటా ప్రతిధ్వనించసాగింది. దీనులను, దుఃఖితులను రక్షించడమే బాబా పని అయ్యింది.

బాబా చరణాల వద్దకు వెళ్ళి, "నేను నిర్ధనుడను" అని ఎవరైనా చెప్పినా, వారిపై దయ కురిసేది, దుఃఖ బంధాలు తెరచుకునేవి.

ఎప్పుడైనా ఎవరైనా "బాబా, నాకు సంతానం ప్రసాదించు" అని భిక్ష వేసినా, "అలాగే అగుగాక" అని చెప్పి సాయి వరం ప్రసాదించేవారు.

దీనుల, దుఃఖితుల స్థితిని చూసి బాబా స్వయంగా దుఃఖితులయ్యేవారు. శ్రీ సాయి అంతఃకరణ సముద్రంలా విశాలంగా ఉండేది.

మద్రాసు నుండి ఒక భక్తుడు వచ్చాడు, అతడు ఇంటి యజమాని, చాలా ధనవంతుడు. అతని వద్ద సంపద, నిధి ఎంతో ఉన్నా, సంతానం మాత్రం లేదు.

అతడు సాయినాథుని ప్రసన్నం చేసుకోవడం మొదలుపెట్టాడు, "బాబా, నాపై దయ చూపండి. తుఫానులో ఊగిసలాడుతున్న నా నావను మీరే దాటించండి" అని.

"కులదీపకుడు లేని లోటులో సంపద మాయ వ్యర్థం. నేడు భిక్షుకుడిలా బాబా, నీ శరణు వేడుతున్నాను" అని.

"నాకు పుత్రదానం ప్రసాదించండి, నేను జీవితాంతం ఋణపడి ఉంటాను. మరెవరిపైనా ఆశ లేదు, నాకు నమ్మకం మీపైనే ఉంది" అని.

అతడు చాలా వినయంగా ప్రార్థించాడు, చరణాలపై శిరస్సు ఉంచి. అప్పుడు సంతోషించి బాబా భక్తునికి ఈ ఆశీర్వాదం ఇచ్చారు.

"అల్లాహ్ నీకు మేలు చేస్తాడు, నీ ఇంట పుత్రుడు జన్మిస్తాడు. నీపై మరియు నీ ఆ బాలునిపై ఆయన కృప ఉంటుంది" అని.

ఇప్పటివరకు ఎవరూ సాయి కృపకు అంతు కనుగొనలేదు. మద్రాసీకి పుత్రరత్నాన్ని ప్రసాదించి, అతని లోకాన్ని ధన్యం చేశారు.

తన్మయంతో ఎవరు భజిస్తారో, వారి ఉద్ధారం లోకంలో జరుగుతుంది. సత్యానికి ఎటువంటి భంగం లేదు, అసత్యానికి ఎప్పుడూ పరాజయం ఉంటుంది.

నేను ఎప్పుడూ ఆయన ఆధారంలో ఉన్నాను, ఎప్పుడూ ఆయన దాసుడిగా ఉంటాను. సాయి వంటి ప్రభువు దొరికాడు, ఇంతకంటే ఏమి కొరత?

నాకు కూడా ఒక రోజు అలాంటిది ఉండేది, నాకు రొట్టె కూడా దొరకేది కాదు. శరీరానికి బట్ట దూరంగా ఉండేది, మిగిలింది ఒక చిన్న లంగోటీ మాత్రమే.

నది ఎదురుగా ఉన్నా నేను దాహంతో ఉండేవాడిని. నా దుర్దినం నా మీద అగ్ని వర్షం కురిపించేది.

భూమి తప్ప లోకంలో నాకు ఏ ఆధారం లేదు. నేను లోకంలో భిక్షుకుడిగా మారి, ప్రతి గడపా తొక్కులు తింటూ ఉండేవాడిని.

అలాంటి సమయంలో ఒక స్నేహితుడు దొరికాడు, అతడు సాయి పరమ భక్తుడు. బంధాల నుండి విముక్తుడు, కానీ ఈ లోకంలో అతడు నాలాగే ఉండేవాడు.

బాబా దర్శనం కోసం ఇద్దరం కలిసి ఆలోచించాము. సాయి వంటి దయామూర్తి దర్శనానికి సిద్ధమయ్యాము.

పవిత్ర శిరిడీ నగరానికి వెళ్ళి, మత్తెక్కించే మూర్తిని చూశాము. మన జన్మ ధన్యమైంది, ఎందుకంటే సాయి స్వరూపాన్ని చూశాము.

మేము దర్శనం చేసుకున్నప్పటి నుండి, దుఃఖమంతా కరిగిపోయింది. సంకటాలన్నీ తొలగిపోయాయి, విపత్తులకు అంతం వచ్చింది.

బాబా నుండి మాకు గౌరవం, సన్మానం లభించింది. సాయి ప్రభావంతో మేము లోకంలో ప్రతిబింబించాము.

బాబా ఈ జీవితంలో గౌరవం, మానం ప్రసాదించారు. దీనినే ఆధారంగా తీసుకుని నేను జీవితంలో నవ్వుతూ నడుస్తాను.

సాయి లీల నా మనస్సుపై అలాంటి ప్రభావం చూపింది. లోకంలోని ప్రతి కణంలోనూ ఆయన నిండి ఉన్నట్లు అనిపిస్తుంది.

"కాశీరామ్" బాబా భక్తుడు, ఈ శిరిడీలో నివసించేవాడు. "నేను సాయివాడిని, సాయి నావాడు" అని అతడు లోకంతో చెప్పేవాడు.

సీకర్ స్వయంగా గ్రామాల్లో, నగరాల్లో, బజార్లలో బట్టలు అమ్మేవాడు. అతని హృదయ తంత్రి సాయి ఝంకారాలలో ప్రకంపించేది.

రాత్రి నిశ్శబ్దంగా ఉండేది, అందరూ నిద్రలో ఉన్నారు, రజని ఆంచల్లో చంద్రుడు, నక్షత్రాలు ఉన్నాయి. చీకటి వల్ల చేతికి చేయి కూడా కనిపించేది కాదు.

"కాశీ" హాట్ నుండి బట్టలు అమ్మి తిరిగి వస్తున్నాడు, అయ్యో! ఆ రోజు అతడు ఒంటరిగా వస్తున్నాడు, అది చాలా విచిత్రమైన సంయోగం.

మార్గంలో కుటిలులు, అన్యాయస్థులు అతన్ని చుట్టుముట్టి నిలబడ్డారు. "కొట్టండి, నరకండి, దోచుకోండి" అనే ధ్వని వినిపించింది.

అతన్ని దోచి, కొట్టి, అక్కడ నుండి కుటిలులు పారిపోయారు. దెబ్బలతో, మర్మభేదంతో అతడు స్పృహ కోల్పోయాడు.

చాలా సేపు అతడు అలాగే ఆ స్థితిలో పడి ఉన్నాడు. ఎప్పుడో ఒక క్షణంలో అతనికి కొంత స్పృహ వచ్చింది.

తెలియకుండానే అతని నోటి నుండి "సాయి" అనే పేరు బయటపడింది. దాని ప్రతిధ్వని శిరిడీలో బాబాకు వినిపించింది.

వారి మనస్సు కలత చెందింది, బాబా వికలంగా మారారు. ఆ సంఘటన మొత్తం వారి ఎదుటే జరిగినట్లు అనిపించింది.

అప్పుడు బాబా ఉన్మాదిలా ఇటు అటు తిరగసాగారు. ఎదురుగా వచ్చిన వస్తువులను కొట్టసాగారు.

మరియు మండుతున్న నిప్పుల్లో బాబా తమ చేతిని వేశారు. అక్కడి వారందరూ భయపడ్డారు, ఆ అద్భుత తాండవ నృత్యాన్ని చూసి.

అందరూ అర్థం చేసుకున్నారు, ఏదో భక్తుడు సంకటంలో పడి ఉన్నాడని. అందరూ అక్కడ కలత చెంది, ఆశ్చర్యంలో నిలబడి ఉన్నారు.

అతన్ని రక్షించడానికే బాబా ఈ రోజు వికలంగా ఉన్నారు. అతని బాధతోనే బాధితులై వారి అంతఃకరణ ఉంది.

ఇంతలో విధి తన విచిత్రతను చూపించింది. దాన్ని చూసి ప్రజల శ్రద్ధా సరిత ఉప్పొంగింది.

స్పృహ తప్పిన భక్తుణ్ణి తీసుకుని ఒక బండి అక్కడికి వచ్చింది. ఎదురుగా భక్తుణ్ణి చూసి సాయి కళ్ళు నిండాయి.

శాంతంగా, ధీరంగా, గంభీరంగా సముద్రంలా ఉండే బాబా అంతఃకరణ. ఈ రోజు ఎందుకో తెలియదు, మళ్ళీ మళ్ళీ చంచలమవుతోంది.

ఈ రోజు దయామూర్తి స్వయంగా వైద్యుడిగా మారారు. మరియు భక్తుని కోసం ఈ రోజు దేవుడు ద్వారపాలకుడిగా మారారు.

ఈ రోజు భక్తి యొక్క విషమ పరీక్షలో కాశీ విజయం సాధించాడు. అతని దర్శనం కోసం నగరవాసులు ఉప్పొంగి వచ్చారు.

ఎప్పుడైనా, ఎక్కడైనా ఏ భక్తుడు సంకటంలో పడినా, అతని రక్షణ కోసం బాబా ఒక క్షణంలో వస్తారు.

ఇది యుగయుగాల సత్యం, కొత్త కథ కాదు. ఆపదలో ఉన్న భక్తుడు ఎప్పుడైతే, అంతర్యామి స్వయంగా వస్తారు.

భేదభావాలకు అతీతులైన పూజారి, మానవతామూర్తి సాయి. హిందువులు, ముస్లిములు ఎంత ప్రియమో, అంతే సిక్కులు, క్రైస్తవులు కూడా.

మందిరం, మస్జిద్ అనే భేదభావాన్ని బాబా తొలగించి వేశారు. రామ్, రహీమ్ అందరూ వారికి సమానం, కృష్ణ, కరీమ్, అల్లాహ్ తాలా.

గంట ప్రతిధ్వనితో మస్జిద్ మూల మూల ప్రతిధ్వనించింది. హిందువులు, ముస్లిములు పరస్పరం కలిసారు, ప్రేమ రోజురోజుకు రెట్టింపయ్యింది.

ఎంత అందమైన అద్భుతం, ఈ శరీరం పరిచయం ఇచ్చింది. మరియు నీము చేదులో కూడా తీపిని బాబా నింపారు.

అందరికీ స్నేహం ఇచ్చారు సాయి, అందరికీ సమానంగా ప్రేమించారు. ఎవరు ఏమి కోరుకున్నా, బాబా వారికి అదే ఇచ్చారు.

అలాంటి స్నేహశీలి, దయామూర్తి పేరును ఎవరైనా ఎప్పుడూ జపిస్తే, పర్వతంలాంటి దుఃఖం ఎందుకైనా, ఒక క్షణంలో అది తొలగిపోతుంది.

సాయి వంటి దాతను మేము ఎవరినీ చూడలేదు. ఎవరి దర్శనం మాత్రమే చేత విపత్తులన్నీ దూరమయ్యాయో.

శరీరంలో సాయి, మనస్సులో సాయి, సాయి సాయి అని భజించండి. మీ శరీర స్పృహ కోల్పోయి, ఆయన స్మరణ చేయండి.

నీవు నీ స్పృహను వదిలి, బాబా స్మరణ చేస్తే, మరియు రాత్రింబగళ్ళు బాబా బాబా అని నీవు జపిస్తే,

అప్పుడు బాబా వివశులై నీ స్మరణ తీసుకోవలసి వస్తుంది. నీ ప్రతి కోరికను బాబా తీర్చవలసి వస్తుంది.

పిచ్చివాడిలా అడవి అడవి తిరగకు, బాబాను వెతుకుతూ. ఒకే చోట శిరిడీలో మాత్రమే నీవు బాబాను పొందుతావు.

లోకంలో ఆ ప్రాణి ధన్యుడు, ఎవరు బాబాను పొందారో. దుఃఖంలో, సుఖంలో, ఎనిమిది ప్రహరులూ సాయి గుణాలే పాడారో.

సంకటాల పర్వతాలు పడినా, లేదా మెరుపు తగిలినా, సాయి నామం ఎప్పుడూ తీసుకుని, అందరి ఎదుటా నిలబడండి.

ఈ వృద్ధుని మహిమ విని, నీవు ఆశ్చర్యపోతావు. దాన్ని విని ఎంతో మంది చతురులు, సుజ్ఞానులు స్తంభించిపోయారు.

ఒకసారి శిరిడీలో ఒక కపట సాధువు వచ్చాడు. సరళమైన నగరవాసులైన ప్రజలను మోసం చేస్తున్నాడు.

వారికి మూలికలు చూపించి అక్కడ ఉపన్యాసం చేయసాగాడు. "శ్రోతలారా, వినండి, నా ఇల్లు వృందావనం" అని చెప్పసాగాడు.

"నా వద్ద ఒక ఔషధం ఉంది, దానిలో అద్భుతమైన శక్తి ఉంది. దీన్ని సేవించడం వలన దుఃఖం నుండి విముక్తి లభిస్తుంది" అని.

"మీరు సంకటం నుండి, బీమారి నుండి విముక్తి పొందాలనుకుంటే, నా విన్నపం, ప్రతి పురుషునికి, ప్రతి స్త్రీకి" అని.

"దీన్ని కొనండి, దీని సేవన విధానాలు విశిష్టమైనవి. ఇది తుచ్ఛ వస్తువు అయినా, దీని గుణాలు అతి గొప్పవి" అని.

"ఇక్కడ సంతానం లేనివారు నా ఔషధాన్ని తీసుకుంటే, పుత్రరత్నం లభిస్తుంది, వారు కోరిన ఫలం పొందుతారు" అని.

"నా ఔషధాన్ని కొననివాడు జీవితాంతం పశ్చాత్తాపపడతాడు. నాలాంటి ప్రాణి ఇక్కడికి రావడం అరుదు" అని.

"లోకం రెండు రోజుల మేళా, మీరు కూడా మజా, షౌక్ చేసుకోండి. దీని వలన అంతా లభిస్తే, మీరు కూడా దీన్ని తీసుకోండి" అని.

ప్రజల ఆశ్చర్యం పెరుగుతోంది, అతని కారస్తానీని చూసి. అతడు కూడా మనస్సులో సంతోషించాడు, ప్రజల అమాయకత్వం చూసి.

ఒక సేవకుడు పరుగెత్తుకుని వెళ్ళి బాబాకు వార్త చెప్పాడు. విని బాబా కనుబొమలు ముడిపడ్డాయి, వివేకమంతా మరచిపోయారు.

సేవకునికి ఆజ్ఞ ఇచ్చారు, "వెంటనే దుష్టుణ్ణి పట్టుకుని తీసుకురండి. లేదా శిరిడీ సరిహద్దు నుండి కపటిని దూరంగా తరిమేయండి" అని.

"నేను ఉండగా సరళమైన శిరిడీ ప్రజలను మోసం చేయడానికి ఎవడు ధైర్యం చేస్తాడు?" అని.

"ఒక క్షణంలో అలాంటి కపటి, నీచుడు, దొంగను మహా నాశం యొక్క గొయ్యిలో జీవితాంతం పడేస్తాను" అని.

క్రూరుడు, కుటిలుడు, అన్యాయస్థుడు అయిన మదారికి కొంచెం ఆభాసం వచ్చింది. "సాయికి కోపం వచ్చింది, ఇప్పుడు తలపై కాలం నాట్యం చేస్తుంది" అని.

ఒక క్షణంలో ఆట మొత్తం మానేసి, తలపై కాళ్ళు పెట్టుకుని పారిపోయాడు. మనస్సులో "ఇక మంచి జరగదు" అని అనుకుంటున్నాడు.

నిజమే, సాయి వంటి దాత లోకంలో దొరకడు. సాయిబాబా ఈశ్వరాంశ, వారికి లోకంలో ఏదీ కష్టం కాదు.

స్నేహం, శీలం, సౌజన్యం మొదలైన ఆభరణాలు ధరించి, ఈ లోకంలో మానవసేవ మార్గంలో ఎవరు నడుస్తారో,

వారు లోకంలోని ప్రతి మనిషి అంతఃకరణను గెలుస్తారు. వారి ఒక్క ఉదాసీనత లోకాన్ని విహ్వలం చేస్తుంది.

ఎప్పుడెప్పుడు లోకంలో పాపం భారం పెరిగి పెరిగి పోతుందో, దాన్ని తొలగించడానికే అవతారి వస్తాడు.

పాపం, అన్యాయం అన్నింటినీ ఈ లోకం నుండి తొలగించి, దానవులను ఒక క్షణంలో దూరంగా తరిమేస్తాడు.

స్నేహ సుధా ధార ఈ లోకంలో కురవసాగుతుంది. ప్రజలు పరస్పరం కలుసుకోవడం మొదలవుతుంది.

అలాంటి అవతారి సాయి మృత్యులోకంలో వచ్చి, సమత్వం అనే పాఠాన్ని బోధించారు, తనను తాను తొలగించుకుని.

శిరిడీలో సాయి మస్జిద్ పేరు "ద్వారకా" అని పెట్టారు. దాపు, తాపు, సంతాపం తొలగించారు, సాయి ఏది వచ్చినా.

ఎప్పుడూ రామ స్మరణలో మస్తులై, సాయి కూర్చుని ఉండేవారు. ఎనిమిది ప్రహరులూ రామ నామాన్నే భజిస్తూ ఉండేవారు సాయి.

ఎండినా, ముడివడినా, తాజాగానైనా, పాతదైనా, లేదా పక్వాన్నమైనా, ఎప్పుడూ ప్రేమకు ఆకలిగొన్న సాయికి అన్నీ సమానమే.

ప్రేమతో, శ్రద్ధతో ప్రజలు ఏది ఇచ్చినా, దాన్ని ఎంతో ఆసక్తిగా బాబా పావనం చేసేవారు.

కొన్నిసార్లు మనస్సు వినోదం కోసం బాబా తోటకు వెళ్ళేవారు. సంతోషంగా మనస్సులో ప్రకృతి సౌందర్యాన్ని చూస్తూ ఉండేవారు.

తోటలో రంగురంగుల పుష్పాలు మెల్లగా ఊగి, ఎడారి బీభత్స మనస్సులో కూడా ప్రేమ జలాన్ని నింపేవి.

అలాంటి మధుర సమయంలో కూడా దుఃఖం, ఆపద, విపత్తులతో బాధితులు తమ మనోవ్యథ చెప్పడానికి బాబాను చుట్టుముట్టి ఉండేవారు.

వారి కరుణ కథలు విని బాబా కమలనేత్రాలు నిండేవి. విభూతి ప్రసాదించి ప్రతి వ్యథను తొలగించి, వారి హృదయంలో శాంతి నింపేవారు.

ఆ విభూతిలో ఎంత అద్భుత శక్తి ఉండేదో తెలియదు. దాన్ని నుదుట ధరించగానే దుఃఖమంతా తొలగించేది.

ధన్యులు ఆ మానవులు, ఎవరు సాయిబాబా సాక్షాత్ దర్శనం పొందారో. ధన్యులు వారి కమలహస్తాలు, ఎవరు చరణకమలాలను స్పృశించారో.

ఎంత బాగుండు, నీకు కూడా నిర్భయంగా సాక్షాత్ సాయి దొరికితే! సంవత్సరాలుగా నాశనమైన నీ తోట మళ్ళీ ఈ రోజు వికసించేది.

నేను శ్రీ చరణాలు పట్టుకుంటే, జీవితాంతం వదలను. సాయి నాపై మొహమాటపడినా, నేను తప్పక వారిని మన్నించేలా చేసుకుంటాను.