මහ මංගල සූත්‍රය

මා විසින් මෙසේ අසන ලදී: එක් සමයක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර ජේතවන නම් වූ අනේපිඬු මහ සිටුහුගේ ආරාමයෙහි වැඩවසන සේක. එකල්හි, රැයේ පෙරයම ගෙවී ගිය පසු, අතිශය මනෝඥ ශෝභාවෙන් යුත් එක්තරා දෙවියෙක් මුළු මහත් ජේතවනයම ඒකාලෝක කරමින්, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත එළඹ, වැඳ එකත්පස්ව සිටියේය. එකත්පස්ව සිටි ඒ දෙවියා භාග්‍යවතුන් වහන්සේට ගාථාවකින් මෙසේ පැවසීය:

"බොහෝ දෙවියෝද මිනිස්සුද යහපත කැමති වෙමින්, මංගල කරුණු කවරේදැයි සිතූහ. භාග්‍යවතුන් වහන්ස, උත්තම මංගල කරුණ වදාළ මැනව."

අබාලයන් ඇසුරු නොකිරීමද, පණ්ඩිතයන් ඇසුරු කිරීමද, පිදිය යුත්තන් පිදීමද යන මෙය උත්තම මංගල කරුණකි.

සුදුසු පෙදෙසෙක වාසය කිරීමද, පෙර කළ පින් ඇති බවද, සිත මනා කොට තබා ගැනීමද යන මෙය උත්තම මංගල කරුණකි.

බහුශ්‍රුත බවද, ශිල්ප ශාස්ත්‍රයන්හි දක්ෂ බවද, මනා කොට හික්මුණු විනයද, සුභාෂිත වචන කථා කිරීමද යන මෙය උත්තම මංගල කරුණකි.

මවුපියන්ට උපස්ථාන කිරීමද, අඹුදරුවන්ට සංග්‍රහ කිරීමද, නිරවුල් කර්මාන්තයන්හි නියැලීමද යන මෙය උත්තම මංගල කරුණකි.

දානය දීමද, ධර්මානුකූලව හැසිරීමද, ඥාතීන්ට සංග්‍රහ කිරීමද, අනවද්‍ය (නිවැරදි) ක්‍රියාවන්හි යෙදීමද යන මෙය උත්තම මංගල කරුණකි.

පාපයෙන් වැළකීම හා වෙන්වීමද, මතපැන් පානයෙන් වැළකීමද, කුසල් දහම්හි අප්‍රමාද වීමද යන මෙය උත්තම මංගල කරුණකි.

ගෞරව දැක්වීමද, යටහත් පහත් බවද, ලද දෙයින් සතුටු වීමද, කළ ගුණ සැලකීමද, සුදුසු කාලයෙහි ධර්මය ශ්‍රවණය කිරීමද යන මෙය උත්තම මංගල කරුණකි.

ඉවසීමද, කීකරු බවද, ශ්‍රමණවරුන් දැකීමද, සුදුසු කාලයෙහි ධර්ම සාකච්ඡා පැවැත්වීමද යන මෙය උත්තම මංගල කරුණකි.

තපසද, බ්‍රහ්මචර්යාවද, චතුරාර්ය සත්‍යය දැකීමද, නිර්වාණය අවබෝධ කරගැනීමද යන මෙය උත්තම මංගල කරුණකි.

අෂ්ට ලෝකධර්මයෙන් කම්පා නොවන, ශෝක රහිත වූ, කෙලෙස් රජස් නැති, ක්ෂේමස්ථානය වූ සිත් ඇති බව යන මෙය උත්තම මංගල කරුණකි.

මෙබඳු දෑ කිරීමෙන් කෙනෙකු සෑම තැනකදීම අපරාජිත වන අතර, සෑම තැනකටම සුරක්ෂිතව යයි — ඔවුන්ට උතුම්ම මංගල කරුණු වන්නේ මේවාය.