ପସାୟଦାନ
ସର୍ବଜନ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା
ପସାୟଦାନ ହେଉଛି ସନ୍ଥ ଜ୍ଞାନେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜ୍ଞାନେଶ୍ୱରୀର ସମାପନୀ ପ୍ରାର୍ଥନା (ଅଧ୍ୟାୟ 18, ଓବୀ 1794–1802), ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କ କଲ୍ୟାଣ ଓ ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ଭଗବାନଙ୍କ କୃପା ଭିକ୍ଷା କରାଯାଇଛି।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
ଏବେ ବିଶ୍ୱାତ୍ମକ ଦେବଙ୍କୁ, ଏହି ବାଗ୍ୟଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରାଯାଉ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ସେ ମୋତେ ଏହି ପସାୟଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଶ୍ଲୋକ 1
ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କର କୁଟିଳତା ଦୂର ହେଉ, ସେମାନଙ୍କର ସତ୍କର୍ମରେ ଅନୁରାଗ ବୃଦ୍ଧି ହେଉ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପରସ୍ପର ମୈତ୍ରୀ ହେଉ।
ଶ୍ଲୋକ 2
ପାପର ଅନ୍ଧକାର ଦୂର ହେଉ, ଜଗତ ସ୍ୱଧର୍ମରୂପ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖୁ, ପ୍ରାଣୀମାନେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ତାହା ପାଆନ୍ତୁ।
ଶ୍ଲୋକ 3
ଈଶ୍ୱରନିଷ୍ଠ ଲୋକଙ୍କ ସମୂହ ସର୍ବତ୍ର ବର୍ଷଣ କରନ୍ତୁ, ପୃଥିବୀରେ ଅବିରତ ଭୂତମାନଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ ହେଉ।
ଶ୍ଲୋକ 4
କଳ୍ପବୃକ୍ଷର ବଣ ହେଉ, ଚେତନା ଚିନ୍ତାମଣିର ଗ୍ରାମ ହେଉ, ଯେଉଁ ସମୁଦ୍ର ଅମୃତ କହନ୍ତି ସେମାନେ ହେଉ।
ଶ୍ଲୋକ 5
ଚନ୍ଦ୍ର ନିଷ୍କଳଙ୍କ ହେଉ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାପହୀନ ହେଉ, ସେହି ସମସ୍ତ ସଜ୍ଜନ ସଦା ସହାୟ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଶ୍ଲୋକ 6
ଅତଏବ, ସମସ୍ତେ ସୁଖୀ ହୁଅନ୍ତୁ, ତିନି ଲୋକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ଅଖଣ୍ଡିତ ଭାବରେ ଆଦିପୁରୁଷଙ୍କୁ ଭଜନ କରନ୍ତୁ।
ଶ୍ଲୋକ 7
ଏବଂ ଗ୍ରନ୍ଥ ଉପଜୀବୀ ଲୋକେ, ବିଶେଷ କରି ଏହି ଲୋକରେ, ଦୃଷ୍ଟ ଓ ଅଦୃଷ୍ଟରେ ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଶ୍ଲୋକ 8
ଏଠାରେ ଶ୍ରୀ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର କହନ୍ତି, ଏହା ଦାନପସାୟ (ବରଦାନ) ହେବ, ଏହି ବର ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନଦେବ ସୁଖୀ ହେଲେ।
ଶ୍ଲୋକ 9
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ପ୍ରତିଦିନ କିମ୍ବା ଶୁଭ ତିଥିରେ
ବ୍ରାହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ
ଘିଅ ଦୀପ, ଧୂପ, ତାଜା ଫୁଲ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ
- ମାନସିକ ଶାନ୍ତି, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ଓ ସକାରାତ୍ମକ ଶକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ପସାୟଦାନ (କୃପାଦାନ ପାଇଁ ଏକ ଆବେଦନ) ହେଉଛି ଜ୍ଞାନେଶ୍ୱରୀର ସମାପନୀ ପ୍ରାର୍ଥନା, ଯାହା ସନ୍ଥ ଜ୍ଞାନେଶ୍ୱର (ଜ୍ଞାନଦେବ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ) ଭଗବଦ୍ଗୀତା ଉପରେ ରଚିତ ମରାଠୀ ଭାଷ୍ୟ। ଏହା ଅଧ୍ୟାୟ 18ର ଶେଷରେ, ଓବୀ 1794 ରୁ 1802 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଛି, ଏବଂ ସେହି ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ପଙ୍କ୍ତିରେ ରଚନା-ବର୍ଷ ଭାବେ ଶକ 1212 (1290 ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ) ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି। ଏହା ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ବାରକରୀ ପରମ୍ପରାର ଅଂଶ ଏବଂ ଜ୍ଞାନେଶ୍ୱରୀ ପାଠର ଶେଷରେ ଓ ସର୍ବଜନ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଦୈନନ୍ଦିନ ପ୍ରାର୍ଥନା ଭାବେ ପାଠ କରାଯାଏ। ଏହାର ନଅଟି ଓବୀ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି, ଧର୍ମ ଓ ଭକ୍ତ-ସଙ୍ଗର ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କରେ।
ଏହି ପାଠ ବିଷୟରେ
ରଚୟିତା: Sant Dnyaneshwar · Medieval Warkari Poet-Saint · 13th century, Maharashtra
A Marathi philosopher-saint who, tradition holds, composed the Dnyaneshwari — a celebrated Marathi commentary on the Bhagavad Gita — in his teens. He is considered a foundational figure of the Warkari (Vitthal-devotee) tradition of Maharashtra, and his Pasaydan is recited to this day as a universal prayer for the wellbeing of all beings.
Sant Dnyaneshwarଙ୍କ ଅଧିକ ରଚନା
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ରଚୟିତା ଓ ତାରିଖ
ଏହି ଓବୀଗୁଡ଼ିକ ଜ୍ଞାନେଶ୍ୱରୀ ସମାପ୍ତ କରେ, ଯାହା ସନ୍ଥ-କବି ଜ୍ଞାନେଶ୍ୱର (ଜ୍ଞାନଦେବ ବାନାନରେ ମଧ୍ୟ ଲେଖାଯାଏ)ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଗବଦ୍ଗୀତା ଉପରେ ମରାଠୀ ଭାଷ୍ୟ। ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ସେ ଏହାକୁ କିଶୋର ବୟସର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ରଚନା କରିଥିଲେ; ଅଧ୍ୟାୟ 18ର ଶେଷରେ ଥିବା ରଚନା-ଲିପି ବର୍ଷକୁ ଶକ 1212 (1290 ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ) ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ କରେ।
ଗ୍ରନ୍ଥରେ ସ୍ଥାନ
ପ୍ରମାଣିକ ସଂସ୍କରଣରେ ପସାୟଦାନ ଅଧ୍ୟାୟ 18ର ଓବୀ 1794 ରୁ 1802 ଅଟେ। ଏହା ପରେ ଆସୁଥିବା ଓବୀ 1803 ରୁ 1811 ସ୍ଥାନ ଓ ବର୍ଷର ଉଲ୍ଲେଖ କରେ, ତେଣୁ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଗ୍ରନ୍ଥର ଶେଷ ପଙ୍କ୍ତି ନୁହେଁ ବରଂ ଏହାର ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା।
ସଂରଚନା
ପ୍ରାର୍ଥନାଟି ନଅଟି ଓବୀ ନେଇ ଗଠିତ, ଯାହା ଛୋଟ ଛନ୍ଦବଦ୍ଧ ପଙ୍କ୍ତିରେ ରଚିତ ଏକ ସରଳ ମରାଠୀ ଭକ୍ତି ଛନ୍ଦ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଓବୀ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ: ଅମଙ୍ଗଳର ଅପସାରଣ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମିତ୍ରତା, ଇଚ୍ଛାର ପୂରଣ, ସାଧୁ ଭକ୍ତଙ୍କ ସଙ୍ଗ ଓ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅବିଚଳ ଭକ୍ତି।
ପ୍ରମୁଖ ପ୍ରତୀକ
ପଞ୍ଚମ ଓବୀ କଲ୍ପତରୁର ଉଦ୍ୟାନ (ଇଚ୍ଛା-ପୂରଣକାରୀ ବୃକ୍ଷ) ଓ ଚିନ୍ତାମଣିର ଗ୍ରାମ (ଜୀବନ୍ତ ଚିନ୍ତାର ରତ୍ନ) ଆହ୍ୱାନ କରେ — ପ୍ରତ୍ୟେକ ଇଚ୍ଛାର ପୌରାଣିକ ଉତ୍ସ — ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଖକୁ ପ୍ରବାହିତ ହେବାକୁ ସେ ଆଶା କରନ୍ତି ସେହି ଉଦାରତାର ଚିତ୍ର ଭାବେ। ଷଷ୍ଠ ଓବୀ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ ଯେ ସତ୍ପୁରୁଷମାନେ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଉତ୍ତାପହୀନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ହୁଅନ୍ତୁ।
ସ୍ୱାକ୍ଷର
ଶେଷ ଓବୀ କହେ ଯେ ଶ୍ରୀ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଘୋଷଣା କଲେ, 'ଏହା କୃପାର ଦାନ ହେଉ', ଏବଂ ଏହି ବରଦାନ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନଦେବ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର, ବିଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁ, ପରମ୍ପରା ଦ୍ୱାରା ଭଗବାନ ବୋଲି ବୁଝାଯାଏ, ଏବଂ କେତେକ ପାଠକ ଏଥିରେ ତାଙ୍କ ଗୁରୁ ନିବୃତ୍ତିନାଥଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି।
Vitthal
ହିନ୍ଦୁ dharm ରୁ ଅଧିକ
ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁସମ୍ପର୍କିତ ଶିକ୍ଷା
ସେହି ଶିକ୍ଷା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ