శ్రీ సుబ్రహ్మణ్య భుజంగ స్తోత్రం

ఎల్లప్పుడు బాలరూపిణి అయినప్పటికీ విఘ్నములను అను పర్వతమును ఖండించునది, గొప్ప ఏనుగు ముఖము కలిగినప్పటికీ పంచముఖములతో (శివునితో) సమానముగా గౌరవింపబడునది, బ్రహ్మ ఇంద్రుడు మొదలగువారిచే వెదకబడునది, గణేశ అను పేరు కలిగినది, కల్యాణమూర్తి అయిన ఆ దేవి నాకు సంపదలను ప్రసాదించుగాక.

శబ్దమును నేనెరుగను, అర్థమును నేనెరుగను, పద్యమును నేనెరుగను, గద్యమును నేనెరుగను. చైతన్యమాత్రుడు, షణ్ముఖుడు అయిన పరమేశ్వరుడు నా హృదయమున ప్రకాశించుచుండగా, నా ముఖమునుండి వాక్కులు వెలువడుచున్నవి - ఇది ఆశ్చర్యకరము.

నెమలిపై అధిరోహించినవాడు, మహావాక్యములలో గూఢముగా ఉండువాడు, మనోహరమైన దేహము కలవాడు, గొప్ప చిత్తమునకు నివాసమైనవాడు, భూమికి దేవుడు, మహావేదముల భావమైనవాడు, మహాదేవుని బాలుడు, లోకపాలకుడు అయిన ఆ సుబ్రహ్మణ్యుని నేను భజించెదను.

"నా సన్నిధికి వచ్చిన మానవులు అప్పుడే సంసారసాగరమును దాటినవారు అగుదురు" అని సూచించుచు సముద్రతీరమున ఉన్న ఆ పవిత్రుడు, పరాశక్తి పుత్రుడు అయిన సుబ్రహ్మణ్యుని నేను స్తుతించెదను.

సముద్రమున ఎత్తైన అలలు లయమగునట్లు, నన్ను సేవించువారి సన్నిధిలో ఆపదలు కూడా లయమగును - అని మానవులకు అలల పంక్తులను చూపించు ఆ గుహుని (సుబ్రహ్మణ్యుని) నేను ఎల్లప్పుడు నా హృదయకమలమున ధ్యానించెదను.

"నా నివాసమైన పర్వతమును ఎక్కిన మానవులు అప్పుడు ఆ పర్వతమును అధిరోహించినవారై ప్రకాశింతురు" అని చెప్పుచున్నట్లు గంధశైలమును అధిరోహించిన ఆ షణ్ముఖ దేవుడు నాకు ఎల్లప్పుడు ఆనందమును ప్రసాదించుగాక.

గొప్ప సముద్రతీరమున, గొప్ప పాపములను హరించునది, మునీంద్రులకు అనుకూలమైనది, సుగంధ అను పేరు గల పర్వతమున, గుహయందు వసించువాడు, స్వయంప్రకాశముతో ప్రకాశించువాడు, జనుల బాధలను హరించువాడు అయిన ఆ గుహుని (సుబ్రహ్మణ్యుని) ఆశ్రయించెదము.

ప్రకాశించు స్వర్ణమయ గృహమున, మానవుల కోరికలను ఫలించు, పుష్పసమూహములచే ఆవరింపబడిన మాణిక్యమంచముపై, ఉదయించు వేలకొలది సూర్యులతో సమానమైన ప్రకాశము కలిగిన, ఆ కార్తికేయుని, దేవేంద్రుని నేను ఎల్లప్పుడు ధ్యానించెదను.

మ్రోగుచున్న హంసలు కలిగిన, మనోజ్ఞమైన, అత్యంత ఎరుపైన, మనోహరమైన లావణ్యము అను అమృతముతో నిండిన, స్కందా! నీ పాదపద్మమున నా మనస్సు అను భ్రమరము, సంసారక్లేశముచే తపించి, ఎల్లప్పుడు ఆనందించుగాక.

బంగారు వర్ణముతో ప్రకాశించు దివ్య వస్త్రములతో ప్రకాశించునది, ధ్వనించు గజ్జెల మేఖలతో శోభిల్లునది, ప్రకాశించు బంగారు పట్టుతో విద్యుత్తుతో ప్రకాశించునది, స్కందా! నీ ప్రకాశించు నడుమును నేను ధ్యానించెదను.

పులింద రాజకుమారి (వల్లి) యొక్క సాంద్రమైన, ఉన్నతమైన స్తనముల ఆలింగనమున ఆసక్తి చేత కాశ్మీర కుంకుమము అంటినట్లు ఎరుపెక్కిన, తారకాసురుని సంహరించిన ఓ ప్రభూ! నీ భక్తులను రక్షించుటయందు ఎల్లప్పుడు ప్రేమ కలిగిన నీ వక్షస్థలమును నేను నమస్కరించెదను.

బ్రహ్మచే నియమింపబడిన దండనలు కలవారు, తమ లీలచే అండములను ధరించినవారు, ఇంద్రుని ఏనుగు తొండమును ఖండించినవారు, శత్రువులకు కాలదండనలు వంటివారు, ఇంద్రుని శత్రువుల సమూహమును సంహరించినవారు, జగత్తును రక్షించుటయందు సమర్థులు అయిన నీ ప్రచండ బాహుదండములను నేను ఎల్లప్పుడు ఆశ్రయించెదను.

ఎల్లప్పుడు శరత్కాలపు చంద్రులు ఆరుగురు ఉదయించి, సమస్త దిక్కులలో స్థితులై, ఎల్లప్పుడు పూర్ణబింబములై, కళంకములు లేనివారై ఉండినచో, అప్పుడు స్కందా! నీ ముఖములతో సామ్యమును చెప్పెదను.

ప్రకాశించు మందహాసములతో కూడిన హంసలు వంటివి, చంచలమైన కటాక్షముల అను భ్రమరముల సమూహముచే ప్రకాశించునవి, అమృతమును స్రవించు బింబాధరములు కలిగినవి, ఈశుని పుత్రుడా! నీ షణ్ముఖ కమలములను నేను చూచెదను.

విశాలములైన, చెవులవరకు పొడవైన, ఎడతెగని దయను స్రవించు, పన్నెండు నేత్రములలో, నాయందు ఒక్కసారి ఈషత్కటాక్షము పడినచో, దయాశీలుడా! నీకు ఏమి నష్టము వచ్చును?

"నా పుత్రుని అంగమునుండి పుట్టినవాడా! జీవించు" అని ఆరు విధములుగా మంత్రమును జపించుచు, ఈశ్వరుడు ఆనందముతో వాసన చూచు శిరస్సులు, జగద్భారమును భరించువారు, జగన్నాథా! కిరీటములచే ప్రకాశించు ఆ శిరస్సులకు నమస్కారము.

ప్రకాశించు రత్నముల కేయూరములు, హారములచే శోభించువాడు, చలించు కుండలముల శోభచే గండస్థలము ప్రకాశించువాడు, నడుమున పీతాంబరము ధరించినవాడు, చేత శోభించు శక్తి ఆయుధము కలవాడు, పురారి (శివుని) పుత్రుడు నా ముందు ప్రకాశించుగాక.

"ఇటు రమ్ము, వత్సా!" అని చేతులు చాచి, ఆదరముతో పిలుచుచున్న శంకరుని వైపు, తల్లి ఒడిలోనుండి ఉత్సాహముగా లేచి, తండ్రిని ఆశ్రయించు కుమారుని, హరుని ఆలింగనము పొందిన దేహము కలవానిని, బాలమూర్తిని నేను భజించెదను.

కుమారేశ్వరుని పుత్రుడా! గుహా! స్కందా! సేనాపతీ! శక్తిపాణీ! మయూరాధిరూఢా! పులింద రాజకుమారి (వల్లి) యొక్క ప్రియుడా! భక్తుల బాధలను హరించువాడా! ప్రభూ! తారకారీ! ఎల్లప్పుడు నన్ను రక్షించుము.

ఇంద్రియములు శాంతించిన, స్మృతి తప్పిన, చలనము లేని, కఫమును కక్కు ముఖము కలిగిన, భయముచే వణుకు అవయవములు కలిగిన, మరణమునకు సిద్ధమైన, నిస్సహాయుడనైన నాకు ఆ సమయమున, దయాశీలుడా! గుహా! నీవు శీఘ్రముగా నా ముందు ప్రత్యక్షమగుము.

యముని దూతలు ఉగ్రులై, కోపముతో "దహించుము, ఖండించుము, భేదించుము" అని నన్ను బెదిరించుచుండగా, నీవు నెమలిని ఎక్కి, "భయపడకుము" అని చెప్పుచు, శక్తిపాణివై నా ముందు శీఘ్రముగా రమ్ము.

నీ పాదములకు అనేకసార్లు నమస్కరించి, పతనమై, ప్రభూ! ప్రసన్నుని చేసి, అనేకసార్లు ప్రార్థించెదను. కృపాసాగరా! ఆ సమయమున నేను చెప్పలేను. కార్యాంతకాలమున ఏమాత్రము ఉపేక్ష చేయకుము.

వేయి అండములను భుజించు తారకాసురుడు, శూరుడు అను పేరు గలవాడు, సింహముఖుడు అను రాక్షసుడు నీచే సంహరింపబడిరి. నా అంతర్హృదయమున ఉన్న మనఃక్లేశమును ఒక్కదానిని మాత్రము నీవు సంహరింపవు. ప్రభూ! నేనేమి చేయుదును? ఎక్కడికి పోదును?

నేను ఎల్లప్పుడు దుఃఖభారముచే క్రుంగిపోయినవాడను. నీవు దీనబంధుడవు. నీకంటే వేరొకరిని వేడను. భవద్భక్తికి విరోధమైన, ఎల్లప్పుడు బాధను కలిగించు నా మనోవ్యధను, ఓ ఉమాసుతా! నీవు శీఘ్రముగా నశింపజేయుము.

అపస్మారము, కుష్ఠు, క్షయ, అర్శస్సు, ప్రమేహము, జ్వరము, ఉన్మాదము, గుల్మము మొదలగు గొప్ప రోగములు, పిశాచములు మొదలగు సర్వము నీ విభూతిని చూచి క్షణములో పారిపోవును, ఓ తారకారీ!

నా దృష్టియందు స్కందమూర్తి, నా వినికిడియందు స్కందకీర్తి, నా ముఖమున ఎల్లప్పుడు పవిత్రమైన ఆ చరిత్రము, నా చేతియందు ఆయన కార్యము, నా శరీరము ఆయన సేవకము, ఓ గుహా! నా సమస్త భావములు ఆయనయందు లీనమగుగాక.

మునులకు లేదా భక్తిగల మానవులకు అభీష్టములను ప్రసాదించు దేవతలు సర్వత్ర ఉన్నారు. కాని అంత్యజులైన మానవులకు కూడా స్వార్థమును ప్రసాదించుటయందు గుహుని కంటే వేరొక దేవుడు నాకు తెలియదు, తెలియదు.

భార్య, పుత్రులు, బంధువర్గము, పశువు లేదా పురుషుడు లేదా స్త్రీ, నా గృహమున ఎవరైనా, నిన్ను యజించువారు, నమస్కరించువారు, స్తుతించువారు, స్మరించువారు అగుదురు గాక, ఓ కుమారా!

మృగములు, పక్షులు, దంశకములు (కీటకములు) మొదలగు దుష్టములు, అట్లే నా అంగమున బాధించు రోగములు, నీ శక్తి అను తీక్ష్ణమైన అగ్రముచే భేదింపబడి, దూరమున నశించుగాక, ఓ క్రౌంచశైలమును ఖండించినవాడా!

తల్లి తండ్రి తమ పుత్రుని అపరాధమును సహించరా? ఓ దేవసేనాధినాథా! నేను అతిబాలుడను, నీవు లోకతాతవు. ఓ మహేశా! నా సమస్త అపరాధమును క్షమించుము.

నెమలికి నమస్కారము, నీకు శక్తికి కూడా నమస్కారము. ఛాగమునకు (మేకకు) నమస్కారము, కుక్కుటమునకు (పుండ్రకేశికి) నమస్కారము. సముద్రమునకు నమస్కారము, సముద్రదేశమునకు (సముద్రతీరమునకు) నమస్కారము. పునః పునః స్కందమూర్తీ! నీకు నమస్కారము, నమస్కారము.

జయానందభూమన్! జయాపారధామన్! జయామోఘకీర్తే! జయానందమూర్తే! జయానందసింధో! జయాశేషబంధో! జయ త్వం సదా ముక్తిదానేశసూనో!

భుజంగము అను వృత్తముతో రచింపబడిన ఈ స్తోత్రమును భక్తితో కూడి, గుహునికి నమస్కరించి పఠించు మానవుడు, సత్పుత్రులను, భార్యను, ధనమును, దీర్ఘాయువును పొంది, అంతమున స్కందసాయుజ్యమును పొందును.

ఇది శ్రీమచ్ఛంకరభగవత్ కృతమైన శ్రీసుబ్రహ్మణ్యభుజంగము సంపూర్ణము.