अघनाशक-गायत्री-स्तोत्रम्

नारदः स्वगुरुं प्रति प्रार्थयते – हे भक्तानुकम्पिन् सर्वज्ञ, तव हृदयं पापनाशनम्। यस्मात् गायत्र्याः महिमा कथितः, तस्मात् गायत्र्याः स्तोत्रं कृपया ईरय।

हे आदिशक्ते जगन्मातः, भक्तानुग्रहकारिणनि, सर्वत्र व्यापिके, अनन्ते, श्रीसन्ध्ये, तुभ्यं नमः, तुभ्यं नमः।

त्वमेव सन्ध्या गायत्री सावित्री च सरस्वती, ब्राह्मी च वैष्णवी रौद्री, रक्ता श्वेता सितेतरा च असि।

प्रातः काले बालारूपा, मध्याह्ने यौवनस्था, सायं काले वृद्धा भगवती मुनिभिः चिन्त्यते। सा हंसारूढा, गरुडारूढा, वृषभवाहिनी, ऋग्वेदाध्यायिनी, तपस्विभिः भूमौ दृश्यते।

सा यजुर्वेदं पठन्ती अन्तरिक्षे विराजते। सा सामगापि सर्वेषु भूमौ भ्राम्यमाणा तथा विराजते।

त्वं रुद्रलोकं गता, विष्णुलोकनिवासिनी, ब्रह्मणः लोके च वर्तसे, अमर्त्यानुग्रहकारिणी।

सप्तर्षिप्रीतिजननी, माया, बहुवरप्रदा, शिवयोः करनेत्रोत्था, अश्रुस्वेदसमुद्भवा।

आनन्दजननी, दुर्गा, दशधा परिपठ्यते। वरेण्या, वरदा, वरिष्ठा, वरवर्णिनी।

गरिष्ठा च वरार्हा च, वरारोहा च सप्तमी। नीलगङ्गा तथा सन्ध्या, सर्वदा भोगमोक्षदा।

भागीरथी मर्त्यलोके, पाताले भोगवत्यपि, त्रिलोकवाहिनी देवी, स्थानत्रयनिवासिनी।

भूर्लोके त्वं धरित्री लोकधारिणी। भुवोलोके वायुशक्तिः, स्वर्लोके तेजसां निधिः।

महर्लोके महासिद्धिः, जनलोके जनेतिपि, तपोलोके तपस्विनी, सत्यलोके सत्यवाक्।

विष्णुलोके कमला, ब्रह्मलोके गायत्री। रुद्रलोके स्थिता गौरी, हरार्धाङ्गनिवासिनी।

अहंकारात् महतश्च प्रकृतिः त्वं गीयसे। साम्यावस्थात्मिका, शबलब्रह्मरूपिणी।

ततः परापरा शक्तिः परमा त्वं गीयसे। इच्छाशक्तिः, क्रियाशक्तिः, ज्ञानशक्तिः, त्रिशक्तिदा।

गङ्गा यमुना विपाशा सरस्वती सरयूर्देविका सिन्धुः नर्मदा ऐरावती चेत्येताः प्रसिद्धतमा देवनद्यः पुण्यतमा इति कीर्त्यन्ते।

गोदावरी शतद्रुः कावेरी देवयात्रा कौशिकी चन्द्रभागा वितस्ता सरस्वती चेति सर्वा अपि देवसमूहा नद्यः पुण्यवाहित्वेन स्तूयन्ते।

गण्डकी तापिनी तोया गोमती वेत्रवतीएव इडा पिङ्गला सुषुम्णा तृतीयका चेति नाड्य एव मुख्यत्वेन गद्यन्ते।

गान्धारी हस्तजिह्वा पुषापूषा चैव। अलम्बुषा कुहूः शङ्खिनी प्राणवाहिनी चेति नाड्यः्पष्ठगीयन्ते।

हे नाडे, त्वं शरीर आश्रिता सती प्राचीनैः विद्वद्भिः प्रथिता हृत्कमलाश्रय प्राणशक्तिरूपा कण्ठस्था स्वप्ननायिकेति गद्यसे।

तालुस्था त्वं सदाधारः सदा द्यसे। बिन्दुस्था बिन्दुमालिनी च। मूले तु कुण्डलिक शक्तिः सर्वव्यापिनी याद्यत्र केशमूलगा।।

शिखास्था त्वं हि शिखाग्रतु मनोन्मनी। किमन्यद् बहुनोक्तेन — यत्किञ्जद् जगतित्रये त्वं शक्तिरेव व्यापिनी।

इदं स्तोत्रं ‘हे महादेवि सन्ध्ये! त्वं तत्सर्वम् असि, श्रिये ते नमः’ इति कीर्तितम् । तच्च सन्ध्यायां बहुपुण्यदम् भवति ।

इदं स्तोत्रं महापापानां प्रशमनम्, महासिद्धीनां विधायकम् । यः समाहितचित्तः सन्ध्याकाले इदं कीर्तयेत्, सः तत्फलं लभते ।

अपुत्रः पुत्रं प्राप्नुयात्, धनार्थी धनम् आप्नुयात् । तथा सर्वेषां तीर्थतपोदानयज्ञयोगानां फलं लभेत ।

यः तपस्विभिः कृतमिदं स्तोत्रं स्नानकाले पठेत्, सः भोगान् भुक्त्वा चिरकालम् अन्ते मोक्षमवाप्नुयात् ।

यत्र कुत्रापि जले निमग्नः सन्ध्याया अञ्जनजनितं फलं प्राप्नोति। अत्र संशयो नास्ति, इदं सत्यं च नारदायोक्तम्।

यः भक्त्या एतच्छृणोति, स पापात् मुच्यते। सन्ध्यायामुक्तं नारदेन प्रोक्तं वाक्यं पीयूषसदृशम्।

इत्यनेन श्रीदेवीभागवते महापुराणे द्वादशस्कन्धे पञ्चमाध्याये श्रीअघनाशकगायत्रीस्तोत्रं सम्पूर्णतया समाप्तम्।