హనుమాన్ బాహుక

సింధువును దాటినవాడు, సీతాదేవి శోకమును హరించినవాడు, సూర్యబాలుని వంటి వర్ణముగల శరీరము, విశాల బాహువులు, భయంకర మూర్తి, కాలునికే కాలుడైన హనుమంతుడు.

దట్టమైన అడవిని దహించి, లంకను నిర్భయముగా దహించి, వంకరైన భుజములు కలవాడు. రాక్షసుల బలాభిమానమను మదమును అణచిన పవనసుతుడు.

తులసీదాసు చెప్పును - సేవించుటకు సులభుడు, సేవకులకు ఎల్లప్పుడు సమీపమున ఉండువాడు. గుణములను పాడువారికి, నమస్కరించువారికి, స్మరించువారికి, జపించువారికి సమస్తమైన ఘోరసంకటములను హరించువాడు.

బంగారు కొండ వంటి శరీరము, కోటి సూర్యుల తేజస్సుతో నిండిన మేఘము వంటివాడు. విశాలమైన వక్షస్థలము, భుజదండములు, వజ్రాయుధమువంటి గోళ్ళతో వజ్రశరీరి.

పింగళ వర్ణనేత్రములు, భయంకరమైన కనుబొమ్మలు, నాలుక, దంతములు, ముఖము కలవాడు. వానర కేశములు, కఠినమైన తోక, దుష్టసైన్యముల బలమును భస్మము చేయువాడు.

తులసీదాసు చెప్పును - ఎవని హృదయమున ఆంజనేయుని భయంకరమూర్తి వసించునో, ఆ పురుషుని సమీపమునకు సంతాపమును పాపమును స్వప్నమందైనను రావు.

పంచముఖుడు, షణ్ముఖుడు, భృగుముఖ్యులైన వీరులు, అసురులు, దేవతలు - అందరితో సమరమున సమానముగా పోరాడగల సమర్థుడైన వీరుడు.

వంకరైన వీరుడు, బిరుదావళిచే ప్రసిద్ధుడు, వేదములు, బందీలు పాడుచుండగా ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చినవాడు.

ఎవని గుణములను రఘునాథుడు గుణనాథుడని పిలుచునో, ఎవని బలముచే విస్తారజలముతో నిండిన జగత్సముద్రము డుల్లిపోయెనో.

రెండు సైన్యములను శమింపజేయుటకు తులసీదాసునకు ఎవడు తగినవాడు? పవనుని పుత్రుడు, రజపూతుడైన అందమైన హనుమంతుడు.

సూర్యుని వద్ద చదువుటకు హనుమంతుడు వెళ్ళెను. సూర్యుడు శిశుక్రీడగా భావించి మార్పు చేసెను.

వెనుక పాదములతో ఆకాశమున గమనించుచు మనస్సు మగ్నమై ఉండెను. క్రమమున భ్రమ లేదు, ఆ వానర బాలకుని విహారము అలాంటిది.

ఆ కౌతుకమును చూచి లోకపాలకులు, హరి, హర, బ్రహ్మల కన్నులకు చకచకలు, మనస్సులకు ఆశ్చర్యము కలిగెను.

బలమున వీరరసమో, ధైర్యమన్నను, సాహసమన్నను - తులసీదాసు చెప్పును - శరీరము ధరించిన వారందరిలో ఆ హనుమంతుడు సారము.

భారతమున అర్జునుని రథముపై వానరరాజు ధ్వజమై విజృంభించెను. విని దుర్యోధనుని సైన్యము కలవరపడెను.

ద్రోణుడు, భీష్ముడు పవనసుతుని మహావీరుడని పలికిరి. ఎవని బలము వీరరసమను జలరాశిలో నీరైపోయెనో.

వానర స్వభావముతో బాలక్రీడగా భూమి మీద సూర్యునికై ఎగిరెను. ఎగిరిన ఎగురుటకంటె ఆకాశతలము తక్కువైనదా?

తల వంచి, చేతులు జోడించి యోధులు ఎదురుచూచిరి. హనుమంతుని దర్శనమే జగజ్జీవనపు ఫలమాయెను.

గోపదమువంటి సముద్రమును చేసి, హోలిక వలె లంకను కాల్చెను. నిర్భయముగా పరపురమున కలవరము కలిగించెను.

ద్రోణుని వంటి పర్వతమును ఎత్తుకొనెను. కేవలము ఖేలగా పెరికి, చెండు వలె వానరక్రీడకు ఫలమై ఏమి జరిగెనో?

సంకటసమూహము, అసంజసము రామరాజ్యమున ఉండగా, యుగముల కార్యములు అరచేతిలోని పలుకువలె తక్షణమైనవి.

సాహసియు సమర్థుడు, తులసీదాసునకు నాయకుడు, ఎవని భుజము లోకపాలకులను పాలించుటకు మరల స్థిరస్థానమాయెను.

కమఠము (తాబేలు) వీపు తనపాదములను గాదెలా భావించెను. సముద్రజలమును కొలిచి పాత్రలో నింపెను.

రాక్షసులను దహించుటకు, పరావనులకు దుర్గమాయెను. గొప్ప మీనముల నివాసము, తిమింగలముల స్థానమాయెను.

కుంభకర్ణ, రావణ, మేఘనాదులను ఇంధనముగా చేసి, తులసిప్రతాపమగు ఎవని ప్రబలమైన అగ్నియైనదో.

భీష్ముడు పలికెను - నా అనుమానము ప్రకారము హనుమంతుని వంటివాడు ముల్లోకములలోనూ త్రికాలములలోనూ మహాబలుడు లేడు.

రామరాయుని దూతవు, వాయుదేవుని సపుత్రుడవు, అంజనీదేవి నందనుడవు. నీ ప్రతాపము సూర్యునివంటిది.

సీతా శోకమును శాంతింపజేయువాడు, పాపదోషములను శమింపజేయువాడు. శరణు వేడినవారిని రక్షించువాడు, లక్ష్మణుని ప్రాణమువంటివాడు.

దశముఖుడైన రావణుని దుస్సహదారిద్ర్యమును పోగొట్టుటకు మూడు లోకములకు ఆశ్రయమైన తులసీ నిధానము ప్రకటమాయెను.

జ్ఞాని, గుణవంతుడు, బలవంతుడు, సేవలో సావధానుడు. ప్రభువు, సుజ్ఞానుడు, హృదయమున హనుమంతుడు.

దుష్టసైన్యములను దహించువాడు, భువనమున ప్రసిద్ధమైన బలము కలవాడు. వేదములు కీర్తించు దేవబందీలను విడిపించువాడు.

పాపములను, తాపములను, చీకటిని, మంచును శీఘ్రముగా నశింపజేయు సమర్థుడు. సేవకులను కమలములవంటి వారికి సుఖమిచ్చు సూర్యుని వంటి ఉదయకాలము.

ఇహలోకమందు, పరలోకమందు విచారము లేదు. స్వప్నమందైన శోకము లేదు. తులసీదాసుని హృదయమున ఒకవైపు నమ్మకము ఉంది.

రాముని ప్రియదాసుడు, శివునికి నివాసము, నామము కలియుగమున కల్పవృక్షము, కేసరి కుమారుడు.

మహాబలమునకు సరిహద్దు, మహాభీముడు, మహాబాణవిదుడు, మహావీరుడు, ప్రసిద్ధుడు, రఘువీరునిచే వరింపబడినవాడు.

వజ్రాయుధమువంటి కఠినశరీరము కలవాడు, యుద్ధమున భీకరధ్వని చేయువాడు, దయతో కూడిన మనస్సు, ధర్మాత్ముడు, ధీరుడు.

దుర్జనులకు కాలునివంటి భయంకరుడు, సజ్జనులకు రక్షకుడు. స్మరించిన తులసీదాసుని బాధను హరించువాడు.

సీతాదేవికి సుఖము నిచ్చువాడు, రఘునాయకుని ప్రియదాసుడు, సేవకులకు సహాయకుడు, సాహసియైన వాయుపుత్రుడు.

సృష్టించుటకు బ్రహ్మ వంటివాడు, పాలించుటకు విష్ణువు వంటివాడు, సంహరించుటకు శివుడు వంటివాడు, పునర్జీవింపజేయుటకు అమృతపానము వంటివాడు.

భూమిని ధరించుటకు ధరణి వంటివాడు, చీకటిని పోగొట్టుటకు సూర్యుడు వంటివాడు, ఆరబెట్టుటకు అగ్ని వంటివాడు, పోషించుటకు చంద్రుడు వంటివాడు.

దుష్టులను దుఃఖపెట్టువాడు, జనులకు సంతోషమిచ్చువాడు, మలినతను పోగొట్టుకొనుటకు మోదకమును అడుగుటకు మంచిదాత హనుమంతుడు.

ముల్లోకములలో ఆర్తుల బాధను నివారించువాడు. తులసీదాసుని ప్రభువు, హఠీలుడైన హనుమంతుడు.

సేవకుడిని అని తెలుసుకొని జానకీదేవి మన్నించెను, అనుకూలుడైన శూలపాణి ఈ నాథునికి నమస్కరించెను.

దేవతలు, దేవుళ్ళు, దానవులు కరుణగలవారై చేతులు జోడించిరి; బాపురే, బీదవాడా, వేరే ఏ రాజు లేదా పేదవాడు ఏమి చేయగలడు?

మేలుకొన్నా, నిద్రించినా, కూర్చున్నా, మాట్లాడుతున్నా ఆనందమే; ఎవరికి ఆపదలు వచ్చినను ఆ ఒకే సమర్థుడు కాపాడును.

ఎల్లప్పుడూ మంచే జరుగును, ఎక్కడైనా ఆయన రక్షణ ఉండును; ఎవరి హృదయంలో హనుమంతుని హుంకారముపై భరోసా ఉండునో వారికి.

అనుకూలుడైన గౌరీశుడు, లోకపాలకులు, లక్ష్మణ, రామ, జానకి అందరు ఆయనపై అనుగ్రహము కలిగియుందురు.

ఈ లోకంలోను పరలోకంలోను శోకమే లేదు; త్రిలోకాలలోను ఆయన సంతోషముగా ఉండును; తులసీదాసు అన్నాడు - ఇతర వీరుల చరిత్ర చెప్పనేల?

కేసరీకుమారుడు, బందీలను విడిపించువాడు అయిన హనుమంతుని కీర్తి నిర్మలమైనది; కరుణానిధి అను కీర్తితో సర్వులు ఆయనను సేవించెదరు.

కృపాళువులైన మునులు, సిద్ధులు ఆయనను బాలునివలె పాలించెదరు; ఎవరి హృదయంలో హనుమంతుని హుంకారము పులకింపు కలిగించునో వారికి సర్వము సులభము.

కరుణకు నిధివి, బలబుద్ధులకు నిధివి, ఆనందమహిమకు నిధివి, గుణజ్ఞానములకు నిధివి అయిన హనుమంతుడా!

బామదేవ రూపివి, రాముని స్నేహితుడవు; నీ నామమును ఉచ్చరించుట వలన ధర్మము, కామము, మోక్షము లభించును.

నీ స్వయంప్రభావము, సీతానాథుని సుభావము, శీలము, లోకవేదవిధులందు విదుషివి అయిన హనుమంతుడా!

మనస్సు, వచనము, కర్మ ఈ మూడు విధములుగా తులసీదాసు నీ సొత్తు; నీవు సమర్థుడవైన ప్రభువు.

మనస్సుకు అగమ్యమైన కార్యమును కపీశ్వరుడు తన శరీరముతో సుగమము చేసెను; మహారాజు కార్యసాఫల్యార్థము సమాజము అలంకరింపబడి యున్నది.

దేవతలను బంధించినవారిని విడిపించినవాడా, యుద్ధములో ఘర్జించువాడా, కేసరీకుమారా, నీ ప్రతాపము యుగయుగములలో లోకమున విరాజిల్లుచున్నది.

బలవంతుడైన వీరుడా, తులసీదాసు వైపు దృష్టి సారించుము; సాధువులు సంకోచించిరి, దుర్జనులు గర్జించిరి.

విగ్రహమైన నా కార్యమును సవరించుము, అంజనీకుమారా; హనుమంతుని అనుగ్రహము లభించినట్లు ఇప్పుడు ఆగతమగును.

హనుమంతుడా! నీవు జనులకు శిరోమణివి; ఎల్లప్పుడు భక్తుల మనస్సులో నీవు నివసించెదవు; నేను నీవాడను, వేరెవరికి చెందినవాడను కాను; నాపై ఎందుకు చిరాకుపడెదవు?

ప్రభువుకు సేవకునికి మధ్య సంబంధము ఏర్పడినది; ఆ విషయములో తులసీదాసునకు వేరే మార్గము లేదు; నా దోషములు చెప్పి ముందు జాగ్రత్తపడమని హెచ్చరించినను నా మనస్సు ఓడిపోయినది.

నీచే స్థాపింపబడిన దానిని మహేశుడు కూడ కదల్చలేడు; నీవు ఎవరి ఇంట స్థిరముగా నిలుపుదువో ఆ ఇల్లు స్థిరమగును; నీచే పోషింపబడిన దీనబంధుడు శత్రువుల గుండెలలో బాణమువలె నాటుకొనును.

సంకటములు, చింతలు తులసీదాసు నీ నామము తీసుకొనగానే సాలీడు వలలాగా ఛిన్నమగును; నేను వృద్ధుడనై, బలహీనుడనై, అనేక బార్లు ఓడిపోయినను, నీ శరణు జొచ్చితిని.

సముద్రమును దాటావు, గొప్ప వీరులను ఓడించావు, దుష్టులను దహించావు; లంకను వంకర అగ్నితో కాల్చావు; యుద్ధసింహమైన నీవు సింహములవలె శత్రువులను చీల్చావు.

నీవంటి సమర్థుడు, మంచి ప్రభువు ఎవరికి కలిగెనో వారు దుఃఖదోషములను తొలగించుకొందురు; తులసీదాసు నిన్ను సేవించెదను; బలవంతుడైన కపీశ్వరా, పక్షిని పట్టినట్లు శత్రువులను ఎందుకు పట్టుకొని లాగివేయవు?

అక్షకుమారుని మర్దించినవాడా, అశోకవనమును నాశనము చేసినవాడా, దశానన ముఖమును చూడలేదా; మేఘమువలె ఘర్జించినవాడా, అకంపనుడా, కుంభకర్ణుని వంటి ఏనుగుపై సింహమువలె విజృంభించినవాడా.

శ్రీరామప్రతాపమను అగ్నికి శత్రువులను దహించు సమీరానందనుడా; పాపమునుండి, శాపమునుండి, తాపత్రయమునుండి తులసీదాసును రక్షించువాడు నీవే.

హనుమంతుని అనుగ్రహము పొందిన జనులను లోకము ఎరుగును; ఓ బలశాలీ, హృదయమున ఊహించి నీ మాటను మరువకుము.

సేవకు తగిన తులసీదాసునకు ఎప్పుడైన తప్పు జరిగినను, ప్రభువా, నీ స్వభావముతో ప్రభుత్వము ధరించి రక్షించుము.

నన్ను అపరాధిగా భావించి వేల రకములుగా శిక్షించినను, మోదకము తిన్నవానిని విషముతో చంపరు కదా; అలాగే నన్ను క్షమించుము.

సాహసియైన వాయుపుత్రా, రఘువీరుని బాహుపీడను మహాబలా త్వరగా పోగొట్టుము.

బాలుడిని చూచి బాల్యమునుండి నీవు నీ సొంతము చేసుకొంటివి; దీనబంధుడవై దయ చూపించి నిరుపాధిగా రక్షించితివి.

తులసీదాసునకు నీ మీదే భరోసా, నీ బలము మీదే ఆశ, నీవే దిక్కు; నన్ను నీ దాసునిగా భావించుము.

గొప్ప భయంకరమైన కలియుగము ఎవరిని విహ్వలము చేయలేదు; ఓ బలశాలీ, నీ పాదమును నా తలపై ఉంచి ఆపదను తొలగించుము.

కేసరీకుమారా, రణరోరా, బర్జోర వీరుడా, నా చేతినొప్పిని రాహువు మాతను కూల్చినట్లు కూల్చివేయుము.

నీచే స్థాపింపబడినవారిని స్థిరముగా నిలుపువాడవు, స్థాపింపబడినవారిని కూల్చువాడవు నీవే; కేసరీకుమారా, నీ బలమును స్మరించుము.

రాముని దాసులకు కల్పవృక్షమువంటివాడవు, రామదూతవు; నావంటి దీనదుర్బలునికి నీవే ఆధారము.

ప్రభువా, సమర్థుడవైన నీకు తులసీదాసుని తలపై అపరాధము లేకుండనే నన్ను బంధించి చంపినను, నీ దాసునిగా ఉంచుము.

నీ బాహువులు పెద్ద చెరువులవంటివి, నీవు నొప్పులను జలచరములను పట్టినట్లు పట్టుము; మకరిని పట్టి నోరు చీల్చినట్లు నా రోగమును నాశనము చేయుము.

రాముని స్నేహము, రాముని సాహసము, లక్ష్మణుడు, సీత, రామభక్తి — ఇవి సంకటములను నివారించును.

సంతోషమూర్తి అయిన మర్కటా, రోగమను సముద్రమును చూచి నీవు ఓడిపోలేదు; నీ మీదే జాంబవంతుని భరోసా ఉన్నది.

కృపాళుడా, ప్రేమయను పర్వతమునుండి దుముకుము; మంచి స్థలమున సుబేలమైన భల్లూకము కూర్చుని ఆలోచించెను.

మహాబీరా, అందమైన వీరుడా, నీ చేతితో నొప్పిని ఎందుకు తీయవు? లంకినిని తన్ని చంపినట్లు శత్రువును చంపుము.

ఈ లోకమున పరలోకమున త్రిలోకములలో నీవంటి సమర్థుడు కనబడడు; నీతో సమానుడిని నలుదిక్కులా చూసినను లేడు.

కర్మ, కాలం, లోకపాలురు, స్థావరజంగమాత్మకమైన ప్రాణుల సమూహం – ఇవన్నీ తమ మహిమను ధ్యానించుకొని ప్రభూ, నీ చేతిలో ఉన్నాయి.

నీ ప్రియమైన దాసుని హృదయమే నీ నివాసము. అటువంటి దేవుడు కూడా దుఃఖితుడై కనబడుతున్నాడు, ఇది భారమైన విషయము.

చెట్టు మొదట పుట్టిన బాహుశూలము అనే కపికచ్ఛు తీగ, పూర్తిగా పెరిగి కోతి ఆటతోనే పెకలించబడాలి.

తన క్రూర కర్మల వలన, కంసుడు అనే రాజు నమ్మకంతో ఉన్నాడు. బకాసురుని సోదరి (పూతన) ఎవరికి భయపడుతుంది?

ఆమె అతి భయంకరమైన శిశుహంత్రి – దాని వర్ణన చేయలేము. తన బాహుబలంతో ఆ చంద్రుని వంటి బాలుడు (కృష్ణుడు) ఆమెను ఛేదించేస్తాడు.

(పూతన) వేషం వేసుకుని వచ్చింది. స్వయంగా ఆలోచించి చూడు – గుణవంతుని (కృష్ణుని) పాలిట పడితే ఆమె పాపమంతా నశించిపోతుంది.

పూతన అను పిశాచిని ఎలా సంహరించావో, అలాగే తులసీదాసుని బాహుపీడ అను మహావీరుడా, నీచే చంపబడి నశించిపోతుంది.

ఈ బాధ ఫాలము వలననా, కాలము వలననా, కోపము వలననా, త్రిదోషముల వలననా? ఇది భయంకరమైన వేదన – పాపము, తాపము మరియు మోసపు నీడ వలన కలిగినది.

ఇది కర్మల కుట్ర వలననా, లేక యంత్రమంత్రముల ఔషధము వలననా? హే పాపినీ, మలినమైన మనస్సు గలదానా, ఇది నీలోపలి నుండి వచ్చినదే.

నీకు శిక్ష తప్పక లభిస్తుంది. నేను నిన్ను బిగ్గరగా చెప్తున్నాను – పిచ్చిదానా, కోతి ప్రభువు (హనుమంతుని) మాటను తెలుసుకో.

ఇతర హనుమంతుని దోహదము, బలవంతుని దోహదము, మహావీరుని ప్రమాణము – ఎవరి బాహువులో ఈ పీడ ఉంటుందో వారికి.

సింహికను సంహరించి బలం చూపావు, సురసను తెలివిగా ఎదుర్కొన్నావు, లంకినిని కొట్టి, అశోకవనాన్ని ధ్వంసం చేశావు.

లంకను దహించి, మకరిని (రాక్షసిని) అనేకసార్లు చీల్చివేశావు. రాక్షసులను (జాతుధానులను) మోసుకువచ్చి ధూళితో నింపేశావు.

యమకాతరిని భంగపరిచి, మందోదరిని కఠినంగా తీసుకువచ్చావు. రావణుని రాణి మరియు మేఘనాథుడు అను వారిని సంహరించావు.

హే మహావీరా, బాహుపీడ అను భయాన్ని పూర్తిగా నివారించావు. తులసీదాసునికి ఎవరి సంకోచము, ఎవరి చింత భారమై ఉన్నది?

ఓ వీరా, నీ బాల్యలీలలు విని ధీరులు కూడా భయపడతారు. ఇంద్రుడు, సూర్యుడు, రాహువు వంటి వారు శరీర చైతన్యాన్ని మరచిపోతారు.

నీ బాహువులో నివసించి, లోకపాలురందరూ దుఃఖరహితులవుతారు. నీ నామాన్ని స్మరించేవారికి ఎటువంటి ఆర్తి (బాధ) ఉండదు.

సామ, దాన, భేద – ఈ ఉపాయములు, వేదములు కూడా సిద్ధింపజేయలేని విషయము. కపినాథుని చేతిలో దొంగ, సాహుకారు (ధనవంతుడు) అందరికీ చోటు ఉన్నది.

సోమరితనము, అసహనము, పరిహాసముతో కూడిన బోధనలు – అన్ని ఇలా ఉండగా, తులసీదాసుని బాహుపీడ ఇన్ని దినములు ఉన్నది.

ముక్కలు ముక్కలుగా ఇంటింటికి తిరుగుతూ, నన్ను బిచ్చగాడని పిలుస్తున్నారు. దయామయా, ఆశ్రితపాలకా, బాలునిలాగా నన్ను పోషించి కాపాడు.

హే అంజనీ కుమార వీరా, నీవు పూర్తి సంభారము చేశావు. నీవు నన్ను విడిచిపెట్టవు అనే నమ్మకం నాకు ఉంది.

ఇంతటి పరీక్ష అన్ని విధాలుగా చేశావు. ఓ కపిరాజా, ఈ ముల్లోకములో నీతో సమానమైన వాడు ఎవరు? నేను సత్యమే పలుకుతున్నాను.

నీ దాసుడు శాస్తి (శిక్ష) అనుభవిస్తున్నాడు. పరిహాసము చూస్తూ సహిస్తున్నాడు. చీర (చిలుక?) మరణము బాలుర ఆటలా ఉన్నది.

నా స్వంత పాపముల వలననా, త్రితాపముల వలననా, శాపము వలననా – ఈ బాహువేదన ఎక్కువైంది. చెప్పుకోలేక, భరించలేక ఉన్నాను.

అనేక ఔషధములు, యంత్రమంత్రములు, టోటకములు చేశాను. దేవతలను ప్రార్థించినా వారు వ్యర్థమయ్యారు, బాధ అధికమైంది.

సృష్టికర్త, భర్త, సంహారకుడు, కర్మ, కాలము – ఈ జగజ్జాలములో ఇంత (ఈ బాధను) ఒప్పుకోని వాడెవడు?

తులసీదాసుడు నీ చెలుడు, నీవు నావాడవు అని పలికావు రామదూతా. నీ ఆలస్యము, ఓ వీరా, నన్ను ఈ పీడ కంటే ఎక్కువగా బాధిస్తున్నది.

ఓ రామరాయుని దూతా, అతి శ్రేష్ఠ పుత్రుడా, పవనపుత్రుడా, బాహువులు మరియు పాదములతో సమర్థుడా, ఆశ్రితులకు సహాయుడా.

నీ బాంకీ (వక్ర?) కీర్తి పంక్తి వేదములలో పాడబడుతుంది. రావణుని వంటి యోధుడు కూడా ముష్టి ఘాతముతో మరణించాడు.

ఇంతటి గొప్ప స్వామికి సమర్థునికి నేడు నన్ను దర్శింపజేశావు. శ్రేష్ఠమైన సేవకుడు వాక్కు, మనస్సు, శరీరముతో కృంగిపోతున్నాడు.

తులసీదాసుని స్వల్పమైన బాహుపీడ గొప్ప గ్లానిని కలిగించింది. ఏ పాపము కోపాన్ని, లేక ప్రకాశమైన ప్రభావము యొక్క అంతర్ధానమును కలిగించింది?

దేవతలు, దేవతలు, రాక్షసులు, మనుష్యులు, మునులు, సిద్ధులు, నాగులు – చిన్నవారు, పెద్దవారు, చేతనులు, అచేతనులు – అంతా.

పూతన పిశాచి, జాతుధాని, జాతుధానులు, పాపులు – రామదూత ఆజ్ఞను శిరసావహించి అంగీకరిస్తారు.

భయంకరమైన యంత్రమంత్రములు, కుట్రలు, కపటము, కురోగములు, యోగములు – ఇవన్నీ హనుమంతుని ప్రభావము విని గృహములను విడిచిపెడతాయి.

హే కర్మమా, కోపము చేయుము! హే తులసీదాసా, బోధ చేయుము! వారికి శిక్ష చేయుము, ఎవరైతే దోషమిచ్చి దుఃఖము కలిగిస్తారో వారికి.

నీ బలముచే వానరులు రావణునితో యుద్ధములో గెలిచారు. నీ చేత రాక్షసులు ప్రతి ఇంటిలోనూ భయపడ్డారు.

నీ బలముచే రామరాజ్యము, సర్వ దేవతల కార్యములు నెరవేరాయి. సకల సమాజము రఘువరుని (రాముని) వైభవముతో అలంకరించబడింది.

నీ గుణగానము విని దేవతలు (గీర్వాణులు) పులకించిపోతారు. బ్రహ్మ, విష్ణు, శివుల కన్నులు జలముతో నిండిపోతాయి.

హే కపీశ్వరా, తులసీదాసుని నుదుటిపై చేయి దాచు (ఆశీర్వదించు). నీకంటే కనిగర (అణువు) అయినవారిలో దాసుడు దుఃఖితుడై కనబడకుండుగాక.

నీ ముక్కలను (భిక్షను?) పాలించు. తప్పు చేసినా మూగవాడిని చేయకు. నేను క్రూరుడిని, కౌడీ (చిన్న నాణెము)వలె ఉన్నాను – నీవు నీ వైపు చూడు (దయచూపు).

ఓ ప్రభూ, ఉదయాన్నే కోపగించుకుంటావు స్వల్ప దోషమునకు. పోషించి, సంతోషపెట్టి, స్థిరపరచి – నన్ను నీ నుండి దూరము చేయకు.

నీవు నీరు, నేను జలచరము (చేప). నీవు తల్లి, నేను శిశువు. ఆలస్యము చేయకు – ఇది అర్థం చేసుకో. నాకు నీవే ఆధారము.

బాలకుడు వికలుడై ఉన్నాడని తెలిసి, అతని ప్రేమను గుర్తించి కాపాడండి; తులసీదాసు బాహువుపై తోకను ప్రేమతో తిప్పండి.

రోగాలు, అశుభ యోగాలు, కులదోషాలు మేఘాలవలె మూగివచ్చి, పగటిపూటనే మేఘ సమూహం వలె వ్యాపించి దాడిచేస్తున్నాయి.

నీళ్ళను కురిపించే వర్షంలాగా బాధలు కురుస్తున్నాయి; కోపం లేకుండానే దోషం కలిగింది, ధూమం వలె మూలమందు మాలిన్యం చేరింది.

ఓ కరుణానిధీ! ఓ మహాబలవంతుడైన హనుమంతుడా! చూసి నవ్వి, గట్టిగా పిలిచి, ఊది శత్రు సేనలను ఎగురగొట్టావు.

తులసీదాసును కురోగాలు, రాక్షసులు మింగేసి ఉండేవారు; కేసరీ కుమారుడైన హనుమంతుడు శూరుడైన శ్రేష్ఠుడిలా రక్షించాడు.

ఓ హనుమంతుడా! నీవు రాముని దాసుడవు, గొప్ప స్వామివి, సుస్వామివి, ఎల్లప్పుడూ అనుకూలుడవు.

నీవు నన్ను బాలునిలా పోషించావు; తండ్రి మరియు తల్లి నుండి మూలసహితంగా మంగళము మరియు ఆనందాన్ని పొందునట్లు చేసావు.

ఈ బాహువు వేదన బాధను నేను ఆర్తితో మొరపెడుతున్నాను; నాకు ఆనందం మరచిపోయింది.

ఓ శ్రీరఘువీరా! ఈ బాధను తొలగించండి; నేను నీ దర్బారులో ఉండి, పూర్తిగా అంటుకొని, నీచంగా కూడా ఉండిపోతాను.

కాలము యొక్క కరాళమైన చర్య మరియు కర్మ యొక్క కఠినత్వం నన్ను పట్టుకుంది; పాప ప్రభావము యొక్క స్వభావము నన్ను చుట్టుముట్టింది.

శరీర వేదన అసహ్యకరమైనది, రేయింబగళ్ళు సహించలేనిది; ఆ చేయి అదే పట్టుకుంది - గాలికి ఊగిపోయేవాడు (బలహీనుడు) పట్టుకున్నది.

ఓ తులసీ! ఆ వృక్షాన్ని (శరీరాన్ని) నీ వద్దకు తెచ్చాను; నీరు చూసి తడిపితే అది మూడు విధాలుగా మురికిగా అయింది.

ఓ కృపాసింధూ! భూతాలు, స్వంతవారు, పరాయివారు - అందరి రీతి నీవు ఎరుగుదువు; ఇది నీవే తెలుసుకోగలవు.

కాళ్ళ నొప్పి, కడుపు నొప్పి, చేతి నొప్పి, నోటి నొప్పి - శరీరమంతా నొప్పితో చిట్లిపోయింది.

దేవతలు, పితృదేవతలు, కర్మఫలాలు, దుష్టులు, కాలము, గ్రహాలు - ఇవన్నీ నన్ను కాల్చివేసే దమనకము (అగ్ని) వలె బాధిస్తున్నాయి.

నేను చిన్నతనం నుండే ఏమీ విలువ లేకుండా అమ్ముడుపోయాను; రామనామమును నుదుట వ్రాసుకున్నాను (నా రక్షగా).

అగస్త్యుని సేవకుడు వికలుడై, ఎద్దు గిట్టలలో మునిగిపోతున్నాడు; ఓ రామరాయ! ఇటువంటి దుస్థితి ఎక్కడైనా ఉందా?

బాహుకుడు, సుబాహువు, నీచుడు, లీచరుడు, మరీచుడు - అందరూ కలిసి; నోటి నొప్పి, కేతువు కుమార్తె (అనగా ఒక రోగం), కురోగము, రాక్షసులు - వీరందరూ.

నేను రామనామ జపం మరియు జాగరణ చేశాను, ప్రేమతో అన్ని వైపులా; కాలం యొక్క దూతలు మరియు భూతాలు నా మనస్సుకు ఏమి చేయగలవు?

రామ లక్ష్మణులు అనే రెండు అక్షరాలను (ఇంకా వారి సహాయాన్ని) స్మరించుకుంటే, వారి సమూహం ప్రపంచమంతా జాగృతమై ఉంటుంది.

ఓ తులసీ! తాడకను సంహరించిన భారీ యోధుడు (శ్రీరాముడు) నన్ను తలచుకుని, బాణశిల్పిగా బర్రె వంటి శత్రువును కొట్టాడు.

బాల్యంలో సరళమైన మనస్సుతో రామునికి ముందుకు వచ్చాను; రామనామాన్ని స్మరిస్తూ, అడిగి తినే చిన్న ముక్కలతో బతికేవాడిని.

లోక రీతిలో పవిత్రమైన రామరాయ ప్రేమలో పడ్డాను; నీ మోహంలో కూర్చుని నేను నీ పట్ల గర్వాన్ని విడిచిపెట్టాను.

నీచమైన ఆచారాలు ఆచరించినా, నీవు నన్ను స్వీకరించావు; ఓ అంజనీ కుమారా! రాముని చేతిలో పక్వమైన ఫలంగా నేను శుద్ధి చేయబడ్డాను.

తులసీదాసు గోస్వామి అయ్యాడు; ఆ మోసపూరిత దినాలు మరచిపోయాను; ఇప్పుడు పరిపక్వ ఫలం ఆ ఫలితాన్ని అనుభవిస్తున్నాడు.

ఆహారం లేకుండా, వస్త్రం లేకుండా, భయంకరమైన దుఃఖంలో మునిగి, దీనుడిని, బలహీనుడిని చూసి ఎవరూ "అయ్యో" అనరు.

తులసీదాసు అనాధుడికి రఘునాధుడు సనాధుడిని చేసాడు; సీలసింధుడైన శ్రీరాముడు తన స్వభావ ప్రకారం ఫలాన్ని ఇచ్చాడు.

ఈ నీచుడు మార్గమధ్యలో భర్తను (ప్రభువును) పొంది గర్వించాడు; ప్రభు భజనను విడిచిపెట్టి వాక్కు, మనస్సు, శరీరంతో ఇతరత్రా మారి పోయాను.

అందుచేత ఈ శరీరం భయంకరమైన ఫలితంతో నలగ్గొట్టబడుతోంది; రామరాయుని ఉప్పు (ప్రేమ/దయ) పగిలి పగిలి బయటకు వస్తోంది.

జానకీ జీవనుడైన శ్రీరాముని దాసుడని ప్రపంచంలో పిలువబడే జీవితం నేను నడిపించాలి; చనిపోవడానికి (నాకు) వారణాసి మరియు గంగా జలము అదృష్టం.

తులసీదాసుని రెండు చేతుల్లోనూ మోదకాలు (మంచి ఫలితాలు) ఉన్నాయి; ఇటువంటి స్థానంలో, అతడు బ్రతికినా చనిపోయినా, అతని గుర్చి చిన్నవారు కూడా చింతించరు.

నన్ను రాముని వాడు అని ప్రజలు అబద్ధము మరియు నిజము రెండింటిలోనూ అంటారు; నా మనస్సులో మాత్రం రాముడు కాకుండా హరుడు (శివుడు) కాదని అనుకోను.

భారమైన బాధ, సహింపరానిది, శరీరమునకు వికలత్వం కలిగిస్తోంది; రఘువీరుడు లేకుండా ఈ బాధను దూరంచేయగల సమర్థత లేదు.

సీతాపతి శ్రీరాముడు ప్రభువు, హనుమంతుడు ఎల్లప్పుడూ సహాయకుడు; మహేశ్వరుడైన శివుడు హితబోధకుడిగా గురువుగా భావించబడతాడు.

మనస్సు, వాక్కు, శరీరముతో నీ బాదాల శరణుకు వచచాను; నీ పై నమ్మకముతో ఉన్నాను, ఇతర దేవతలను నేను ఎరుగను.

వ్యాధులు, భూత సంబంధిత ఉపద్రవాలు, ఏ దుష్టుని నుండీ ఉపద్రవాలు- ఇవన్నీ తొలగించండి; తులసీదాసుని తన భక్తుడిగా ఎరిగి సమాధానపరచండి, అతను సంతోషించునట్లు.

వానర నాథుడు (హనుమంతుడు), రఘునాథుడు (రాముడు), భోలానాథుడు (శివుడు), భూతనాథుడు (శివుడు) - ఈ రోగసముద్రాన్ని ఒక ఆవు గిట్టతో ఎందుకు దాటించకూడదు?

ఓ సుజ్ఞాని హనుమంతునితో, రామరాయునితో, కృపానిధి శంకరునితో ఇలా చెప్పండి; జాగ్రత్తగా వినండి.

హర్షము, విషాదము, రాగము, రోషము, గుణము, దోషము - ఇవన్నీ కలిగిన ప్రపంచాన్ని బ్రహ్మ సృష్టించాడు; ఇది లోకమంతా కనబడుతున్నది.

మాయ, జీవుడు, కాలుడు, కర్మ, స్వభావము - వీటి వలన ఏర్పడినవి; రాముడు కర్తయని వేదాలు చెప్పుతాయి; ఇది సత్యమని మనస్సులో ధ్యానించండి.

నీవు లేకుండా ఏది సాధ్యంకాదో అది నన్ను అర్థం చేసుకోనివ్వండి; నేను మౌనంగా ఉండిపోయాను, అలా అయినది నీవే తెలుసుకో, దానిని స్వీకరించు.