വൈഷ്ണവ ജന തോ (യഥാർത്ഥ ഭക്തന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ)

എട്ട് ശ്ലോകങ്ങളും ഒരു ഫലശ്രുതി ശ്ലോകവും ചേർന്ന ഈ സ്തോത്രം വിഷ്ണുവിനെ അനേക നാമങ്ങളിൽ വിളിക്കുന്നു; ഓരോ ശ്ലോകവും ശ്രീപതിയോട് സകല ദുഃഖവും ശമിപ്പിക്കണമെന്ന അപേക്ഷയോടെ അവസാനിക്കുന്നു.

എട്ട് ശ്ലോകങ്ങളും ഒരു സമാപന ഫലശ്രുതി ശ്ലോകവും ചേർന്ന ഈ സ്തോത്രം, വിഷ്ണുവിനെ കൃഷ്ണനും രാമനുമായി ദിവ്യനാമങ്ങളിലൂടെ വാഴ്ത്തുന്നു; അനുഗ്രഹത്തിനും സംരക്ഷണത്തിനുമായി ഇത് ചൊല്ലപ്പെടുന്നു.

ശ്രീധര വെങ്കടേശൻ എന്ന കവി-സന്തിന്റെ, അച്യുത എന്ന നാമത്തിന്റെ ശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള എട്ട് ശ്ലോകങ്ങൾ; ദ്രൗപദിയെയും ഗജേന്ദ്രനെയും ഉദാഹരണമായി ഉദ്ധരിക്കുന്നു (ഏകദേശം 1635–1720).

വിഷ്ണുവിന്റെ മനുഷ്യസിംഹരൂപമായ ഭഗവാൻ നരസിംഹന്റെ 108 നാമങ്ങൾ; ഓരോന്നും ഓം, നമഃ എന്നിവയോടെ സംരക്ഷണത്തിനും ധൈര്യത്തിനും കൃപയ്ക്കുമായി സമർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

ഈ ഭജൻ ഭഗവാൻ കൃഷ്ണന്റെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും വിവിധ നാമങ്ങളെ പ്രകീർത്തിക്കുന്നതും, അവന്റെ കള്ളവെണ്ണ കട്ടെടുക്കൽ, ഗോപികമാരോടൊപ്പമുള്ള രാസനൃത്തം തുടങ്ങിയ ബാല്യകാലത്തെയും ദിവ്യലീലകളെയും വർണ്ണിക്കുന്നതുമായ ഒരു ഭക്തിഗീതമാണ്.

ജന്മാഷ്ടമിക്ക് ആലപിക്കുന്ന ആനന്ദകരമായ ഒരു ഭജനയാണിത്. കൃഷ്ണന്റെ ജനനസമയത്ത് നന്ദന്റെ ഗൃഹത്തിലെ ആഹ്ലാദത്തെ ഇത് ആഘോഷിക്കുന്നു; ‘ജയ് കൻഹൈയ്യ ലാൽ കീ’ എന്നതാണ് ഇതിന്റെ പല്ലവി.

സന്തോഷകരമായ ഒരു ഭജൻ; ഭഗവാൻ രാമനായോ ശ്യാമനായോ ശിവനായോ വിഷ്ണുവായോ ഗണേശനായോ വരാൻ ക്ഷണിക്കുന്നു. ഓരോ രൂപവും അതതിന്റെ പത്നിയോടും ചിഹ്നത്തോടും കൂടിയാണ്.

രാധയുടെ നാമം ജപിച്ചുകൊണ്ട്, ശ്രോതാവിനെ ബ്രജമണ്ഡലത്തിലൂടെയുള്ള ഒരു മാനസിക തീർത്ഥയാത്രയിലേക്ക് നയിക്കുന്ന മാർഗദർശക ഭക്തിഗീതം.

കൃഷ്ണന്റെ ദിവ്യ ലീലകളെ വാഴ്ത്തുന്ന നാൽപ്പത് ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ഒരു സ്തോത്രം; അവന്റെ സംരക്ഷണവും സ്നേഹവും മോക്ഷവും തേടി ഭക്തർ ഇത് ജപിക്കുന്നു.

ഖാടൂ ശ്യാം (ബർബരീകൻ) എന്ന ഭഗവാന് സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന നാൽപ്പത് ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ഒരു ഭക്തിഗീതമാണിത്. കലിയുഗത്തിൽ പരാജിതരുടെ ആശ്രയമായി ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ഈ ഭഗവാനെ സ്തുതിക്കുന്നത് അനുഗ്രഹത്തിനും ആശ്വാസത്തിനുമായാണ്.