ଶ୍ରୀ ସରସ୍ୱତୀ ଚାଳିଶା

ମାତା ପିତାଙ୍କ ଚରଣ ରଜକୁ ନିଜ ମସ୍ତକରେ ଧାରଣ କରି, ମୁଁ ମାତା ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ଯିଏ ବୁଦ୍ଧି ଓ ବଳ ଦାନ କରନ୍ତି।

ତୁମର ଅସୀମ ଓ ଅନନ୍ତ ମହିମା ସମଗ୍ର ଜଗତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ। ହେ ମାତା, ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କ ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କର।

ତୁମେ ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧି ଓ ବଳର ଆଧାର, ତୁମକୁ ଜୟ ହେଉ। ହେ ସର୍ବଜ୍ଞ, ଅମର ଓ ଅବିନାଶୀ, ତୁମକୁ ଜୟ ହେଉ।

ହେ ବୀଣା ଧାରଣ କରିଥିବା ମାତା, ତୁମକୁ ବାରମ୍ବାର ଜୟ ହେଉ। ତୁମେ ସର୍ବଦା ହଂସ ଉପରେ ଆରୋହଣ କର।

ହେ ମାତା, ତୁମେ ଚତୁର୍ଭୁଜ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛ। ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ତୁମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ଯେତେବେଳେ ଜଗତରେ ପାପବୁଦ୍ଧି ଜନ୍ମେ, ସେତେବେଳେ ଧର୍ମର ଜ୍ୟୋତି ମ୍ଳାନ ହୋଇଯାଏ।

ସେତେବେଳେ ହିଁ ମାତାଙ୍କର ନିଜ ଅବତାର ହୁଏ, ଏବଂ ସେ ମହତାରୀ ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।

ମୁନି ବାଲ୍ମୀକି ଜଣେ ହତ୍ୟାକାରୀ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତୁମର କୃପାରୁ ସମଗ୍ର ସଂସାର ତାଙ୍କୁ ଜାଣିଲା।

ସେ ରାମଚରିତ ରଚନା କରି ଆଦିକବି ପଦବୀ ପାଇଲେ।

କାଳିଦାସ ଯେପରି ବିଖ୍ୟାତ ହେଲେ, ହେ ମାତା, ତାହା ତୁମର କୃପାଦୃଷ୍ଟିରୁ ହୋଇଥିଲା।

ତୁଳସୀ, ସୂର ଓ ଅନ୍ୟ ବହୁ ବିଦ୍ୱାନ୍ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇଥିଲେ।

ସେମାନଙ୍କର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନଥିଲା, କେବଳ ତୁମର କୃପା ହିଁ ସେମାନଙ୍କ ଆଧାର ଥିଲା, ହେ ମାତା।

ହେ ମାତା ଭବାନୀ, ମୋତେ ଦୁଃଖୀ, ଦୀନ ଓ ତୁମର ଦାସ ଜାଣି ମୋ ଉପରେ କୃପା କର।

ପୁତ୍ରମାନେ ଅନେକ ଅପରାଧ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମାତା ସେଥିପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ।

ହେ ମାତା, ଏବେ ମୋର ଲଜ୍ଜା ରକ୍ଷା କର। ମୁଁ ତୁମଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରେ ବିନତି କରେ।

ମୁଁ ଅନାଥ, ତୁମେ ହିଁ ମୋର ଆଶ୍ରୟ। ହେ ଜଗଦମ୍ବା, ତୁମକୁ ବାରମ୍ବାର ଜୟ ହେଉ, ମୋତେ କୃପା କର।

ମଧୁ ଓ କୈଟଭ ଯେଉଁ ଅତି ବଳଶାଳୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହିତ ବାହୁଯୁଦ୍ଧ କଲେ।

ଘୋର ପାଞ୍ଚ ସହସ୍ର ବର୍ଷ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ତଥାପି ସେମାନଙ୍କ ମୁଖ ନ ଫେରିଲା।

ହେ ମାତା, ସେହି ସମୟରେ ତୁମେ ସାହାଯ୍ୟ କଲ, ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ବିପରୀତ ହୋଇଗଲା।

ସେଥିପାଇଁ ସେ ଦୁଷ୍ଟର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା। ହେ ମାତା, ମୋର ମନୋରଥ ପୂରଣ କର।

ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଯେଉଁ ବିଖ୍ୟାତ ଥିଲେ, ତୁମେ କ୍ଷଣକରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କଲ, ହେ ମାତା।

ରକ୍ତବୀଜ ନାମକ ଯେଉଁ ବଳଶାଳୀ ପାପୀ ଥିଲା, ଦେବତା ଓ ମୁନିମାନଙ୍କ ହୃଦୟ କାମ୍ପିଥିଲା।

ତୁମେ ତାହାର ମୁଣ୍ଡ କଦଳୀ ଗଛ ପରି କାଟିଦେଲ। ହେ ଜଗଦମ୍ବା, ମୁଁ ବାରମ୍ବାର ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ କରେ।

ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭ ଯେଉଁ ଜଗତପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ, ତୁମେ କ୍ଷଣକରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଦେଲ, ହେ ମାତା।

ତୁମେ ଭରତଙ୍କ ମାତା (କୈକେୟୀ)ଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ବଦଳାଇଦେଲ, ଯାହାଫଳରେ ଶ୍ରୀରାମଚନ୍ଦ୍ର ବନବାସ ଗଲେ।

ଏହିପରି ତୁମେ ରାବଣର ବଧ କରାଇ ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ମୁନିମାନଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଲ।

ତୁମର ଯଶ ଓ ଗୁଣ ଗାନ କରିବାକୁ କିଏ ସମର୍ଥ? ଶାସ୍ତ୍ର ଅନାଦି ଅନନ୍ତ ରୂପେ ତୁମକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ।

ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ମା (ମାୟା) ବୋଲି କହନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ତୁମର ରକ୍ଷିତ ହୁଅନ୍ତି।

ରକ୍ତଦନ୍ତିକା ଓ ଶତାକ୍ଷୀ ଆଦି ଅନେକ ନାମ ଅଛି, ତୁମେ ଦାନବ ଭକ୍ଷଣ କରିଥାଅ।

ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ଦୁର୍ଗମ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରିଛ, ସେଥିପାଇଁ ସମଗ୍ର ଜଗତରେ ତୁମର ଦୁର୍ଗା ନାମ ହୋଇଛି।

ହେ ମାତା, ତୁମେ ଦୁର୍ଗ (କଷ୍ଟ) ଆଦି ହରଣ କରିଥାଅ। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସୁଖଦାତା ରୂପେ କୃପା କର।

ଯଦି କୌଣସି ରାଜା କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ କାହାକୁ ମାରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲରେ ମୃଗ ପରି ଘେରି ଯାଆନ୍ତି।

ସାଗର ମଧ୍ୟରେ ଜାହାଜ ଭଙ୍ଗିଗଲେ, ଭୟଙ୍କର ତୋଫାନରେ କେହି ସାଙ୍ଗ ନଥିଲେ।

ଭୂତ, ପ୍ରେତ ବାଧା କିମ୍ବା ଦୁଃଖ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଅଥବା ସଙ୍କଟରେ।

ତୁମର ନାମ ଜପିଲେ ସବୁ ମଙ୍ଗଳ ହୁଏ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ପୁତ୍ରହୀନ ଯେଉଁ ଆତୁର ଭାଇ, ସବୁ ଛାଡ଼ି ଏହି ଭାବରେ ପୂଜା କରେ।

ଯିଏ ପ୍ରତିଦିନ ଏହି ଚାଳିଶା ପାଠ କରେ, ତାହାର ସୁନ୍ଦର ଓ ଗୁଣବାନ ପୁତ୍ର ହୁଏ, ହେ ଈଶା।

ଧୂପ ଆଦି ନୈବେଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ କଲେ, ନିଶ୍ଚୟ ସଙ୍କଟରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ।

ଯିଏ ସର୍ବଦା ମାତାଙ୍କ ଭକ୍ତି କରେ, କଲେଶ ତାହାର ନିକଟକୁ ଆସେ ନାହିଁ।

ବନ୍ଦୀ (କାରାରୁଦ୍ଧ) ଯଦି ସାତ ଥର ଏହି ପାଠ କରେ, ତାହାର ବନ୍ଧନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଦୂର ହୋଇଯାଏ।

ରାମସାଗର ନିବେଦନ କରେ, ହେ ଭବାନୀ, ତୁମେ ମୋତେ ନିଜ ଦାସ ଜାଣି କୃପା କର।

ହେ ମାତା, ତୁମର କାନ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ, ମୋର ରୂପ ଅନ୍ଧକାର। ମୋତେ ଡୁବିବାରୁ ରକ୍ଷା କର, ମୁଁ ସଂସାରରୂପ କୂପରେ ନ ପଡ଼ୁ।

ମୋତେ ବଳ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ବିଦ୍ୟା ଦିଅ, ହେ ମାତା ସରସ୍ୱତୀ, ଶୁଣ। ତୁମେ ହିଁ ରାମସାଗର (ମୋ ପରି) ଅଧମର ଆଶ୍ରୟ।