ശ്രീസുബ്രഹ്മണ്യഭുജംഗം

എപ്പോഴും ബാലരൂപിയായിരുന്നിട്ടും വിഘ്നമെന്ന പർവതത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവളും, വലിയ ആനയുടെ മുഖമുണ്ടായിരുന്നിട്ടും പഞ്ചമുഖനായ ശിവനാൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്നവളും, ബ്രഹ്മാവ്, ഇന്ദ്രൻ മുതലായവരാൽ അന്വേഷിക്കപ്പെടുന്നവളും, ഗണേശൻ എന്ന നാമധേയമുള്ളവളും, കല്യാണസ്വരൂപിണിയുമായ ആ ദേവി എനിക്ക് സമ്പത്ത് നൽകട്ടെ.

ഞാൻ ശബ്ദത്തെ അറിയുന്നില്ല, അർത്ഥത്തെ അറിയുന്നില്ല, പദ്യത്തെ അറിയുന്നില്ല, ഗദ്യത്തെ അറിയുന്നില്ല. എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആറുമുഖനായ ചിദ്രൂപൻ മാത്രം പ്രകാശിക്കുന്നു; അത്ഭുതമെന്നു പറയട്ടെ, അവന്റെ മുഖത്തുനിന്ന് വാക്കുകൾ പുറപ്പെടുന്നു.

മയിലിന്റെ പുറത്ത് ആരൂഢനും, മഹാവാക്യങ്ങളുടെ രഹസ്യമായിരിക്കുന്നവനും, മനോഹരമായ ശരീരമുള്ളവനും, മഹത്തായ ചിത്തമാകുന്ന ഗൃഹത്തിൽ വസിക്കുന്നവനും, ഭൂമിയിലെ ദേവന്മാർക്കും ദേവനും, മഹാവേദങ്ങളുടെ ഭാവമായിരിക്കുന്നവനും, മഹാദേവന്റെ പുത്രനും, ലോകപാലകനുമായ ആ മുരുകനെ ഞാൻ ഭജിക്കുന്നു.

"എന്റെ സന്നിധിയിൽ വന്ന മനുഷ്യർ ഉടനെ ഭവസമുദ്രത്തിന്റെ അക്കരയെത്തുന്നു" എന്ന് പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സമുദ്രതീരത്ത് വസിക്കുന്ന, പവിത്രനും പരാശക്തിയുടെ പുത്രനുമായ ആ ദേവനെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു.

"സമുദ്രത്തിലെ ഉയർന്ന തിരമാലകൾ ലയിക്കുന്നതുപോലെ, എന്നെ സേവിക്കുന്നവരുടെ ആപത്തുകൾ എന്റെ സന്നിധിയിൽ ലയിക്കുന്നു" എന്ന് മനുഷ്യർക്ക് തിരമാലകളെ കാണിച്ചുതരുന്ന ആ ഗുഹനെ ഞാൻ എപ്പോഴും ഹൃദയകമലത്തിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു.

"എന്റെ വാസസ്ഥലമായ പർവതത്തിൽ കയറുന്ന മനുഷ്യർ, അപ്പോൾ അവർ കയറിയ പർവതം പ്രകാശിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നതുപോലെ, ഗന്ധശൈലത്തിൽ ആരൂഢനായ ആ ഷണ്മുഖദേവൻ എനിക്ക് എപ്പോഴും ആനന്ദം നൽകട്ടെ.

മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ തീരത്തും, മഹാപാപങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും, മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാർക്ക് അനുകൂലനും, സുഗന്ധം എന്ന പേരുള്ള പർവതത്തിലെ ഗുഹയിൽ വസിക്കുന്നവനും, സ്വന്തം പ്രഭയാൽ പ്രകാശിക്കുന്നവനും, ജനങ്ങളുടെ ദുഃഖം നീക്കുന്നവനുമായ ആ ഗുഹനെ ഞങ്ങൾ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

പ്രകാശിക്കുന്ന സ്വർണ്ണഗൃഹത്തിൽ, മനുഷ്യരുടെ കാമങ്ങളെ പൂർത്തീകരിക്കുന്ന, പുഷ്പസമൂഹങ്ങളാൽ ആവൃതമായ മാണിക്യമഞ്ചത്തിൽ, ഉദിക്കുന്ന ആയിരം സൂര്യന്മാർക്ക് തുല്യമായ പ്രകാശമുള്ള, കാർത്തികേയനും ദേവേന്ദ്രനുമായ ആ ദേവനെ ഞാൻ എപ്പോഴും ധ്യാനിക്കുന്നു.

മനോഹരമായ, അത്യന്തം ചുവന്ന, ശബ്ദമുള്ള അരയന്നങ്ങളുള്ള, മനോഹരമായ ലാവണ്യമാകുന്ന അമൃത് നിറഞ്ഞ, ഭവക്ലേശത്താൽ തപ്തമായ എന്റെ മനസ്സാകുന്ന വണ്ട്, സ്കന്ദാ, നിന്റെ പാദപത്മത്തിൽ എപ്പോഴും ആനന്ദിക്കട്ടെ.

സ്വർണ്ണാഭയുള്ള ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങളാൽ പ്രകാശിക്കുന്ന, ശബ്ദിക്കുന്ന കിങ്ങിണികളുള്ള മേഖലയാൽ ശോഭിക്കുന്ന, പ്രകാശിക്കുന്ന സ്വർണ്ണപട്ടുകൊണ്ട് വിദ്യോതമാനമായ, സ്കന്ദാ, നിന്റെ പ്രകാശിക്കുന്ന അരക്കെട്ടിനെ ഞാൻ ധ്യാനിക്കുന്നു.

പുലിന്ദരാജകന്യകയുടെ ഇടതൂർന്നതും ഉയർന്നതുമായ സ്തനങ്ങളുടെ ആലിംഗനത്തിൽ ആസക്തമായ കാശ്മീരരാഗത്തോടുകൂടിയ, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ശത്രുവേ, ഭക്തരെ രക്ഷിക്കുന്നതിൽ എപ്പോഴും അനുരാഗമുള്ള നിന്റെ വക്ഷസ്സിനെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മാവിനാൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ദണ്ഡുകളും, സ്വന്തം ലീലയാൽ ധരിക്കപ്പെട്ട അണ്ഡങ്ങളും, നിഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട ഗജാസുരന്റെ തുമ്പിക്കൈകളും, ശത്രുക്കൾക്ക് കാലദണ്ഡങ്ങളും, നിഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട ഇന്ദ്രന്റെ ശത്രുസമൂഹങ്ങളും, ജഗത്തിനെ രക്ഷിക്കുന്നതിൽ സമർത്ഥരുമായ, എപ്പോഴും ഭയങ്കരങ്ങളായ നിന്റെ ഭുജദണ്ഡങ്ങളെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

എപ്പോഴും ശരത്കാലത്തിലെ ആറ് ചന്ദ്രന്മാർ ഉദിക്കുകയും എല്ലായിടത്തും നിൽക്കുകയും, എപ്പോഴും പൂർണ്ണബിംബങ്ങളും കളങ്കങ്ങളില്ലാത്തവയും ആയിരുന്നാൽ, അപ്പോൾ മാത്രം, സ്കന്ദാ, നിന്റെ മുഖങ്ങളോട് ഞാൻ സാമ്യം പറയും.

പ്രകാശിക്കുന്ന മന്ദഹാസങ്ങളോടുകൂടിയ, അരയന്നങ്ങളോടൊപ്പം, ചലിക്കുന്ന കടാക്ഷാവലികളാകുന്ന വണ്ടുകളുടെ സമൂഹത്താൽ ഉജ്ജ്വലങ്ങളായ, അമൃത് സ്രവിക്കുന്ന ബിംബാധരങ്ങളോടുകൂടിയ, ഈശന്റെ പുത്രാ, നിന്റെ ആറ് മുഖങ്ങളാകുന്ന താമരകളെ ഞാൻ ദർശിക്കുന്നു.

വിശാലങ്ങളും കർണ്ണാന്തം നീണ്ടവയും, എപ്പോഴും ദയ സ്രവിക്കുന്നവയും ആയ പന്ത്രണ്ട് നേത്രങ്ങളിൽ, എന്റെ മേൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം ഒരു ഈഷൽ കടാക്ഷം പതിച്ചാൽ, ദയാശീലമേ, നിനക്ക് എന്ത് നഷ്ടമാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്?

"എന്റെ പുത്രന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായവനേ, ജീവിക്കുക" എന്ന് ആറ് തവണ ജപിച്ച മന്ത്രത്തോടെ ഈശൻ സന്തോഷത്തോടെ ഗ്രഹിക്കുന്ന, ജഗത്തിന്റെ ഭാരം വഹിക്കുന്നവരും, ജഗന്നാഥാ, കിരീടങ്ങളാൽ ഉജ്ജ്വലരുമായ ആ ശിരസ്സുകൾക്ക് നമസ്കാരം.

പ്രകാശിക്കുന്ന രത്നകേയൂരങ്ങളാലും ഹാരങ്ങളാലും രമണീയൻ, ചലിക്കുന്ന കുണ്ഡലങ്ങളുടെ ശ്രീയാൽ പ്രകാശിക്കുന്ന കവിൾഭാഗമുള്ളവൻ, അരയിൽ പീതവസ്ത്രവും കൈയിൽ മനോഹരമായ ശക്തിയും ഉള്ളവൻ, പുരാരിയുടെ പുത്രൻ എന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷനാകട്ടെ.

"ഇങ്ങോട്ട് വരൂ, കുഞ്ഞേ" എന്ന് കൈകൾ നീട്ടി ആദരവോടെ വിളിക്കുന്ന ശങ്കരന്റെ അടുക്കലേക്ക്, അമ്മയുടെ മടിയിൽ നിന്ന് ചാടി പിതാവിനെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്ന, ഹരനാൽ ആലിംഗനം ചെയ്യപ്പെട്ട ശരീരമുള്ള കുമാരന്റെ ബാലമൂർത്തിയെ ഞാൻ ഭജിക്കുന്നു.

കുമാരേശന്റെ പുത്രാ, ഗുഹാ, സ്കന്ദാ, സേനാപതേ, ശക്തിപാണേ, മയൂരാരൂഢാ, പുലിന്ദാത്മജാകാന്താ, ഭക്തരുടെ ആർത്തി ഹരിക്കുന്നവനേ, പ്രഭോ, താരകാരേ, എപ്പോഴും എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.

ശാന്തമായ ഇന്ദ്രിയങ്ങളോടും, നഷ്ടമായ ബോധത്തോടും, ചലനമില്ലാതെ, കഫം ഉദ്ഗാരം ചെയ്യുന്ന മുഖത്തോടും, ഭയത്താൽ വിറയ്ക്കുന്ന ശരീരത്തോടും, മരണത്തിന് ഒരുങ്ങുന്ന, അനാഥനായ എന്നിൽ, അപ്പോൾ വേഗത്തിൽ, ദയാലോ, ഗുഹാ, നീ എന്റെ മുന്നിൽ വരണമേ.

യമന്റെ ദൂതന്മാർ ഭയങ്കരരായി, കോപത്തോടെ "ദഹിപ്പിക്കുക, ഛേദിക്കുക, ഭേദിക്കുക" എന്ന് എന്നെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, മയിലിൽ കയറി "ഭയപ്പെടേണ്ട" എന്ന് നീ ശക്തിപാണിയായി എന്റെ മുന്നിൽ വേഗത്തിൽ വരണമേ.

നിന്റെ പാദങ്ങളിൽ ആവർത്തിച്ച് വണങ്ങി, വീണ്, പ്രസാദിപ്പിച്ച്, പ്രഭോ, പലതവണ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. കൃപാസമുദ്രമേ, അപ്പോൾ എനിക്ക് പറയാൻ കഴിയില്ല. ആപത്തിന്റെ അന്ത്യകാലത്ത് ഒട്ടും അവഗണിക്കരുതേ.

ആയിരം അണ്ഡങ്ങളെ ഭക്ഷിച്ചവനും ശൂരൻ എന്ന പേരുള്ളവനുമായ താരകാസുരനെയും സിംഹമുഖനായ ദൈത്യനെയും നീ കൊന്നു. എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു മനഃക്ലേശത്തെ നീ നശിപ്പിക്കുന്നില്ല. പ്രഭോ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും, എവിടെ പോകും?

ഞാൻ എപ്പോഴും ദുഃഖഭാരത്താൽ ഞെരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു; നീ ദീനബന്ധുവാണ്; നിന്നെയല്ലാതെ മറ്റാരെയും ഞാൻ യാചിക്കുന്നില്ല. എപ്പോഴും ഭവദ്ഭക്തിയുടെ പ്രതിബന്ധമായി നിലനിൽക്കുന്ന ബാധയോടുകൂടിയ എന്റെ ആധിയെ, ഉമാസുതാ, നീ വേഗത്തിൽ നശിപ്പിക്കണമേ.

അപസ്മാരം, കുഷ്ഠം, ക്ഷയം, അർശസ്സ്, പ്രമേഹം, ജ്വരം, ഉന്മാദം, ഗുൽമം മുതലായ മഹാരോഗങ്ങളും, എല്ലാ പിശാചുക്കളും, താരകാരേ, നിന്റെ വിഭൂതിയെ കണ്ട് ക്ഷണത്തിൽ ഓടിപ്പോകുന്നു.

എന്റെ കണ്ണിൽ സ്കന്ദമൂർത്തിയും, കാതിൽ സ്കന്ദകീർത്തിയും, വായിൽ എപ്പോഴും പവിത്രമായ അവന്റെ ചരിത്രവും, കൈയിൽ അവന്റെ കൃത്യവും, ശരീരം അവന്റെ ഭൃത്യവും, ഗുഹാ, എന്റെ സകല ഭാവങ്ങളും ലയിച്ചിരിക്കട്ടെ.

മുനികൾക്കോ ഭക്തിയുള്ള മനുഷ്യർക്കോ അഭീഷ്ടങ്ങൾ നൽകുന്ന ദേവന്മാർ എല്ലായിടത്തും ഉണ്ട്. എന്നാൽ അന്ത്യജാതിക്കാരായ മനുഷ്യർക്കും സ്വാർത്ഥസിദ്ധിയിൽ ഗുഹനെക്കാൾ മറ്റൊരു ദേവനെ ഞാൻ അറിയുന്നില്ല, അറിയുന്നില്ല.

ഭാര്യ, പുത്രന്മാർ, ബന്ധുവർഗ്ഗം, മൃഗങ്ങൾ, പുരുഷന്മാർ, സ്ത്രീകൾ എന്നിങ്ങനെ എന്റെ ഗൃഹത്തിലുള്ള എല്ലാവരും, കുമാരാ, നിന്നെ യജിക്കുന്നവരും, നമസ്കരിക്കുന്നവരും, സ്തുതിക്കുന്നവരും, സ്മരിക്കുന്നവരും ആയിരിക്കട്ടെ.

എന്റെ ശരീരത്തിലെ ദുഷ്ടമൃഗങ്ങൾ, പക്ഷികൾ, കീടങ്ങൾ, രോഗങ്ങൾ, ഉപദ്രവങ്ങൾ എന്നിവ, ക്രൗഞ്ചപർവതത്തെ തകർത്തവനേ, നിന്റെ ശക്തിയുടെ തീക്ഷ്ണമായ അഗ്രത്താൽ ഭേദിക്കപ്പെട്ട് ദൂരെ നശിച്ചുപോകട്ടെ.

അമ്മയും അച്ഛനും തങ്ങളുടെ പുത്രന്റെ അപരാധം സഹിക്കുന്നില്ലേ, ദേവസേനാധിനാഥാ? ഞാൻ അതിബാലനും നീ ലോകപിതാവുമാണ്. മഹേശാ, എന്റെ സകല അപരാധങ്ങളും ക്ഷമിക്കണമേ.

മയിലിന് നമസ്കാരം, നിനക്ക് ശക്തിക്കും നമസ്കാരം, ഛാഗത്തിന് നമസ്കാരം, കുക്കുടത്തിന് നമസ്കാരം, സമുദ്രത്തിന് നമസ്കാരം, സമുദ്രദേശത്തിന് നമസ്കാരം, വീണ്ടും സ്കന്ദമൂർത്തേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.

ജയിക്കുക, ആനന്ദഭൂമനേ, ജയിക്കുക, അപാരധാമനേ, ജയിക്കുക, അമോഘകീർത്തേ, ജയിക്കുക, ആനന്ദമൂർത്തേ, ജയിക്കുക, ആനന്ദസിന്ധോ, ജയിക്കുക, അശേഷബന്ധോ, ജയിക്കുക, മുക്തിദായകനായ ഈശപുത്രാ, നീ എപ്പോഴും.

ഭുജംഗം എന്ന വൃത്തത്തിൽ രചിച്ച ഈ സ്തോത്രം ഭക്തിയോടെ ഗുഹനെ വണങ്ങി പാരായണം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ, നല്ല പുത്രന്മാരെയും, ഭാര്യയെയും, ധനത്തെയും, ദീർഘായുസ്സിനെയും, അവസാനം സ്കന്ദസായുജ്യത്തെയും പ്രാപിക്കുന്നു.

ഇതി ശ്രീമച്ഛങ്കരഭഗവതഃ കൃതൗ ശ്രീസുബ്രഹ്മണ്യഭുജംഗം സമ്പൂർണ്ണം.