ශ්‍රී සායි චාලිසා

පළමුව සායිගේ පාමුල මාගේ හිස නමා තබමි. කෙසේ ශිර්ඩිට සායි පැමිණියේද, සියලු පුවත කියමි.

මව කවුද, පියා කවුදැයි කිසිවෙකුත් නොදත්තේය. සායි උපත කොහිද ලැබුවේද, ප්රශ්නය ප්රහේලිකාවක්ව පැවතුණි.

සමහරු කියති අයෝධ්යාවේ රාමචන්ද්ර භගවාන් යැයි. සමහරු කියති සායිබාබා වායුපුත්ර හනුමාන් යැයි.

සමහරු කියති මංගල මූර්ති ශ්රී ගජානන් සායි යැයි. සමහරු කියති ගෝකුල් මෝහන් දේවකී නන්දන් සායි යැයි.

බොහෝ භක්තිකයෝ ශංකර් ලෙස සලකා බාබාට භජන කරති. සමහරු දත්ත අවතාරය යැයි කියා සායිට පූජා කරති.

ඔබ උන්වහන්සේට කුමක් වුවද සලකන්න, නමුත් සායි සැබෑ භගවාන්ය. ඉතා දයාලු, දීනබන්ධු, කොපමණ දෙනෙකුට ජීවිත දානය දුන්නේද!

වසර ගණනාවකට පෙර සිදුවීමක්, ඔබට කියමි. කිසිදු භාග්යවන්තයෙකුගේ ශිර්ඩියේ විවාහ පෙරහැරක් පැමිණ තිබුණි.

ඔහු සමඟ ඉතා ලස්සන ළමයෙක් ද පැමිණ සිටියේය. පැමිණ, පැමිණ එහිම වාසය කළේය, පාවන ශිර්ඩි නගරය කළේය.

දින ගණනක් ඉබාගාතේ ගොස්, දොරින් දොර භික්ෂාව ඉල්ලීය. එවන් ලීලාවක් පෙන්වීය, ලෝකයේ අමරණීය වූ.

වයස වැඩෙත්ම එසේම ගෞරවය ද වැඩිවිය. නගරයේ ගෙයින් ගෙට සායිබාබාගේ ගුණ ගායනා විය.

දිග් දිගන්තයේ සායිජීගේ නාමය දෝංකාර දෙන්නට විය. දීන දුක්ඛිතයන් ආරක්ෂා කිරීමම බාබාගේ කාර්යය විය.

බාබාගේ පාමුල ගොස් "මම දිළිඳුය" යැයි කියන තැනැත්තාට උන්වහන්සේගේ කරුණාව ලැබේ, දුක් බන්ධන විවෘත වේ.

කවදා හෝ කිසිවෙක් "බාබා මට සන්තානයක් දෙන්න" යැයි භික්ෂාව ඉල්ලීය. එවිට සායි "ඒවමස්තු" යැයි කියා ඔහුට වරදාන දුන්හ.

දීන දුක්ඛිත ජනයාගේ තත්ත්වය දැක සායිබාබා ස්වයං දුකට පත්වූහ. ශ්රී සායිගේ අන්තඃකරණය සාගරයක් මෙන් විශාල විය.

මද්රාසියෙන් භක්තිකයෙක් ආවේය, ගෙදර ඉතා ධනවත්ය. ඔහුට බොහෝ ධන සම්පත් තිබුණත්, සන්තානයක් නොවීය.

සායිනාථයන් සතුටු කිරීමට පටන් ගත්තේය, "බාබා මට කරුණා කරන්න. කුණාටුවෙන් දෝලනය වන ඔරුව, ඔබ මාගේ එගොඩ කරන්න" යැයි.

පවුලේ පහන නොමැතිව, ධනයේ මායාව නිෂ්ඵලයි. අද බාබා, මම භික්ෂුවක් වී ඔබගේ සරණට පැමිණියෙමි.

මට පුත්ර දානය දෙන්න, මම ජීවිත කාලයම ණයගැති වන්නෙමි. වෙන කිසිවෙකුගෙන් බලාපොරොත්තුවක් නැත, ඔබ කෙරෙහි පමණක් විශ්වාසයයි.

ඔහු බොහෝ ආයාචනා කළේය, පාමුල හිස තබාගෙන. එවිට සායිබාබා සතුටු වී භක්තිකයාට මෙම ආශීර්වාදය දුන්හ.

"අල්ලාහ් ඔබට යහපත කරනු ඇත, ඔබගේ ගෙදර පුත්රයෙක් උපදිනු ඇත. ඔබටත් ඒ ළමයාටත් උන්වහන්සේගේ කරුණාව ලැබෙනු ඇත."

මෙතෙක් කිසිවෙකුට සායිගේ කරුණාවේ සීමාව හමු නොවීය. මද්රාසි ජාතිකයාට පුත්ර රත්නය දී ඔහුගේ ලෝකය ධන්ය කළේය.

කවුරුන් කයින් මනසින් භජන කරන්නේද, ඔහුගේ ලෝකයේ ගැලවීම වේ. සත්යයට කිසිදු උවදුරක් නැත, බොරුවට සැමවිටම පරාජය වේ.

මම සැමවිටම උන්වහන්සේගේ පිහිටෙන් සිටිමි, සැමවිටම උන්වහන්සේගේ දාසයා වන්නෙමි. සායි වැනි ප්රභුවක් ලැබී ඇත, මෙපමණක් ප්රමාණවත් නොවේද?

මගේත් එවන් දිනයක් විය, මට රොටියක්වත් නොලැබුණි. ඇඳුම ඈතක විය, ඉතිරිව තිබුණේ කුඩා ලංගෝටියක් පමණි.

ගංගාව ඉදිරියේ තිබියදීත් මම පිපාසිතවම සිටියෙමි. මගේ දුර්දිනය මා මත ගිනි අඟුරු වැස්සක් වැස්සුවේය.

පොළොව හැර ලෝකයේ මට වෙනත් ආධාරයක් නොවීය. මම ලෝකයේ භික්ෂුවක් වී, දොරින් දොර පැකිලෙමින් සිටියෙමි.

එවන් අවස්ථාවක මිතුරෙක් හමුවිය, ඔහු සායිගේ පරම භක්තිකයෙකි. බාධාවලින් මිදුණු නමුත් මේ ලෝකයේ ඔහු මා හා සමාන විය.

බාබාගේ දර්ශනය සඳහා දෙදෙනා එක්ව සිතුවෝය. දයා මූර්ති සායිගේ දර්ශනයට සූදානම් වූහ.

පාවන ශිර්ඩි නගරයට ගොස්, මත් වූ මූර්තිය දුටුවෙමු. අපි සායිගේ ස්වරූපය දුටු විට උපත ධන්ය විය.

අපි දර්ශනය කළ දා සිට සියලු දුක කපුරු මෙන් පහව ගියේය. සියලු කරදර නැති වී, විපත්වල අවසානය විය.

බාබාගෙන් අපට ගෞරවය හා සම්මානය ලැබුණි. සායිගේ ආභාසයෙන් අපි ලෝකයේ බැබළුණෙමු.

බාබා මේ ජීවිතයේ ගෞරවය දී ඇත, සම්මානය දී ඇත. මෙය ආධාරකර ගෙන මම සිනාසෙමින් ජීවිතයේ ගමන් කරන්නෙමි.

සායිගේ ලීලාව මගේ මනසට එවන් බලපෑමක් කළේය. ලෝකයේ සෑම අංශුවකම උන්වහන්සේ පිරී ඇති බවක් දැනේ.

"කාශිරාම්" බාබාගේ භක්තිකයෙක් මේ ශිර්ඩියේ වාසය කළේය. "මම සායිගේ, සායි මගේ" යැයි ඔහු ලෝකයට කියමින් සිටියේය.

සීකර් ස්වයං රෙදි විකුණමින් ගම්, නගර, වෙළඳපොළවල සැරිසරමින් සිටියේය. ඔහුගේ හෘද තන්ත්රිය සායිගේ ඝෝෂාවෙන් කම්පිත විය.

රාත්රිය නිශ්චල විය, සැවොම නිදා සිටියහ. රාත්රී ආවරණයේ හඳ සහ තරු තිබුණි. අන්ධකාරය නිසා අතට අතක් නොපෙනුණි.

"කාශි" වෙළඳපොළෙන් රෙදි විකුණා ආපසු එමින් සිටියේය, අහෝ! අමුතු යෝගයක් නිසා ඒ දින ඔහු තනිව එමින් සිටියේය.

මාර්ගයේදී කුටිල, අන්යායි අය ඔහු වට කර සිටගත්හ. "මරන්න, කපන්න, කොල්ලකන්න" යන හඬ ඇසුණි.

ඔහුව කොල්ලකෑමෙන් පසු කුටිලයෝ එතැනින් පලා ගියහ. පහරවල්වලින් හා මර්මාහත වී ඔහු සිහිය නැති කර ගත්තේය.

බොහෝ වේලාවක් ඔහු එම තත්ත්වයේම වැටී සිටියේය. කවදා හෝ ක්ෂණයකින් ඔහුට සිහිය ආවේදැයි නොදනී.

නොදැනුවත්වම ඔහුගේ මුවින් "සායි" යන වචනය පිට විය. එහි ප්රතිධ්වනිය ශිර්ඩියේ බාබාට ඇසුණි.

උන්වහන්සේගේ මනස කැළඹී ගියේය, බාබා විකල් විය. සියලු සිදුවීම උන්වහන්සේ ඉදිරියේ සිදු වූවාක් මෙන් දැනුණි.

බාබා උන්මාදයෙකු මෙන් මෙහාට එහාට ඉබාගාතේ යන්නට විය. ඉදිරියට ආ ඕනෑම දෙයක් ගසා දමන්නට විය.

තවද දැවෙන අඟුරුවලට බාබා තම අත දැම්මේය. එම අසාමාන්ය තාණ්ඩව නර්තනය දැක සියල්ලෝ සැකයට පත් වූහ.

සියලු දෙනා තේරුම් ගත්තේ කිසිදු භක්තිකයෙක් අර්බුදයක සිටින බවයි. ඔවුහු කැළඹී සිටගෙන, විස්මයට පත්ව සිටියහ.

ඔහුව බේරා ගැනීමටම බාබා අද විකල් වී සිටිති. ඔහුගේ වේදනාවෙන්ම වේදනා වන්නේ උන්වහන්සේගේ අන්තඃකරණයයි.

මේ අතර ඉරණම තම අමුතුකම පෙන්වීය. එය දැක ජනතාවගේ ශ්රද්ධා ගංගාව රැලි නැගුණි.

සිහි නැති භක්තිකයා රැගෙන රථයක් එතැනට පැමිණියේය. ඉදිරියේ භක්තිකයා දුටු විට සායිගේ ඇස් කඳුළින් පිරී ගියේය.

ශාන්ත, ධීර, ගම්භීර සාගරයක් වැනි බාබාගේ අන්තඃකරණය. අද නොදන්නා හේතුවකට නැවත නැවත චංචල වෙමින් තිබුණි.

අද දයාවේ ප්රතිමාව ස්වයං වෛද්යවරයෙක් විය. තවද භක්තිකයා වෙනුවෙන් අද දෙවියන් ප්රතිහාරියෙක් විය.

අද භක්තියේ විෂම පරීක්ෂණයේදී කාශි සාර්ථක විය. ඔහුගේ දර්ශනයටම නගර වැසියෝ රැස් වී සිටියහ.

කවදා සහ කොහේ හෝ කිසිදු භක්තිකයෙක් අර්බුදයකට පත් වුවහොත්, ඔහුව ආරක්ෂා කිරීමට බාබා පැමිණෙන්නේ ක්ෂණයකිනි.

යුග යුගයක සත්යය මෙයයි, අලුත් කතාවක් නොවේ. ආපදාග්රස්ත භක්තිකයෙක් වූ විට, අන්තර්යාමී ස්වයං පැමිණෙති.

භේදභාවයෙන් ඔබ්බට ගිය පූජාරියෙක්, මානවතාවයේ පූජකයෙක් වූ සායි. හින්දු මුස්ලිම් යන දෙදෙනාම ආදරණීය වූවා සේම, සික් සහ ක්රිස්තියානි ද එසේම වූහ.

බාබා පන්සල් හා පල්ලි අතර භේදභාවය බිඳ දැම්මේය. රාම්, රහීම්, ක්රිෂ්ණා, කරීම්, අල්ලාහ්තාලා යන සියල්ල උන්වහන්සේගේ විය.

සීනුවේ ප්රතිධ්වනියෙන් පල්ලියේ සෑම කොනක්ම දෝංකාර දුන්නේය. හින්දු සහ මුස්ලිම්වරු එකිනෙකා හමු වූහ, දිනෙන් දින දෙගුණයක් ආදරය වැඩි විය.

කොතරම් ලස්සන පුදුමයක්ද, මේ ශරීරය හඳුන්වා දුන්නේය. නීම් කටුක බවේ පවා සායිබාබා මිහිරියාව පුරවා දැම්මේය.

සායි සියල්ලන්ටම ස්නේහය දුන්නේය, සියල්ලන්ටම සමාන ආදරය කළේය. කවුරුන් කුමක් පැතුවත්, බාබා ඔවුන්ට එයම දුන්නේය.

එවන් ස්නේහශීලී භාජනයක නාමය කවුරුන් සැමවිටම ජප කරන්නේද, කන්දක් වැනි දුකක් වුවද ක්ෂණයකින් ඈත් වේ.

සායි වැනි දාතාවෙකු අපි කිසිදා දැක නැත, අහෝ! උන්වහන්සේගේ දර්ශනයෙන් පමණක් සියලු විපත් පහව ගියේය.

ශරීරයේ සායි, මනසේ සායි, සායි සායි භජන කරන්න. ඔබේ ශරීරයේ සිහිය නැති කරගෙන, උන්වහන්සේගේ සිහිය කරන්න.

ඔබ ඔබේ සිහිය අත්හැර, බාබාගේ සිහිය කරන්නේ නම්. රෑ දාවල් බාබා, බාබා යැයි පමණක් ඔබ ජප කරන්නේ නම්.

එවිට බාබාට අනිවාර්යයෙන්ම ඔබේ සිහිය ගැනීමට සිදු වේ. ඔබේ සෑම ආශාවක්ම බාබාට පිරිසිදු කිරීමට සිදු වේ.

පිස්සා වගේ වනාන්තරවල ඉබාගාතේ ගොස් බාබාව සොයන්න එපා. එක් ස්ථානයක පමණක්, ශිර්ඩියේදී ඔබට බාබාව හමු වේ.

ලෝකයේ ධන්ය වූ ප්රාණියා ඔහුය, බාබාව ලැබූ තැනැත්තා. දුකේදී සැපේදී පැය අටක් වුවද, සායිගේ ගුණ ගායනා කළේය.

කරදර කඳු වැටුණත්, අකුණු කඩා වැටුණත්. සායිගේ නාමය ගෙන සැමවිටම සියල්ල ඉදිරියේ ස්ථිරව සිටින්න.

මේ මහල්ලාගේ කරාමාත් අසා ඔබ පුදුම වනු ඇත. කොපමණ දක්ෂ පණ්ඩිතයෝ එය අසා අවුල් වූහ.

වරක් ශිර්ඩියේ ව්යාජ සාධුවෙක් පැමිණියේය. බොළඳ නගර වැසි ජනතාව රවටමින් සිටියේය.

ඔවුන්ට ඖෂධ පැළෑටි පෙන්වා එහි කතා කරන්නට විය. "ශ්රෝතෘවරුනි, අසන්න, මගේ ගෙදර වෘන්දාවනයයි" යැයි කියන්නට විය.

"මා සතුව ඖෂධයක් ඇත, එහි අසාමාන්ය බලයක් ඇත. මෙය පානය කිරීමෙන් පමණක් දුකෙන් මිදීම ලැබේ."

"ඔබ කරදරවලින් හා රෝගවලින් මිදීමට කැමති නම්, මගේ නිහතමානී ඉල්ලීම මෙයයි, සෑම පුරුෂයෙකුගෙන්ම සහ සෑම ස්ත්රියකගෙන්ම."

"මෙය මිල දී ගන්න, එහි පානය කිරීමේ ක්රම වෙනස්ය. මෙය සුළු දෙයක් වුවද, එහි ගුණ අතිශය බරපතලයි."

"මෙහි සන්තානය නැති අය මගේ ඖෂධය ගත්තොත්, පුත්ර රත්නය ලැබේ, අහෝ! ඔවුන් කැමති පල ලබනු ඇත."

"මගේ ඖෂධය මිල දී නොගන්නා තැනැත්තා ජීවිත කාලයම පසුතැවෙනු ඇත. මා වැනි ප්රාණියෙක් මෙහි පැමිණෙන්නේ කලාතුරකිනි."

"ලෝකය දෙදිනක මෙළයකි, ඔබත් විනෝදය හා ආශාව භුක්ති විඳින්න. මෙයින් සියල්ල ලැබෙන්නේ නම්, ඔබත් මෙය ගන්න."

ජනතාවගේ පුදුමය වැඩි විය, ඔහුගේ ක්රියාකාරකම් දැක. ඔහු ද මනසින් සතුටු විය, මිනිසුන්ගේ නොදැනුවත්කම දැක.

සේවකයෙක් දුවගෙන ගොස් බාබාට මේ පුවත කීවේය. ඇසූ විට බාබාගේ බැමි හැකිලුණි, සියලු විවේකය අමතක විය.

සේවකයාට අණ කළේය, "වහාම දුෂ්ටයා අල්ලා ගෙනෙන්න. නැතහොත් ශිර්ඩියේ සීමාවෙන් කපටියා ඈතට පන්නා දමන්න."

"මා සිටියදී ශිර්ඩියේ බොළඳ ජනතාව රැවටීමට එවන් නීචයෙකුට ධෛර්යයක් ඇත්තේ කෙසේද?"

"ක්ෂණයකින් එවන් ව්යාජ, කපටි, නීච, කොල්ලකාරයාව මහා විනාශයේ ගැඹුරු වළට ජීවිත කාලයටම යවන්නෙමි."

කෲර, කුටිල, අන්යායි මදාරියාට ඉඟියක් ලැබුණි. "කාලය දැන් හිස මත නටනවා, සායිට කෝපය ආවා" යැයි.

ක්ෂණයකින් සියලු ක්රීඩාව නවත්වා, හිස මත පා තබාගෙන පලා ගියේය. මනසින් සිතුවේ, "දෙවියනි, දැන් යහපතක් නැත."

සැබෑවකි, සායි වැනි දානපතියෙක් ලෝකයේ නොලැබෙනු ඇත. සායිබාබා ඊශ්වරයාගේ අංශයකි, ලෝකයේ උන්වහන්සේට කිසිවක් අපහසු නැත.

ස්නේහය, ශීලය, සෞජන්යය ආදී ආභරණ පැළඳගෙන, මේ ලෝකයේ මානව සේවා මාර්ගයේ ගමන් කරන තැනැත්තා.

ඔහු ලෝකයේ ජන ජනයාගේ අන්තඃකරණය දිනා ගනී. ඔහුගේ එක් දුකක් පමණක් ලෝකය විහ්වල කරයි.

යම් යම් විට ලෝකයේ පාපයේ බර වැඩි වැඩියෙන් වැඩි වේ. එය මැකීමටම අවතාරියෙක් පැමිණේ.

මේ ලෝකයේ පාපය හා අනුයාය සියල්ල ඉවත් කර, ලෝකයේ රාක්ෂයාව ක්ෂණයකින් ඈතට පන්නා දමයි.

ස්නේහ සුධා ධාරාව මේ ලෝකයේ වැස්සට පටන් ගනී. ජන ජනයා එකිනෙකා බදා ගැනීමට පටන් ගනී.

එවන් අවතාරියෙක් වූ සායි, මෘත්යු ලෝකයට පැමිණ, සමානාත්මතාවයේ මේ පාඩම ඉගැන්වූයේ, තමාවම නැති කරගෙන සියල්ලන්ටම.

ශිර්ඩියේ පල්ලියට "ද්වාරකා" යන නාමය තැබුවේ සායි විසිනි. දාප, තාප, සන්තාප නැති කළේය, සායි පැමිණි සෑම දෙයක්ම.

සැමවිටම රාම් සිහියෙන් මත්ව සායි වාඩි වී සිටියහ. පැය අටම රාම් නාමය භජන කරමින් සිටියහ.

වියළි-රළු, නැවුම්-පරණ, හෝ පක්වාන වේවා. සැමවිටම ආදරයට බඩගිනි සායිට සියල්ල සමාන විය.

ජනයා තම ස්නේහයෙන් හා ශ්රද්ධාවෙන් කුමක් දුන්නත්, බාබා එම ආහාරය ආශාවෙන් පාවන කළහ.

සමහර විට මනස සතුටු කිරීමට බාබා උයනට යති. සතුටු මනසින් සොබාදහමේ අලංකාරය බලා සිටිති.

උයනේ වර්ණවත් මල් මෘදු ලෙස සෙලවීමෙන්, පාළු කාන්තාර මනසේ පවා ස්නේහ ජලය පුරවයි.

එවන් මිහිරි වේලාවේදීත්, දුක්, ආපදා, විපත්වලින් පීඩිත ජනයා තම මනසේ වේදනාව කියන්නට බාබාව වට කර සිටිති.

ඔවුන්ගේ කරුණා කතා අසා නෙත් කමල කඳුළින් පිරෙති. විභූති දී සෑම ව්යථාවක්ම, ශාන්තිය ඔවුන්ගේ හෘදයේ පුරවති.

ඒ විභූතියේ කෙතරම් අද්භූත ශක්තියක් තිබුණේදැයි නොදනී. නළලේ ධාරණය කළ විට සියලු දුක ඉවත් කරයි.

ධන්ය මනුෂ්යයෝ ඔවුහුය, සායිබාබාගේ සාක්ෂාත් දර්ශනය ලැබූවෝ. ධන්ය කමල හස්ත ඔවුන්ගේය, උන්වහන්සේගේ පාද කමල ස්පර්ශ කළෝ.

අහෝ! ඔබට ද නිර්භයව සාක්ෂාත් සායි හමු වුවා නම්! වසර ගණනාවක් විනාශ වූ මගේ වත්ත අද නැවත පිපෙනු ඇත.

මම ශ්රී පාද අල්ලා ගත්තා නම්, ජීවිත කාලයම අත නොහරිමි. සායි මා කෙරෙහි කෝප වුවත්, මම උන්වහන්සේව අනිවාර්යයෙන්ම සතුටු කර ගන්නෙමි.