स्कन्दषष्ठीकवचम्

स्तुवतां दुष्कर्म नश्यति दुःखं नश्यति चित्ते निधाय धनं वर्धते निष्ठा च प्राप्यते निर्मलानुग्रहात् कन्दरषष्ठीकवचम्।

अमराणामार्तिं हर्तुं युद्धं कृतवतः कुमारस्य पादौ हे चित्त लक्ष्यीकुरु।

षष्ठीं दृष्ट्वा सरवणभवः सज्जनेभ्यः प्रयच्छति तप्तसूर्यकिरणतुल्यशक्तिधरः तस्य पादयोर्बहुरत्ननूपुरौ गीतं गायतः किङ्किणी नृत्यति।

मोहनृत्यं कुर्वाणः मयूरवाहनः करे शूलेन मां रक्षितुं प्रीत्या आगच्छन् आगच्छन् शूलायुधः आगच्छतु आगच्छतु आगच्छतु मयूरेशः आगच्छतु।

इन्द्रप्रभृतयः अष्टदिशः स्तुवन्ति मन्त्रमयं शूलम् आगच्छतु आगच्छतु वासवस्य जामातः आगच्छतु आगच्छतु प्रियकुरङ्गकन्यायाः स्मर्ता आगच्छतु।

षण्मुखं धारयन् आर्यः आगच्छतु भस्मलेपनशूलधरः नित्यम् आगच्छतु शिखरगिरिशूलधरः शीघ्रम् आगच्छतु सरवणभवः सद्यः आगच्छतु।

रहणभवसरररररररर रिहणभवसरिरिरिरिरिरिरिरि विनभवसरहण वीर नमोनम निभवसरहण निरनिर निरेण।

वसरवणभ आगच्छतु आगच्छतु असुरकुलोच्छेदक आर्यः आगच्छतु मां पालयन् बालः करे द्वादशायुधानि पाशाङ्कुशौ च।

विस्तीर्णानि नेत्राणि द्वादश दीप्यन्ते शीघ्रं मां रक्षितुं शूलधरः आगच्छतु अय्यं किलियं च अडैवुटन् सव्वं उय्योळि सौवं च उयिरैयुं किलियं।

किलियुं सौवं च क्लरोळि ऐयुं निलैपेट्रेन्मुन् नित्तमुं ओळिरुं षण्मुख नीयुं तनियोळि ओव्वुं कुण्डलि याम शिवगुकन् तिनम् वरुग।

षण्मुखानि षड्मुकुटानि भस्मलेपितं ललाटं दीर्घे भ्रुवौ द्वादश नेत्राणि प्रवालरक्तौ ओष्ठौ सुन्दरं ललाटं नवरत्नचूडामणिः।

द्वादशकर्णेषु दीप्ते कुण्डले षड्द्वादश दृढभुजौ सुन्दरे वक्षसि बह्वाभरणानि पदकं धृत्वा सुरत्नधारी नवरत्नमाला।

त्रिवृतं यज्ञोपवीतं मुक्ताहारशोभितं वक्षः शोभनं कटिं सुन्दरमुदरं नाभिः कृशं मध्यं दीप्तिकान्तिः पट्टः नवरत्नखचितं शोभनं चीरम्।

द्वे ऊरू सुन्दरे युग्मे जङ्घे पादौ तत्र नूपुरध्वनिः गर्जति चेककण चेककण चेककण चेकण मोकमोक मोकमोक मोकमोक मोकेन।

नकनक नकनक नकनक नकेन टिकुकुण टिकुटिकु टिकुकुण टिकुण रररर रररर रररर ररर रिरिरिरि रिरिरिरि रिरिरिरि रिरिरि।

टुटुटुटु टुटुटुटु टुटुटुटु टुटुटु टकुटकु टिकुटिकु टङ्कु टिङ्कुकु विन्दु विन्दु मयूरेशः विन्दु मुन्दु मुन्दु मुरुगवेलः मुन्दु।

मां पालयन् एरकश्रेष्ठः पुत्रः इच्छितं वरं प्रीतः प्रयच्छति लाला लाला लाला वेषः लीला लीला लीला विनोदः इति।

तव पादौ दृढमिति मत्वा मम शिरसि तव युग्मपादौ रक्षतु मम प्राणप्रियः प्रभुः रक्षतु द्वादशनेत्रैः बालं रक्षतु।

अधुना मम मुखं सुन्दरशूलः रक्षतु भस्मालंकृतं ललाटं पवित्रशूलः रक्षतु किरणशूलौ द्वौ नेत्रे रक्षतु नेत्रश्रवणौ द्वौ शूलधरः रक्षतु।

नासिके द्वे शुभशूलः रक्षतु भाषितं वक्त्रं महाशूलः रक्षतु द्वात्रिंशत् दन्तान् अग्रशूलः रक्षतु कथितां जिह्वां सुन्दरशूलः रक्षतु।

गण्डौ द्वौ किरणशूलः रक्षतु मम मृदुग्रीवां मधुरशूलः रक्षतु वक्षः रत्नरूपशूलः रक्षतु शोभने स्तनौ श्रीशूलः रक्षतु।

सुन्दरशूलौ द्वौ बाहू समृद्धिं प्राप्नुतः रक्षतु ग्रीवापृष्ठे द्वे महाशूलः रक्षतु सुन्दरं पृष्ठं कृपाशूलः रक्षतु षोडश पर्शुकाः परशूलः रक्षतु।

विजयशूलः उदरं दीप्तं रक्षतु कृशमध्यं सुन्दरं सुन्दरशूलः रक्षतु मेखलारज्जुं शुभशूलः रक्षतु पुंलिङ्गे द्वे तीक्ष्णशूलः रक्षतु।

पिट्टके द्वे महाशूलः रक्षतु वर्तुलं कटिं सुन्दरशूलः रक्षतु स्थूलौ ऊरू द्वौ परशूलः रक्षतु।

बाणाकारे जानुनी किरणशूलः रक्षतु पञ्चाङ्गुली पादौ कृपाशूलः रक्षतु हस्तौ द्वौ करुणाशूलः रक्षतु।

प्रकोष्ठौ द्वौ बलिशूलः रक्षतु पश्चाद्बाहू द्वौ पश्चात् स्थितायाम् नावि सरस्वती शुभसहायः नाभिकमलं शुभशूलः रक्षतु त्रिधा नाडीम् अग्रशूलः रक्षतु।

सर्वदा माम् अभिमुखशूलः रक्षतु अधुना मम वचनं चलनसमये शीघ्रम् आगत्य कनकशूलः रक्षतु आगच्छति दिवसे वज्रशूलः रक्षतु अर्धरात्रौ अनन्यशूलः रक्षतु।

प्रहरे प्रहरे अभिमुखशूलः रक्षतु विलम्बं निवार्य चतुरशूलः रक्षतु रक्षतु रक्षतु कनकशूलः रक्षतु पश्यन् पश्यन् निमेषे पश्यन् ताडयन् ताडयन् विघ्नं विना ताडयन्।

पश्यन् पश्यन् पापं भस्मीभवतु पिशाचशून्यं महावैरं अपगच्छतु बलवन्तः भूताः वलाटिकाप्रेताः क्लेशं कुर्वन्तः अनियन्त्रिताः मुनयः बालान् भक्षयन्तः पिटकामुनयः।

अग्निमुखाः प्रेताः कुटिलप्रेताः स्त्रीः अनुगच्छन्तः ब्रह्मराक्षसाः अधुना मां दृष्ट्वा आर्तस्वरं कुर्वन्तः भीताः पलायन्ताम् इरिसु काट्टेरी एते दुःखसैन्याः सन्ध्यायाम् अन्धकारे च अभिमुखाः अण्णराः।

घनपूजां गृह्णती काली सह सर्वे विट्टाङ्काराः बहवः प्रेताः दण्डधारिणः चण्डालाः च मम नाम श्रुत्वा वज्रपातेन पलायन्ताम्।

गजपादमूले अरुम्बापावाः मार्जाररोम बालानाम् अस्थि नखं केशः दीर्घकेशः कपालम् पुत्तलिकाः सह बहुविधशब्दैः।

गृहे निहितं कपटं च ओट्टियच्चेरुक्कम् ओट्टियपावै च कार्षापणं धनं कावा सह अन्नम् उच्चारितम् अञ्जनम् एकमार्गगमनम्।

अधुना मां दृष्ट्वा भ्रान्ताः क्षुब्धाः भवन्तु शत्रवः कपटिनः आगत्य प्रणमन्तु कालदूताः मां दृष्ट्वा भीताः भवन्तु भीताः कम्पन्ताम् भ्रान्ताः परिवर्तन्ताम्।

मुखं विवृत्य आर्तस्वरं कुर्वन्तः बुद्धिभ्रष्टाः धावन्तु भूमौ मुह्यन्तु पाशरज्ज्वा बद्धाः अङ्गं क्रन्दतु बन्ध बन्ध उरुट्टु हस्तपादौ भग्नौ।

बन्ध बन्ध क्रन्दतु बन्ध मुट्टु मुट्टु नेत्रे उन्नते भवतु चेक्कु चेक्कु शकलशकलम् सोक्कु सोक्कु शूरवैरिन् सोक्कु।

कुत्तु कुत्तु तीक्ष्णाग्रशूलेन पट्टु पट्टु सूर्यस्य तप्तानलः तप्तानलः तप्तानलः तप्तानलरूपः भवतु विडु विडु शूलं क्रुद्धम् धावतु।

व्याघ्रः शृगालः क्रूरशृगालः श्वा मूषिकः भल्लूकः इतः अनुधावन्तु वृश्चिकः सर्पः चेय्यान् पूरान् दंशं मुञ्चन्तु विषाणि दष्ट्वा दुःखम् अङ्गम्।

आरूढानि विषाणि सुखेन अवतरन्तु ओळिप्पुं स्लुक्कुम् एकपार्श्वरोगः वातः शैत्यम् आक्षेपः उन्मादः शूलः जयङ्गुल्मः सोक्कुः विसर्पः।

कण्डूः लूता कुडल्विप्पिरिति पार्श्वप्लीहा प्रसृतऊरुः कदली कडुवन् पडुवन् कैत्ताळ् सिलन्दि पल्लुत्तरणै परुअरैयाप्पुम्।

सर्वे रोगाः मां दृष्ट्वा न स्थातुं धावन्तु इति त्वं मे अनुग्रहं कुरु सप्तदश लोकाः मम उपकाराय पुरुषाः स्त्रियः सर्वे मम कृते।

पृथिवीपालाः राजानः प्रीत्या सम्बन्धिनः भवन्तु त्वां स्तोतुम् तव पवित्रं नाम सरवणभव शैलोळिभव त्रिपुरभव दीप्तोळिभव।

परिपुरभव भवोळिभव हरित्रिमरुका अमरावतीं रक्षित्वा देवान् कठोरबन्धनात् मोचितवान् कन्द गुह किरणशूलधर।

कार्तिकेय कदम्ब कदम्बनम् इडुम्बनम् नाशितवान् मधुरशूल मुरुग एकशिखरसलन शङ्करपुत्र किरणकामस्थ किरणशूल मुरुग।

पळनिपुरवासिन् बालकुमार आविनन्कुडिवासिन् सुन्दरशूल सेन्थिन्मामलैवासिन् सेङ्कल्वराय समरापुरिवासिन् षण्मुखराज।

कारार्कुऴलाली कलामहिषी सम्यक् मम जिह्वा स्थिता अहं त्वां गायामि माम् अनुबद्धः मम स्वामी मुरुगः गीतः नृत्तः परवशः।

नृत्तवान् अन्विष्टवान् आविनन्भूतिं प्रेम्णा अहं ललाटे धारयामि पाशरूपाः कर्मबन्धाः अपगच्छन्तु तव पादं प्राप्तुं तव अनुग्रहात्।

प्रेम्णा रक्ष अन्नं च सोन्नं च बहुबहु शूलायुध सिद्धिं प्राप्य अधुना अहं शोभनं जीवामि जीवतु जीवतु मयूरेशः जीवतु।

जीवतु जीवतु सुन्दरशूलः जीवतु जीवतु मलैक्कुरु जीवतु जीवतु मलैक्कुरङ्गकन्यया सह जीवतु जीवतु वारणध्वजः।

जीवतु जीवतु मम दारिद्र्याणि अपगच्छन्तु कति दोषाः कति प्रमादाः कति अहं कति कुर्याम् अपि जनकः त्वं गुरुः सोढुं तव कर्तव्यम्।

जननी कुरङ्गकन्या जननी एव पुत्र इति प्रेम्णा प्रियं दत्त्वा पुत्र मयि तव मनः प्रीतम् अनुग्रहं कृत्वा शरणम् इति भक्ताः समृद्धाः भवन्तु अनुग्रहं कुरु।

कन्दरषष्ठीकवचम् इच्छुः बालः देवरायः प्रोक्तवान् प्रातः सायं ध्यानेन नित्यम् आचारेण अङ्गं प्रक्षाल्य।

प्रेम्णा एकचित्तः भूत्वा कन्दरषष्ठीकवचम् एतत् चित्ते अविक्षुब्धः ध्यायन्तः एकदिनं षट्त्रिंशद्रूपं धृत्वा पठित्वा जपित्वा प्रीत्या भस्म धारयन्तः।

अष्टदिक्षु अन्तर्गताः सर्वे वशीभवन्ति दिग्राजानः अष्टौ अकर्तव्यम् अनुगृह्णन्ति शत्रवः सर्वे आगत्य प्रणमन्ति।

नवग्रहाः प्रीताः शुभं प्रयच्छन्ति नवरत्नम् इव शोभनं सौन्दर्यं प्राप्नुवन्ति सर्वदा षोडशायुः जीवन्ति कन्दरहस्तशूलम् कवचस्य पादम्।

मार्गरूपेण दर्शनात् सत्यरूपेण प्रकाशते नेत्राभ्यां दर्शनात् भीताः भवन्ति प्रेताः दुष्टान् चूर्णचूर्णं करोति सज्जनानां ध्याने नृत्यं करोति।

सर्वशत्रुसङ्घारपादम् ज्ञात्वा मम हृदयम् अष्टलक्ष्मीषु वीरलक्ष्म्यै भोजनाय सूरपद्मिनम् छित्त्वा हस्तेन सप्तविंशतिभ्यः प्रीत्या अमृतं दत्तवान्।

गुरुपरः पळनिगिरौ तिष्ठन् बालकः शोभनपादौ नमः मां रक्षितुं स्वीकुरु इति मम हृदयम्।

आविष्टरूपं धारयन् शूलधर नमः देवानां सेनापते नमः कुरङ्गकन्यायाः मनःप्रिय राजन् नमः श्रेष्ठं दिव्यदेह नमः।

इडुम्बायुध इडुम्ब नमः कदम्ब नमः कन्द नमः वेट्चिपुष्पधारिन् शूल नमः उच्चगिरिकनकसभायाः राजन्।

मयूरनृत्यकारिन् मृदुपादौ शरणम् शरणम् शरणम् सरवणभव ओम् शरणम् शरणम् षण्मुख शरणम् शरणम् शरणम् षण्मुख शरणम्।