शनी चालीसा

गिरिजेचे पुत्र, करुणेने शुभ देणारे गणेश यांचा जयजयकार असो. हे प्रभो, दीनांचे दुःख दूर करून त्यांना आनंद द्या. श्री शनिदेवांचा जयजयकार असो, जय हो! हे प्रभो, ही प्रार्थना ऐका, हे महाराज; हे सूर्यपुत्रा, कृपा करून आपल्या भक्तांची लाज राखा.

करुणामय शनिदेवांचा जय हो, जय हो! जे सदैव आपल्या भक्तांचे पालन आणि रक्षण करतात, त्यांचा जय असो.

चार बाहू असलेले, त्यांचे सावळे रूप तेजस्वीपणे झळकते; रत्नजडित मुकुट त्यांच्या कपाळाला तेजस्वी शोभा देतो.

त्यांचे रुंद आणि मोहक कपाळ अत्यंत भव्य आहे; त्यांची तिरकी नजर आणि उग्र भुवया भयंकर आहेत.

त्यांच्या कानांत कुंडले चमकतात; छातीवर मोती आणि रत्नांची माळ दमकते.

त्यांच्या हातात गदा, त्रिशूळ आणि कुर्हाड आहे; क्षणार्धात ते शत्रूंचा संहार करतात.

पिंगल, कृष्ण, छायेचे पुत्र; यम, कोणस्थ, रौद्र — दुःखांचा नाश करणारे.

सौरी, मंद, शनी — त्यांच्या दहा नावांपैकी काही; सूर्याचे (भानूचे) पुत्र म्हणून सर्वजण आपल्या इच्छापूर्तीसाठी त्यांची पूजा करतात.

प्रभू ज्याच्यावर प्रसन्न होतात, त्या दीनहीन माणसालाही ते क्षणार्धात राजा करतात.

ते पर्वताला गवताच्या काडीइतके लहान पाहू शकतात, आणि एका गवताच्या काडीला पर्वत करू शकतात.

रामाला राज्य मिळणार असतानाच त्यांना वनवास पत्करावा लागला — कारण शनीने कैकेयीची बुद्धी झाकोळली होती.

वनात एक फसवा सोनेरी हरीण दाखवला गेला, आणि माता जानकी (सीता) यांचे हरण झाले.

शक्ती अस्त्राने लक्ष्मण मूर्च्छित झाले, आणि सैन्यात आक्रोशाचा कल्लोळ उठला.

रावणाचे नशीब आणि बुद्धी विकृत झाली, आणि त्याने रामचंद्रांशी वैर आणखी वाढवले.

सोन्याची लंका भस्मसात झाली, आणि महावीर बजरंगबली (हनुमान) यांचा डंका वाजला.

राजा विक्रमावरही तुमचा प्रभाव पडला; रंगवलेल्या मोराने त्यांचा हार गिळला.

नऊ लाख किमतीचा मौल्यवान हार त्यांच्यावर चोरीचा आरोप घेऊन आला, आणि भीतीने त्यांचे हातपाय बांधून मोडण्यात आले.

त्यांना कठीण आणि हीन अवस्था दाखवली, तेल्याच्या घरी घाणा ओढायला भाग पाडले.

त्यांनी दीपक रागात विनवणी केली, आणि तेव्हा प्रभू प्रसन्न होऊन त्यांना सुख दिले.

राजा हरिश्चंद्रांची राणी विकली गेली, आणि ते स्वतः एका अस्पृश्याच्या घरी पाणी भरू लागले.

त्याचप्रमाणे राजा नलावरही अशीच परीक्षा आली — भाजलेला मासाही पाण्यात उडी मारून गेला.

जेव्हा त्यांचा प्रभाव श्री शंकरांच्या घरापर्यंत पोहोचला, तेव्हा त्याने पार्वतीला खोल शोकात लोटले.

एकाच रागीट नजरेने गौरीपुत्राचे (गणेशाचे) मस्तक आकाशात उडाले.

पांडवांवरही तुमचा प्रभाव पडला; द्रौपदी वस्त्रहरणातून थोडक्यात बचावली.

कौरवांचेही नशीब आणि बुद्धी नष्ट झाली, आणि अशा रीतीने महाभारताचे महायुद्ध घडले.

लगेच सूर्याला तोंडात धरून, त्यांच्यासह पाताळात उडी मारली.

हे पाहून शेष भगवान विनवणी घेऊन आले, आणि सूर्य त्या मुखातून मुक्त झाला.

प्रभूंची वाहने जगात प्रसिद्ध सात शहाणी प्राणी आहेत: हत्ती, गाढव, हरीण आणि कुत्रा इत्यादी.

कोल्हा, सिंह आणि इतर नखधारी प्राणीही आहेत — ज्योतिषशास्त्र त्यांचे परिणाम सांगते.

हत्तीवर स्वार होऊन आल्यास घरात समृद्धी येते; घोड्यावर स्वार होऊन आल्यास सुख आणि संपत्ती लाभते.

गाढवावर स्वार होऊन आल्यास अनेक कामांत तोटा होतो; सिंहावर स्वार होऊन आल्यास कार्यसिद्धी आणि राजसन्मान देतात.

कोल्ह्यावर स्वार होऊन आल्यास बुद्धी नष्ट होते; हरणावर स्वार होऊन आल्यास दुःख देतात, आणि प्राणही घेऊ शकतात.

प्रभू कुत्र्यावर स्वार होऊन येतात, तेव्हा चोरी इत्यादींचे मोठे भय असते.

त्याचप्रमाणे त्यांच्या चार «पायां»ची नावे अशी आहेत: सोने, लोखंड, चांदी आणि तांबे.

प्रभू लोखंडी पायावर आले की धन, कुटुंब आणि समृद्धीचा नाश होतो.

तांबे आणि चांदीचे पाय समतोल आणि मंगल आणतात; सोन्याचा पाय सर्व सुख आणि महान सौभाग्य देतो.

जो रोज शनीच्या कर्मांचे हे वृत्तान्त गातो, त्याला प्रतिकूल ग्रहदशा कधीही त्रास देणार नाही.

अद्भुत प्रभू आपली दिव्य लीला दाखवतात, आणि शत्रूंचे भाग्य क्षीण करतात.

जो विद्वान आणि समर्थ पुरोहिताला बोलावून शनी ग्रहासाठीचा शांतीविधी यथाविधी करवतो,

आणि शनिवारी पिंपळाच्या झाडाला जल अर्पण करतो व दीपदान करतो — त्याला मोठे सुख लाभते.

प्रभूंचा सेवक राम सुंदर म्हणतो: शनीचे स्मरण केल्याने सुखाचा प्रकाश उदय पावतो.

शनैश्चर देवांचे हे पठण शुद्ध आणि स्पष्ट स्वरूपात तयार केले आहे. जो चाळीस दिवस याचे पठण करतो, तो भवसागर पार करतो. शनीसमोर उभे राहून दशरथाने एकदा जी स्तुती केली होती, तीच येथे सोप्या आणि परिष्कृत भाषेत पुन्हा लिहिली आहे.