ශ්‍රී සුබ්‍රහ්මණ්‍ය භුජඞ්ගම්

සදාකාලිකව බාල රූපයෙන් වුවද විඝ්න නමැති පර්වතය හරණා කාරිය, මහත් ඇත් දළ ඇති වුවද පඤ්චාස්ය (සිංහ) යනුවෙන් ගෞරව ලබන්නී, බ්‍රහ්මාදීන් විසින් සෙවිය යුත්තී, ගණේශ යන නම ඇති, යම් කල්‍යාණ මූර්තියක් වේද, ඕ මට සම්පත් දායක වේවා.

මම ශබ්දය නොදනිමි, අර්ථය නොදනිමි, පද්‍යය නොදනිමි, ගද්‍යය නොදනිමි. එහෙත් එකම චිත් (සිහිය) ඇති, මුහුණු සයක් ඇති ඒ දෙවියා මාගේ හෘදයෙහි බබළයි. ඔහුගේ මුඛයෙන් වචන පිට වන්නේ ද ආශ්චර්‍ය්‍යයක් ලෙසය.

මයුරාරූඪ (මොනරා පිට නැගුණු), මහා වාක්‍යයන්ගේ ගැඹුරු අර්ථ ඇති, මනෝහාරී ශරීරයක් ඇති, මහා චිත්ත ගෙයක් (හෘදය) ඇති, මහීදේව දේව (පෘථිවියට දෙවියා), මහා වේද භාවය ඇති, මහාදේව (ශිව) ගේ පුත්‍රයා වන, ලෝක පාලකයා වන ඔහුට මම භජනය කරමි.

"යම් කලෙක මාගේ සන්නිධානයට පැමිණි මනුෂ්‍යයෝ, ඒ මොහොතේම සංසාර සාගරයෙන් එතෙර වෙති" යනුවෙන් ප්‍රකාශ කරමින්, සමුද්‍ර තීරයේ වැඩ සිටින, පවිත්‍ර වූ, පරාශක්ති පුත්‍රයා වන ඔහුට මම ස්තුති කරමි.

"යම්සේ සාගරයේ රළ උස් වී ගොස් ලයට (විලයනයට) යන්නේ ද, එසේම මාගේ සන්නිධානයේ සේවය කරන්නන්ගේ විපත් ද ලයට යති" යනුවෙන් මිනිසුන්ට රළ පෙළ පෙන්වන, ඒ ගුහ (සුබ්‍රහ්මණ්‍ය) දෙවියා මම සැමදා හෘද පද්මයෙහි භාවනා කරමි.

"මාගේ වාසස්ථානය වන පර්වතයට නැගුණු මනුෂ්‍යයෝ, ඒ මොහොතේ උස් වූ පර්වතයක් මෙන් බබළති" යනුවෙන් පවසමින්, ගන්ධශෛලයට නැගුණු, ඒ දෙවියා මාගේ ප්‍රීතිය සඳහා සැමදා වේවා.

මහා සමුද්‍ර තීරයේ, මහා පාපයන් නසන, මුනීන්ද්‍රයන්ට අනුකූල වූ, සුගන්ධ නම් පර්වතයේ, ගුහාවෙහි වසන, ස්වකීය තේජසින් බබළන, ජනයාගේ දුක් හරණ ඒ ගුහ දෙවියා අපි ආශ්‍රය කරමු.

බබළන ස්වර්ණ මන්දිරයෙහි, මිනිසුන්ට කාම (අභිමත) දායක වූ, මල් සමූහයෙන් වැසුණු මාණික්‍ය මණ්ඩපයෙහි, උදා වන දහසක් හිරුට සමාන ප්‍රකාශයක් ඇති, කාර්තිකෙය, සුරේශ (දෙවියන්ගේ අධිපති) වන ඔහු මම සැමදා භාවනා කරමි.

නාද කරන හංසයන් ඇති, මනෝහර වූ, අතිශය රතු පැහැති, මනෝහාරී ලාවණ්‍ය නමැති අමෘතයෙන් පිරුණු, සංසාර ක්ලේශයෙන් තැවුණු මාගේ සිත නමැති භ්‍රමරයා, ස්කන්ධය, ඔබගේ පාද පද්මයෙහි සැමදා සතුටු වේවා.

ස්වර්ණාභ (රන් වන්) දිව්‍ය වස්ත්‍රවලින් බබළන, නාද කරන කිංකිණි (සීනු) සහිත මේඛලාවෙන් ශෝභමාන වූ, බබළන රන් පටියෙන් විද්‍යෝතමාන වූ, ස්කන්ධය, ඔබගේ දීප්තිමත් කටිය (ඉඟ) මම භාවනා කරමි.

පුලින්ද දේශයේ කන්‍යාවගේ ඝන වූ, උස් වූ, ස්තන (පියයුරු) ආලිංගනයෙහි ඇලුණු කාශ්මීර රාගය (කුංකුම රතු පැහැය) වැනි, තාරකාරිය (තාරකාසුරයා මැරූ තැනැත්තා), ඔබගේ වක්ෂස්ථලය (පපුව) මම නමස්කාර කරමි. එය ස්වභක්ත පාලනය සඳහා සැමදා සානුරාග (ප්‍රේමයෙන් යුක්ත) වේ.

බ්‍රහ්මයා කෙරෙහි දණ්ඩ (දඬුවම්) පැනවූ, ස්වකීය ලීලාවෙන් අණ්ඩ (බ්‍රහ්මාණ්ඩ) දරා සිටින, ඇත් දළ නැති කළ, ශත්‍රූන්ට කාල දණ්ඩ වැනි, ඉන්ද්‍රයාගේ ශත්‍රූ සමූහය නසා දැමූ, ලෝක රක්ෂණයෙහි දක්ෂ වූ, ස්කන්ධය, ඔබගේ බාහු දණ්ඩ (බාහු) සමූහය මම සැමදා ආශ්‍රය කරමි.

සැමදා සරත් කාලයේ සඳුන් සයක් එකවර උදා වී, හාත්පස සිටියේ නම්, සැමදා පූර්ණ බිම්බ (පුන් සඳ) වී, කලංක රහිත වී නම්, එවිට ස්කන්ධය, ඔබගේ මුඛයන්ට සමාන යැයි මම කියමි.

හෙමිහිට සිනාසෙන මන්දහාසයෙන් යුක්ත, හංසයන් සමග, චංචල වන කටාක්ෂ (ඇස් කොණින් බැලීම්) නමැති භ්‍රමර සමූහයෙන් උජ්ජ්වල වූ, අමෘතය වැගිරෙන බිම්බාධර (තොල්) ඇති, ඊශ (ශිව) ගේ පුත්‍රය, ඔබගේ මුහුණු නමැති පද්මයන් මම බලමි.

විශාල වූ, කර්ණාන්ත (කන දක්වා) දිගු වූ, නිරන්තරයෙන් දයාව වැගිරෙන, දොළොස් ඇස්වල, මා කෙරෙහි මදක් කටාක්ෂයක් එක් වරක් පතිත වුවහොත්, දයාශීලී වූ ඔබට කිනම් හානියක් ද?

"පුත්‍රය, ඔබ මාගේ ශරීරයෙන් උපන්නෙහි යැයි ජීව (ජීවත් වෙව්) යනුවෙන් ෂඩ්ධා (හය ආකාරයෙන්) මන්ත්‍රය ජප කරමින්, ඊශ (ශිව) ප්‍රීතියෙන් යම් මුඛයන් ආඝ්‍රාණය කරන්නේ ද, ලෝක භාරය දරන්නන් වන, ජගන්නාථය, ඔබගේ කිරීටයෙන් උජ්ජ්වල වූ ඒ මස්තකයන්ට මම නමස්කාර කරමි.

බබළන රත්න කේයූර (වළලු) හා හාර (මාල) වලින් රමණීය වූ, චංචල වන කුණ්ඩල (කර්ණාභරණ) වලින් ශෝභමාන වන ගණ්ඩ (කම්මුල්) ප්‍රදේශය ඇති, කටියෙහි පීත වාස (කහ වස්ත්‍ර) ඇති, අතෙහි චාරු ශක්ති (අලංකාර ශක්ති ආයුධය) ඇති, පුරාරි (ශිව) ගේ පුත්‍රයා මාගේ ඉදිරියෙහි වේවා.

"මෙහි එන්න, පුත්‍රය" යි අත දිගු කර, ආදරයෙන් ආමන්ත්‍රණය කරන ශංකර (ශිව) ගේ මවුගේ උකුලෙන් පැන නැගී, පියාණන් වැළඳ ගන්නා කුමාරයා, හර (ශිව) ගේ වැළඳ ගැනීමෙන් යුක්ත ශරීරය ඇති, බාල මූර්තිය මම භජනය කරමි.

කුමාරේශ (සුබ්‍රහ්මණ්‍ය) ගේ පුත්‍රය, ගුහය, ස්කන්ධය, සේනාපතිය, ශක්තිපාණිය (අතෙහි ශක්ති ආයුධය ඇත්තා), මයුරාරූඪය (මොනරා පිට නැගුණු තැනැත්තා), පුලින්දාත්මජා (පුලින්ද කන්‍යාව) ගේ කාන්තය, භක්තයන්ගේ දුක් හරණ තැනැත්තා, ප්‍රභූව, තාරකාරිය (තාරකාසුරයා මැරූ තැනැත්තා), ඔබ සැමදා මා රක්ෂා කරන්න.

ප්‍රශාන්ත ඉන්ද්‍රිය (ඉන්ද්‍රියයන් සන්සුන් වූ), නැසුණු සංඥාව ඇති, විචේෂ්ට (චලනය නැති), කෆ උද්ගාරී (කැස්සෙන් කෙළ ගලන) මුඛය ඇති, භයින් වෙවුලන ශරීරය ඇති, ප්‍රයාණෝන්මුඛ (මරණයට මුහුණ දෙන) වූ, අනාථ වූ මා කෙරෙහි, ඒ කාලයෙහි, දයාලු වූ ඔබ, ගුහය, මාගේ ඉදිරියෙහි වහා පැමිණෙන්න.

කෘතාන්ත (යම) ගේ දූතයෝ චණ්ඩ (උග්‍ර) වී, කෝපයෙන් "දවන්න, කපන්න, බිඳින්න" යි මා තර්ජනය කරන විට, මොනරා පිට නැගී, "බිය නොවන්න" යි ඔබ, ශක්තිපාණි වී, මාගේ ඉදිරියෙහි වහා පැමිණෙන්න.

නිතර ඔබගේ පාදයන්ට නමස්කාර කර, පාදයන්හි වැටී, ප්‍රසාදය ලබා, ප්‍රභූව, බොහෝ වාරයක් ප්‍රාර්ථනා කරමි. ඒ කාලයෙහි, කෘපාබ්ධිය (කරුණා සාගරය), මට කියන්නට ශක්තියක් නැත. කාර්යාන්ත කාලයෙහි (මරණ මොහොතෙහි) ස්වල්පයකුදු උපේක්ෂා නොකළ මැනවි.

දහසක් අණ්ඩ (බ්‍රහ්මාණ්ඩ) භෝජනය කළ, ඔබ විසින් ශූර නාමයෙන් යුක්ත තාරකාසුරයා ද, සිංහ වක්ත්‍ර (සිංහ මුහුණැති) අසුරයා ද මරන ලදී. මාගේ අන්තර් හෘදයෙහි සිටින, එකම මනඃක්ලේශය (සිතේ දුක) ඔබ නොනසන්නෙහි ද? ප්‍රභූව, මම කුමක් කරම් ද? කොහි යම් ද?

මම සැමදා දුඃඛ භාරයෙන් පීඩිත වෙමි. ඔබ දීනබන්ධු (දුප්පතුන්ගේ මිතුරා) ය. ඔබ හැර අන් කිසිවකු නොඉල්ලමි. භවද්භක්ති රෝධය (ඔබ කෙරෙහි භක්තියට බාධා) සැමදා පැවති බාධාවක් ඇති, මාගේ ආධි (මානසික පීඩාව) උමාසුත (පාර්වතී පුත්‍ර) ඔබ වහා නසන්න.

අපස්මාර (මීමැස්මොර), කුෂ්ඨ (ලාදුරු), ක්ෂය (ක්ෂය රෝගය), අර්ශස් (අර්ශස්), ප්‍රමේහ (මුත්‍රාබාධ), ජ්වර (උණ), උන්මාද (පිස්සු), ගුල්ම (බඩ ගෙඩි) ආදි මහා රෝග ද, පිශාච (ප්‍රේත) ද සියල්ල, තාරකාරිය, ඔබගේ පත්‍රභූති (තිත්ත පත්‍ර අළු) දැක, ක්ෂණයෙන් පලා යති.

ඇසෙහි ස්කන්ධ මූර්තිය ද, කණෙහි ස්කන්ධ කීර්තිය ද, මුඛයෙහි පවිත්‍ර වූ ඔබගේ චරිතය ද, අතෙහි ඔහුගේ කාර්යය ද, ශරීරය ඔහුගේ භෘත්‍ය (සේවක) ද, ගුහය, මාගේ සියලු භාවයන් ඔබ කෙරෙහි ලීන වේවා.

මුනීන්ද්‍රයන්ට හෝ භක්තිමත් මනුෂ්‍යයන්ට අභීෂ්ට ප්‍රදානය කරන දෙවිවරු සර්වත්‍ර (සියලු තැන) සිටිති. එහෙත් අන්ත්‍යජ (පහත් කුල) මනුෂ්‍යයන්ට පවා ස්වාර්ථ (අභිමත) දානයෙහි ගුහ (සුබ්‍රහ්මණ්‍ය) හැර අන් දෙවියෙකු මම නොදනිමි, නොදනිමි.

භාර්යාව, පුත්‍රයෝ, බන්ධු වර්ගයා, ගවාදී සතුන් හෝ, පුරුෂයා හෝ, ස්ත්‍රී හෝ, ගෘහයෙහි යම් මාගේ අය වෙත් ද, ඔවුහු ඔබට පූජා කරමින්, නමස්කාර කරමින්, ස්තුති කරමින්, සිහි කරමින් සිටිත්වා, කුමාරය.

මෘගයෝ, පක්ෂීහු, දෂ්ට කරන කෘමීහු යම් දුෂ්ටයෝ වෙත් ද, එසේම මාගේ ශරීරයෙහි බාධා කරන රෝගයෝ යම් වෙත් ද, ඔවුහු ඔබගේ ශක්ති නමැති තීක්ෂ්ණ අග්‍රයෙන් බිඳී, සුදුරින් විනාශ වෙත්වා, ක්‍රෞඤ්ච පර්වතය බිඳ දැමූ තැනැත්ත.

මවුපියෝ තම පුත්‍රයාගේ අපරාධය ඉවසන්නේ නැද්ද? දේවසේනාධිනාථය (දෙව්සෙනඟේ අධිපතිය). මම අතිශයින් බාල වෙමි. ඔබ ලෝකතාත (ලෝකයේ පියා) ය. මහේශය, සියලු අපරාධය ක්ෂමා කරන්න.

මොනරාට නමස්කාර වේවා! ඔබට ද ශක්තියට නමස්කාර වේවා! එළුවාට නමස්කාර වේවා! කුකුළාට නමස්කාර වේවා! සමුද්‍රයට නමස්කාර වේවා! සමුද්‍ර දේශයට (වෙරළට) ඔබට නමස්කාර වේවා! නැවත ස්කන්ධ මූර්තියට ඔබට නමස්කාර වේවා! නමස්කාර වේවා!

ජය වේවා! ආනන්ද භූමිය! ජය වේවා! අපාර ධාමය! ජය වේවා! අමෝඝ කීර්තිය! ජය වේවා! ආනන්ද මූර්තිය! ජය වේවා! ආනන්ද සින්ධුව! ජය වේවා! අශේෂ බන්ධුව! ජය වේවා! ඔබ සැමදා, මුක්තිදානේශ (මෝක්ෂ දානයේ අධිපති) ගේ පුත්‍රය.

භුජංග නම් වෘත්තයෙන් (ඡන්දස) කරන ලද මෙම ස්තවය යම් පුරුෂයෙක් භක්තියෙන් යුක්තව, ගුහ (සුබ්‍රහ්මණ්‍ය) ට නමස්කාර කර, පාඨනය කරන්නේ ද, ඔහු උත්තම පුත්‍රයන්, භාර්යාව, ධනය, දීර්ඝ ආයුෂ ලබන්නේ ය. අන්තයෙහි ස්කන්ධ සායුජ්‍ය (එක්වීම) ද ලබන්නේ ය.

මෙසේ ශ්‍රීමත් ශංකර භගවත්ගේ කෘතිය වන ශ්‍රී සුබ්‍රහ්මණ්‍ය භුජංගම් සම්පූර්ණ වේ.