ভগৱান পাৰ্শ্বনাথৰ আৰতি

এইখন ৪০টা শ্লোকৰ (চালীছা) ভক্তিমূলক স্তুতি, য'ত জৈন ধৰ্মৰ ২৩তম তীৰ্থংকৰ (আধ্যাত্মিক গুৰু) পাৰ্শ্বনাথ ভগৱানৰ জীৱন, তেওঁৰ কামঠ নাগৰ পৰা ৰক্ষা, আৰু তেওঁৰ নামৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই স্তুতি পঢ়িলে ভক্তসকলৰ সংকট দূৰ হয় আৰু সুখ-শান্তি লাভ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

এইখন জৈন পৰম্পৰাৰ অন্তৰ্গত দেৱী পদ্মাৱতীৰ ১০৮টা পৱিত্ৰ নামৰ সংকলন। ইয়াক স্তুতি বা ধ্যানৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

এই স্তোত্ৰটো হৈছে জৈন ধৰ্মৰ তীৰ্থংকৰসকলৰ প্ৰশংসাত ৰচিত এক ভক্তিমূলক ৰচনা। ইয়াত জিনৰ মহিমা, তেওঁৰ কৰুণা, আৰু তেওঁৰ শৰণ ল'লে সংসাৰ-সাগৰ পাৰ হোৱাৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এইটো পাৰ্শ্বজিন (পাৰ্শ্বনাথ) তীৰ্থংকৰৰ প্ৰশংসাত ৰচিত এটি জৈন স্তুতি, যি ভয় আৰু দুখ দূৰ কৰে।

এইটো জৈন ধৰ্মৰ এটি প্ৰাৰ্থনামূলক স্তোত্ৰ, য'ত পাৰ্শ্বনাথ তীৰ্থংকৰক সেৱা জনাই তেওঁৰ ওচৰত সংসাৰৰ বাধা-বিপত্তি দূৰ কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰা হৈছে।

এই আৰতি ভগৱান মহাবীৰৰ প্ৰশংসাত ৰচিত এক ভজন। ই জৈন ধৰ্মৰ ২৪তম তীৰ্থংকৰ মহাবীৰৰ জীৱন, পৰোপকাৰীতা আৰু দয়াধৰ্মৰ কথা কৈছে।

এই ভজনটো জৈন ধৰ্মৰ ২২তম তীৰ্থংকৰ নেমিনাথ স্বামীৰ স্তুতি। ভক্তসকলে তেওঁৰ মহিমা, জ্ঞান আৰু শান্তিৰ বন্দনা কৰি প্ৰাৰ্থনা কৰে।

এই ৰচনাখন জৈন ধৰ্মৰ প্ৰথম তীৰ্থংকৰ আদেশ্বৰ (ঋষভদেৱ)ৰ মহিমা গুণি গাইছে। ই সিদ্ধাচল (শত্ৰুঞ্জয়) পৰ্বতত জ্বলোৱা দীপৰ সৈতে আদেশ্বৰৰ শোভাক তুলনা কৰি ভক্তসকলক দৰ্শনৰ অমৃত পান কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে।

এই এটি জৈন ভক্তিমূলক ভজন (ভজন) যি জৈন ধৰ্মৰ ১৬তম তীৰ্থংকৰ শান্তিনাথ প্ৰভুৰ প্ৰশংসা কৰে। ই তেওঁৰ জন্ম, ন্যায়পৰায়ণ শাসন, ত্যাগ আৰু জ্ঞানলাভ উদযাপন কৰে, আৰু তেওঁৰ শান্তি আৰু আশীৰ্বাদ বিচাৰে।

এই গীতটো জৈন ধৰ্মৰ চতুৰ্বিংশ তীৰ্থংকৰ মহাবীৰ স্বামীৰ স্তুতিৰে ৰচিত এখন ভক্তিগীত। ইয়াত তেওঁৰ জন্ম, তপস্যা, জ্ঞানলাভ আৰু দয়াৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যিয়ে পাঠকক শান্তি আৰু সুখ প্ৰদান কৰে।