Kesariya Stupa & Vaishali

• •
  WAT HET IS: Het dubbele geheiligde land van Mahakaruna, of Allerhoogste Mededogen, waar de Boeddha de wijding van vrouwen bekrachtigde, de beschermende Ratana Sutta onderwees, zijn laatste regentijdretraite doorbracht en, volgens de traditie, zijn heilige aalmoezenkom aan de toegewijden in Kesariya schonk voordat hij naar Kushinagar trok.
• •
  WAAROM BEZOEKEN / RECITEREN: Het reciteren van de Ratana Sutta en het rondgaan van de stoepa's, Pradakshina genoemd, lost geestelijke verduistering op, verwijdert epidemieën en lichamelijke ziekten, roept de goddelijke bescherming van de Drie Juwelen aan en versnelt het bereiken van innerlijke bevrijding, of Nirvana.
• •
  WANNEER BEZOEKEN: Van oktober tot maart (in het koele en serene winterseizoen). Belangrijke geestelijke gelegenheden zijn Vaishakh Purnima, dat Boeddha Purnima is, Asadha Purnima, dat Dhamma-dag is, en Magha Purnima, dat de aankondiging van de Boeddha van zijn Parinirvana herdenkt.
• •
  WAAR: District Vaishali en district Oost-Champaran, Bihar, India; gelegen langs de vruchtbare alluviale vlakten van de rivier de Gandak. De dichtstbijzijnde grote vervoersknooppunten zijn het station van Muzaffarpur en de luchthaven van Patna.
• •
  HOE (VIDHI EN REGELS): Pelgrims dienen de Vijf Heilige Geloften, de Pancha Sila, in acht te nemen. Begin de pelgrimstocht in Kolhua in Vaishali met het rechtsom rondgaan van de intacte Ashokaleeuwenpilaar en de Ananda-stoepa. Bied kaarsen, wierook en lotussen aan. Mediteer stil bij de Relikwiëenstoepa en ga noordwestwaarts naar de Kesariya-stoepa voor stille contemplatie en prostraties.

Vaishali wordt in de boeddhistische traditie herinnerd als een van de grote plaatsen van het leven en de wonderen van de Boeddha. De Ratana Sutta is bewaard in de Sutta Nipata 2.1, en het verhaal van de eerste voordracht ervan wordt verteld in de commentaartraditie. In de tijd van de Licchavi-republiek werd Vaishali getroffen door een verwoestende drievoudige ramp: ernstige hongersnood, boze geesten en dodelijke pest. In hun wanhoop zochten de edele Licchavi's de goddelijke bescherming van de Heer Shakyamuni Boeddha, die toen in Rajgir verbleef. Toen de voeten van de Tathagata de bodem van Vaishali gezegend aanraakten, openden de hemelen zich met stortregens die zuiverden. De Heer Boeddha droeg de eerwaarde Ananda op de omtrek van de oude wallen te volgen, water uit de aalmoezenkom van de Heer te besprenkelen en de verheven Ratana Sutta, de Juwelenrede, te reciteren. Onmiddellijk verspreidden alle kwaadaardige krachten zich, verdween de ziekte en werd het rijk weer in volmaakte vrede hersteld.

Het was in Vaishali, in het Kutagarasala Vihara, het Klooster met de Schuine Daken in het Grote Woud, dat een monumentale geestelijke mijlpaal tot stand kwam. Mahapajapati Gotami, de pleegmoeder van de Boeddha, kwam op blote voeten en wenend, met vijfhonderd edele Shakyavrouwen, op zoek naar toelating tot de heilige orde. Bewogen door het vurige pleidooi van de eerwaarde Ananda, en erkennend dat vrouwen de geestelijke capaciteit bezitten om het Arhatschap te bereiken, stichtte de Boeddha de Bhikkhuni Sangha, de Orde van Nonnen. Hij stelde de acht Garudhammas vast, zoals vastgelegd in de Cullavagga, hoofdstuk 10 van de Vinaya. Ook hier schonk de edele courtisane Amrapali haar mangogaard aan de Sangha en bereikte de hoogste trap van geestelijke volmaaktheid.

Toen de Gezegende zijn tachtigste jaar bereikte, keek hij terug naar Vaishali met de serene blik van een olifant, Nagapalokana genoemd. Bij de Chapala Chaitya kondigde hij aan dat zijn aardse verschijning binnen drie maanden zou eindigen, zoals verteld in de Mahaparinibbana Sutta, Digha Nikaya 16. De wenende Licchavi-burgers volgden hem ontroostbaar op zijn laatste reis. De Boeddha schiep wonderbaarlijk een diepe, brede rivier om hun voortgang te stuiten, en gaf hen zijn heilige stenen aalmoezenkom als eeuwig teken van liefde en toevlucht. Op deze precieze plaats van goddelijke onthechting en allerhoogste ontzegging verrees de grote Kesariya-stoepa, die als de meerlagige kosmische Berg Meru boven de vlakte uitstak.

De heilige bodem van Vaishali en Kesariya is eeuwenlang vereerd door de hoogste lijnen van verlichte wezens en koninklijke beschermers:

• •
  Mahapajapati Gotami en Amrapali: Pionierende oudsten van de Bhikkhuni Sangha, die het Arhatschap verwezenlijkten, zoals de Therigatha bevestigt (Thig 13.1 voor Ambapali), wat aantoont dat het licht van de Dhamma alle onderscheid van geslacht en maatschappelijke positie overstijgt.
• •
  Keizer Ashoka de Grote (3e eeuw v.Chr.): Wordt herinnerd als de Dharma-koning die de gepolijste monolithische pilaar in Kolhua oprichtte en de relikwieën van de Boeddha met stoepa's eerde.
• •
  Chinese pelgrimsmonniken Faxian (5e eeuw n.Chr.) en Xuanzang (7e eeuw n.Chr.): Bezochten de regio Vaishali en legden de tradities vast van de aalmoezenkom van de Boeddha en van de stoepa die werd opgericht ter herdenking van zijn afscheid.
• •
  Het Grote Tweede Boeddhistische Concilie (ca. 383 v.Chr.): Bijeengeroepen in Vaishali ongeveer 100 jaar na het Mahaparinirvana door 700 eerwaardige arhats, met de oudsten Yasa, Sabbakami en Revata onder de leiders, om de onvervalste Vinaya (monastieke discipline) te bewaren.

In tijden van persoonlijk lijden, lichamelijke ziekte of geestelijke onrust reciteren toegewijden de heilige verzen van de Ratana Sutta, door de Boeddha in Vaishali onderwezen en bewaard in de Sutta Nipata, hoofdstuk 2, toespraak 1: