Verses
ข้าแต่พระผู้มีพระภาค ข้าพเจ้าปรารถนาที่จะขอสารภาพ (อิริยาปถิยกรรม) ด้วยความสมัครใจ ด้วยการสำนึกผิดในความปรารถนานี้
บทที่ 1
ข้าพเจ้าปรารถนาที่จะขอสารภาพความบกพร่องในอิริยาปถิยกรรม ในการเดินไปมา
บทที่ 2
ในการเหยียบย่ำสัตว์มีชีวิต ในการเหยียบย่ำพืชพันธุ์ ในการเหยียบย่ำต้นไม้เขียวสด ในการเหยียบย่ำหยาดน้ำค้าง ต้นอ่อน ตะไคร่น้ำ น้ำ ดิน แมงมุม และสายใยของมัน
บทที่ 3
เหล่าสัตว์ที่ข้าพเจ้าได้เบียดเบียน
บทที่ 4
ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ที่มีอินทรีย์เดียว สองอินทรีย์ สามอินทรีย์ สี่อินทรีย์ หรือห้าอินทรีย์ ก็ตาม ที่ถูกข้าพเจ้าทำร้าย ข่มเหง ทำให้ร่วงโรย กระทบกระทั่ง เสียดสี ทำให้ลำบาก ทำให้เหน็ดเหนื่อย ทำให้เดือดร้อน ย้ายจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง หรือทำให้สูญเสียชีวิต ข้าพเจ้าขอสารภาพบาปนั้นด้วยความสำนึกผิด
บทที่ 5
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
Background
このテキストはジャイナ教の伝統に属し、特に『プラティクラマナ・スートラ』(懺悔の経典)の一部として知られています。修行者が日常の移動(イリヤーパティカ)の後に唱えるもので、歩行中に踏みつけたり傷つけたりした可能性のある、一感覚から五感覚までのあらゆる生命に対する謝罪と許しを求める祈りです。伝統的に毎日、または特定の宗教的儀式の際に唱えられています。
รู้หรือไม่?
ที่มา
บทสวดนี้เป็นส่วนหนึ่งของ इरियावहियं (อิริยาปถิยะ) ในคัมภีร์ आवश्यक सूत्र (อาวัศยกสูตร) ของศาสนาเชน ซึ่งเป็นบทสวดขอขมาสำหรับการทำร้ายสิ่งมีชีวิตโดยไม่เจตนาในระหว่างการเดินทางและการเคลื่อนไหวในชีวิตประจำวัน
โครงสร้างและภาษา
เนื้อหาแต่งด้วยภาษา प्राकृत (ปราคฤต) ซึ่งเป็นภาษาที่ชุมชนเชนใช้บันทึกคัมภีร์ยุคแรก และแยกเป็นวรรคที่เริ่มต้นด้วย इच्छा (ความปรารถนาหรือความตั้งใจ) เพื่อแสดงการสำนึกผิดอย่างเป็นลำดับขั้นตอนที่ชัดเจน
ความเชื่อเรื่องชีวิต
เชนแบ่งสิ่งมีชีวิตออกเป็น 5 ประเภทตามจำนวนประสาทสัมผัส ได้แก่ एगिंदिया (ประเภทเดียว-เช่น พืช) बेइंदिया (สอง-เช่น ตัวหนอน) तेइंदिया (สาม-เช่น มด) चउरिंदिया (สี่-เช่น ผึ้ง) และ पंचिंदिया (ห้า-เช่น มนุษย์) ทำให้ทุกการกระทำต้องระวังไม่ให้เกิดอันตรายแม้กับสิ่งเล็กที่สุด
การเชื่อมโยงกับหลักจริยธรรม
इरियावहियं เป็นหนึ่งใน प्रतिक्रमण (การกลับใจ) หลัก 6 ประการของเชน โดยเน้นที่ความรับผิดชอบต่อผลกระทบจากการเคลื่อนไหวของร่างกาย ซึ่งเชื่อมโยงกับหลัก अहिंसा (อหิงสา) ที่เป็นหัวใจของศาสนา
Mahavira
More from जैन धर्म
See allคำสอนที่เชื่อมโยงกัน
คำสอนเดียวกัน สะท้อนก้องข้ามหลายประเพณี
