শিৰডী সাই বাবা আৰতী
এই আৰতী শিৰডীৰ সাই বাবাক স্তুতি কৰা এক ভক্তিমূলক গীত, য'ত তেওঁৰ কৃপা, দয়া আৰু ভক্তৰ দুখ দূৰ কৰাৰ শক্তিৰ বৰ্ণনা আছে। ই সাই বাবাৰ ভক্তসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয় আৰু তেওঁৰ চৰণত শৰণাগতিৰ ভাৱ প্ৰকাশ কৰে।
পদসমূহ
সাইবাবাৰ আৰতি, জীৱৰ সুখদাতা, তোমাৰ চৰণৰ ধূলিৰ তলিত নিজ দাসসকলক বিশ্ৰাম দিয়া, ভক্তসকলক বিশ্রাম দিয়া।
শ্লোক 1
কাম (অনংগ) জ্বলাই নাশ কৰি, নিত্য নিজ স্বৰূপত মগ্ন হৈ থাকে; মুমুক্ষু সাধকসকলক নিজ চকুৰে শ্ৰীৰংগৰ দিব্য দৰ্শন দেখুৱাই।
শ্লোক 2
যিজনৰ মনত যেন ভাৱ, তেওঁক তেনে অনুভৱ দর্শোৱা; হে দয়ালু, এই আছে তোমাৰ স্বভাৱ।
শ্লোক 3
তোমাৰ নাম ধ্যান কৰিলে সংসাৰৰ ব্যাথা নাশ হয়। তোমাৰ কাৰ্য্যসমূহ অগাধ; তুমি অনাথক পথ দেখুওৱা।
শ্লোক 4
কলিযুগত তুমি অৱতাৰ, সগুণ ব্ৰহ্ম সত্যতাৰে, অৱতীৰ্ণ হৈছা, হে স্বামী দত্ত দিগম্বৰ।
শ্লোক 5
প্ৰতি গুৰুৱাৰে ভক্তসকলে পূজা (ৱাৰী) কৰে, প্ৰভুৰ চৰণ দৰ্শনৰ বাবে, যাৰ দ্বাৰা সংসাৰৰ ভয় দূৰ হয়।
শ্লোক 6
মোৰ নিজৰ ধন-সম্পদ হৈছে তোমাৰ চৰণ-সেৱা। এইয়ে মোৰ আজি প্ৰাৰ্থনা, হে দেৱাধিদেৱ, তোমাৰ আগত।
শ্লোক 7
দীন চাতক পখীয়ে নিম্মল জলেৰে সুখ বিচাৰে; হে মাধৱ, তাক পান দিয়ক, আপোনাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি ৰক্ষা কৰক।
শ্লোক 8
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
পৃষ্ঠভূমি
এই আৰতী শিৰডীৰ সাই বাবা নামেৰে পৰিচিত সন্ত-গুৰু শিৰডী সাই বাবাক উৎসৰ্গিত। ই মাৰাঠী ভক্তিমূলক পৰম্পৰাৰ অন্তৰ্গত আৰু সাধাৰণতে সাই বাবাৰ মন্দিৰত আৰতীৰ সময়ত বা ঘৰুৱা পূজাত গোৱা হয়। এই ৰচনাৰ সঠিক ৰচয়িতা আৰু তাৰিখ সম্পৰ্কে বহুলভাৱে নিশ্চিত তথ্য নাই, সেয়ে ইয়াক সাই বাবা ভক্তি পৰম্পৰাৰ এক অংশ বুলি কোৱা হয়।
এই পাঠৰ বিষয়ে
ৰচক: Madhavrao Adkar
আপুনি জানেনে?
আৰতিৰ পৰম্পৰা
এই আৰতি শিৰ্ডী সাই বাবাক উৎসৰ্গিত। আৰতি হৈছে দেৱতাক প্ৰদীপ বা বন্তি ঘূৰাই দেখুৱাই গীত গাই কৰা উপাসনা-পদ্ধতি, যিটো ভাৰতীয় মন্দিৰ আৰু ঘৰত নিয়মিতভাৱে পতা হয়। এই বিশেষ আৰতিটো শিৰ্ডীৰ সাই বাবা মন্দিৰত প্ৰতিদিনে পৰিৱেশন কৰা হয়।
সুখদাতা আৰু আশ্ৰয়দাতা
ধ্ৰুপদী অংশত সাই বাবাক 'সৌখ্যদাতা' অৰ্থাৎ সুখ দান কৰোঁতা আৰু 'জীৱা' অৰ্থাৎ জীৱৰ বন্ধু বুলি সম্বোধন কৰা হৈছে। ভক্তসকলে তেওঁৰ চৰণৰ ধূলিত আশ্ৰয় বিচাৰে, যিটো ভক্তি-পৰম্পৰাত নম্ৰতা আৰু শৰণাগতিৰ প্ৰতীক।
ভাৱ আৰু অনুভৱৰ নিয়ম
দ্বিতীয় স্তৱকটোত কোৱা হৈছে যে যেনে ভাৱ (ভক্তি বা মনোভাব) থাকে, তেনে অনুভৱও হয়। অৰ্থাৎ সাই বাবাই ভক্তৰ অন্তৰৰ ভাৱ অনুযায়ী নিজকে প্ৰকাশ কৰে — এই শিক্ষাটো ভক্তি-দৰ্শনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ নীতি।
দত্তাত্ৰেয় অৱতাৰ
চতুৰ্থ স্তৱকত সাই বাবাক 'দত্ত দিগম্বৰ' বুলি কোৱা হৈছে, অৰ্থাৎ তেওঁ দত্তাত্ৰেয়ৰ অৱতাৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। দত্তাত্ৰেয় হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ ত্ৰিমূৰ্তি (ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু, মহেশ্বৰ)ৰ সম্মিলিত অৱতাৰ, আৰু 'দিগম্বৰ' অৰ্থাৎ দিগম্বৰ অৱস্থাত থকা ঋষি।
গুৰুৱাৰৰ মাহাত্ম্য
পঞ্চম স্তৱকত উল্লেখ আছে যে বৃহস্পতিবাৰে (গুৰুৱাৰ) ভক্তসকলে সাই বাবাৰ দৰ্শনৰ বাবে বিশেষ ভাৱে আহে। শিৰ্ডীত গুৰুৱাৰে বিশেষ দিন হিচাপে পালন কৰা হয়, কিয়নো সাই বাবাই নিজেও গুৰুৱাৰে ভক্তসকলক দৰ্শন দিছিল বুলি জনা যায়।
চাতক পক্ষীৰ উপমা
শেষ স্তৱকত ভক্তক চাতক পক্ষীৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছে, যিয়ে কেৱল বৰষুণৰ টোপালহে পান কৰে। এই উপমাই ভক্তৰ একান্ত অপেক্ষা আৰু কেৱল ঈশ্বৰৰ কৃপাহে বিচৰা ভাৱ বুজায় — সাই বাবাক 'মাধৱ' বুলি সম্বোধন কৰি তেওঁৰ কৃপা বিচৰা হৈছে।
