പ്രജ്ഞാപാരമിത ഹൃദയം

പ്രജ്ഞാപാരമിതാസൂത്രം അഥവാ പ്രജ്ഞാപാരമിതാഹൃദയം. ഓം, ഭഗവതിയായ ആര്യപ്രജ്ഞാപാരമിതയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

ആര്യാവലോകിതേശ്വരൻ എന്ന ബോധിസത്വൻ, അഗാധമായ പ്രജ്ഞാപാരമിത എന്ന ആചരണത്തിൽ വർത്തിച്ചുകൊണ്ട്, പഞ്ചസ്കന്ധങ്ങളെ നിരീക്ഷിച്ചു; അവ സ്വഭാവശൂന്യങ്ങളാണെന്ന് കണ്ടു.

ഇവിടെ, ശാരിപുത്രാ, രൂപം ശൂന്യതയാണ്; ശൂന്യതതന്നെ രൂപമാണ്. രൂപത്തിൽനിന്ന് വേറെയായി ശൂന്യതയില്ല; ശൂന്യതയിൽനിന്ന് വേറെയായി രൂപവുമില്ല. ഏത് രൂപമോ അത് ശൂന്യത; ഏത് ശൂന്യതയോ അത് രൂപം. അതുപോലെതന്നെ വേദന, സംജ്ഞ, സംസ്കാരങ്ങൾ, വിജ്ഞാനം എന്നിവയും.

ഇവിടെ, ശാരിപുത്രാ, എല്ലാ ധർമങ്ങളും ശൂന്യത എന്ന ലക്ഷണമുള്ളവയാണ്. അവ ഉത്പാദിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല, നിർത്തലാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല; മലിനമായിട്ടില്ല, മലിനമല്ലാതായിട്ടില്ല; കുറവോ നിറവോ ഇല്ലാത്തവയുമാണ്.

അതിനാൽ, ശാരിപുത്രാ, ശൂന്യതയിൽ രൂപമില്ല, വേദനയില്ല, സംജ്ഞയില്ല, സംസ്കാരങ്ങളില്ല, വിജ്ഞാനവുമില്ല. കണ്ണ്, ചെവി, മൂക്ക്, നാവ്, ശരീരം, മനസ്സ് എന്നിവയില്ല. രൂപം, ശബ്ദം, ഗന്ധം, രസം, സ്പർശ്യവസ്തു, ധർമങ്ങൾ എന്നിവയില്ല. കണ്ണു് എന്ന ധാതുമുതൽ മനോവിജ്ഞാനധാതുവരെയുള്ളവയില്ല. അവിദ്യയില്ല, അവിദ്യയുടെ ക്ഷയവുമില്ല; ജരാമരണമില്ല, ജരാമരണക്ഷയവുമില്ല. ദുഃഖം, സമുദയം, നിരോധം, മാർഗം എന്നിവയില്ല. ജ്ഞാനമില്ല, പ്രാപ്തിയില്ല, അപ്രാപ്തിയുമില്ല.

അതിനാൽ, ശാരിപുത്രാ, പ്രാപ്തിയില്ലായ്മ കാരണം ബോധിസത്വൻ പ്രജ്ഞാപാരമിതയെ ആശ്രയിച്ച്, ചിത്താവരണങ്ങളില്ലാതെ വിഹരിക്കുന്നു. ചിത്താവരണം ഇല്ലായ്മയാൽ ഭയമില്ലാതെ, വിപര്യാസങ്ങളെ അതിക്രമിച്ച്, അന്തിമനിർവാണം പ്രാപിച്ചവനായി ഭവിക്കുന്നു.

മൂന്ന് കാലങ്ങളിലും സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന എല്ലാ ബുദ്ധന്മാരും പ്രജ്ഞാപാരമിതയെ ആശ്രയിച്ച്, അനുത്തരമായ സമ്യക് സംബോധിയിൽ അഭിസംബുദ്ധരായി.

അതിനാൽ, പ്രജ്ഞാപാരമിതയെ മഹാമന്ത്രം എന്നറിയേണ്ടതാണ്. അത് മഹാവിദ്യാമന്ത്രം, അനുത്തരമന്ത്രം, സമസമമന്ത്രം എന്നിവയാണ്. എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളെയും ശമിപ്പിക്കുന്നതാണ്; അസത്യമല്ലാത്തതിനാൽ സത്യമാണ്.

പ്രജ്ഞാപാരമിതയിൽ പറയപ്പെട്ട മന്ത്രം ഇതാണ്: ഗതേ ഗതേ പാരഗതേ പാരസംഗതേ ബോധി സ്വാഹാ.

ഇതാണ് പ്രജ്ഞാപാരമിതാഹൃദയം സമാപ്തമായത്.