චුල්ල-පලෝභන ජාතකය

ජේතවනයේ, ස්වාමින් අසතුටට පත් භික්ෂුවකට කතා කරමින්, කාන්තාවන් මෙම ජීවිතයට බෙහෝ කලකට පෙර අව්‍යාජ, විශ්වාසයෙන් සිටි ආත්මයින් පවා මං මුලාවට ගෙනයා ඇති බව පැවසූ සේක. එම අනතුර කෙතරම් ඈතකට ළඟා විය හැකිදැයි ඔහුට පෙන්වීම සඳහා, ඔහු වරක් එයට සම්පූර්ණයෙන්ම ඉහළින් තමාව තිබූ කුමාරයෙකුගේ කතාවක් කීවේය.

එම පැරණි යුගයේ, බරණසේ, බෝධිසත්වයාණෝ බ්‍රහ්මදත්ත රජුට කුමාරයෙකු ලෙස උපත ලැබූහ, කාන්තාවන්ගේ සුවදට පිළිකුල් කරන්නා යන අර්ථය ඇති අනිත්ථිගන්ධ නම ලබා ගෙන. ළදරු වියේ සිටම ඔහු කාන්තාවක් හෝ කාන්තා හැදූවෙකු ළඟ පැමිණි විට හැඬුවේය, පුරුෂයින් විසින් පමණක් රැකවරණය කළ හැකි විය. ඔහු අවුරුදු දහසය වියට වැඩෙත්ම, ඔහු විවාහයට, රාජකීය සුඛයට, හෝ ඔහුට උරුම විය යුතු රාජ්‍යයට කිසි උනන්දුවක් පෙන්වූයේ නැත, තනි කියවීම හා භාවනාව කරා තම අවධානය යොමු කරමින්.

තම පෙළපත පුතෙකු සමඟ, රාජකීය ජීවිතයේ කොටසක් නොඅවශ්‍ය, අවසන් වනු ඇතැයි කලබල වූ රජතුමා, කුමාරයාගේ හදවත ලෝකය දෙසට හරවන ක්‍රමයක් සඳහා අසීම ආශාවෙන් සිටියේය. රජුගේ ගැටලුව අසා ගත් දක්ෂ ගණිකාවක් ඉදිරියට පැමිණ, රජතුමා එයට ඇයට ත්‍යාගයක් දුන්නොත්, වෙනත් කිසිවෙකුට පරිහරණය කළ නොහැකි දෙයක් කුමාරයා තුළ අවදි කළ හැකි බවට පොරොන්දු විය. රජතුමා එකවරම එකඟ විය.

ගණිකාව කුමාරයාගේ පුරුදු විමසා, සෑම උදෑසනක්ම ඔහු භාවනාවේ වාඩි වන කුටිය ළඟම, කැමති ආශාවකට විවර නොවූ, සැබෑ දක්ෂතාවයෙන් මොළොක් කරන ලද හඬකින් ගායනා කරමින් තම ස්ථානය ගත්තාය. දිනෙන් දින හඬ ඔහුට ළංවිණි, තම මුළු ජීවිතයේ කිසි විටෙකත් එබඳු දෙයකට විරුද්ධව තමාව ආරක්ෂා කරගැනීම අවශ්‍ය නොවූ ඔහු, ඔහුම ඇයට ළංවන ලෙස ඉලීම පැත්තකට තබන තත්ත්වයක සිටගත්තේය. ඔවුන් අතර දුර සම්පූර්ණයෙන්ම වසා ගියේය, ළදරු වියේ සිට ඔහු රැකගත් පිළිකුල එකවරම ස්ථානය දුන්නේය.

ඉන්පසු සිදු වූයේ එක් පසුබෑමකට වඩා බොහෝ වැඩි දෙයකි. කුමාරයාගේ අලුත් මායාව දරුණුත් අයිතිවාසීකරණයෙනුත් හැරුණි. තමාට දැන් හැරයාමට නොහැකි කාන්තාව දෙසට බැල්මක් හෙළූ ඕන පුරුෂයෙකුට විරුද්ධව ඔහු තම කඩුව එළියට ගත්තේය, ඔහු ඇති කළ අවුල මාලිගාව දරාගත නොහැකි තරම් මහත් වන තෙක්. ඔහුගේ පියා ඔවුන් දෙදෙනාම එකට පිටුවහල් කළේය, වරක් කිසි කාන්තාවක් තමාට ළඟින් ඇවිද්දීමට ඉඩ නොදුන් කුමාරයා, දැන් මෙම කාන්තාව අනුගමනය කර පිටුවහල් ස්ථානයට ගොස්, ගඟ හා මුහුද අතර රළු කුටියක ඇය සමඟ පදිංචි විය.

එක් දිනක, පලතුරු එකතු කරමින්, කුමාරයා ගමන් කරන ශ්‍රමණයෙකු හමු විය, ඔහුගේ ගැඹුරු භාවනාව එම ම කාන්තාවගේ ආකර්ෂණය මගින් ඔහුගේ විශ්‍රාමාගාරය ළඟින් ගමන් කරද්දී කැබලි විය. ශ්‍රමණයා කනස්සල්ලෙන් මුහුද දෙසට පලා ගියේය, කුමාරයා, මෙම අමුත්තාගේ බිඳී යෑම තුළ තම ම පැහැදිලි දර්පණයක් දැක, ඔහුට හානියක් කිරීම සඳහා නොව, බලාපොරොත්තු රහිත බව ඔහුව තවදුරටත් ඈතට ගෙනයෑමට පෙර ඔහු වෙත ළගාවීම සඳහා, ඔහුව හඹාගත්තේය.

සැලෙන ශ්‍රමණයා ළඟා වූ ඔහු, අනිත්ථිගන්ධ, කාන්තාවන් ගැන, වියළි තණ ගින්නක් ගිලගන්නා ආකාරයම, ප්‍රතිඥාත විශ්වාසයක් ගිලගැනීමට සමත් අනතුරක් ලෙස කතා කළේය. එය ඔහුට, තම ම වියයට පෙර, එබඳු ගිලගැනීම තුළ සිටීම කෙබඳුදැයි නියම විපාකයක් ඉගැන්වීමෙන් තොරව ගරුබවකින් ලබාදීමට නොහැකි වූ අනතුරු ඇඟවීමකි. එබඳු දුක්විඳගත් අධිකාරිත්වයකින් කියන ලද වදන්වලින් ස්ථාවර කරගත් ශ්‍රමණයා, තම සංසුන්කම ආපසු ලබාගෙන, ඔහුට පාහේ අහිමි වී තිබූ ප්‍රතිපත්තිය නැවත ආරම්භ කළේය.

අනෙකෙකුව බේරාගැනීම සඳහා සත්‍යය ප්‍රකාශ කළ අනිත්ථිගන්ධ, තම ම වදන් තමාටම පහර දෙනු ඇසුවේය. ඔහු වරක් තම ප්‍රතිඥා සියල්ල අත්හැරූ කාන්තාව හැර, තනිවම වනාන්තරයට ඇරගියේය. එහි ඔහු, කුටි තාප්පයක් හරහා කිසි හඬක් ළංවීමට පෙර වරක් පුරුදු කළ ගැඹුරු භාවනාත්මක විනය නැවත ආරම්භ කළේය, කල් ගතවෙත්ම ගැඹුරු භාවනාත්මක ලබාගැනීමකින් ළඟා වන උස් ස්වර්ග තලයක් වන බ්‍රහ්ම ලෝකයේ ජාතකයක් ලබා ගත්තේය.

ස්වාමින් තමාම එම ම තරුණයා, කාන්තාවන් සමඟ කිසි දෙයක් කරන්නට අකමැති වූ කුමාරයා වූ බව හෙළි කරමින් ඉගැන්වීම අවසන් කළ සේක. එසේ තිබියදීත්, ඔහු කුටි තාප්පයක් හරහා තමාට කිසි විටෙකත් ආරක්ෂා කරගැනීම ඉගෙනගත් නැති එක් හඬකින් විනාශ වී තිබිණි. පාලි ත්‍රිපිටකයේ 263 වැනි ජාතකය මෙම විස්තරය යටතේ කතාව සටහන් කරයි, තම ඉදිරියේ සිටි අසතුටට පත් භික්ෂුවට, එය කෙතරම් නිශ්චිත ලෙස දැනුනත්, කිසි පිළිකුලක් සැබවින්ම පරීක්ෂා කරන ලද ප්‍රාඡ්ඥතාවයට ආදේශක විය නොහැකි බව පෙන්වීම සඳහා ඉදිරිපත් කරන ලදී.