Bharat Devotion
Embroidered artwork for કલ્યાણમંદિર સ્તોત્ર (જિનેશ્વરની સ્તુતિ): Embroidered Jain ahimsa palm with a gold wheel, white marble temples and lotuses at dawn

કલ્યાણમંદિર સ્તોત્ર (જિનેશ્વરની સ્તુતિ)

કલ્યાણમંદિર સ્તોત્ર (જિનેશ્વરની સ્તુતિ)

૪૪ શ્લોકનું કલ્યાણમંદિર સ્તોત્ર ભગવાન પાર્શ્વનાથની સ્તુતિ કરે છે; પરંપરા મુજબ તે કુમુદચંદ્ર, જેમને સિદ્ધસેન દિવાકર પણ કહેવામાં આવે છે, તેમની રચના મનાય છે.

શ્લોકો

કલ્યાણ- મન્દિરમુદારમવદ્ય-ભેદિ ભીતાભય-પ્રદમનિન્દિતમઙ્ઘ્રિ- પદ્મમ્ સંસાર-સાગર-નિમજ્જદશેષુ-જન્તુ - પોતાયમાનમભિનમ્ય જિનેશ્વરસ્ય
kalyaana- mandiramudaaramavadya-bhedi bheetaabhaya-pradamaninditamanghri- padmam samsaara-saagara-nimajjadasheshu-jantu - potaayamaanamabhinamya jineshvarasya | 1 |

શ્લોક 1

યસ્ય સ્વયં સુરગુરુર્ગરિમામ્બુરાશેઃ સ્તોત્રં સુવિસ્તૃત-મતિર્ન વિભુર્વિધાતુમ્ તીર્થેશ્વરસ્ય કમઠ-સ્મય- ધૂમકેતો- સ્તસ્યાહમેષ કિલ સંસ્તવનં કરષ્યેિ
yasya svayam suragururgarimaamburaasheh stotram suvistrita-matirna vibhurvidhaatum teertheshvarasya kamatha-smaya- dhoomaketo- stasyaahamesha kila samstavanam karashyei | 2 |

શ્લોક 2

સામાન્યતોઽપિ તવ વર્ણયિતું સ્વરૂપ- મસ્માદૃશઃ કથમધીશ ભવન્ત્યધીશાઃ ધૃષ્ટોઽપિ કૌશિક- શિશુર્યદિ વા દિવાન્ધો રૂપં પ્રરૂપયતિ કિં કિલ ઘર્મરશ્મેઃ
saamaanyato'pi tava varnayitum svaroopa- masmaadrishah kathamadheesha bhavantyadheeshaah dhrishto'pi kaushika- shishuryadi vaa divaandho roopam praroopayati kim kila gharmarashmeh | 3 |

શ્લોક 3

મોહ-ક્ષયાદનુભવન્નપિ નાથ મર્ત્યો નૂનં ગુણાન્ગણયિતું ન તવ ક્ષમેત કલ્પાન્ત-વાન્ત- પયસઃ પ્રકટોઽપિ યસ્મા- મીયેત કેન જલધેર્નનુ રત્નરાશિઃ
moha-kshayaadanubhavannapi naatha martyo noonam gunaanganayitum na tava kshameta kalpaanta-vaanta- payasah prakato'pi yasmaa- meeyeta kena jaladhernanu ratnaraashih | 4 |

શ્લોક 4

અભ્યુદ્યતોઽસ્મિ તવ નાથ જડાશયોઽપિ કર્તું સ્તવં લસદસંખ્ય-ગુણાકરસ્ય બાલોઽપિ કિં ન નિજ- બાહુ-યુગં વિતત્ય વિસ્તીર્ણતાં કથયતિ સ્વધિયામ્બુરાશેઃ
abhyudyato'smi tava naatha jadaashayo'pi kartum stavam lasadasamkhya-gunaakarasya baalo'pi kim na nija- baahu-yugam vitatya visteernataam kathayati svadhiyaamburaasheh | 5 |

શ્લોક 5

યે યોગિનામપિ ન યાન્તિ ગુણાસ્તવેશ વક્તું કથં ભવતિ તેષુ મમાવકાશઃ જાતા તદેવમસમીક્ષિત-કારિતેયં જલ્પન્તિ વા નિજ-ગિરા નનુ પક્ષિણોઽપિ
ye yoginaamapi na yaanti gunaastavesha vaktum katham bhavati teshu mamaavakaashah jaataa tadevamasameekshita-kaariteyam jalpanti vaa nija-giraa nanu pakshino'pi | 6 |

શ્લોક 6

આસ્તામચિન્ત્ય - મહિમા જિન સંસ્તવસ્તે નામાપિ પાતિ ભવતો ભવતો જગન્તિ તીવ્રાતપોપહત- પાન્થ-જનાન્નિદાઘે પ્રીણાતિ પદ્મ-સરસઃ સરસોઽનિલોઽપિ
aastaamacintya - mahimaa jina samstavaste naamaapi paati bhavato bhavato jaganti teevraatapopahata- paantha-janaannidaaghe preenaati padma-sarasah saraso'nilo'pi | 7 |

શ્લોક 7

દ્વર્તિનિ ત્વયિ વિભો શિથલીભવન્તિ જન્તો: ક્ષણેન નિબિડા અપિ કર્મ-બન્ધાઃ સદ્યો ભુજઙ્ગમમયા ઇવ મધ્ય-ભાગ- મભ્યાગતે વન-શિખણ્ડિનિ ચન્દનસ્ય
dvartini tvayi vibho shithaleebhavanti janto: kshanena nibidaa api karma-bandhaah sadyo bhujangamamayaa iva madhya-bhaaga- mabhyaagate vana-shikhandini candanasya | 8 |

શ્લોક 8

મુચ્યન્ત એવ મનુજાઃ સહસા જિનેન્દ્ર રુદ્રૈરુપદ્રવ - શતૈસ્ત્વયિ વીક્ષિતેઽપિ ગો-સ્વામિનિ સ્ફુરિત-તેજસિ દૃષ્ટમાત્રે ચૌરૈરિવાશુ પશવઃ પ્રપલાયમાનૈઃ
mucyanta eva manujaah sahasaa jinendra rudrairupadrava - shataistvayi veekshite'pi go-svaamini sphurita-tejasi drishtamaatre caurairivaashu pashavah prapalaayamaanaih | 9 |

શ્લોક 9

ત્વં તારકો જિન કથં ભવિનાં ત એવ ત્વામુદ્વહન્તિ હૃદયેન યદુત્તરન્તઃ યદ્વા દૃતિસ્તરતિ યજ્જલમેષ નૂન- મન્તર્ગતસ્ય મરુતઃ ય કિલાનુભાવઃ
tvam taarako jina katham bhavinaam ta eva tvaamudvahanti hridayena yaduttarantah yadvaa dritistarati yajjalamesha noona- mantargatasya marutah ya kilaanubhaavah | 10 |

શ્લોક 10

યસ્મિન્હર-પ્રભૃતયોઽપિ હત - પ્રભાવઃ સોઽપિ ત્વયા રતિ-પતિઃ ક્ષપિતઃ ક્ષણેન વિધ્યાપિતા હુતભુજઃ પયસાથ યેન પીતં ન કિં તદપિ દુર્ધર - વાડવેન
yasminhara-prabhritayo'pi hata - prabhaavah so'pi tvayaa rati-patih kshapitah kshanena vidhyaapitaa hutabhujah payasaatha yena peetam na kim tadapi durdhara - vaadavena | 11 |

શ્લોક 11

સ્વામિન્નનલ્પ- ગરિમાણમપિ પ્રપન્ન- સ્ત્વાં જન્તવઃ કથમહો હૃદયે દધાનાઃ જન્મોદધિં લઘુ તરન્ત્યતિલાઘવેન ચિન્ત્યો ન હન્ત મહતાં યદિ વા પ્રભાવ:
svaaminnanalpa- garimaanamapi prapanna- stvaam jantavah kathamaho hridaye dadhaanaah janmodadhim laghu tarantyatilaaghavena cintyo na hanta mahataam yadi vaa prabhaava: | 12 |

શ્લોક 12

ક્રોધસ્ત્વયા યદિ વિભો પ્રથમં નિરસ્તો ધ્વસ્તાસ્તદા વદ કથં કિલ કર્મ-ચૌરાઃ પ્લોષત્યમુત્ર યદિ વા શિશિરાપિ લોકે નીલ- દ્રુમાણિ વિપિનાનિ ન કિં હિમાનિ
krodhastvayaa yadi vibho prathamam nirasto dhvastaastadaa vada katham kila karma-cauraah ploshatyamutra yadi vaa shishiraapi loke neela- drumaani vipinaani na kim himaani | 13 |

શ્લોક 13

ત્વાં યોગિનો જિન સદા પરમાત્મરૂપ- મન્વેષયન્તિ હૃદયામ્બુજ- કોષ-દેશે પૂતસ્ય નિર્મલ-રુચેર્યદિ વા કિમન્ય- દક્ષસ્ય સમ્ભવ-પદં નનુ કર્ણિકાયાઃ
tvaam yogino jina sadaa paramaatmaroopa- manveshayanti hridayaambuja- kosha-deshe pootasya nirmala-ruceryadi vaa kimanya- dakshasya sambhava-padam nanu karnikaayaah | 14 |

શ્લોક 14

ધ્યાનાજ્જિનેશ ભવતો ભવિનઃ ક્ષણેન દેહં વિહાય પરમાત્મ- દશાં વ્રજન્તિ તીવ્રાનલાદુપલ- ભાવમપાસ્ય લોકે ચામીકરત્વમચિરાદિવ ધાતુ-ભેદાઃ
dhyaanaajjinesha bhavato bhavinah kshanena deham vihaaya paramaatma- dashaam vrajanti teevraanalaadupala- bhaavamapaasya loke caameekaratvamaciraadiva dhaatu-bhedaah | 15 |

શ્લોક 15

અન્તઃ સદૈવ જિન યસ્ય વિભાવ્યસે ત્વં ભવ્યૈઃ કથં તદપિ નાશયસે શરીરમ્ એતત્સ્વરૂપમથ મધ્ય-વિવર્તિનો હિ યદ્વિગ્રહં પ્રશમયન્તિ મહાનુભાવાઃ
antah sadaiva jina yasya vibhaavyase tvam bhavyaih katham tadapi naashayase shareeram etatsvaroopamatha madhya-vivartino hi yadvigraham prashamayanti mahaanubhaavaah | 16 |

શ્લોક 16

આત્મા મનીષિભિરયં ત્વદભેદ-બુદ્ધ્યા ધ્યાતો જિનેદ્ર ભવતીહ ભવત્પ્રભાવઃ પાનીયમપ્યમૃતમિત્યનુચિન્ત્યમાનં કિં નામ નો વિષ-વિકારમપાકરોતિ
aatmaa maneeshibhirayam tvadabheda-buddhyaa dhyaato jinedra bhavateeha bhavatprabhaavah paaneeyamapyamritamityanucintyamaanam kim naama no visha-vikaaramapaakaroti | 17 |

શ્લોક 17

ત્વામેવ વીત-તમસં પરવાદિનોઽપિ નૂનં વિભો હરિ-હરાદિ-ધિયા પ્રપન્નાઃ કિં કાચ- કામલિભિરીશ સિતોઽપિ શઙ્ખો નો ગૃહ્યતે વિવિધ-વર્ણ-વિપર્યયેણ
tvaameva veeta-tamasam paravaadino'pi noonam vibho hari-haraadi-dhiyaa prapannaah kim kaaca- kaamalibhireesha sito'pi shankho no grihyate vividha-varna-viparyayena | 18 |

શ્લોક 18

ધર્મોપદેશ- સમયે સવિધાનુભાવા- દાસ્તાં જનો ભવતિ તે તરુરપ્યશોકઃ અભ્યુદ્ગતે દિનપતૌ સમહીરુહોઽપિ કિંવા વિબોધમુપયાતિ ન જીવ-લોકઃ
dharmopadesha- samaye savidhaanubhaavaa- daastaam jano bhavati te tarurapyashokah abhyudgate dinapatau samaheeruho'pi kimvaa vibodhamupayaati na jeeva-lokah | 19 |

શ્લોક 19

ચિત્રં વિભો કથમવાઙ્મુખ- વૃન્તમેવ વિષ્વક્પતત્યવિરલા સુર- પુષ્પ - વૃષ્ટિઃ ત્વદ્ગોચરે સુમનસાં યદિ વા મુનીશ ગચ્છન્તિ નૂનમધ એવ હિ બન્ધનાનિ
citram vibho kathamavaanmukha- vrintameva vishvakpatatyaviralaa sura- pushpa - vrishtih tvadgocare sumanasaam yadi vaa muneesha gacchanti noonamadha eva hi bandhanaani | 20 |

શ્લોક 20

સ્થાને ગભીર - હૃદયોદધિ-સમ્ભવાયાઃ પીયૂષતાં તવ ગિરઃ સમુદીરયન્તિ પીત્વા યતઃ પરમ-સમ્મદ-સઙ્ગ- ભાજો ભવ્યા વ્રજન્તિ તરસાપ્યજરામરત્વમ્
sthaane gabheera - hridayodadhi-sambhavaayaah peeyooshataam tava girah samudeerayanti peetvaa yatah parama-sammada-sanga- bhaajo bhavyaa vrajanti tarasaapyajaraamaratvam | 21 |

શ્લોક 21

સ્વામિન્સુદૂરમવનમ્ય સમુત્પતન્તો મન્યે વદન્તિ શુચયઃ સુર - ચામરૌઘા યેsસ્મૈ નતિં વિદધતે મુનિ-પુઙ્ગવાય તે નૂનમૂર્ધ્વ-ગતયઃ ખલુ શુદ્ધ-ભાવાઃ
svaaminsudooramavanamya samutpatanto manye vadanti shucayah sura - caamaraughaa yessmai natim vidadhate muni-pungavaaya te noonamoordhva-gatayah khalu shuddha-bhaavaah | 22 |

શ્લોક 22

શ્યામં ગભીર-ગિરમુજ્જ્વલ-હેમ-રત્ન- સિંહાસનસ્થમિહ ભવ્ય- શિખણ્ડિનસ્ત્વામ્ આલોકયન્તિ રભસેન નદન્તમુચ્ચૈઃ ચામીકરાદ્રિ-શિરસીવ નવામ્બુવાહમ્
shyaamam gabheera-giramujjvala-hema-ratna- simhaasanasthamiha bhavya- shikhandinastvaam aalokayanti rabhasena nadantamuccaih caameekaraadri-shiraseeva navaambuvaaham | 23 |

શ્લોક 23

ઉદ્ગચ્છતા તવ શિતિ-દ્યુતિ- મણ્ડલેન લુપ્ત-ચ્છદ- ચ્છવિરશોક - તરુર્બભૂવ સાન્નિધ્યતોઽપિ યદિ વા તવ વીતરાગ ! નીરાગતાં વ્રજતિ કો ન સચેતનોઽપિ
udgacchataa tava shiti-dyuti- mandalena lupta-cchada- cchavirashoka - tarurbabhoova saannidhyato'pi yadi vaa tava veetaraaga ! neeraagataam vrajati ko na sacetano'pi | 24 |

શ્લોક 24

ભો ભોઃ પ્રમાદમવધૂય ભજધ્વમેન- માગત્ય નિર્વૃતિ-પુરીં પ્રતિ સાર્થવાહમ્ એતન્નિવેદયતિ દેવ જગત્ત્રયાય મન્યે નદન્નભિનભઃ સુરદુન્દુભિસ્તે
bho bhoh pramaadamavadhooya bhajadhvamena- maagatya nirvriti-pureem prati saarthavaaham etannivedayati deva jagattrayaaya manye nadannabhinabhah suradundubhiste | 25 |

શ્લોક 25

ઉદ્યોતિતેષુ ભવતા ભુવનેષુ નાથ તારાન્વિતો વિધુરયં વિહતાધિકારઃ મુક્તાકલાપ - કલિતોરુસિતાતપત્ર- વ્યાજાત્ત્રિધા ધૃત-તનુર્ધ્રુવમભ્યુપેતઃ
udyotiteshu bhavataa bhuvaneshu naatha taaraanvito vidhurayam vihataadhikaarah muktaakalaapa - kalitorusitaatapatra- vyaajaattridhaa dhrita-tanurdhruvamabhyupetah | 26 |

શ્લોક 26

સ્વેનં પ્રપૂરિત - જગત્ત્રય - પિણ્ડિતેન કાન્તિ-પ્રતાપ - યશસામિવ સંચયેન માણિક્ય- હેમ - રજત - પ્રવિનિર્મિતેન સાલત્રયેણ ભગવન્નભિતો વિભાસિ
svenam prapoorita - jagattraya - pinditena kaanti-prataapa - yashasaamiva samcayena maanikya- hema - rajata - pravinirmitena saalatrayena bhagavannabhito vibhaasi | 27 |

શ્લોક 27

દિવ્ય-સ્રજો જિન નમત્રિદશાધિપાના- મુત્સૃજ્ય રત્ન- રચિતાનપિ મૌલિ-બન્ધાન્ પાદૌ શ્રયન્તિ ભવતો યદિ વાપરત્ર ત્વત્સઙ્ગમે સુમનસો ન રમન્ત એવ
divya-srajo jina namatridashaadhipaanaa- mutsrijya ratna- racitaanapi mauli-bandhaan paadau shrayanti bhavato yadi vaaparatra tvatsangame sumanaso na ramanta eva | 28 |

શ્લોક 28

ત્વં નાથ જન્મ- જલધેર્વિપરાઙ્‌મુખોઽપિ યત્તારયસ્યસુમતો નિજ-પૃષ્ઠ-લગ્નાન્ યુક્તં હિ પાર્થિવ-નિપસ્ય સતસ્તવૈવ ચિત્રં વિભો યદસિ કર્મ-વિપાક-શૂન્યઃ
tvam naatha janma- jaladherviparaan‌mukho'pi yattaarayasyasumato nija-prishtha-lagnaan yuktam hi paarthiva-nipasya satastavaiva citram vibho yadasi karma-vipaaka-shoonyah | 29 |

શ્લોક 29

વિશ્વેશ્વરોઽપિ જન- પાલક દુર્ગતસ્ત્વં કિં વાક્ષર - પ્રકૃતિરપ્યલિપિસ્ત્વમીશ અજ્ઞાનવત્યપિ સદૈવ કથઞ્ચિદેવ જ્ઞાનં ત્વયિ સ્ફુરતિ વિશ્વ-વિકાસ- હેતુ
vishveshvaro'pi jana- paalaka durgatastvam kim vaakshara - prakritirapyalipistvameesha ajnaanavatyapi sadaiva kathancideva jnaanam tvayi sphurati vishva-vikaasa- hetu | 30 |

શ્લોક 30

ઉત્થાપિતાનિ કમઠેન શઠેન યાનિ પ્રાગ્ભાર-સમ્ભૃત-નભાંસિ રજાંસિ રોષાદ્ છાયાઽપિ તૈસ્તવ ન નાથ હતા હતાશો ગ્રસ્તસ્ત્વમીભિરયમેવ પરં દુરાત્મા
utthaapitaani kamathena shathena yaani praagbhaara-sambhrita-nabhaamsi rajaamsi roshaad chaayaa'pi taistava na naatha hataa hataasho grastastvameebhirayameva param duraatmaa | 31 |

શ્લોક 31

યદ્ગર્જદૂર્જિત- ઘનૌઘમદભ્ર - ભીમ- ભ્રશ્યત્તડિન્મુસલ-માંસલ - ઘોર-ધારમ્ દૈત્યેન મુક્તમથ દુસ્તરવારિ દધ્રે, તેનૈવ તસ્ય જિન દુસ્તરવારિ કૃત્યમ્
yadgarjadoorjita- ghanaughamadabhra - bheema- bhrashyattadinmusala-maamsala - ghora-dhaaram daityena muktamatha dustaravaari dadhre, tenaiva tasya jina dustaravaari krityam | 32 |

શ્લોક 32

ધ્વસ્તોર્ધ્વ- કેશ - વિકૃતાકૃતિ - મર્ત્ય-મુણ્ડ- પ્રાલમ્બભૃદ્ભયદવક્ત્ર - વિનિર્યદગ્નિઃ પ્રેતવ્રજઃ પ્રતિ ભવન્તમપીરિતો યઃ સોઽસ્યાભવત્પ્રતિભવં ભવ-દુઃખ-હેતુઃ
dhvastordhva- kesha - vikritaakriti - martya-munda- praalambabhridbhayadavaktra - viniryadagnih pretavrajah prati bhavantamapeerito yah so'syaabhavatpratibhavam bhava-duhkha-hetuh | 33 |

શ્લોક 33

ધન્યાસ્ત એવ ભુવનાધિપ યે ત્રિસન્ધ્ય- મારાધયન્તિ વિધિવદ્વિધુતાન્ય-કૃત્યાઃ ભક્ત્યોલ્લસત્પુલક-પક્ષ્મલ- દેહ- દેશાઃ પાદ-દ્વયં તવ વિભો ભુવિજન્મભાજઃ
dhanyaasta eva bhuvanaadhipa ye trisandhya- maaraadhayanti vidhivadvidhutaanya-krityaah bhaktyollasatpulaka-pakshmala- deha- deshaah paada-dvayam tava vibho bhuvijanmabhaajah | 34 |

શ્લોક 34

અસ્મિન્નપાર - ભવ- વારિનિધૌ મુનીશ મન્યે ન મે શ્રવણ-ગોચરતાં ગતોઽસિ આકર્ણિતે તુ તવ ગોત્ર- પવિત્ર - મન્ત્રે કિં વા વિપદ્વિષધરી સવિધં સમેતિ
asminnapaara - bhava- vaarinidhau muneesha manye na me shravana-gocarataam gato'si aakarnite tu tava gotra- pavitra - mantre kim vaa vipadvishadharee savidham sameti | 35 |

શ્લોક 35

જન્માન્તરેઽપિ તવં પાદ-યુગં ન દેવ મન્યે મયા મહિતમીહિત-દાન-દક્ષમ્ તેનેહ જન્મનિ મુનીશ પરાભવાનાં જાતો નિકેતનમહં મથિતાશયાનામ્
janmaantare'pi tavam paada-yugam na deva manye mayaa mahitameehita-daana-daksham teneha janmani muneesha paraabhavaanaam jaato niketanamaham mathitaashayaanaam | 36 |

શ્લોક 36

નૂનં ન મોહ - તિમિરાવૃત- લોચનેન પૂર્વં સકૃદપિ પ્રવિલોકિતોઽસિ મર્માવિધો વિધુરયન્તિ હિ મામનર્થાઃ પ્રોદ્યત્પ્રબન્ધ - ગતયઃ કથમન્યથૈતે
noonam na moha - timiraavrita- locanena poorvam sakridapi pravilokito'si marmaavidho vidhurayanti hi maamanarthaah prodyatprabandha - gatayah kathamanyathaite | 37 |

શ્લોક 37

આકર્ણિતોઽપિ મહિતોઽપિ નિરીક્ષિતોઽપિ નૂનં ન ચેતસિ મયા વિધૃતોઽસિ ભક્ત્યા જાતોઽસ્મિ તેન જન- બાન્ધવ દુઃખપાત્રં યસ્માત્ક્રિયાઃ પ્રતિફલન્તિ ન ભાવ- શૂન્યાઃ
aakarnito'pi mahito'pi nireekshito'pi noonam na cetasi mayaa vidhrito'si bhaktyaa jaato'smi tena jana- baandhava duhkhapaatram yasmaatkriyaah pratiphalanti na bhaava- shoonyaah | 38 |

શ્લોક 38

ત્વં નાથ ! દુઃખિ-જન-વત્સલ ! હે શરણ્ય ! કારુણ્ય- પુણ્ય - વસતે ! વશિનાં વરેણ્ય ! ભક્ત્યા નતે મયિ મહેશ ! દયાં વિહાય દુઃખાડૂરોદ્દલન - તત્પરતાં વિધેહિ
tvam naatha ! duhkhi-jana-vatsala ! he sharanya ! kaarunya- punya - vasate ! vashinaam varenya ! bhaktyaa nate mayi mahesha ! dayaam vihaaya duhkhaadooroddalana - tatparataam vidhehi | 39 |

શ્લોક 39

નિઃ સખ્ય-સાર- શરણં શરણં શરણ્ય- માસાદ્ય સાદિત-રિપુ-પ્રથિતાવદાનમ્ ત્વત્પાદ - પઙ્કજમપિ પ્રણિધાન - બન્ધ્યો વન્ધ્યોઽસ્મિ તદ્ભવન - પાવન હા હતોઽસ્મિ
nih sakhya-saara- sharanam sharanam sharanya- maasaadya saadita-ripu-prathitaavadaanam tvatpaada - pankajamapi pranidhaana - bandhyo vandhyo'smi tadbhavana - paavana haa hato'smi | 40 |

શ્લોક 40

દેવેન્દ્ર - વન્દ્ય વિદિતાખિલ-વસ્તુસાર સંસાર - તારક વિભો ભુવનાધિનાથ ત્રાયસ્વ દેવ કરુણા-હ્રદ માં પુનીહિ સીદન્તમદ્ય ભયદ- વ્યસનામ્બુરાશેઃ
devendra - vandya viditaakhila-vastusaara samsaara - taaraka vibho bhuvanaadhinaatha traayasva deva karunaa-hrada maam puneehi seedantamadya bhayada- vyasanaamburaasheh | 41 |

શ્લોક 41

યદ્યસ્તિ નાથ ! ભવદઙ્ઘ્રિ- સરોરુહાણાં ભક્તેઃ ફલં કિમપિ સન્તત- સઞ્ચિતાયાઃ તન્મે ત્વદેક- શરણસ્ય શરણ્ય ! ભૂયાઃ સ્વામી ત્વમેવ ભુવનેઽત્ર ભવાન્તરેઽપિ
yadyasti naatha ! bhavadanghri- saroruhaanaam bhakteh phalam kimapi santata- sancitaayaah tanme tvadeka- sharanasya sharanya ! bhooyaah svaamee tvameva bhuvane'tra bhavaantare'pi | 42 |

શ્લોક 42

ઇત્થં સમાહિત-ધિયો વિધિવજ્જિનેન્દ્ર સાન્દ્રોલ્લસત્પુલક- કઞ્ચુકિતાઙ્ગ-ભાગાઃ ત્વબિમ્બ-નિર્મલ-મુખામ્બુજ - બદ્ધલક્ષ્યા યે સંસ્તવં તવ વિભો રચયન્તિ ભવ્યાઃ
ittham samaahita-dhiyo vidhivajjinendra saandrollasatpulaka- kancukitaanga-bhaagaah tvabimba-nirmala-mukhaambuja - baddhalakshyaa ye samstavam tava vibho racayanti bhavyaah | 43 |

શ્લોક 43

જન-નયન-‘કુમુદચન્દ્ર’- પ્રભાસ્વરાઃ સ્વર્ગ-સમ્પદો ભુક્ત્વા તે વિગલિત-મલ-નિચયા, અચિરાન્મોક્ષં પ્રપદ્યન્તે
jana-nayana-‘kumudacandra’- prabhaasvaraah svarga-sampado bhuktvaa te vigalita-mala-nicayaa, aciraanmoksham prapadyante | 44 |

શ્લોક 44

Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)

Auspicious Day

દરરોજ અથવા શુભ તિથિઓ પર

Best Time (Muhurta)

બ્રહ્મ મુહૂર્ત (સવારે 4 થી 6) અથવા સંધ્યા વેળા

Sacred Offerings

ઘીનો દીવો, ધૂપ, તાજાં ફૂલો અને નૈવેદ્ય

Spiritual Benefits (Phalashruti)
  • માનસિક શાંતિ, આધ્યાત્મિક પ્રગતિ અને સકારાત્મક ઊર્જા

પૃષ્ઠભૂમિ

આ સ્તોત્ર જૈન ભક્તિ-પરંપરાનું છે અને ૨૩મા તીર્થંકર ભગવાન પાર્શ્વનાથને સંબોધિત છે; શ્લોક ૨માં તેમને કમઠ દૈત્યનો અહંકાર બાળી નાખનાર કહેવામાં આવ્યા છે. પરંપરા તેને આચાર્ય કુમુદચંદ્રની રચના માને છે, જેમને સિદ્ધસેન દિવાકર સાથે ઓળખવામાં આવે છે. આ નામ શ્વેતાંબર અને દિગંબર બંને સમુદાયોમાં આદરણીય છે. તેમના કાળ વિશે વિદ્વાનો એકમત નથી. અંતિમ શ્લોક (૪૪)માં તેમનું નામ ‘કુમુદચંદ્ર’, એટલે કે લોકોનાં નયનરૂપી કમળોને આનંદ આપતો ચંદ્રમા, તરીકે આવે છે. કાવ્યમાં ૪૪ શ્લોક છે, જે અંતિમ સિવાય બધા વસંતતિલકા છંદમાં છે, અને અંતિમ આર્યા છંદમાં છે. જૈનો ઉપાસના અને ધ્યાનમાં તેનો પાઠ કરે છે, અને તે ભક્તામર સ્તોત્ર જેટલું જ વ્યાપકપણે પ્રિય છે.

આ પાઠ વિશે

રચયિતા: Acharya Kumudachandra

Acharya Kumudachandra ની વધુ રચનાઓ

શું તમે જાણો છો?

રચયિતા અને રચના

આ સંસ્કૃત કલ્યાણમંદિર સ્તોત્ર ૨૩મા જૈન તીર્થંકર પાર્શ્વનાથને સંબોધિત ૪૪ શ્લોકની સ્તુતિ છે, જેને પાર્શ્વનાથ સ્તોત્ર પણ કહેવામાં આવે છે. પરંપરા તેને આચાર્ય કુમુદચંદ્રની રચના માને છે, જેમને સિદ્ધસેન દિવાકર સાથે ઓળખવામાં આવે છે, અને કવિનું નામ શ્લોક ૪૪માં આવે છે. વિદ્વાનો તેમના કાળ વિશે એકમત નથી.

કમઠ દૈત્યના હુમલા

શ્લોક ૨ પાર્શ્વનાથને એ અગ્નિ કહે છે જેની ધુમાડાની ધ્વજાએ કમઠનો અહંકાર બાળી નાખ્યો. શ્લોકો ૩૧-૩૩ આ જૂના શત્રુના હુમલાઓનું સ્મરણ કરે છે: ધૂળનાં વાદળો જે જિનની છાયાને પણ સ્પર્શી ન શક્યાં, એક ભયાનક જળપ્રલય જેને જિને સહન કર્યો, અને પ્રેતોનું ટોળું. સ્તોત્રમાં આ સર્વ આક્રમણકારના જ દુઃખમાં પરિણમે છે.

જિનના નામનું સામર્થ્ય

શ્લોક ૭ કહે છે કે જિનના અકલ્પનીય મહિમાને બાજુ પર રાખીએ, તો પણ તેમનું નામ જ જગતનું રક્ષણ કરે છે, જેમ ગ્રીષ્મના તાપમાં કમળ-સરોવરનો પવન પ્રવાસીઓને રાહત આપે છે. આ શ્રદ્ધા પર આધારિત ઉપાસનાનો મૂળ સિદ્ધાંત દર્શાવે છે: શ્રદ્ધાથી તીર્થંકરનું સ્મરણ કર્મબંધનને શિથિલ કરે છે (શ્લોક ૮).

દાર્શનિક વિષયો

સ્તોત્ર વારંવાર જિનને સંસાર-સાગરમાંથી ઉદ્ધારક તરીકે રજૂ કરે છે. શ્લોકો ૧૦-૧૨ કહે છે કે જે જિનને હૃદયમાં ધારણ કરે છે તેઓ જન્મ-મરણના ચક્રને સહેલાઈથી પાર કરે છે, જેમ નાવ મુસાફરને પાણી પાર કરાવે છે; અને શ્લોક ૧૧ ઉમેરે છે કે શિવ વગેરેને પણ વશ કરનાર કામદેવને જિને ક્ષણમાં નષ્ટ કરી નાખ્યો.

રચના અને ભક્તિનો ઉપયોગ

કવિ પ્રથમ જિનની પૂર્ણ સ્તુતિ કરવાની પોતાની અસમર્થતા સ્વીકારે છે (શ્લોકો ૨–૬), પછી તેમનાં ચમત્કારિક કાર્યોનું સ્મરણ કરે છે, અને શ્લોક ૩૪થી સ્તોત્ર વ્યક્તિગત કબૂલાત અને શરણની પ્રાર્થના બને છે (શ્લોકો ૩૪–૪૨). શ્લોક ૪૩ એવા ભક્તોનું વર્ણન કરે છે જેઓ આવી સ્તુતિ રચે છે, અને અંતિમ શ્લોક (૪૪) સ્વર્ગીય સુખ અને શીઘ્ર મોક્ષનું વચન આપે છે. તેનો જૈન ઉપાસનામાં સામાન્ય રીતે પાઠ થાય છે.

Parshvanathaની સંપૂર્ણ સ્તુતિ અને પાઠ

Parshvanatha

Parshvanathaનું બધું જુઓ →

જૈન ધર્મ માંથી વધુ

બધું જુઓ