ஸ்ரீ சுப்ரமண்ய புஜங்கம்

எப்போதும் குழந்தை வடிவினளாயினும் விநாயகர் எனும் விஞ்ஞான மலையை அழிப்பவளும், பெரிய யானை முகத்தை உடையவளாயினும் ஐந்து முகங்களால் மதிக்கப்படுபவளும், பிரம்மா இந்திரன் முதலியோரால் தேடப்படுபவளும், கணேசன் என்ற பெயரை உடையவளுமான அந்தக் கல்யாண வடிவினள் எனக்கு செல்வத்தை அளிப்பாளாக.

சொல்லை அறியேன், பொருளை அறியேன், பாடலை அறியேன், உரைநடையை அறியேன். ஆனால் ஆறு முகங்களை உடைய ஒரே சித்து என் இதயத்தில் ஒளிர்கிறது; அதிலிருந்து வாக்குகள் வெளிப்படுகின்றன - இது விந்தையே!

மயில் மீது ஏறியவரும், மகா வாக்கியங்களின் இரகசியமான பொருளை உடையவரும், மனதைக் கவரும் தேகத்தை உடையவரும், பெரிய சித்தின் இருப்பிடமானவரும், பூமிக்கு தேவனும், மகா வேதத்தின் பொருளுமானவரும், மகாதேவனின் குழந்தையுமான உலகப் பாதுகாவலரை நான் வணங்குகிறேன்.

"என் சமீபத்தை அடைந்த மனிதர்கள் உடனேயே சம்சார சாகரத்தைக் கடந்து விடுகிறார்கள்" என்று குறிப்பிட்டு, கடற்கரையில் வீற்றிருப்பவரும், பராசக்தியின் புத்திரருமான பரிசுத்தமானவரை நான் துதிக்கிறேன்.

"கடலின் உயர்ந்த அலைகள் ஒடுங்குவது போலவே, என்னைச் சேவிப்பவர்களின் துன்பங்களும் ஒடுங்குகின்றன" என்று மனிதர்களுக்கு அலைகளின் வரிசைகளைக் காண்பிப்பவரும், அந்தக் குகனை நான் எப்போதும் என் இதயத் தாமரையில் தியானிக்கிறேன்.

"என் வாசஸ்தலமான மலையில் ஏறும் மனிதர்கள் அப்போது மலையில் ஏறியவர்களாக விளங்குகிறார்கள்" என்று சொல்வது போல, கந்தமலையில் ஏறியவரும், அந்த தேவனும், ஆறு முகங்களை உடையவரும் எப்போதும் எனக்கு மகிழ்ச்சியை அளிப்பாராக.

பெரிய கடற்கரையிலும், பெரும் பாவங்களைக் கொள்ளையடிப்பவரும், முனிவர்களுக்கு அனுகூலமானவரும், சுகந்தம் என்ற மலையில் குகையில் வசிப்பவரும், தன் ஒளியால் விளங்குபவரும், மக்களின் துயரை நீக்குபவருமான அந்தக் குகனை நாம் அடைக்கலம் புகுகிறோம்.

ஒளிரும் பொன் மாளிகையிலும், மக்களின் விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் பசுவைப் போன்றதும், மலர்க் கூட்டத்தால் மூடப்பட்ட மாணிக்கப் பீடத்திலும், உதிக்கும் ஆயிரம் சூரியர்களுக்கு ஒப்பான ஒளியுடன் விளங்குபவருமான கார்த்திகேயனையும், தேவர்களின் தலைவனையும் எப்போதும் தியானிக்கிறேன்.

ஒலிக்கும் அன்னப் பறவைகளை உடையதும், மிகவும் மென்மையானதும், மிகச் சிவந்ததும், மனதைக் கவரும் அழகு எனும் அமிர்தத்தால் நிறைந்ததுமான உன் பாத கமலங்களில், பிறவித் துன்பத்தால் வெப்பமடைந்த என் மனம் எனும் வண்டு எப்போதும் மகிழ்வதாக, ஸ்கந்தா!

பொன் போன்ற திவ்ய ஆடைகளால் விளங்குவதும், ஒலிக்கும் சிறு மணிகள் கொண்ட மேகலையால் அழகுபெறுவதும், ஒளிரும் பொன் பட்டினால் பிரகாசிப்பதுமான உன் இடுப்பை, ஸ்கந்தா, நான் தியானிக்கிறேன்.

புலிந்த நாட்டு இளவரசியின் (வள்ளியின்) அடர்ந்த, உயர்ந்த மார்பகங்களை அணைப்பதில் பற்றுள்ள குங்குமப் பூச்சு உடையதும், நட்சத்திரங்களின் எதிரியே (தாரகாசுரனை கொன்றவனே), உன் பக்தர்களைக் காக்கும் பொருட்டு எப்போதும் அன்பு நிறைந்ததுமான உன் மார்பை நான் வணங்குகிறேன்.

பிரம்மாவால் தண்டிக்கப்பட்டவர்களையும், தன் லீலைக்காக முட்டையைத் தாங்கியவர்களையும், யானையின் துதிக்கையை நீக்கியவர்களையும், பகைவர்களுக்கு கால தண்டனை போன்றவர்களையும், இந்திரனின் பகைவர்களை அழித்தவர்களையும், உலகத்தைக் காப்பதில் வல்லவர்களுமான உன் கரங்கள் எனும் புஜங்களை எப்போதும் அடைக்கலம் புகுகிறேன்.

எப்போதும் இலையுதிர் காலத்து ஆறு சந்திரர்கள் இருந்தால், அவை ஒரே சமயத்தில் உதித்து எங்கும் நிறைந்திருந்தால், எப்போதும் முழு நிலவுகளாகவும், களங்கமில்லாமலும் இருந்தால், அப்போதுதான் உன் முகங்களுக்கு ஒப்புமை சொல்ல முடியும், ஸ்கந்தா.

மெல்லிய புன்னகைகளுடன் அன்னப் பறவைகளைப் போன்றவையும், அசையும் கடைக்கண் பார்வைகள் எனும் வண்டுக் கூட்டத்தால் ஒளிர்வனவும், அமுதம் சொரியும் இதழ்களை உடையவையுமான, ஈசனின் புத்திரனே, உன் ஆறு முகத் தாமரைகளை நான் காண்கிறேன்.

அகன்றவையும், காது வரை நீண்டவையும், எப்போதும் கருணை சொரிபவையுமான உன் பன்னிரண்டு கண்களில், என்மீது ஒரு முறை சிறிது கடைக்கண் பார்வை பட்டால், அதனால் உன் கருணைக்கு என்ன குறைவு வந்துவிடும்?

"என் மகனின் உடலிலிருந்து தோன்றியவனே, நீ வாழ்க" என்று ஆறு முறை மந்திரத்தை உச்சரித்து, ஈசன் (சிவன்) மகிழ்ச்சியுடன் முகர்ந்தவையும், உலகப் பாரத்தைச் சுமப்பவையும், உலக நாதனே, கிரீடங்களால் ஒளிர்பவையுமான உன் தலைகளுக்கு நமஸ்காரம்.

ஒளிரும் இரத்தின வளையல்களாலும், மாலைகளாலும் அழகு பெற்றவரும், அசையும் குண்டலங்களின் ஒளியால் கன்னப் பகுதி விளங்குபவரும், இடுப்பில் மஞ்சள் ஆடையும், கையில் அழகிய சக்தி ஆயுதமும் உடையவருமான, புராரியின் (சிவனின்) மகன் எனக்கு முன்னால் நிற்கட்டும்.

"இங்கே வா, குழந்தாய்" என்று கைகளை நீட்டி, அன்புடன் அழைக்கும் சங்கரரிடம், தாயின் மடியிலிருந்து எழுந்து, தந்தையை அடையும் குமாரனும், ஹரனால் (சிவனால்) அணைக்கப்பட்ட தேகத்தை உடையவருமான அந்தக் குழந்தை வடிவை நான் வணங்குகிறேன்.

குமாரேசனின் மகனே, குகனே, ஸ்கந்தனே, சேனாபதியே, சக்தி ஆயுதம் ஏந்தியவனே, மயில் மீது ஏறியவனே, புலிந்த மகளின் கணவனே, பக்தர்களின் துயரை நீக்குபவனே, பிரபுவே, தாரகாசுரனை கொன்றவனே, எப்போதும் என்னைக் காப்பாற்று.

அடங்கிய இந்திரியங்களுடனும், மயக்கம் அடைந்த நிலையிலும், அசைவற்றும், சளி வெளிப்படும் வாயுடனும், பயத்தால் நடுங்கும் உடலுடனும், இறப்பை நோக்கிச் செல்லும் நிலையில், அனாதையான எனக்கு அப்போது, கருணையுள்ளவனே, குகனே, நீ விரைவில் என் முன்னால் வருவாயாக.

கூற்றுவனின் கோபமான தூதர்கள் "எரி, வெட்டு, பிள" என்று என்னை மிரட்டும்போது, நீ மயில் மீது ஏறி, "பயப்படாதே" என்று சொல்லி, சக்தி ஆயுதம் கையுடன் என் முன்னால் விரைவாக வருவாயாக.

உன் பாதங்களில் மீண்டும் மீண்டும் வணங்கி விழுந்து, பிரபுவே, உன்னைப் பிரசாதித்து பலமுறை வேண்டுகிறேன். அந்த நேரத்தில், கருணைக் கடலே, நான் சொல்ல முடியாதவனாக இருக்கிறேன். இறுதிக் காலத்தில் சிறிதும் புறக்கணிக்காதே.

ஆயிரம் முட்டைகளை உண்பவனும், வீரன் என்ற பெயருடையவனுமான தாரகாசுரனும், சிங்க முக அரக்கனும் உன்னால் கொல்லப்பட்டனர். ஆனால் என் இதயத்தில் உள்ள ஒரே மனக் கவலையை நீ அழிப்பதில்லை. பிரபுவே, நான் என்ன செய்வேன், எங்கு செல்வேன்?

நான் எப்போதும் துன்பப் பாரத்தால் நொந்தவன். நீயோ ஏழைகளின் சுற்றமாக இருக்கிறாய். உன்னைத் தவிர வேறு யாரையும் வேண்டேன். உன் பக்திக்கு இடையூறாக எப்போதும் துன்பம் தரும் என் மனக் கவலையை, உமையின் மகனே, விரைவில் அழித்துவிடு.

தாரகனை அழிப்பவனே! வலிப்பு நோய், தொழுநோய், சயரோகம், மூலநோய், நீரிழிவு, காய்ச்சல், பித்துநிலை, வயிற்றுக் கட்டிகள் ஆகிய பெரும் நோய்களும், எல்லாத் தீய ஆவிகளும், உன் திருவடிகளின் திருநீற்றைக் கண்ட அக்கணமே ஓடிவிடும்.

என் கண்களில் ஸ்கந்தனின் திருவுருவும், காதுகளில் ஸ்கந்தனின் கீர்த்தியும், வாயில் எப்போதும் அவனுடைய பரிசுத்தமான சரிதமும், கையில் அவனுடைய காரியமும், உடலில் அவனுடைய சேவையும், குகனே, என் எல்லா நிலைகளும் லீனமாகட்டும்.

முனிவர்களுக்கோ அல்லது பக்தி உடைய மனிதர்களுக்கோ எல்லா இடங்களிலும் விருப்பங்களைத் தரும் தேவர்கள் இருக்கிறார்கள். ஆனால் கீழ் ஜாதி மனிதர்களுக்கும் தங்கள் நலனை அளிப்பதில், குகனைத் தவிர வேறு தேவனை நான் அறியேன், அறியேன்.

மனைவி, மக்கள், சுற்றத்தார், கால்நடைகள், ஆண்கள், பெண்கள் - என் வீட்டில் உள்ள அனைவரும், குமாரனே, உன்னை வழிபடுபவர்களாகவும், வணங்குபவர்களாகவும், துதிப்பவர்களாகவும், நினைப்பவர்களாகவும் இருப்பார்களாக.

மிருகங்கள், பறவைகள், கொசுக்கள் போன்ற தீயவையும், என் உடலில் துன்பம் தரும் நோய்களும், உன் சக்தி ஆயுதத்தின் கூரிய நுனியால் பிளக்கப்பட்டு, தூரத்தில் அழிந்து போகட்டும், கிரௌஞ்ச மலையை உடைத்தவனே.

தாயும் தந்தையும் தம் மகனின் குற்றத்தை மன்னிப்பார்கள் அல்லவா, தேவசேனாதிபதியே? நானும் மிகவும் இளைஞன், நீயோ உலகின் தந்தை. என் எல்லா குற்றங்களையும் மன்னித்தருள்வாய், மகேசா.

மயிலுக்கு நமஸ்காரம், உனக்கும் சக்தி ஆயுதத்திற்கும் நமஸ்காரம், ஆட்டுக்கு நமஸ்காரம், சேவலுக்கு நமஸ்காரம், கடலுக்கும் கடல் நாட்டிற்கும் நமஸ்காரம், மீண்டும் ஸ்கந்த மூர்த்தியே, உனக்கு நமஸ்காரம், நமஸ்காரம்.

வெற்றியே, ஆனந்தமயமானவனே! வெற்றியே, எல்லையில்லா ஒளியே! வெற்றியே, வீணாகாத கீர்த்தியை உடையவனே! வெற்றியே, ஆனந்த வடிவினனே! வெற்றியே, ஆனந்தக் கடலே! வெற்றியே, எல்லா உறவுகளுக்கும் உறவானவனே! வெற்றி நீயே எப்போதும், முக்தி தருபவனும், ஈசனின் மகனுமானவனே!

புஜங்கம் என்ற விருத்தத்தால் இயற்றப்பட்ட இந்த ஸ்தோத்திரத்தை, பக்தியுடன் குகனை வணங்கி யார் படிக்கிறார்களோ, அவன் நல்ல மக்கள், மனைவி, செல்வம், நீண்ட ஆயுளைப் பெறுகிறான்; இறுதியில் ஸ்கந்தனுடன் சாயுஜ்யத்தை அடைகிறான்.

இவ்வாறு ஸ்ரீமத் சங்கர பகவானால் இயற்றப்பட்ட ஸ்ரீ சுப்ரமண்ய புஜங்கம் முற்றுப்பெற்றது.