ပြည့်စုံသော ဉာဏ်ပညာ၏ နှလုံးသား (ဟရီဒယသုတ္တန်)
ဟဒယသုတ်တွင် အဝလောကိတေသွရ ဘုရားက ရုပ်သည် သုညတာဖြစ်ပြီး သုညတာသည် ရုပ်ဖြစ်ကြောင်း ရှာရိပုတ္တအား ဟောကြားပြီး၊ ဤသုတ်သည် ဂတေ ဂတေ ပါရဂတေ မန္တန်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။
ကျမ်းပိုဒ်များ
ပြည့်စုံသော ဉာဏ်ပညာ၏ နှလုံးသားဖြစ်သော သုတ္တန်။ အုံ့၊ မြတ်သော မင်္ဂလာရှိသော ပြည့်စုံသော ဉာဏ်ပညာကို ရှိခိုးပါ၏။
အခန်းငယ် 1
မြတ်သော ဘုရားလောင်း အဝလောကိတေရှွရသည် နက်နဲသော ပြည့်စုံသော ဉာဏ်ပညာကို ကျင့်ကြံစဉ် ခန္ဓာငါးပါးကို ကြည့်ရှုပြီး ၎င်းတို့သည် မွန်မြဲသော တည်ရှိမှု မရှိကြောင်း မြင်တော်မူ၏။
အခန်းငယ် 2
ရှာရိပုတြာ၊ ဤတွင် ရုပ်သည် အနှစ်သာရမဲ့၏၊ အနှစ်သာရမဲ့ခြင်းသည်လည်း ရုပ်ဖြစ်၏။ အနှစ်သာရမဲ့ခြင်းသည် ရုပ်နှင့် မကွာခြား၊ ရုပ်သည်လည်း အနှစ်သာရမဲ့ခြင်းနှင့် မကွာခြား။ ရုပ်ဟူသမျှသည် အနှစ်သာရမဲ့ခြင်းဖြစ်၏၊ အနှစ်သာရမဲ့ခြင်းဟူသမျှသည် ရုပ်ဖြစ်၏။ ဤနည်းအတူ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ သင်္ခါရ၊ ဝိညာဏ်တို့၌လည်း ဤအတိုင်းဖြစ်၏။
အခန်းငယ် 3
ရှာရိပုတြာ၊ ဤတွင် ဖြစ်စဉ်အားလုံးတို့သည် အနှစ်သာရမဲ့ခြင်းဖြင့် မှတ်သားအပ်၏။ ၎င်းတို့သည် မဖြစ်၊ မပျက်၊ မညစ်ညမ်း၊ မစင်ကြယ်၊ မလျော့၊ မပြည့်။
အခန်းငယ် 4
ထို့ကြောင့် ရှာရိပုတ္တ၊ သုညတာ၌ ရုပ် မရှိ၊ ဝေဒနာ မရှိ၊ သညာ မရှိ၊ သင်္ခါရ မရှိ၊ ဝိညာဉ် မရှိ။
မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ် မရှိ။ ရုပ်၊ အသံ၊ အနံ့၊ အရသာ၊ အထိအတွေ့၊ စိတ်ဓာတ်အာရုံ မရှိ။
မျက်စိဓာတ်မှ စိတ်ဝိညာဏ်ဓာတ်အထိ မရှိ။
အဝိဇ္ဇာ မရှိ၊ အဝိဇ္ဇာ ကုန်ဆုံးခြင်း မရှိ၊ အိုခြင်းနှင့် သေခြင်းအထိ မရှိ၊ အိုခြင်းနှင့် သေခြင်း ကုန်ဆုံးခြင်း မရှိ။
ဒုက္ခ၊ သမုဒယ၊ နိရောဓ၊ မဂ္ဂ မရှိ။ ဉာဏ် မရှိ၊ ရရှိခြင်း မရှိ၊ မရရှိခြင်းလည်း မရှိ။
အခန်းငယ် 5
ထို့ကြောင့် ရှာရိပုတြာ၊ ဘုရားလောင်းသည် ရခြင်းမရှိသောကြောင့် ပြည့်စုံသော ဉာဏ်ပညာကို မှီ၍ စိတ်အနှောင့်အယှက်မရှိဘဲ နေတော်မူ၏။ စိတ်အနှောင့်အယှက်မရှိသောကြောင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိ၊ အမှားကို ကူးမြောက်ပြီး နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်တော်မူ၏။
အခန်းငယ် 6
အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်ဟူသော ကာလသုံးပါး၌ တည်တော်မူသော ဗုဒ္ဓအားလုံးတို့သည် ပြည့်စုံသော ဉာဏ်ပညာကို မှီ၍ အတုမရှိသော သမ္မာသမ္ဗောဓိဉာဏ်ကို အပြည့်အဝ သိရှိတော်မူကုန်၏။
အခန်းငယ် 7
ထို့ကြောင့် ပြည့်စုံသော ဉာဏ်ပညာသည် ကြီးမြတ်သော မန္တန်၊ ကြီးမြတ်သော ဉာဏ်ပညာမန္တန်၊ အတုမရှိသော မန္တန်၊ အတူမရှိသောအရာနှင့် တူမျှသော မန္တန်ဖြစ်သည်ကို သိလော့။ ၎င်းသည် ဆင်းရဲအားလုံးကို လုံးဝငြိမ်းစေ၏။ ၎င်းသည် မမှားမယွင်းသောကြောင့် မှန်ကန်၏။
အခန်းငယ် 8
ပြည့်စုံသော ဉာဏ်ပညာ၌ ပြောထားသော မန္တန်မှာ ဤသို့ဖြစ်၏- သွားပြီ၊ သွားပြီ၊ လွန်မြောက်သွားပြီ၊ လုံးဝလွန်မြောက်သွားပြီ၊ ဉာဏ်အလင်းရောက်ပြီ၊ သွာဟာ။
အခန်းငယ် 9
ဤသို့ဖြင့် ပြည့်စုံသော ဉာဏ်ပညာ၏ နှလုံးသားသည် ပြီးဆုံး၏။
အခန်းငယ် 10
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
နောက်ခံ
ဟဒယသုတ်သည် သင်္သကရိတ် ဘာသာဖြင့် ပညာပါရမီ ဟဒယ ဟုခေါ်ပြီး၊ မဟာယာန ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ပညာပါရမီ စာပေ (ပညာ၏ ပြည့်စုံမှု) အတွင်း အတိုဆုံး စာသားများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဇင်၊ တိဗက်နှင့် အခြား မဟာယာန ရိုးရာများတွင် ရွတ်ဆိုကြပြီး၊ လေ့ကျင့်မှု၏ အစ သို့မဟုတ် အဆုံးတွင် မကြာခဏ ရွတ်ဆိုကြသည်။ ဤ သင်္သကရိတ် စာသား အတိုတွင် ဘောဓိသတ် အဝလောကိတေသွရ သည် ပညာပါရမီ နက်နဲစွာ လေ့ကျင့်နေစဉ် ခန္ဓာငါးပါး ကိုယ်ပိုင် သဘောမရှိကြောင်း မြင်ပြီး၊ ထို့နောက် ရှာရိပုတ္တအား ပြောဆိုသည်။ ရုပ်သည် သုညတာ ဖြစ်သည်၊ သုညတာသည် ရုပ်နှင့် မကွဲပြားဟု ဆိုသည်၊ သုညတာ၌ ဒုက္ခ၊ မူလ၊ ချုပ်ငြိမ်းခြင်း နှင့် လမ်းကြောင်း မရှိဟု ဆိုသည်။ သုတ်သည် ဂတေ ဂတေ ပါရဂတေ ဟူသော ပညာပါရမီ မန္တန်ဖြင့် အဆုံးသတ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဂါထာ ၉ တွင် ပါဝင်သည်။ စာသားသည် သင်္သကရိတ်နှင့် တရုတ်ဘာသာပြန် အများအပြား ရှိပြီး၊ အသိအမှတ်ပြုထားသော ဘာသာပြန်မှာ ခုနစ်ရာစုတွင် ရှွမ်ဇန်အား ရည်ညွှန်းသည်။ ၎င်း၏ တိကျသော မူလအစကို ပညာရှင်များ ယနေ့ထိ ဆွေးနွေးနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် ဤစာမျက်နှာသည် ရက်စွဲ မပေးပါ။
သင်သိပါသလား?
အဝလောကိတေသွရ ပြောကြားခြင်း
ဤသုတ်သည် ကရုဏာ၏ ဗောဓိသတ် ဖြစ်သော ကြီးမြတ်သော အဝလောကိတေသွရ ဖြင့် စတင်ပြီး၊ ရုပ်၊ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ သင်္ခါရနှင့် ဝိညာဉ် ဟူသော ခန္ဓာငါးပါးကို ကြည့်ရှုကာ ၎င်းတို့တွင် ကိုယ်ပိုင် သဘော မရှိကြောင်း မြင်သည်။ ထို့နောက် ရှာရိပုတ္တအား ဆိုသည်- ဣဟ ရှာရိပုတ္တ၊ ဤနေရာ၊ ရှာရိပုတ္တ။
ရုပ်သည် သုညတာ
ထင်ရှားသော စာကြောင်းများက ရုပ်သည် သုညတာ ဖြစ်ပြီး၊ သုညတာသည်လည်း ရုပ် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ သုညတာသည် ရုပ်နှင့် မခွဲခြားနိုင်၊ ရုပ်သည်လည်း သုညတာနှင့် မခွဲခြားနိုင်ပေ။ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ သင်္ခါရနှင့် ဝိညာဉ်တို့အပေါ်တွင်လည်း တူညီစွာ ဆိုသည်။ ဤနေရာတွင် သုညတာဆိုသည်မှာ အရာများသည် သီးခြား၊ မပြောင်းလဲသော သဘော မရှိဘဲ မှီခိုပေါ်ပေါက်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။
ဤလည်း မဟုတ်၊ ထိုလည်း မဟုတ်
သုညတာ၌ မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ် မရှိ၊ အဝိဇ္ဇာ မရှိ၊ အိုခြင်းနှင့် သေခြင်းအထိ မရှိ။ ဒုက္ခ၊ သမုဒယ၊ နိရောဓ၊ မဂ္ဂ လည်း မရှိ၊ ဉာဏ်လည်း မရှိ၊ ရရှိခြင်းလည်း မရှိ။ သုတ်သည် ဗုဒ္ဓဘာသာ အခြေခံ သွန်သင်ချက်များ၏ အမျိုးအစားများကို ဖြတ်သန်းပြီး ၎င်းတို့တစ်ခုမျှကို ဆွဲကိုင်ရန် မဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။
ကြောက်ရွံ့မှု မရှိခြင်း
ဗောဓိသတ်သည် ဆွဲကိုင်ရန် ရရှိချက် မရှိသောကြောင့် ပညာပါရမီကို အားထားသည်။ ၎င်း၏ စိတ်သည် အတားအဆီးမရှိ၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိ၊ အမှားကို ကျော်ဖြတ်ပြီး နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ခဲ့သည်။ သုတ်က အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အနာဂတ် ကာလသုံးပါးရှိ ဘုရားအားလုံး ဤပညာပါရမီဖြင့် နိုးထခဲ့ကြောင်း ထပ်ဆောင်းသည်။
ဂါထာ ၉ ရှိ မန္တန်
နောက်ဆုံး မန္တန်သည် ဂတေ ဂတေ ပါရဂတေ ပါရသံဂတေ ဗောဓိ သွာဟာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ကူးပြီး၊ ကူးပြီး၊ ဝေးဝေး ကူးပြီး၊ လုံးဝ ဝေးဝေး ကူးပြီး၊ နိုးထခြင်း၊ ချီးမွမ်းပါ ဟု ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ သုတ်ကိုယ်တိုင်က ပညာပါရမီကို ကြီးမြတ်သော မန္တန်၊ မြင့်မြတ်ဆုံး မန္တန် ဟု ခေါ်ဆိုပြီး ဒုက္ခအားလုံးကို ငြိမ်သက်စေသည်ဟု ဆိုသည်။
Avalokiteshvara
ဗုဒ္ဓဘာသာ မှ နောက်ထပ်
အားလုံးကြည့်ရန်ဆက်စပ်သော ဓမ္မသင်ကြားချက်များ
တူညီသော ဓမ္မသင်ကြားချက်၊ ဓမ္မအစဉ်အလာများတစ်လျှောက် ပဲ့တင်သံ
