বৈষ্ণৱ জন তো (প্ৰকৃত ভক্তৰ লক্ষণ)

আঠটা শ্লোক আৰু সমাপনী ফলশ্ৰুতি শ্লোকে বহুতো নামেৰে বিষ্ণুক আহ্বান কৰে; প্ৰতিটো শ্লোক শ্ৰীপতিৰ আগত সকলো দুখ শান্ত কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনাৰে শেষ হয়।

আঠটা শ্লোক আৰু সমাপনী ফলশ্ৰুতি শ্লোক, যিয়ে নামৰ মালাৰে বিষ্ণুক কৃষ্ণ আৰু ৰামৰূপে সন্মান জনায়; আশীৰ্ৱাদ আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে পাঠ কৰা হয়।

শ্ৰীধৰ ৱেংকটেশৰ ৰচনা আঠটা শ্লোকৰ এই স্তোত্ৰ, যিয়ে অচ্যুত নামৰ শক্তিৰ বৰ্ণনা কৰে আৰু দ্ৰৌপদী আৰু হস্তী গজেন্দ্ৰৰ উদাহৰণ দিয়ে; ৰচয়িতা (পৰম্পৰাগতভাৱে আনুমানিক ১৬৩৫–১৭২০) এজন কবি-সন্ত।

ভগৱান নৃসিংহৰ (বিষ্ণুৰ মানৱ-সিংহ ৰূপ) ১০৮ নাম, প্ৰতিটো ওঁ আৰু নমঃৰে নিবেদিত, ৰক্ষা, সাহস আৰু কৃপাৰ বাবে।

এই ভজনটো ভগৱান শ্ৰী কৃষ্ণৰ বিভিন্ন নাম যেনে হৰি, কেশৱ, গোৱিন্দ, নন্দ মুকুন্দ আদি উচ্চাৰণ কৰি তেওঁৰ স্তুতি কৰা এক পৱিত্ৰ ভজন। ইয়াত কৃষ্ণৰ বাল্যকালৰ ক্ৰীড়া, যেনে মাখন চুৰি, গোপীসকলৰ সৈতে ৰাসলীলা, গোবৰ্ধন পৰ্বত ধাৰণ আদিৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে।

এইটো জন্মাষ্টমীত গোৱা এটি আনন্দময় ভজন, যিয়ে কৃষ্ণৰ জন্মৰ সময়ত নন্দৰ ঘৰৰ আনন্দ স্মৰণ কৰায়; ইয়াৰ ধুৱা হৈছে ‘জয় কন্হাইয়া লাল কী’।

এটা আনন্দময় ভজন, য'ত প্ৰভুক ৰাম, শ্যাম, শিৱ, বিষ্ণু বা গণেশ ৰূপে আহিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছে, প্ৰত্যেকৰে সৈতে সঙ্গিনী আৰু প্ৰতীক থকা।

এইটো এটা পথ-নিৰ্দেশিত ভক্তিমূলক ভজন, যিয়ে শ্ৰোতাক ৰাধাৰ নাম জপি ব্ৰজৰ মানসিক তীৰ্থযাত্ৰাৰ মাজেৰে লৈ যায়।

ভগৱান কৃষ্ণৰ ঐশ্বৰিক লীলা গৌৰৱান্বিত কৰা ৪০ পদৰ এটা স্তোত্ৰ, যিটো ভক্তসকলে তেওঁৰ ৰক্ষা, প্ৰেম আৰু মুক্তি বিচাৰি পঢ়ে।

এই চালিসাখন খাটু শ্যাম (বর্বরীক)ৰ উদ্দেশ্যে ৰচিত চল্লিশ পদৰ এখন হিন্দী ভক্তিগীত; কলিযুগত পৰাজিতসকলৰ আশ্ৰয়স্বৰূপে পূজিত এই দেৱতাক স্তুতি কৰি আশীৰ্বাদ আৰু সান্ত্বনা লাভৰ বাবে ইয়াক পাঠ কৰা হয়।