ਕੰਦਰ ਸ਼ਸ਼ਟੀ ਕਵਚ
ਇਹ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਵਚ (ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਵਚ) ਹੈ ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਮੁਰੁਗਨ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਉੱਨਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤੁਕਾਂ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਕਵਚ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਇਸਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਧੀ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਰਮਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸ਼ਨੀ-ਕਵਚ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 1
ਹੇ ਮਨ! ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਜਿਸਨੇ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 2
ਸ਼ਨੀ ਦੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਦੇਖਦਿਆਂ, ਸਰਵਣਭਵ (ਕਾਰਤਿਕੇਯ) ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ-ਕਿਰਨ ਵਰਗੇ ਭਾਲੇ ਵਾਲੇ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁ-ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪੈਜੇਬਾਂ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਘੁੰਗਰੂ ਨੱਚਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 3
ਮੋਹ-ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਨੱਚਣ ਵਾਲੇ ਮੋਰ-ਸਵਾਰ (ਕਾਰਤਿਕੇਯ) ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਭਾਲਾ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਭਾਲਾ-ਧਾਰੀ! ਆਓ, ਆਓ, ਮੋਰ-ਸਵਾਰ ਆਓ।
ਸ਼ਲੋਕ 4
ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਅੱਠੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਮੰਤਰ-ਰੂਪ ਭਾਲੇ ਵਾਲੇ! ਆਓ, ਆਓ! ਹੇ ਵਾਸਵ (ਇੰਦਰ) ਦੇ ਭਾਣਜੇ! ਆਓ, ਆਓ! ਪਿਆਰੀ ਕੁੜ-ਕੰਨਿਆ (ਵੱਲੀ) ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਆਓ।
ਸ਼ਲੋਕ 5
ਛੇ ਮੁਖਾਂ ਵਾਲੇ ਸੁਆਮੀ! ਆਓ; ਸੁਆਹ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਭਾਲੇ ਵਾਲੇ! ਨਿੱਤ ਆਓ; ਸ਼ਿਖਰ-ਪਰਬਤ (ਪਲਨੀ) ਦੇ ਭਾਲੇ ਵਾਲੇ! ਜਲਦੀ ਆਓ; ਸਰਵਣਭਵ! ਛੇਤੀ ਆਓ।
ਸ਼ਲੋਕ 6
ਰਹਣ ਭਵ ਸ ਰ ਰ ਰ ਰ ਰ ਰ ਰ; ਰਿਹਣ ਭਵ ਸ ਰਿ ਰਿ ਰਿ ਰਿ ਰਿ ਰਿ ਰਿ; ਵਿਨਭਵ ਸਰਹਣ, ਹੇ ਵੀਰ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਨਿਭਵ ਸਰਹਣ, ਨਿਰੰਤਰ, ਨਿਰੰਤਰ, ਨਿਰੰਤਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 7
ਵਸਰ ਵਣਭ! ਆਓ, ਆਓ; ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਕੁਲ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੁਆਮੀ! ਆਓ; ਮੈਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਜੁਆਨ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਹਥਿਆਰ, ਪਾਸ਼ ਅਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 8
ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਭਾਲੇ ਵਾਲਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; 'ਅਈ' ਅਤੇ 'ਕਿਲੀ', 'ਅਡੈ' ਦੇ ਨਾਲ 'ਸਵ', 'ਉਈ-ਓਲੀ-ਸੌ', 'ਉਈਰ' ਅਤੇ 'ਕਿਲੀ'।
ਸ਼ਲੋਕ 9
'ਕਿਲੀ' ਅਤੇ 'ਸੌ', ਚਮਕਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ 'ਅਈ'; ਸਥਿਰ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਿੱਤ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਸ਼ਣਮੁਖ! ਤੂੰ ਵੀ ਉਸ ਇਕੱਲੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ; ਹੇ ਕੁੰਡਲੀ-ਰੂਪ ਸ਼ਿਵ-ਗੁਹ! ਨਿੱਤ ਆਓ।
ਸ਼ਲੋਕ 10
ਛੇ ਮੁਖ, ਛੇ ਤਾਜ, ਸੁਆਹ ਲੱਗੀ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਲੰਬੀਆਂ ਭਰਵੱਟੀਆਂ, ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ, ਮੂੰਗੇ ਵਰਗੇ ਲਾਲ ਬੁੱਲ੍ਹ, ਸੁੰਦਰ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਨੌ-ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਟਿੱਕਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 11
ਬਾਰਾਂ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀਆਂ ਬਾਲੀਆਂ, ਬਾਰਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮੋਢਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸੁੰਦਰ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਅਨੇਕ ਗਹਿਣੇ ਅਤੇ ਪਦਕ, ਚੰਗੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜਿਆ ਨੌ-ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਹਾਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 12
ਤਿੰਨ-ਲੜੀ ਵਾਲਾ ਜਨੇਊ, ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਛਾਤੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਪੇਟ ਅਤੇ ਨਾਭੀ, ਝੁਕੀ ਹੋਈ ਕਮਰ 'ਤੇ ਚਮਕਦੀ ਪੱਟੀ, ਨੌ-ਰਤਨਾਂ ਜੜੀ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ-ਪੱਟੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 13
ਦੋਵਾਂ ਪੱਟਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਦੋਵੇਂ ਪੂਰੇ ਪੈਰ, ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਜੇਬਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ; 'ਸੇਗਗਣ, ਸੇਗਗਣ, ਸੇਗਗਣ, ਸੇਗਣ'; 'ਮੋਗਮੋਗ, ਮੋਗਮੋਗ, ਮੋਗਮੋਗ, ਮੋਗੇਨ'।
ਸ਼ਲੋਕ 14
'ਨਗਨਗ, ਨਗਨਗ, ਨਗਨਗ, ਨਗੇਨ'; 'ਡਿਕੁਗੁਣ, ਡਿਕੁਡਿਕੁ, ਡਿਕੁਗੁਣ, ਡਿਕੁਣ'; 'ਰਰਰਰ, ਰਰਰਰ, ਰਰਰਰ, ਰਰਰ'; 'ਰਿਰਿਰਿਰਿ, ਰਿਰਿਰਿਰਿ, ਰਿਰਿਰਿਰਿ, ਰਿਰਿਰਿ'।
ਸ਼ਲੋਕ 15
'ਡੁਡੁਡੁਡੁ, ਡੁਡੁਡੁਡੁ, ਡੁਡੁਡੁਡੁ, ਡੁਡੁ'; 'ਡਕੁਡਕੁ, ਡਿਕੁਡਿਕੁ, ਡੰਗੁ, ਡਿੰਗੁਕੁ'; 'ਵਿੰਦੁ, ਵਿੰਦੁ, ਮੋਰ-ਸਵਾਰ ਵਿੰਦੁ'; 'ਮੁੰਦੁ, ਮੁੰਦੁ, ਮੁਰੁਗ-ਵੇਲ ਮੁੰਦੁ'।
ਸ਼ਲੋਕ 16
ਮੈਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਏਰਗ (ਤਿਰੁਚਿਰਾਪੱਲੀ) ਦੇ ਧਨੀ ਪੁੱਤਰ, ਚਾਹੁੰਦੇ ਵਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; 'ਲਾਲਾ, ਲਾਲਾ, ਲਾਲਾ' ਵੇਸ਼; 'ਲੀਲਾ, ਲੀਲਾ, ਲੀਲਾ' ਵਿਨੋਦ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ।
ਸ਼ਲੋਕ 17
ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਜੋੜੇ ਪੈਰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਦੀ ਜਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਬਾਲਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 18
ਮੇਰੇ (ਦਾਸ) ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਸੁਆਹ ਲੱਗੀ ਮੱਥੇ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਦੋਵੇਂ ਕਿਰਨ-ਭਾਲੇ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਦੀ ਭਾਲੇ ਵਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 19
ਦੋਵੇਂ ਨੱਕਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਤੀਹ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਧਾਰ ਵਾਲੀ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਜੀਭ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 20
ਦੋਵੇਂ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਨ-ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਮੇਰੀ ਕੋਮਲ ਗਰਦਨ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਛਾਤੀ ਦੀ ਰਤਨ-ਰੂਪ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਸੁੰਦਰ ਜਵਾਨ ਛਾਤੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 21
ਸੁੰਦਰ ਭਾਲਾ ਦੋਵੇਂ ਮੋਢਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਪੰਨ ਕਰਕੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਦੋਵੇਂ ਗਰਦਨ-ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਸੁੰਦਰ ਪਿੱਠ ਦੀ ਕਿਰਪਾ-ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਸੋਲਾਂ (ਅੰਗਾਂ) ਦੀ ਪੂਰੀ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 22
ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਭਾਲਾ ਪੇਟ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਲੱਜਾ-ਰੂਪ ਰੱਸੀ ਦੀ ਚੰਗੀ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਦੋਵੇਂ ਪੁਰਸ਼-ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 23
ਦੋਵੇਂ ਨਿੱਤੰਬਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਗੋਲ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਦੋਵੇਂ ਮੋਟੀਆਂ ਪੱਟਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 24
ਤੀਰ-ਵਰਗੀਆਂ ਪਿੰਨੀਆਂ ਅਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਨ-ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਪੰਜ ਉਂਗਲਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ-ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਦਯਾ-ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 25
ਦੋਵੇਂ ਅਗਲੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਵਿਰੋਧ-ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਦੋਵੇਂ ਪਿਛਲੇ ਹੱਥ (ਪੈਰ) - ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ (ਵੱਲੀ) ਬੈਠੀ ਹੈ; ਜੀਭ 'ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਚੰਗੀ ਸਹਾਇਕ ਹੋਵੇ; ਨਾਭੀ-ਕਮਲ ਦੀ ਚੰਗੀ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਤਿੰਨਾਂ ਨਾੜੀਆਂ ਦੀ ਧਾਰ ਵਾਲੀ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 26
ਹਰ ਸਮੇਂ ਮੇਰੀ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੀ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਮੇਰੇ (ਦਾਸ) ਦੇ ਬੋਲਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਛੇਤੀ ਆ ਕੇ ਸੋਨੇ-ਰੂਪ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵਜਰ-ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 27
ਪਹਿਰ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੀ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਦੇਰੀ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਚਤੁਰ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸੋਨੇ-ਰੂਪ ਭਾਲਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਦੇਖਦਿਆਂ, ਦੇਖਦਿਆਂ, ਪਲ ਵਿੱਚ ਦੇਖੇ; ਮਾਰਦਿਆਂ, ਮਾਰਦਿਆਂ, ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਮਾਰੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 28
ਦੇਖਦਿਆਂ, ਦੇਖਦਿਆਂ, ਪਾਪ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਪਿਸ਼ਾਚ-ਜਾਦੂ, ਵੱਡੇ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭੂਤ, ਡਾਕਣ-ਪ੍ਰੇਤ, ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਟੱਲ ਮੁਨੀ, ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਪਿਛਵਾੜੇ ਦਾ ਮੁਨੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 29
ਅੱਗ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੇਤ, ਕੁਰਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੇਤ, ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਰਾਕਸ਼, ਮੈਨੂੰ (ਦਾਸ) ਦੇਖ ਕੇ ਚੀਕ-ਚਿਹਾੜਾ ਕਰਕੇ ਘਬਰਾ ਜਾਣ; ਰਾਖਸ਼, ਕਾਟੇਰੀ, ਇਹ ਦੁਖਦਾਈ ਸੈਨਾ, ਸ਼ਾਮ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਅਣਜਾਣ।
ਸ਼ਲੋਕ 30
ਘਣ-ਪੂਜਾ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਕਾਲੀ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ, ਵਿਟਾਂਗ-ਕਾਰ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੇਤ, ਡੰਡਾ-ਧਾਰੀ, ਚੰਡਾਲ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਣ।
ਸ਼ਲੋਕ 31
ਹਾਥੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਲੇ ਕਮਲ-ਵਰਗੀਆਂ (ਚੀਜ਼ਾਂ), ਬਿੱਲੀ ਦੇ ਵਾਲ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ, ਨਹੁੰ, ਵਾਲ, ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ ਖੋਪੜੀ, ਗੁੱਡੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅਨੇਕ ਕਲਾ-ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਸਮੇਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 32
ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੱਬੀ ਹੋਈ ਛਲ-ਕਪਟ, ਚਿਪਕਣ ਵਾਲਾ ਹੰਕਾਰ, ਚਿਪਕੀ ਹੋਈ ਗੁੱਡੀ, ਸਿੱਕੇ ਅਤੇ ਪੈਸੇ, ਕਾਵ (ਇੱਕ ਮਾਪ) ਦੇ ਨਾਲ ਚੌਲ, ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਅੰਜਨ, ਇੱਕ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਭੇਜਣਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 33
ਮੈਨੂੰ (ਦਾਸ) ਦੇਖ ਕੇ ਉਹ ਭਟਕ ਕੇ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਜਾਣ; ਵੈਰੀ ਅਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਆ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ; ਕਾਲ-ਦੂਤ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਘਬਰਾ ਜਾਣ; ਡਰ ਕੇ ਕੰਬਣ, ਘਬਰਾ ਕੇ ਲੋਟ-ਪੋਟ ਹੋਣ।
ਸ਼ਲੋਕ 34
ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਚੀਕਣ, ਬੁੱਧੀ ਗੁਆ ਕੇ ਭੱਜਣ; ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸਿਰ ਮਾਰਨ; ਫਾਹੀ ਦੀ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਅੰਗ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਬੰਨ੍ਹ; ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਘੁਮਾ, ਹੱਥ-ਪੈਰ ਤੋੜ।
ਸ਼ਲੋਕ 35
ਬੰਨ੍ਹ, ਬੰਨ੍ਹ, ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਬੰਨ੍ਹ; ਮਾਰ, ਮਾਰ, ਅੱਖਾਂ ਫੁੱਲ ਜਾਣ; ਪੀਸ, ਪੀਸ, ਪਰਤ-ਪਰਤ ਕਰ; 'ਸੋਕਕੁ, ਸੋਕਕੁ', ਸੂਰਪ-ਵੈਰੀ ਨੂੰ 'ਸੋਕਕੁ'।
ਸ਼ਲੋਕ 36
ਚੁਭ, ਚੁਭ, ਤਿੱਖੀ ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਭਾਲੇ ਨਾਲ; ਫੜ, ਫੜ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਗ; ਅੱਗ, ਅੱਗ, ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਛੱਡ, ਛੱਡ, ਭਾਲਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭੱਜਣ ਲਈ।
ਸ਼ਲੋਕ 37
ਸ਼ੇਰ ਅਤੇ ਗਿੱਦੜ, ਭੇਡ-ਗਿੱਦੜ, ਕੁੱਤਾ, ਚੂਹਾ ਅਤੇ ਰਿੱਛ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿੱਛਾ ਕਰਕੇ ਭੱਜਣ; ਬਿੱਛੂ, ਸੱਪ, ਲਾਲ ਕੀੜਾ, ਡੰਗ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਜ਼ਹਿਰ, ਡੰਗ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਅੰਗ।
ਸ਼ਲੋਕ 38
ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਜ਼ਹਿਰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਉਤਰ ਜਾਣ; ਲੁਕਣਾ, ਮੋਚ, ਇੱਕ-ਸਿਰ ਦਾ ਰੋਗ; ਵਾਤ, ਪਿਤ, ਕੜਵੱਲ, ਪਾਗਲਪਣ; ਸੂਲ, ਗੰਢ, ਖੁਜਲੀ, ਫੋੜਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 39
ਖੁਜਲੀ, ਮੱਕੜੀ, ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ; ਪਾਸੇ ਦਾ ਫੋੜਾ, ਫੈਲਣ ਵਾਲੀ ਪੱਟ, ਕੇਲਾ; ਕਡੁਵਨ, ਪਡੁਵਨ, ਹੱਥ-ਤਲੀ, ਮੱਕੜੀ; ਦੰਦ-ਪੀੜ, ਵੱਡੀ ਅੱਧ-ਕਮਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 40
ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਮੈਨੂੰ (ਦਾਸ) ਦੇਖ ਕੇ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕੇ ਭੱਜ ਜਾਣ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦੇ; ਸਤਾਰਾਂ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਲਈ ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਣ; ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤ, ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਲਈ।
ਸ਼ਲੋਕ 41
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ; ਤੇਰੀ ਉਸਤਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ; ਹੇ ਸਰਵਣਭਵ! ਹੇ ਪਰਬਤ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਭਵ! ਹੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰ-ਭਵ! ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਭਵ!
ਸ਼ਲੋਕ 42
ਹੇ ਪੂਰਨ-ਭਵ! ਹੇ ਜਨਮ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਭਵ! ਹੇ ਦੁਰਲੱਭ ਸੁੰਦਰ ਭਾਣਜੇ! ਹੇ ਦੇਵ-ਨਗਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਕੈਦ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਣ ਵਾਲੇ! ਹੇ ਕੰਦ! ਹੇ ਗੁਹ! ਹੇ ਕਿਰਨ-ਭਾਲੇ ਵਾਲੇ!
ਸ਼ਲੋਕ 43
ਹੇ ਕਾਰਤਿਕੇਯ-ਪੁੱਤਰ! ਹੇ ਕਦੰਬ! ਹੇ ਕਦੰਬ-ਰੁੱਖ ਨੂੰ (ਜਿਸਨੇ) ਇਡੁੰਬਨ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ ਭਾਲੇ-ਮੁਰੁਗ! ਹੇ ਤਨੀ-ਕਾਸਲ (ਪਲਨੀ) ਵਾਲੇ! ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ-ਪੁੱਤਰ! ਹੇ ਕਿਰਨ-ਕਾਮ-ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਕਿਰਨ-ਭਾਲੇ-ਮੁਰੁਗ!
ਸ਼ਲੋਕ 44
ਹੇ ਪਲਨੀ-ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬਾਲ-ਕੁਮਾਰ! ਹੇ ਆਵਿਨਨ-ਕੁਡੀ (ਤਿਰੁਚਿਰਾਪੱਲੀ) ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸੁੰਦਰ ਭਾਲੇ ਵਾਲੇ! ਹੇ ਚੇਂਦੁਰ-ਲਾਲ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸੁੰਦਰ ਕਲਵਰਾਯ! ਹੇ ਸਮਰਾਪੁਰੀ (ਸਵਾਮੀਮਲਈ) ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਣਮੁਖ-ਰਾਜ!
ਸ਼ਲੋਕ 45
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕੇਸਾਂ ਵਾਲੀ ਕਲਾ-ਮਹਿਲ (ਸਰਸਵਤੀ)! ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਜੀਭ 'ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਵਾਂ; ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਮੁਰੁਗ ਨੂੰ ਮੈਂ ਗਾਇਆ, ਨੱਚਿਆ, ਭਾਵ-ਵਿਭੋਰ ਹੋ ਕੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 46
ਮੈਂ ਨੱਚਿਆ, ਖੋਜਿਆ, ਆਵਿਨਨ (ਤਿਰੁਚਿਰਾਪੱਲੀ) ਦੀ ਸੁਆਹ (ਵਿਭੂਤੀ) ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਲਗਾਵਾਂ; ਫਾਹੀ-ਰੂਪ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਲਗਾਵ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਚਰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।
ਸ਼ਲੋਕ 47
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਅੰਨ ਅਤੇ ਵਸਤਰ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ, ਹੇ ਭਾਲਾ-ਧਾਰੀ! ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ (ਦਾਸ) ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਰਹਾਂ; ਜੀਵੇ, ਜੀਵੇ, ਮੋਰ-ਸਵਾਰ ਜੀਵੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 48
ਜੀਵੇ, ਜੀਵੇ, ਸੁੰਦਰ ਭਾਲਾ ਜੀਵੇ; ਜੀਵੇ, ਜੀਵੇ, ਪਹਾੜ-ਗੁਰੂ (ਪਲਨੀ) ਜੀਵੇ; ਜੀਵੇ, ਜੀਵੇ, ਪਹਾੜੀ ਕੁੜੀ (ਵੱਲੀ) ਦੇ ਨਾਲ; ਜੀਵੇ, ਜੀਵੇ, ਹਾਥੀ-ਝੰਡਾ (ਕਾਰਤਿਕੇਯ)।
ਸ਼ਲੋਕ 49
ਜੀਵੇ, ਜੀਵੇ, ਮੇਰੀ ਗਰੀਬੀ ਦੂਰ ਹੋਵੇ; ਕਿੰਨੀਆਂ ਕਮੀਆਂ, ਕਿੰਨੀਆਂ ਭੁੱਲਾਂ, ਕਿੰਨਾ ਕੁਝ ਮੈਂ (ਦਾਸ) ਕਰਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਾਂ; ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਗੁਰੂ, ਸਹਿਣਾ ਤੇਰਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 50
ਮਾਂ ਕੁੜ-ਕੰਨਿਆ (ਵੱਲੀ) ਹੈ, ਉਹੀ ਮਾਂ ਹੈ; 'ਪੁੱਤਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਕੇ; ਹੇ ਪੁੱਤਰ! ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ; 'ਸ਼ਰਨ' ਕਹਿ ਕੇ ਭਗਤ ਫੁੱਲਣ-ਫਲਣ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 51
ਕੰਦਰ-ਸ਼ਨੀ-ਕਵਚ, ਜੋ ਇੱਛੁਕ ਬਾਲਕ ਦੇਵਰਾਯਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਸਨੂੰ ਸਵੇਰੇ, ਸ਼ਾਮ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਨਿੱਤ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ, ਅੰਗ ਧੋ ਕੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 52
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਨ-ਭਾਵ ਬਣਾ ਕੇ, ਕੰਦਰ-ਸ਼ਨੀ-ਕਵਚ ਇਸਨੂੰ, ਮਨ ਬਿਨਾਂ ਡੋਲੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੀਹ-ਛੇ ਵਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਜਪ ਕੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸੁਆਹ ਲਗਾਉਣ।
ਸ਼ਲੋਕ 53
ਅੱਠਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਸਾਰੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹੋ ਜਾਣ; ਅੱਠ ਦਿਸ਼ਾ-ਪਤੀ ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਜ ਕੀਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ; ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਆ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 54
ਨੌਂ ਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਭਲਾਈ ਦੇਣ; ਨੌ-ਰਤਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਚੰਗੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ; ਹਰ ਸਮੇਂ ਅਠਾਰਾਂ (ਸਾਲ) ਜੀਵਣ; ਕੰਦਰ-ਹੱਥ-ਭਾਲਾ-ਕਵਚ ਦੇ ਪੈਰ ਨੂੰ।
ਸ਼ਲੋਕ 55
ਰਸਤੇ ਵਜੋਂ ਦੇਖਣ 'ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ; ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖਣ 'ਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਡਰ ਜਾਣ; ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰੇ; ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਨਾਚ ਕਰੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 56
ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਪੈਰ; ਜਾਣ ਕੇ ਮੇਰਾ ਹਿਰਦਾ, ਅੱਠ ਲਕਸ਼ਮੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਵੀਰ-ਲਕਸ਼ਮੀ ਲਈ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ; ਸੂਰਪਦਮਾ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਨਾਲ, ਸਤਾਈ (ਦੇਵਤਿਆਂ) ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 57
ਹੇ ਗੁਰੂ-ਪਰਮ! ਪਲਨੀ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਛੋਟੇ ਬਾਲਕ! ਤੇਰੇ ਸੁੰਦਰ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ! ਮੈਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਆਪਣਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ।
ਸ਼ਲੋਕ 58
ਹੇ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਭਾਲੇ ਵਾਲੇ! ਪ੍ਰਣਾਮ! ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀ! ਪ੍ਰਣਾਮ! ਹੇ ਕੁੜ-ਕੰਨਿਆ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ! ਪ੍ਰਣਾਮ! ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦਿਵਯ-ਸਰੀਰ! ਪ੍ਰਣਾਮ!
ਸ਼ਲੋਕ 59
ਹੇ ਇਡੁੰਬ-ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਹੇ ਇਡੁੰਬ! ਪ੍ਰਣਾਮ! ਹੇ ਕਦੰਬ! ਪ੍ਰਣਾਮ! ਹੇ ਕੰਦ! ਪ੍ਰਣਾਮ! ਹੇ ਵੇਚੀ-ਫੁੱਲ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਭਾਲੇ! ਪ੍ਰਣਾਮ! ਹੇ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ (ਪਲਨੀ) ਦੇ ਸੋਨੇ-ਸਭਾ ਦੇ ਰਾਜਾ!
ਸ਼ਲੋਕ 60
ਹੇ ਮੋਰ-ਨਾਚ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਤੇਰੇ ਕੋਮਲ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਨ! ਸ਼ਰਨ, ਸ਼ਰਨ, ਹੇ ਸਰਵਣਭਵ! ਓਮ! ਸ਼ਰਨ, ਸ਼ਰਨ, ਹੇ ਸ਼ਣਮੁਖ! ਸ਼ਰਨ! ਸ਼ਰਨ, ਸ਼ਰਨ, ਹੇ ਸ਼ਣਮੁਖ! ਸ਼ਰਨ!
ਸ਼ਲੋਕ 61
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜਾਂ ਸ਼ੁਭ ਤਿਥੀਆਂ 'ਤੇ
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ ਜਾਂ ਸੰਝ ਵੇਲੇ
ਘਿਓ ਦਾ ਦੀਵਾ, ਧੂਫ਼, ਤਾਜ਼ੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਜਲ
- ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ
ਪਿਛੋਕੜ
ਇਹ ਭਗਤੀ ਭਰਿਆ ਕਵਚ (ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਗੀਤ) ਤਮਿਲ ਸ਼ੈਵ ਪਰੰਪਰਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਮੁਰੁਗਨ (ਕਾਰਤਕੇਯ) ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਕੰਦ ਸ਼ਸ਼ਟੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ (ਤਮਿਲ ਮਹੀਨੇ ਐਪਾਸੀ ਵਿੱਚ ਛੇ ਦਿਨ) ਦੌਰਾਨ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਦੇਵਰਾਇ ਸਵਾਮੀਗਲ (ਜਾਂ ਬਾਲਨ ਦੇਵਰਾਇਨ) ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਚਨਾ ਹੈ ਜੋ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਭਗਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਸ ਪਾਠ ਬਾਰੇ
ਰਚੇਤਾ: Devaraya Swamigal
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ?
ਰਚਨਾਕਾਰ
ਇਹ ਕਵਚ ਪਾਲਨ ਦੇਵਰਾਯਨ (ਪਾਲਨ ਦੇਵਰਾਯਨ) ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਮੁਰੂਗਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮਰਪਿਤ ਭਗਤ ਸੀ। ਇਸਨੂੰ 'ਕੰਦਾ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਕਵਚਮ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਕੰਦਾ (ਮੁਰੂਗਨ) ਦਾ ਛੇ-ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਕਵਚ'। ਇਹ ਤਮਿਲ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਕੰਦ ਸ਼ਸ਼ਠੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੌਰਾਨ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਣਤਰ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼
ਇਹ ਇੱਕ 'ਕਵਚ' (ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਵਚ) ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਅੰਗ (ਸਿਰ, ਅੱਖ, ਨੱਕ, ਆਦਿ) ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮੁਰੂਗਨ ਦੇ ਭਾਲੇ (ਵੇਲ) ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਰਸਮੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਹੈ ਜੋ ਬੁਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੰਤਰ-ਵਿਗਿਆਨ
ਛੇਵੇਂ ਤੋਂ ਪੰਦਰਵੇਂ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਮੰਤਰ-ਅੱਖਰ ਹਨ ਜਿਵੇਂ 'ਰਹਣ ਪਵਸ ਰ ਰ ਰ' ਅਤੇ 'ਟਕੁਟਕੁ ਟਿਕੁਟਿਕੁ'। ਇਹ ਮੁਰੂਗਨ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਘੁੰਗਰੂਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਾਲੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਗਾਉਣ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੈਅਬੱਧ ਊਰਜਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਭਗਤ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਸੰਗ
ਇਹ ਕਵਚ ਮੁਰੂਗਨ ਦੀ ਸੂਰਪਦਮਨ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ। ਸ਼ਸ਼ਠੀ (ਛੇਵਾਂ ਦਿਨ) ਉਹ ਦਿਨ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੁਰੂਗਨ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਪਾਠ ਉਸ ਜਿੱਤ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ
ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਕਵਚ ਨੂੰ ਨਿਯਮਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਭਗਤ ਨੂੰ ਅੱਠ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ (ਅਸ਼ਟਦਿਕਪਾਲ) ਅਤੇ ਨੌਂ ਗ੍ਰਹਿ (ਨਵਗ੍ਰਹਿ) ਵੀ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਅਤੇ ਜਾਦੂ-ਟੂਣੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
Murugan
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹੋਰ
ਸਭ ਵੇਖੋਸੰਬੰਧਿਤ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ
ਉਹੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀ
