ஸ்ரீ சாய் சாலிசா

முதலில் சாயியின் திருவடிகளில் என் தலை வணங்குகிறேன். எப்படி சாயி ஷிர்டிக்கு வந்தார், முழு வரலாற்றையும் சொல்கிறேன்.

தாய் யார், தந்தை யார் என்பதை யாரும் அறியவில்லை. சாயி எங்கே பிறந்தார் என்பது புதிராகவே இருந்தது.

சிலர் இவர் அயோத்தியின் ராமச்சந்திர பகவான் என்றும், சிலர் சாயிபாபா அஞ்சனேயர் என்றும் கூறுகின்றனர்.

சிலர் சாயி மங்கல மூர்த்தியான விநாயகர் என்றும், சிலர் கோகுல மோகனான கிருஷ்ணர் என்றும் கூறுகின்றனர்.

பல பக்தர்கள் சாயியை சிவனாக எண்ணி வழிபடுகின்றனர். சிலர் தத்தாத்ரேயரின் அவதாரமாகக் கருதி சாயியைப் பூஜிக்கின்றனர்.

நீங்கள் அவரை எப்படி எண்ணினாலும், சாயி உண்மையான கடவுள். மிகுந்த கருணையும், ஏழைகளின் தோழருமான அவர் எத்தனை பேருக்கு உயிர் கொடுத்துள்ளார்.

பல ஆண்டுகளுக்கு முன் நடந்த ஒரு சம்பவத்தை உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். ஒரு பாக்கியசாலியின் திருமண ஊர்வலம் ஷிர்டிக்கு வந்தது.

அவருடன் மிகவும் அழகான ஒரு சிறுவன் வந்தான். வந்து அங்கேயே குடியேறி, புனிதமான ஷிர்டி நகரத்தை மேலும் புனிதமாக்கினான்.

பல நாட்கள் அலைந்து திரிந்து, வீடு வீடாக பிச்சை கேட்டான். மேலும் உலகில் என்றும் நிலைத்திருக்கும் அற்புதங்களைக் காட்டினான்.

வயது அதிகரிக்க அதிகரிக்க, அவரது மேன்மையும் அதிகரித்தது. நகரில் வீடு வீடாக சாயிபாபாவின் புகழ் பரவியது.

பின்னர் சாயியின் பெயர் திசைதோறும் ஒலிக்கத் தொடங்கியது. ஏழை துன்புறுவோரைக் காப்பதே பாபாவின் கடமையாக இருந்தது.

பாபாவின் திருவடிகளை அடைந்து, "நான் ஏழை" என்று சொல்பவர் மீது அவருக்கு கருணை உண்டாகும், துன்பங்களின் பிணைப்புகள் விலகும்.

ஒருமுறை ஒருவர் பிச்சை கேட்டு, "பாபா, எனக்கு சந்தானம் தாருங்கள்" என்றார். சாயி "ஆமென்" என்று கூறி அவருக்கு வரம் கொடுத்தார்.

ஏழை துன்புறுவோரின் நிலையைக் கண்டு சாயி தாமே துன்பப்பட்டார். சாயியின் இதயம் கடல் போல் பரந்து இருந்தது.

மதராசிலிருந்து ஒரு பக்தர் வந்தார், அவர் வீட்டில் மிகப் பெரிய செல்வந்தர். ஏராளமான பொருள் குவியல் இருந்தும், அவருக்கு மட்டும் சந்தானம் இல்லை.

சாயிநாதரை சமாதானப்படுத்த முயன்றார், "பாபா, என்மீது கருணை காட்டுங்கள். புயலில் அலைபாயும் படகை நீங்களே கரை சேருங்கள்" என்றார்.

குலதீபம் இல்லாததால் செல்வ மாயை வீண். இன்று பிச்சைக்காரனாகி, பாபா, உங்கள் சரணத்தை அடைந்தேன்.

எனக்கு மகனைத் தந்தருளுங்கள், வாழ்நாள் முழுவதும் உங்களுக்கு கடன்பட்டிருப்பேன். வேறு யாரிடமும் நம்பிக்கை இல்லை, உங்களிடம் மட்டுமே நம்பிக்கை.

அவர் மிகவும் வேண்டிக் கொண்டு, தலை சாய்த்து பணிந்தார். அப்போது மகிழ்ந்த பாபா பக்தருக்கு ஆசீர்வாதம் கொடுத்தார்.

"அல்லாஹ் உனக்கு நன்மை செய்வான், உன் வீட்டில் மகன் பிறப்பான். அவனுக்கும் உனக்கும் அவனது அருள் கிடைக்கும்."

இதுவரை யாரும் சாயியின் கருணைக்கு முடிவு காணவில்லை. மதராசிக்கு மகன் கொடுத்து, அவரது உலகத்தை புண்ணியமாக்கினார்.

உடல் மனதால் யார் அவரைப் பூஜிக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு உலகில் முக்தி கிடைக்கும். உண்மைக்கு எந்தத் தீங்கும் இல்லை, பொய்க்கு எப்போதும் தோல்வி.

நான் எப்போதும் அவரது ஆதரவில் இருக்கிறேன், எப்போதும் அவரது அடிமையாக இருப்பேன். சாயி போன்ற இறைவன் கிடைத்தது, இது போதாதா என்ன ஆசை?

எனக்கும் ஒரு நாள் இருந்தது, ரொட்டி கூட கிடைக்கவில்லை. உடலில் துணி தூரத்தில் இருந்தது, சிறிய கச்சை மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது.

ஆற்றின் முன்னிலையிலும் நான் தாகத்துடன் இருந்தேன். என் துர்தினம் என்மீது தீயைப் பொழிந்தது.

பூமியைத் தவிர உலகில் எனக்கு வேறு ஆதாரம் இல்லை. உலகில் பிச்சைக்காரனாகி, வீடு வீடாக அலைந்து திரிந்தேன்.

அப்படிப்பட்ட நிலையில், சாயியின் பரம பக்தனான ஒரு நண்பன் கிடைத்தான். சிக்கல்களிலிருந்து விடுபட்டவனாக இருந்தாலும், இந்த உலகில் அவன் என்னைப் போன்றவனே.

பாபாவின் தரிசனத்திற்காக இருவரும் சேர்ந்து முடிவு செய்தோம். கருணை வடிவான சாயியின் தரிசனத்திற்குத் தயாரானோம்.

புனித ஷிர்டி நகருக்குச் சென்று, மயக்கும் திருவுருவைக் கண்டோம். சாயியின் திருமுகத்தைக் கண்டதும் என் பிறப்பு புண்ணியமானது.

நாங்கள் தரிசனம் செய்ததிலிருந்து, எல்லா துன்பங்களும் மறைந்தன. அனைத்து நெருக்கடிகளும் நீங்கி, ஆபத்துகள் முடிவுக்கு வந்தன.

பாபாவிடமிருந்து பிச்சையில் மானமும் மரியாதையும் கிடைத்தது. சாயியின் ஒளியால் உலகில் நாங்கள் பிரகாசித்தோம்.

பாபா இந்த வாழ்வில் மரியாதையும் மானமும் கொடுத்தார். இந்த ஆதரவுடன் நான் வாழ்வில் சிரித்துச் செல்வேன்.

சாயியின் லீலை என் மனதில் இத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. உலகின் ஒவ்வொரு துகளிலும் அவர் நிறைந்திருப்பதாகத் தோன்றுகிறது.

"காசிராம்" பாபாவின் பக்தன், இந்த ஷிர்டியில் வசித்தான். "நான் சாயியின், சாயி என்னுடைய" என்று உலகுக்குச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தான்.

சீகர் தானே துணி விற்றான், கிராமம், நகரம், சந்தைகளில். அவனது இதயத்தந்தி சாயியின் ஓசைகளில் ஒலித்தது.

இரவு அமைதியாக இருந்தது, எல்லோரும் உறங்கினர். வானத்தில் நட்சத்திரங்கள் இருந்தன. இருளின் காரணமாக கைக்குக் கை தெரியவில்லை.

துணி விற்று "காசி" சந்தையிலிருந்து திரும்பிக் கொண்டிருந்தான். ஐயோ! மிக விசித்திரமான சந்திப்பு, அன்று அவன் தனியாக வந்தான்.

வழியில் கொடிய அநியாயக்காரர்கள் அவனைச் சூழ்ந்து நின்றனர். "அடி, வெட்டு, கொள்ளையடி" என்ற சத்தம் கேட்டது.

அவனைக் கொள்ளையடித்து அடித்து, கொடியவர்கள் அங்கிருந்து ஓடிவிட்டனர். அடிகளால் மனம் நொந்து, அவன் சுயநினைவை இழந்தான்.

நீண்ட நேரம் அந்த நிலையிலேயே கிடந்தான். எப்போது ஒரு கணத்தில் சுயநினைவு வந்ததோ தெரியவில்லை.

தற்செயலாக அவன் வாயிலிருந்து "சாயி" என்று வெளிப்பட்டது. அதன் எதிரொலி ஷிர்டியில் பாபாவுக்குக் கேட்டது.

அவரது மனம் கலங்கியது, பாபா விகலமானார். நடந்த அனைத்தும் அவர் முன்னிலையில் நடந்ததைப் போல் இருந்தது.

பித்துப் பிடித்தவர் போல் இங்கும் அங்கும் பாபா அலைந்தார். முன்னால் வந்த பொருட்களை எல்லாம் வீசத் தொடங்கினார்.

மேலும் எரியும் நெருப்புக் கங்குகளில் பாபா தனது கையை வைத்தார். அந்த அற்புதமான தாண்டவ நடனத்தைக் கண்டு அனைவரும் அதிர்ச்சியடைந்தனர்.

எல்லா மக்களும் புரிந்து கொண்டனர், ஏதோ ஒரு பக்தன் ஆபத்தில் இருக்கிறான். அனைவரும் கலங்கி நின்றனர், வியப்பில் ஆழ்ந்தனர்.

அவனைக் காப்பாற்றவே பாபா இன்று விகலமாக இருக்கிறார். அவனது வேதனையால் வேதனைப்பட்டு, அவரது இதயம் துடிக்கிறது.

இதற்கிடையில் விதி தனது விசித்திரத்தைக் காட்டியது. அதைக் கண்டு மக்களின் பக்தி நதி பொங்கியது.

சுயநினைவற்ற பக்தனை ஏந்தி ஒரு வண்டி அங்கு வந்தது. பக்தனைத் தன் முன் கண்டு சாயியின் கண்கள் நிறைந்தன.

அமைதியான, பொறுமையான, ஆழமான கடல் போன்ற பாபாவின் இதயம். இன்று ஏனோ மீண்டும் மீண்டும் கொந்தளித்தது.

இன்று கருணையின் வடிவமே மருத்துவரானார். பக்தனுக்காக இன்று தேவனே வாயில் காவலரானார்.

இன்று பக்தியின் கடினமான சோதனையில் காசி வெற்றி பெற்றான். அவனைக் காணவே நகர மக்கள் கூட்டமாக வந்தனர்.

எப்போது, எங்கேயும் எந்த பக்தன் ஆபத்தில் சிக்கினாலும், அவனைக் காக்க பாபா ஒரு கணத்தில் வருகிறார்.

இது யுக யுகமான உண்மை, புதிய கதை அல்ல. ஆபத்தில் சிக்கிய பக்தன் இருக்கும்போது, அந்தர்யாமியான சாயி தாமே வருகிறார்.

பேதமற்ற பூஜாரி, மனிதநேயமே சாயி. இந்துக்கள், முஸ்லிம்கள் எப்படி பிடித்தமோ, அப்படியே சீக்கியர்கள், கிறிஸ்தவர்களும்.

கோவில், மசூதி என்ற பேதத்தை பாபா உடைத்தெறிந்தார். ராமும் ரஹீமும், கிருஷ்ணரும் கரீமும் அல்லாஹ்வும் எல்லாம் அவருக்கு ஒன்றே.

மணியின் எதிரொலியால் மசூதியின் மூலை மூலை ஒலித்தது. இந்துக்களும் முஸ்லிம்களும் ஒன்று சேர்ந்தனர், அன்பு நாளுக்கு நாள் இரட்டிப்பானது.

எவ்வளவு அழகான அதிசயம், இந்த உடல் அறிமுகம் கொடுத்தது. வேப்ப மரத்தின் கசப்பிலும் சாயி இனிப்பை நிரப்பினார்.

சாயி அனைவருக்கும் அன்பு கொடுத்தார், அனைவருக்கும் சமமான பாசம் காட்டினார். யார் எதை விரும்பினார்களோ, பாபா அவர்களுக்கு அதையே கொடுத்தார்.

அத்தகைய அன்பு நிறைந்தவரின் பெயரை எப்போதும் யார் ஜெபிக்கிறார்களோ, மலை போன்ற துன்பம் இருந்தாலும், ஒரு கணத்தில் அது நீங்கும்.

சாயி போன்ற கொடையாளியை நாங்கள் கண்டதில்லை. அவரது தரிசனத்தால் மட்டுமே அனைத்து ஆபத்துகளும் நீங்கின.

உடலில் சாயி, மனதில் சாயி, சாயி சாயி என்று பூஜியுங்கள். உடல் நினைவை இழந்து, அவரது நினைவை வையுங்கள்.

நீ உன் நினைவை விட்டு, பாபாவின் நினைவை வைப்பாய். இரவு பகல் பாபா, பாபா என்றே நீ சொல்லிக் கொண்டிருப்பாய்.

அப்போது பாபா கட்டாயமாக உன் நினைவை எடுக்க வேண்டியதாகும். உன் ஒவ்வொரு விருப்பத்தையும் பாபா நிறைவேற்ற வேண்டியதாகும்.

காட்டுக்காட்டில் அலைந்து திரியாதே பைத்தியமே, பாபாவைத் தேடி. ஒரே இடம், ஷிர்டியில் மட்டுமே நீ பாபாவைக் காண்பாய்.

உலகில் பாக்கியமான உயிர் அவனே, பாபாவைப் பெற்றவன். துன்பத்திலும் இன்பத்திலும் எட்டு ஜாமமும் சாயியின் புகழையே பாடினான்.

துன்ப மலைகள் விழுந்தாலும், மின்னல் தாக்கினாலும், சாயியின் பெயரை எப்போதும் எடுத்து, அனைவருக்கும் முன் திடமாக நில்.

இந்த கிழவனின் அற்புதத்தைக் கேட்டு நீங்கள் வியப்படைவீர்கள். எத்தனை அறிவாளிகள் கேட்டு திகைத்தனர்.

ஒருமுறை ஷிர்டியில் ஒரு போலி சாது வந்தான். எளிய நகர மக்களை ஏமாற்றினான்.

வேர்கள், மூலிகைகளைக் காட்டி அங்கு பேசத் தொடங்கினான். "கேளுங்கள் கேட்போரே, என் வீடு விருந்தாவனம்" என்றான்.

"என்னிடம் ஒரு மருந்து உள்ளது, அதில் அற்புதமான சக்தி உண்டு. இதை உட்கொண்டால் துன்பத்திலிருந்து விடுதலை கிடைக்கும்."

"நீங்கள் துன்பத்திலிருந்தும் நோயிலிருந்தும் விடுபட விரும்பினால், ஒவ்வொரு ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் என் பணிவான வேண்டுகோள்."

"இதை வாங்குங்கள், இதன் உட்கொள்ளும் முறைகள் வித்தியாசமானவை. இது சிறிய பொருளானாலும், அதன் குணங்கள் மிகப் பெரியவை."

"இங்கு மலடிகள் இருந்தால், என் மருந்தை உட்கொண்டால், மகன் கிடைப்பான், விரும்பிய பலனைப் பெறுவார்கள்."

"என் மருந்தை வாங்காதவன் வாழ்நாள் முழுவதும் வருந்துவான். என்னைப் போன்ற உயிர் இங்கு வருவது அரிது."

"உலகம் இரண்டு நாள் மேளா, நீங்களும் மகிழ்ச்சி அனுபவியுங்கள். இதனால் எல்லாம் கிடைத்தால், நீங்களும் இதை வாங்குங்கள்."

மக்களின் வியப்பு அதிகரித்தது, அவனது செயலைக் கண்டு. அவனும் மனதுக்குள் மகிழ்ந்தான், மக்களின் அறியாமையைக் கண்டு.

ஒரு சேவகன் ஓடிச் சென்று பாபாவுக்கு செய்தி சொன்னான். கேட்டதும் புருவம் சுருங்கியது, அனைத்து விவேகமும் மறந்தது.

சேவகனுக்கு கட்டளை கொடுத்தார், "உடனே தீயவனைப் பிடித்துக் கொண்டு வா. அல்லது ஷிர்டியின் எல்லையிலிருந்து வஞ்சகனை விரட்டு."

"நான் இருக்கும்போது, எளிய ஷிர்டி மக்களை யார் துணிந்து ஏமாற்றுகிறான்?"

"ஒரு கணத்தில் இத்தகைய போலி, வஞ்சக, கொள்ளைக்காரனை, மகா அழிவின் பெரும் பள்ளத்தில் வாழ்நாள் முழுவதும் தள்ளுவேன்."

கொடிய, வஞ்சக, அநியாயக்காரனுக்கு சிறிது உணர்வு வந்தது. "இப்போது காலன் தலையில் நடனமாடுகிறான், சாயிக்கு கோபம் வந்துவிட்டது."

ஒரு கணத்தில் எல்லா விளையாட்டையும் நிறுத்தி, தலைமேல் காலை வைத்து ஓடினான். மனதுக்குள் நினைத்தான், "இப்போது கடவுளே கைவிட்டார்."

உண்மைதான், சாயி போன்ற கொடையாளி உலகில் கிடைக்க முடியாது. சாயிபாபா ஈஸ்வரனின் அம்சம், அவருக்கு உலகில் எதுவும் கடினமில்லை.

அன்பு, பண்பு, நாகரிகம் போன்ற ஆபரணங்களை அணிந்து, இந்த உலகில் மனித சேவைப் பாதையில் முன்னேறுபவன்.

அவனே உலகின் மக்கள் அனைவரின் இதயத்தையும் வெல்கிறான். அவனது ஒரு சோகமே உலகைக் கலங்கடிக்கிறது.

எப்போதெல்லாம் உலகில் பாவச் சுமை அதிகரிக்கிறதோ, அதை அழிக்கவே அவதாரம் வருகிறது.

பாவம், அநியாயம் அனைத்தையும் இந்த உலகிலிருந்து நீக்கி, ஒரு கணத்தில் உலகின் அரக்கர்களை விரட்டுகிறார்.

அன்பு அமுதத்தின் நீரோடை இந்த உலகில் பொழியத் தொடங்குகிறது. மக்கள் ஒருவரை ஒருவர் கட்டிப்பிடித்து சந்திக்கின்றனர்.

இத்தகைய அவதாரமான சாயி, மரண உலகில் வந்து, சமத்துவப் பாடத்தை கற்றுக் கொடுத்தார், தன்னை அழித்து எல்லோருக்கும்.

ஷிர்டியில் மசூதிக்கு "துவாரகா" என்று பெயர் வைத்தார் சாயி. செருக்கு, வெப்பம், துன்பம் அனைத்தையும் நீக்கினார், சாயி வந்ததெல்லாம்.

எப்போதும் ராம நினைவில் மூழ்கி, சாயி அமர்ந்திருந்தார். எட்டு ஜாமமும் ராம நாமத்தை சாயி பூஜித்துக் கொண்டிருந்தார்.

உலர்ந்த, கடினமான, புதிய, பழைய, அல்லது பக்குவான உணவு எதுவானாலும், எப்போதும் அன்புக்குப் பசித்த சாயிக்கு அனைத்தும் சமமே.

அன்பும் பக்தியும் கொண்டு மக்கள் எது கொடுத்தாலும், மிகுந்த விருப்பத்துடன் அந்த உணவை பாபா புனிதப்படுத்தினார்.

சில சமயம் மனம் மகிழ்வதற்காக பாபா தோட்டத்திற்குச் செல்வார். மகிழ்ச்சியான மனதுடன் இயற்கையின் அழகைக் கண்டு மகிழ்வார்.

தோட்டத்தின் வண்ண வண்ண மலர்கள் மெதுவாக அசைந்து, வறண்ட பாலைவன மனதிலும் அன்பு நீரை நிரப்பும்.

இத்தகைய இனிய வேளையிலும், துன்பம், ஆபத்து, விபத்தால் வருந்துபவர்கள், தங்கள் மனக் கதையைச் சொல்ல பாபாவைச் சூழ்ந்திருப்பார்கள்.

அவர்களின் இரக்கமான கதையைக் கேட்டு, தாமரைக் கண்கள் நிறையும். விபூதி கொடுத்து ஒவ்வொரு துன்பத்தையும் நீக்கி, அவர்கள் இதயத்தில் சாந்தியை நிரப்புவார்.

அந்த விபூதியில் என்ன அற்புதமான சக்தி இருந்ததோ! அதை நெற்றியில் தரித்தவர்களின் துன்பம் அனைத்தையும் நீக்கியது.

பாக்கியமான மனிதர்கள் அவர்களே, சாயிபாபாவின் நேரடி தரிசனம் பெற்றவர்கள். பாக்கியமான தாமரைக் கைகள் அவை, அவற்றால் திருவடித் தாமரைகளைத் தொட்டவை.

ஐயோ, நீங்களும் அச்சமின்றி நேரில் சாயியைப் பெற்றிருந்தால் எத்தனை நன்று! பல ஆண்டுகளாகப் பாழடைந்த உங்கள் தோட்டம் இன்று மீண்டும் மலர்ந்திருக்கும்.

நான் அவரது திருவடிகளைப் பிடித்திருந்தால், வாழ்நாள் முழுவதும் விடமாட்டேன். சாயி என்மீது கோபித்தாலும், நான் நிச்சயம் அவரை சமாதானப்படுத்தியிருப்பேன்.