તસ્સ ઉત્તરી સૂત્ર (કાયોત્સર્ગનો સંકલ્પ)

આ ભક્તિપૂર્ણ રચના ભગવાન મહાવીરના જીવન, તપ અને ઉપદેશનું વર્ણન કરે છે, અને તેના નિયમિત પાઠથી મળતા લાભો દર્શાવે છે.

આ ચાર મંગલ વસ્તુઓનું સ્તોત્ર છે: અરિહંત, સિદ્ધ, સાધુ અને કેવળી દ્વારા કહેલા ધર્મ. દરેક પંક્તિમાં આ ચારને શ્રેષ્ઠ અને શરણ આપનારા ગણાવવામાં આવ્યા છે.

જૈન સામાયિકનું વ્રત: સાધક મન, વચન અને કાયાની પાપમય પ્રવૃત્તિનો ત્યાગ કરે છે અને નિશ્ચિત સમય માટે સમતામાં રહેવાનો સંકલ્પ લે છે.

જૈન ધર્મની સૌથી મૂળભૂત પ્રાર્થના, જે પાંચ પરમ આધ્યાત્મિક પૂજ્યોને નમન કરે છે: અરિહંત, સિદ્ધ, આચાર્ય, ઉપાધ્યાય અને સર્વ સાધુઓ.

આ કાવ્ય જૈન ધર્મની પરંપરામાં ગુરુ અથવા ઉપાધ્યાયની મહિમા ગાતું સ્તોત્ર છે, જે તેમના સંયમ, શુદ્ધ આચાર અને ધ્યાનના ગુણોની પ્રશંસા કરે છે.

આ સ્તોત્ર જૈન ધર્મના ચોવીસ તીર્થંકરોની સ્તુતિ કરે છે, જેઓ આત્માની શુદ્ધિ અને મોક્ષના માર્ગદર્શક છે. આ ભક્તિગીત દ્વારા ભક્ત તેમની કૃપા અને આશીર્વાદ મેળવવા ઈચ્છે છે.

ચાલતાં જીવોને થયેલી હાનિ માટે જૈન પશ્ચાત્તાપની પ્રાર્થના, જેમાં અજાણતાં થયેલી હિંસા માટે ક્ષમા માગવામાં આવી છે.

૧૯૧૬માં પં. જુગલકિશોર મુખ્તારે હિંદીમાં રચેલી જૈન પ્રાર્થના, જેમાં સર્વ સાથે મૈત્રી, કરુણા, સમભાવ અને સદાચારમાં દૃઢતાનો સંકલ્પ છે.

આ એક જૈન ધાર્મિક આરતી છે, જે ભગવાન મહાવીરની સ્તુતિમાં રચાયેલી છે. તેમાં તેમના જન્મ, દયા, સંયમ અને શિષ્યોનો મહિમા ગાયો છે, અને ભક્તોને તેમના નામના સ્મરણથી થતા કલ્યાણની વાત કરી છે.

આ સ્તોત્ર જૈન પૂજા વિધિનું વર્ણન કરે છે, જેમાં કેસર, ચોખા અને ફૂલોથી સ્વસ્તિક બનાવી, પંચામૃતથી સ્નાન કરાવી અને ભગવાનની મૂર્તિને અર્પણ કરવાની ક્રિયા છે.