ಶ್ರೀ ಸಾಯಿ ಚಾಲಿಸಾ
ಈ ಪದ್ಯಮಾಲೆಯು ಶಿರ್ಡಿಯ ಸಾಯಿಬಾಬಾರವರ ಜೀವನ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಪವಾಡಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ಭಕ್ತನು ತನ್ನ ಅನುಭವಗಳ ಮೂಲಕ ಬಾಬಾರವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಹಾಡಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಶ್ಲೋಕಗಳು
ಮೊದಲು ಸಾಯಿಯವರ ಚರಣಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಬಾಗಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹೇಗೆ ಶಿರ್ಡಿಗೆ ಸಾಯಿಯವರು ಬಂದರು, ಎಲ್ಲಾ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಶ್ಲೋಕ 1
ತಾಯಿ ಯಾರು, ತಂದೆ ಯಾರು ಎಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಸಾಯಿಯವರು ಎಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ತಾಳಿದರು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಒಂದು ಒಗಟಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು.
ಶ್ಲೋಕ 2
ಕೆಲವರು ಇವರು ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ರಾಮಚಂದ್ರ ಭಗವಾನರೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಸಾಯಿಬಾಬಾ ಪವನಪುತ್ರ ಹನುಮಂತರೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ಲೋಕ 3
ಕೆಲವರು ಸಾಯಿಯವರು ಮಂಗಳಮೂರ್ತಿ ಶ್ರೀ ಗಜಾನನರೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಗೋಕುಲಮೋಹನ, ದೇವಕಿನಂದನರೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ಲೋಕ 4
ಅನೇಕ ಭಕ್ತರು ಬಾಬಾರನ್ನು ಶಂಕರರೆಂದು ತಿಳಿದು ಭಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ದತ್ತಾವತಾರವೆಂದು ಹೇಳಿ ಸಾಯಿಯವರ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ಲೋಕ 5
ನೀವು ಅವರನ್ನು ಏನೇ ಭಾವಿಸಿದರೂ, ಸಾಯಿಯವರು ಸತ್ಯ ದೇವರು. ಅವರು ಬಹು ದಯಾಳು, ದೀನಬಂಧು; ಅನೇಕರಿಗೆ ಜೀವದಾನ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
ಶ್ಲೋಕ 6
ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆಯೊಂದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಯಾವುದೋ ಒಬ್ಬ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯ ಮದುವೆಯ ಮೆರವಣಿಗೆ ಶಿರ್ಡಿಗೆ ಬಂದಿತ್ತು.
ಶ್ಲೋಕ 7
ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಬಾಲಕನೂ ಬಂದಿದ್ದನು. ಬಂದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿ, ಪವಿತ್ರ ಶಿರ್ಡಿ ನಗರವನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
ಶ್ಲೋಕ 8
ಅನೇಕ ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಅಲೆದಾಡಿ, ಬಾಗಿಲು ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದನು. ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಲೀಲೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು, ಅದು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಮರವಾಯಿತು.
ಶ್ಲೋಕ 9
ವಯಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ, ಅವರ ಮಹಿಮೆಯೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ನಗರದಲ್ಲಿ ಮನೆಮನೆಯಲ್ಲೂ ಸಾಯಿಬಾಬಾರ ಗುಣಗಾನ ಆರಂಭವಾಯಿತು.
ಶ್ಲೋಕ 10
ಆಗ ಸಾಯಿಜಿಯವರ ನಾಮವು ದಿಕ್ಕುದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಳಗತೊಡಗಿತು. ದೀನ-ದುಃಖಿತರ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುವುದೇ ಬಾಬಾರ ಕಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು.
ಶ್ಲೋಕ 11
ಬಾಬಾರ ಚರಣಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, "ನಾನು ನಿರ್ಧನ" ಎಂದು ಹೇಳುವವನ ಮೇಲೆ ಅವರ ದಯೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ದುಃಖದ ಬಂಧನಗಳು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ಶ್ಲೋಕ 12
ಒಮ್ಮೆ ಯಾರೋ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದರು, "ಬಾಬಾ, ನನಗೆ ಸಂತಾನವನ್ನು ಕೊಡಿ" ಎಂದು. ಆಗ ಸಾಯಿಯವರು "ಏವಂ ಅಸ್ತು" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನಿಗೆ ವರದಾನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಶ್ಲೋಕ 13
ದೀನ-ದುಃಖಿತರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಸಾಯಿಬಾಬಾ ಸ್ವತಃ ದುಃಖಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಶ್ರೀ ಸಾಯಿಯವರ ಅಂತಃಕರಣವು ಸಮುದ್ರದಂತೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿತ್ತು.
ಶ್ಲೋಕ 14
ಮದ್ರಾಸಿನಿಂದ ಒಬ್ಬ ಭಕ್ತನು ಬಂದನು, ಅವನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಧನವಂತನು. ಅವನಿಗೆ ಅಪಾರ ಸಂಪತ್ತು, ಆಸ್ತಿ ಇತ್ತು, ಆದರೆ ಸಂತಾನ ಮಾತ್ರ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಶ್ಲೋಕ 15
ಅವನು ಸಾಯಿನಾಥರನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು: "ಬಾಬಾ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರಿ. ಚಂಡಮಾರುತದಿಂದ ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ದೋಣಿಯನ್ನು ನೀವೇ ದಾಟಿಸಿ."
ಶ್ಲೋಕ 16
"ಕುಲದೀಪಕವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಪತ್ತಿನ ಮಾಯೆಯು ವ್ಯರ್ಥ. ಇಂದು ನಾನು ಭಿಕ್ಷುಕನಾಗಿ ಬಾಬಾ, ನಿಮ್ಮ ಶರಣು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ."
ಶ್ಲೋಕ 17
"ನನಗೆ ಪುತ್ರದಾನವನ್ನು ಕೊಡಿ; ನಾನು ಜೀವಮಾನವೆಲ್ಲಾ ಋಣಿಯಾಗಿರುತ್ತೇನೆ. ಬೇರೆ ಯಾರ ಮೇಲೂ ನನಗೆ ಆಸೆಯಿಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಭರವಸೆ ಇದೆ."
ಶ್ಲೋಕ 18
ಅವನು ತಲೆಯನ್ನು ಚರಣಗಳಲ್ಲಿಟ್ಟು ಬಹಳ ಬೇಡಿಕೊಂಡನು, ವಿನಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ. ಆಗ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ಬಾಬಾ ಆ ಭಕ್ತನಿಗೆ ಈ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿದರು.
ಶ್ಲೋಕ 19
"ಅಲ್ಲಾಹ್ ನಿನ್ನ ಒಳಿತನ್ನು ಮಾಡುವನು; ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪುತ್ರ ಜನಿಸುವನು. ಅವನ ಕೃಪೆಯು ನಿನ್ನ ಮೇಲೂ ನಿನ್ನ ಆ ಮಗುವಿನ ಮೇಲೂ ಆಗುವುದು."
ಶ್ಲೋಕ 20
ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಯಾರೂ ಸಾಯಿಯವರ ಕೃಪೆಯ ಪಾರನ್ನು ಕಂಡಿಲ್ಲ. ಮದ್ರಾಸಿಗೆ ಪುತ್ರರತ್ನವನ್ನು ನೀಡಿ, ಅವನ ಲೋಕವನ್ನು ಧನ್ಯವಾಗಿಸಿದರು.
ಶ್ಲೋಕ 21
ತನು-ಮನದಿಂದ ಯಾರು ಭಜಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರ ಉದ್ಧಾರವು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತದೆ. ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಕಳೆಯಿಲ್ಲ; ಸುಳ್ಳಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಸೋಲು.
ಶ್ಲೋಕ 22
ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅವರ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಅವರ ದಾಸನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ. ಸಾಯಿಯಂತಹ ಪ್ರಭು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾರೆ; ಇಷ್ಟೇ ಸಾಕಲ್ಲವೇ, ಬೇರೆ ಆಸೆ ಏನು?
ಶ್ಲೋಕ 23
ನನ್ನದೂ ಒಂದು ದಿನವಿತ್ತು, ನನಗೆ ರೊಟ್ಟಿಯೂ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಬಟ್ಟೆಯಂತೂ ದೂರವಿತ್ತು; ಉಳಿದಿದ್ದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಲಂಗೋಟಿ ಮಾತ್ರ.
ಶ್ಲೋಕ 24
ನದಿಯು ಎದುರಿಗಿದ್ದರೂ ನಾನು ಬಾಯಾರಿದವನಾಗಿಯೇ ಇದ್ದೆನು. ನನ್ನ ದುರ್ದಿನವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಾವಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಶ್ಲೋಕ 25
ಭೂಮಿಯ ಹೊರತಾಗಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವ ಆಧಾರವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷುಕನಾಗಿ, ಬಾಗಿಲು ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಅಲೆದು ಒದೆಯನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದೆನು.
ಶ್ಲೋಕ 26
ಅಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತ ಸಿಕ್ಕಿದನು, ಅವನು ಸಾಯಿಯವರ ಪರಮ ಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದನು. ಜಂಜಾಲಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅವನೂ ನನ್ನಂತೆಯೇ ಇದ್ದನು.
ಶ್ಲೋಕ 27
ಬಾಬಾರ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಯೋಚಿಸಿದೆವು. ಸಾಯಿಯಂತಹ ದಯಾಮೂರ್ತಿಯ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾದೆವು.
ಶ್ಲೋಕ 28
ಪವಿತ್ರ ಶಿರ್ಡಿ ನಗರಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಮಾದಕ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡೆವು. ಸಾಯಿಯವರ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಜನ್ಮ ಧನ್ಯವಾಯಿತು.
ಶ್ಲೋಕ 29
ನಾವು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದಂದಿನಿಂದ, ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳು ಕಾಫೂರಾದವು. ಎಲ್ಲಾ ಸಂಕಟಗಳು ನಾಶವಾದವು ಮತ್ತು ವಿಪತ್ತುಗಳ ಅಂತ್ಯವಾಯಿತು.
ಶ್ಲೋಕ 30
ಬಾಬಾರಿಂದ ಭಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾನ ಮತ್ತು ಸಮ್ಮಾನ ಸಿಕ್ಕಿತು. ನಾವು ಸಾಯಿಯವರ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿತರಾದೆವು.
ಶ್ಲೋಕ 31
ಬಾಬಾ ಈ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಮಾನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನೇ ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಾನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
ಶ್ಲೋಕ 32
ಸಾಯಿಯವರ ಲೀಲೆಯು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಅಂತಹ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು. ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಣದಲ್ಲೂ ಅವರು ತುಂಬಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ.
ಶ್ಲೋಕ 33
"ಕಾಶೀರಾಮ" ಬಾಬಾರ ಭಕ್ತನು ಈ ಶಿರ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. "ನಾನು ಸಾಯಿಯವನು, ಸಾಯಿ ನನ್ನವನು" ಎಂದು ಅವನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಶ್ಲೋಕ 34
ಸೀಕರ್ ಸ್ವತಃ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾರುತ್ತಿದ್ದನು, ಗ್ರಾಮ, ನಗರ, ಬಜಾರುಗಳಲ್ಲಿ. ಅವನ ಹೃದಯದ ತಂತಿಯು ಸಾಯಿಯವರ ಝಂಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಶ್ಲೋಕ 35
ರಾತ್ರಿಯು ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಿತ್ತು, ಎಲ್ಲರೂ ಮಲಗಿದ್ದರು; ರಜನಿಯ ತುಂಬಿನಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರ-ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿದ್ದವು. ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಕೈಗೆ ಕೈ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಶ್ಲೋಕ 36
"ಕಾಶೀ" ಹಾಟಿನಿಂದ ಬಟ್ಟೆ ಮಾರಿ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿದ್ದನು, ಅಯ್ಯೋ! ಅವನು ಆ ದಿನ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದನು, ಅದು ಬಹು ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಯೋಗವಾಗಿತ್ತು.
ಶ್ಲೋಕ 37
ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಟಿಲರೂ ಅನ್ಯಾಯಿಗಳೂ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿಂತರು. "ಹೊಡೆಯಿರಿ, ಕತ್ತರಿಸಿರಿ, ಸುಲಿಗೆ ಮಾಡಿರಿ" ಎಂಬ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು.
ಶ್ಲೋಕ 38
ಅವನನ್ನು ಸುಲಿಗೆ ಮಾಡಿ, ಹೊಡೆದು, ಕುಟಿಲರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಪಲಾಯನ ಮಾಡಿದರು. ಆಘಾತಗಳಿಂದ ಮರ್ಮಾಹತನಾಗಿ ಅವನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡನು.
ಶ್ಲೋಕ 39
ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಅವನು ಅದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಿದ್ದಿದ್ದನು. ಯಾವಾಗ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತೋ, ಯಾವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೋ ತಿಳಿಯದು.
ಶ್ಲೋಕ 40
ತಿಳಿಯದೆಯೇ ಅವನ ಬಾಯಿಂದ "ಸಾಯಿ" ಎಂಬುದು ಹೊರಬಿತ್ತು. ಅದರ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯು ಶಿರ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಬಾರಿಗೆ ಕೇಳಿಸಿತು.
ಶ್ಲೋಕ 41
ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಕ್ಷುಬ್ಧವಾಯಿತು; ಬಾಬಾ ವಿಕಲರಾದರು. ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಯು ಅವರ ಮುಂದೆಯೇ ನಡೆದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು.
ಶ್ಲೋಕ 42
ಆಗ ಬಾಬಾ ಉನ್ಮತ್ತರಂತೆ ಇತ್ತು-ಅತ್ತ ಅಲೆಯತೊಡಗಿದರು. ಎದುರಿಗೆ ಬಂದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅವರು ಎಸೆಯತೊಡಗಿದರು.
ಶ್ಲೋಕ 43
ಮತ್ತು ಧಗಧಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಬಾ ತಮ್ಮ ಕೈಯನ್ನು ಹಾಕಿದರು. ಅಲ್ಲಿದ್ದವರೆಲ್ಲಾ ಆ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಶಂಕಿತರಾದರು.
ಶ್ಲೋಕ 44
ಎಲ್ಲರೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರು: ಯಾವುದೋ ಭಕ್ತನು ಸಂಕಟದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಅಲ್ಲಿದ್ದವರೆಲ್ಲಾ ಕ್ಷುಬ್ಧರಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರು, ವಿಸ್ಮಯದಲ್ಲಿದ್ದರು.
ಶ್ಲೋಕ 45
ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿಯೇ ಬಾಬಾ ಇಂದು ವಿಕಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವನ ನೋವಿನಿಂದಲೇ ನೋವುಗೊಂಡಿದೆ ಅವರ ಅಂತಃಸ್ಥಳ.
ಶ್ಲೋಕ 46
ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ವಿಧಿಯು ತನ್ನ ವಿಚಿತ್ರತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಜನರ ಶ್ರದ್ಧಾ-ಸರಿತವು ಅಲೆಯೊಡೆಯಿತು.
ಶ್ಲೋಕ 47
ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಭಕ್ತನನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಒಂದು ಗಾಡಿಯು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂತು. ತಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಭಕ್ತನನ್ನು ನೋಡಿ ಸಾಯಿಯವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಿ ಬಂದವು.
ಶ್ಲೋಕ 48
ಶಾಂತ, ಧೀರ, ಗಂಭೀರ ಸಮುದ್ರದಂತಿದ್ದ ಬಾಬಾರ ಅಂತಃಸ್ಥಳವು ಇಂದು ಏಕೋ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಚಂಚಲವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಶ್ಲೋಕ 49
ಇಂದು ದಯೆಯ ಮೂರ್ತಿಯೇ ಸ್ವತಃ ಉಪಚಾರಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಮತ್ತು ಭಕ್ತನಿಗಾಗಿ ಇಂದು ದೇವನೇ ಪ್ರತಿಹಾರಿಯಾಗಿದ್ದನು.
ಶ್ಲೋಕ 50
ಇಂದು ಭಕ್ತಿಯ ವಿಷಮ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಶೀ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಗರದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದರು.
ಶ್ಲೋಕ 51
ಯಾವಾಗ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಭಕ್ತನು ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದರೂ, ಅವನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಬಾಬಾ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ಲೋಕ 52
ಇದು ಯುಗಯುಗಗಳ ಸತ್ಯ, ಹೊಸ ಕಥೆಯಲ್ಲ. ಆಪತ್ಗ್ರಸ್ತ ಭಕ್ತನಾದಾಗ ಅಂತರ್ಯಾಮಿಯು ಸ್ವತಃ ಬರುತ್ತಾನೆ.
ಶ್ಲೋಕ 53
ಭೇದ-ಭಾವಕ್ಕೆ ಅತೀತರಾದ ಪುಜಾರಿ, ಮಾನವತೆಯ ಸಾಯಿಯವರು. ಹಿಂದು-ಮುಸ್ಲಿಮರು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಿಯರೋ, ಅಷ್ಟೇ ಸಿಖ್ ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತರೂ ಪ್ರಿಯರು.
ಶ್ಲೋಕ 54
ಮಂದಿರ-ಮಸೀದಿಯ ಭೇದ-ಭಾವವನ್ನು ಬಾಬಾ ಮುರಿದು ಹಾಕಿದರು. ರಾಮ-ರಹೀಮ್ ಎಲ್ಲರೂ ಅವರಿಗೆ ಸಮಾನರು; ಕೃಷ್ಣ-ಕರೀಮ್-ಅಲ್ಲಾಹ್ತಾಲಾ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ.
ಶ್ಲೋಕ 55
ಗಂಟೆಯ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯಿಂದ ಮಸೀದಿಯ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು. ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲಿಮರು ಪರಸ್ಪರ ಸೇರಿದರು; ಪ್ರೀತಿಯು ದಿನದಿನಕ್ಕೆ ದ್ವಿಗುಣವಾಯಿತು.
ಶ್ಲೋಕ 56
ಎಷ್ಟು ಸುಂದರವಾದ ಚಮತ್ಕಾರ! ಈ ಕಾಯವು ಪರಿಚಯವನ್ನು ನೀಡಿತು. ಮತ್ತು ನೀಮದ ಕಹಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಿಹಿಯನ್ನು ಬಾಬಾ ತುಂಬಿದರು.
ಶ್ಲೋಕ 57
ಸಾಯಿಯವರು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ನೇಹ ನೀಡಿದರು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮತೋಲ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು. ಯಾರು ಏನು ಬಯಸಿದರೂ, ಬಾಬಾ ಅವರಿಗೆ ಅದನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟರು.
ಶ್ಲೋಕ 58
ಅಂತಹ ಸ್ನೇಹಶೀಲ ಭಾಜನರ ನಾಮವನ್ನು ಯಾರು ಸದಾ ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಪರ್ವತದಂತಹ ದುಃಖವೇಕೆ ಇದ್ದರೂ, ಅದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಶ್ಲೋಕ 59
ಸಾಯಿಯಂತಹ ದಾತನನ್ನು ನಾವು ಅರೆ! ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ. ಅವರ ಕೇವಲ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲಾ ವಿಪತ್ತುಗಳು ದೂರವಾದವು.
ಶ್ಲೋಕ 60
ತನುವಿನಲ್ಲಿ ಸಾಯಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಾಯಿ; ಸಾಯಿ-ಸಾಯಿ ಎಂದು ಭಜಿಸಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ತನುವಿನ ಸುಧಿ-ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಅವರ ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಿರಿ.
ಶ್ಲೋಕ 61
ನೀನು ನಿನ್ನ ಸುಧಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಬಾಬಾರ ಸುಧಿಯನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ, ಮತ್ತು ಹಗಲಿರುಳು ಬಾಬಾ, ಬಾಬಾ ಎಂದೇ ನೀನು ಜಪಿಸುವಾಗ,
ಶ್ಲೋಕ 62
ಆಗ ಬಾಬಾ ವಿವಶರಾಗಿ ನಿನ್ನ ಸುಧಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು. ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಬಾಬಾ ಪೂರೈಸಲೇಬೇಕು.
ಶ್ಲೋಕ 63
ಹುಚ್ಚನೇ, ಕಾಡು-ಕಾಡು ಅಲೆಯಬೇಡ ಮತ್ತು ಬಾಬಾರನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಡ. ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಕೇವಲ ಶಿರ್ಡಿಯಲ್ಲಿ, ನೀನು ಬಾಬಾರನ್ನು ಕಾಣುವೆ.
ಶ್ಲೋಕ 64
ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರಾಣಿ ಧನ್ಯನು, ಅವನು ಬಾಬಾರನ್ನು ಪಡೆದನು. ದುಃಖದಲ್ಲೂ ಸುಖದಲ್ಲೂ ಎಂಟು ಪ್ರಹರವೂ ಸಾಯಿಯವರ ಗುಣವನ್ನೇ ಹಾಡಿದನು.
ಶ್ಲೋಕ 65
ಸಂಕಟಗಳ ಪರ್ವತಗಳು ಬಿದ್ದರೂ, ಮಿಂಚೇ ಮುರಿದು ಬಿದ್ದರೂ, ಸಾಯಿಯವರ ನಾಮವನ್ನು ಸದಾ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲರ ಎದುರಿಗೂ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿರಿ.
ಶ್ಲೋಕ 66
ಈ ಮುದುಕನ ಕರಾಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ನೀವು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾಗುವಿರಿ. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಷ್ಟೋ ಚತುರ ಸುಜಾನರು ದಂಗಾಗಿ ಹೋದರು.
ಶ್ಲೋಕ 67
ಒಮ್ಮೆ ಶಿರ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಢೋಂಗಿ ಸಾಧುವು ಬಂದನು. ಅವನು ಭೋಳಿ-ಭಾಲಿ ನಗರ ನಿವಾಸಿಗಳಾದ ಜನರನ್ನು ಮರುಳು ಮಾಡಿದನು.
ಶ್ಲೋಕ 68
ಅವರಿಗೆ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಭಾಷಣ ಮಾಡತೊಡಗಿದನು. "ಶ್ರೋತೃಗಳೇ, ಕೇಳಿರಿ; ನನ್ನ ಮನೆ ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿದೆ" ಎಂದು ಹೇಳತೊಡಗಿದನು.
ಶ್ಲೋಕ 69
"ನನ್ನ ಬಳಿ ಒಂದು ಔಷಧಿ ಇದೆ, ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿಯಿದೆ. ಇದನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ ದುಃಖದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ."
ಶ್ಲೋಕ 70
"ನೀವು ಸಂಕಟದಿಂದ, ಬೀಮಾರಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಬೇಕಾದರೆ, ನನ್ನ ವಿನಮ್ರ ನಿವೇದನೆ ಇದು, ಪ್ರತಿ ಪುರುಷನಿಗೂ ಪ್ರತಿ ಸ್ತ್ರೀಗೂ."
ಶ್ಲೋಕ 71
"ಇದನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ; ಇದರ ಸೇವನ ವಿಧಾನಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ. ಇದು ತುಚ್ಛ ವಸ್ತುವಾದರೂ, ಇದರ ಗುಣಗಳು ಅತಿ ಭಾರಿ."
ಶ್ಲೋಕ 72
"ಇಲ್ಲಿ ಸಂತತಿಹೀನರು ಯಾರಾದರೂ ನನ್ನ ಔಷಧಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ, ಪುತ್ರರತ್ನವು ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುವುದು; ಅವರು ಮುಖಬೇಡಿದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವರು."
ಶ್ಲೋಕ 73
"ನನ್ನ ಔಷಧಿಯನ್ನು ಯಾರು ಖರೀದಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರು ಜೀವಮಾನವೆಲ್ಲಾ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುವರು. ನನ್ನಂತಹ ಪ್ರಾಣಿಯು ಅರೆ! ಇಲ್ಲಿ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ."
ಶ್ಲೋಕ 74
"ಈ ಜಗತ್ತು ಎರಡು ದಿನಗಳ ಮೇಳ; ನೀವೂ ಮೋಜು-ಶೌಕ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ನೀವೂ ಇದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ."
ಶ್ಲೋಕ 75
ಜನರ ಆಶ್ಚರ್ಯವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು, ಅವನ ಕಾರಸ್ತಾನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ. ಅವನೂ ಮನದಲ್ಲೇ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಜನರ ನಾದಾನಿಯನ್ನು ನೋಡಿ.
ಶ್ಲೋಕ 76
ಒಬ್ಬ ಸೇವಕನು ಓಡಿಹೋಗಿ ಬಾಬಾರಿಗೆ ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು. ಕೇಳಿ ಹುಬ್ಬು ಗಂಟಿಕ್ಕಿತು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ವಿವೇಕವು ಮರೆತುಹೋಯಿತು.
ಶ್ಲೋಕ 77
ಸೇವಕನಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದರು: "ತಕ್ಷಣ ದುಷ್ಟನನ್ನು ಹಿಡಿದು ತನ್ನಿ. ಅಥವಾ ಶಿರ್ಡಿಯ ಗಡಿಯಿಂದ ಕಪಟಿಯನ್ನು ದೂರ ಓಡಿಸಿ."
ಶ್ಲೋಕ 78
"ನಾನಿರುವಾಗ ಶಿರ್ಡಿಯ ಭೋಳಿ-ಭಾಲಿ ಜನರನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸಲು ಯಾವ ನೀಚನಿಗೆ ಧೈರ್ಯ?"
ಶ್ಲೋಕ 79
"ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅಂತಹ ಢೋಂಗಿ, ಕಪಟಿ, ನೀಚ, ಲುಟೇರನನ್ನು ಮಹಾನಾಶದ ಮಹಾಗರ್ತದಲ್ಲಿ ಜೀವಮಾನಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ."
ಶ್ಲೋಕ 80
ಕ್ರೂರ, ಕುಟಿಲ, ಅನ್ಯಾಯಿ ಮದಾರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಅರಿವಾಯಿತು. "ಕಾಲವು ಈಗ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ; ಸಾಯಿಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬಂದಿದೆ."
ಶ್ಲೋಕ 81
ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಆಟವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದನು. ಮನದಲ್ಲೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು: "ಈಗ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ, ದೇವರೇ ಇಲ್ಲ."
ಶ್ಲೋಕ 82
ಸತ್ಯವೇ, ಸಾಯಿಯಂತಹ ದಾನಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಿಗಲಾರನು. ಸಾಯಿಬಾಬಾ ಈಶನ ಅಂಶ; ಅವರಿಗೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಕಷ್ಟವಲ್ಲ.
ಶ್ಲೋಕ 83
ಸ್ನೇಹ, ಶೀಲ, ಸೌಜನ್ಯ ಮುಂತಾದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾನವ-ಸೇವೆಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾರೋ,
ಶ್ಲೋಕ 84
ಅವನೇ ಜಗತ್ತಿನ ಜನಜನರ ಅಂತಃಸ್ಥಳವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಒಂದು ಉದಾಸಿಯೇ ಜಗತ್ತನ್ನು ವಿಹ್ವಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಶ್ಲೋಕ 85
ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪಾಪದ ಭಾರವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲಾ, ಅದನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಅವತಾರಿಯು ಬರುತ್ತಾನೆ.
ಶ್ಲೋಕ 86
ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಪಾಪ ಮತ್ತು ಅನ್ಯಾಯ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿವಾರಿಸಿ, ಜಗತ್ತಿನ ದಾನವರನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದೂರ ಓಡಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಶ್ಲೋಕ 87
ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಸುಧೆಯ ಧಾರೆಯು ಸುರಿಯತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಜನರು ಪರಸ್ಪರ ಗಳೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರತೊಡಗುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ಲೋಕ 88
ಅಂತಹ ಅವತಾರಿಯೇ ಸಾಯಿಯವರು, ಮೃತ್ಯುಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಸಮತೆಯ ಈ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸಿದರು, ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಮಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು.
ಶ್ಲೋಕ 89
ಶಿರ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಸೀದಿಯ ಹೆಸರನ್ನು "ದ್ವಾರಕಾ" ಎಂದು ಸಾಯಿಯವರು ಇಟ್ಟರು. ದಾಪ, ತಾಪ, ಸಂತಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿದರು; ಸಾಯಿಯವರು ಬಂದದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ.
ಶ್ಲೋಕ 90
ಸದಾ ರಾಮನ ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿ ಸಾಯಿಯವರು ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಂಟು ಪ್ರಹರವೂ ರಾಮನಾಮವನ್ನೇ ಸಾಯಿಯವರು ಭಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಶ್ಲೋಕ 91
ಒಣಗಿದ-ಒರಟು, ಹೊಸ-ಹಳೆಯ, ಅಥವಾ ಪಕವಾನವೇ ಆಗಿರಲಿ, ಸದಾ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಹಸಿದಿದ್ದ ಸಾಯಿಯವರಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಮಾನವಾಗಿತ್ತು.
ಶ್ಲೋಕ 92
ಜನರು ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಏನನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರೋ, ಆ ಆಹಾರವನ್ನು ಬಾಬಾ ಬಹು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಶ್ಲೋಕ 93
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ರಂಜಿಸಲು ಬಾಬಾ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಛಟೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಶ್ಲೋಕ 94
ತೋಟದ ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಹೂವುಗಳು ಮೆಲ್ಲನೆ ಅಲುಗಾಡಿ, ಬೀಳು ಬಿದ್ದ ವಿರಾನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ನೇಹಸಲಿಲವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದವು.
ಶ್ಲೋಕ 95
ಅಂತಹ ಸುಮಧುರ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿಯೂ ದುಃಖ, ಆಪತ್ತು, ವಿಪತ್ತಿನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಜನರು ತಮ್ಮ ಮನದ ವ್ಯಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಲು ಬಾಬಾರನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದರು.
ಶ್ಲೋಕ 96
ಅವರ ಕರುಣ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಾಯಿಯವರ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ವಿಭೂತಿಯನ್ನು ನೀಡಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವ್ಯಥೆಯನ್ನೂ ಶಮನಗೊಳಿಸಿ, ಅವರ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದರು.
ಶ್ಲೋಕ 97
ಆ ವಿಭೂತಿಯಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿಯಿತ್ತೋ ತಿಳಿಯದು. ಅದನ್ನು ಮಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖವನ್ನು ಹರಿದುಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಶ್ಲೋಕ 98
ಧನ್ಯರು ಆ ಮಾನವರು, ಅವರು ಸಾಯಿಬಾಬಾರ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಧನ್ಯರು ಅವರ ಕಮಲದ ಕೈಗಳು, ಅವುಗಳಿಂದ ಅವರು ಚರಣಕಮಲಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರು.
ಶ್ಲೋಕ 99
ಅಯ್ಯೋ, ನಿಮಗೂ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಸಾಯಿಯವರು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು! ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹಾಳಾಗಿದ್ದ ನಿಮ್ಮ ಚಮನವು ಇಂದು ಮತ್ತೆ ಅರಳಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಶ್ಲೋಕ 100
ನಾನು ಶ್ರೀ ಚರಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದರೆ, ಜೀವಮಾನವೆಲ್ಲಾ ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಾಯಿಯವರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಮುನಿದಿದ್ದರೂ, ನಾನು ಅವರನ್ನು ಖಂಡಿತ ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆನು.
ಶ್ಲೋಕ 101
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ಪ್ರತಿದಿನ ಅಥವಾ ಶುಭ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ (ಏಕಾದಶಿ, ಹುಣ್ಣಿಮೆ)
ಬ್ರಹ್ಮ ಮುಹೂರ್ತ (ಮುಂಜಾನೆ 4 - 6) ಅಥವಾ ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮಯ
ತುಪ್ಪದ ದೀಪ, ಧೂಪ, ತಾಜಾ ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ನೈವೇದ್ಯ
- ಮನಃಶಾಂತಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಉನ್ನತಿ ಮತ್ತು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿ
ಹಿನ್ನೆಲೆ
ಈ ಪದ್ಯಗಳು ಶಿರ್ಡಿಯ ಸಾಯಿಬಾಬಾರವರ ಭಕ್ತಿ ಪರಂಪರೆಯ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಸಾಯಿಬಾಬಾರವರು ಹಿಂದೂ ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಂ ಇಬ್ಬರಿಂದಲೂ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ 19ನೇ ಶತಮಾನದ ಮಹಾನ್ ಸಂತರು. ಭಕ್ತರು ಇದನ್ನು ಪೂಜಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕವಿತೆಯು ಬಾಬಾರವರ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಅವರ ಅಲೌಕಿಕ ಲೀಲೆಗಳ ಸರಳ ನಿರೂಪಣೆಯಾಗಿದೆ.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾ?
ಸಾಯಿಬಾಬಾ ಅವರ ಅನನ್ಯ ಗುರುತು
ಸಾಯಿಬಾಬಾ ಅವರ ಜನನ, ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ಹುಟ್ಟೂರಿನ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಖಚಿತ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲ. ಭಕ್ತರು ಅವರನ್ನು ಶ್ರೀರಾಮ, ಹನುಮಂತ, ಗಣಪತಿ, ಕೃಷ್ಣ, ಶಿವ ಅಥವಾ ದತ್ತಾತ್ರೇಯರ ಅವತಾರವೆಂದು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಈ ವೈವಿಧ್ಯವು ಅವರ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಆಕರ್ಷಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಮದ್ರಾಸಿ ಭಕ್ತನ ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿ
ಶ್ರೀಮಂತ ಮದ್ರಾಸಿ ಭಕ್ತನೊಬ್ಬ ಮಗುವಿಲ್ಲದೆ ದುಃಖಿತನಾಗಿ ಸಾಯಿಬಾಬಾ ಅವರ ಶರಣು ಹೊಂದಿದನು. ಬಾಬಾ ಅವನಿಗೆ 'ಅಲ್ಲಾಹ್ ಭಲಾ ಕರೇಗಾ ತೇರಾ' (ಅಲ್ಲಾಹ್ ನಿನ್ನ ಒಳಿತನ್ನು ಮಾಡುವನು) ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದರು. ಇದು ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪುತ್ರ ಜನನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲಿಂ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಮನ್ವಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಕಾಶೀರಾಮನ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಸಾಯಿಬಾಬಾ ಅವರ ತಾಂಡವ
ಕಾಶೀರಾಮನೆಂಬ ಸಾಯಿಭಕ್ತ ಬಟ್ಟೆ ಮಾರಿ ಹಿಂದಿರುಗುವಾಗ ದರೋಡೆಗೊಳಗಾಗಿ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡನು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಶಿರ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಯಿಬಾಬಾ ಅವರು ಉಗ್ರ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿ, ತಮ್ಮ ಕೈಗಳನ್ನು ಕೆಂಪಾದ ಕೆಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದರು. ಇದು ಭಕ್ತನ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಅವರ ಅದ್ಭುತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ದ್ವಾರಕಾಮಾಯಿ ಮಸೀದಿ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಮನ್ವಯ
ಸಾಯಿಬಾಬಾ ಅವರು ಶಿರ್ಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮಸೀದಿಗೆ 'ದ್ವಾರಕಾಮಾಯಿ' ಎಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಗಂಟೆ ಧ್ವನಿಯು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಹಿಂದೂ ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ರಾಮ-ರಹೀಮ್, ಕೃಷ್ಣ-ಕರೀಮ್, ಅಲ್ಲಾ-ತಾಲಾ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಂಡು, ದೇವಾಲಯ ಮತ್ತು ಮಸೀದಿಯ ನಡುವಿನ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಮುರಿದರು.
ನಕಲಿ ಸಾಧುವಿನ ವಂಚನೆಯನ್ನು ತಡೆದದ್ದು
ಒಬ್ಬ ನಕಲಿ ಸಾಧು ಔಷಧಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ ಜನರನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಸಾಯಿಬಾಬಾ ಅವರು ಸೇವಕನಿಗೆ 'ತಕ್ಷಣವೇ ಆ ದುಷ್ಟನನ್ನು ಹಿಡಿದು ತನ್ನಿ ಅಥವಾ ಶಿರ್ಡಿಯಿಂದ ಓಡಿಸಿ' ಎಂದು ಆದೇಶಿಸಿದರು. ಇದರಿಂದ ಆ ವಂಚಕನು ತಕ್ಷಣವೇ ಓಡಿಹೋದನು, ಸಾಯಿಬಾಬಾ ಅವರ ಭಕ್ತರ ರಕ್ಷಣಾ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ವಿಭೂತಿಯ ಮಹಿಮೆ
ಸಾಯಿಬಾಬಾ ಅವರು ಭಕ್ತರಿಗೆ ವಿಭೂತಿ (ಪವಿತ್ರ ಬೂದಿ) ನೀಡಿ, ಅವರ ದುಃಖಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸುವುದರಿಂದ ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಬಾಬಾ ಅವರ ಚಮತ್ಕಾರದ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ.
