Shravasti & Jetavana Klooster

• •
  WAT HET IS: de stad Savatthi, tegenwoordig Shravasti genoemd, en het klooster Jetavana, waar de Boeddha vijfentwintig regentijden doorbracht. De traditie telt er negentien in Jetavana en zes in het Pubbarama van Visakha.
• •
  WAAROM BEZOEKEN OF RECITEREN: hier gaf de Boeddha het grootste deel van zijn leer, bekeerde hij vele leerlingen en toonde hij het grote wonder en het tweelingwonder. Pelgrims komen om stil te zitten op de plaatsen waar de Dhamma voor het eerst werd gehoord.
• •
  WANNEER BEZOEKEN: van oktober tot maart is het koel en rustig. Veel pelgrims komen samen op de volle maan van Magha, op de Buddha Purnima in Vaisakha en aan het einde van de regentijdretraite op de dag van de Pavarana.
• •
  WAAR: district Shravasti, in het noordoosten van Uttar Pradesh, aan de oevers van de Rapti, het oude Aciravati. De plek van Jetavana is een beschermd archeologisch park.
• •
  HOE:

1. 1.Betreed Jetavana met een gerust gemoed en trek uw schoenen uit voordat u tussen de oude bakstenen fundamenten loopt.
2. 2.Bij de Gandhakuti, de hut van de Boeddha, biedt u bloemen en wierook aan en reciteert u de hulde aan de Drie Juwelen.
3. 3.Loop drie keer met de klok mee rond de Anandabodhi-boom.
4. 4.Mediteer stil onder de bomen, op de ademhaling of met liefdevolle vriendelijkheid.
5. 5.Bezoek de stoepa's van Angulimala en Anathapindika en de plek van het tweelingwonder.

Savatthi was de hoofdstad van het koninkrijk Kosala onder koning Pasenadi, en de Boeddha wordt herinnerd als iemand die er meer regentijden doorbracht dan waar ook. Volgens de geleerde Woodward spelen 871 suttas uit de vier Nikaya's zich af in Savatthi. Het klooster Jetavana was het tweede vihara dat aan de Boeddha werd geschonken, na het Veluvana in Rajagaha, en het werd geschonken door de koopman Anathapindika.

Anathapindika, wiens naam „voeder van de hulpelozen” betekent, ontmoette de Boeddha en vroeg of hij een klooster voor hem mocht bouwen in zijn geboortestad. Hij vond een park dat toebehoorde aan prins Jeta en bood aan het te kopen. De prins antwoordde dat hij het alleen zou verkopen als het hele park met gouden munten bedekt was. Anathapindika keerde terug met karren vol goud, en de verkoop werd gesloten. De plek werd daarom het Bos van Jeta en het Klooster van Anathapindika genoemd, zodat de vrijgevigheid van beide mannen herinnerd zou worden.

In Savatthi sprak de Boeddha de Maha Mangala Sutta (Sutta Nipata 2.4 en Khuddakapatha 5) en de Angulimala Sutta (Majjhima Nikaya 86). Hij toonde er ook het grote wonder en het tweelingwonder, bekend als de wonderen van Savatthi. Na het tweelingwonder klom hij op naar de Tavatimsa-hemel om zijn moeder de Abhidhamma te onderwijzen.

Savatthi is ook heilig voor de jaïnistische traditie, die aanneemt dat Sambhavanatha, de derde Tirthankara, hier werd geboren. Deze gedeelde verering herinnert eraan hoeveel paden op deze grond een thuis hebben gevonden.

Shravasti is verbonden met vele naaste discipelen van de Boeddha. Koning Pasenadi van Kosala was een toegewijde leek-volgeling, en Visakha, de voornaamste vrouwelijke leek-discipel, liet het Pubbarama bouwen, ook Migaramatupasada genoemd, nabij de stad. De Boeddha zou om beurten in Jetavana en in het Pubbarama hebben verbleven, de dag in het ene en de nacht in het andere.

De Chinese pelgrim Faxian bezocht de plaats rond 399 n.Chr. en beschreef het klooster Jetavana, met stoepa's op elke plek die met de Boeddha verbonden was. Xuanzang zag later voor de ruïnes van Jetavana twee hoge pilaren, de ene met een wiel en de andere met een stier erop gebeeldhouwd, en beschreef de grote stoepa van Angulimala. Vandaag staan er kloosters uit Thailand, Zuid-Korea, Sri Lanka, Myanmar, Tibet en China nabij de plek.

De gelovigen reciteren in Jetavana de Maha Mangala Sutta. Een godheid naderde de Boeddha en vroeg wat de hoogste zegen was. De onderstaande verzen vormen de eerste vraag en het begin van het antwoord van de Boeddha.

Velen van goden en mensen hebben over zegeningen nagedacht en naar vrede verlangd. Verkondig de hoogste zegening. Niet omgaan met de dwazen, wel omgaan met de wijzen en eren wie eer verdient: dat is de hoogste zegening.