Bharat Devotion
Embroidered artwork for ศรีมัด อัญชเนยะ ภุชังคประยาต สโตตรัม: Embroidered Om symbol above a brass diya, marigolds and a temple spire at sunrise

ศรีมัด อัญชเนยะ ภุชังคประยาต สโตตรัม

ศรีมัด อัญชเนยะ ภุชังคประยาต สโตตรัม

นี่คือบทสวดสรรเสริญพระหนุมาน (หรือที่รู้จักในนาม อัญชเนยะ) ซึ่งเป็นเทพเจ้าแห่งลิงและผู้รับใช้ที่ภักดีของพระราม บทสวดนี้บรรยายถึงพระองค์ในฐานะผู้ปกป้องนิรันดร์ ผู้ซึ่งชื่นชมยินดีในการสวดพระนามของพระราม และเต็มเปี่ยมด้วยความสุขจากพระเจ้า

Verses

oṃ śrīrāmajayam oṃ sadguruśrītyāgarājasvāmine namo namaḥ oṃ āñjaneyāya vidmahe rāmadūtāya dhīmahi tanno yajaḥ pracodayāt
om shreeraamajayam om sadgurushreetyaagaraajasvaamine namo namah om aanjaneyaaya vidmahe raamadootaaya dheemahi tanno yajah pracodayaat | 1 |

บทที่ 1

sadārāmabhaktiprasārapraḍīnaṃ sadātārakānandanāmopagaṅgam sadādhyānalīnaṃ sadānāmagānaṃ sadātrāṇabhaktaṃ namāmyāñjaneyam
sadaaraamabhaktiprasaarapradeenam sadaataarakaanandanaamopagangam sadaadhyaanaleenam sadaanaamagaanam sadaatraanabhaktam namaamyaanjaneyam | 2 |

บทที่ 2

sadārāmanāmaplavāhlādarūpaṃ sadārāmanāmādharasmeravaktram sadārāmagānātimādhuryakaṇṭhaṃ sadātrāṇabhaktaṃ namāmyāñjaneyam
sadaaraamanaamaplavaahlaadaroopam sadaaraamanaamaadharasmeravaktram sadaaraamagaanaatimaadhuryakantham sadaatraanabhaktam namaamyaanjaneyam | 3 |

บทที่ 3

sadānāmayogaṃ sadārāmarāgaṃ sadācittasampūrṇanāmaprabhāvam sadābrahmaniṣṭhaṃ varajñānapūrṇaṃ sadātrāṇabhaktaṃ namāmyāñjaneyam
sadaanaamayogam sadaaraamaraagam sadaacittasampoornanaamaprabhaavam sadaabrahmanishtham varajnaanapoornam sadaatraanabhaktam namaamyaanjaneyam | 4 |

บทที่ 4

sadārāmadāsaṃ mahāvīravaryaṃ sadānāmapeyūṣapānapramattam sunāmaprahṛṣṭaṃ sabhaktāgragaṇyaṃ sadātrāṇabhaktaṃ namāmyāñjaneyam
sadaaraamadaasam mahaaveeravaryam sadaanaamapeyooshapaanapramattam sunaamaprahrishtam sabhaktaagraganyam sadaatraanabhaktam namaamyaanjaneyam | 5 |

บทที่ 5

sunāmasvarālāpabāṣpākulākṣaṃ susaṅgītanāmaprabhāvasvabhāvam svarasvādunāmopabhogyaṃ subhāgyaṃ sadātrāṇabhaktaṃ namāmyāñjaneyam
sunaamasvaraalaapabaashpaakulaaksham susangeetanaamaprabhaavasvabhaavam svarasvaadunaamopabhogyam subhaagyam sadaatraanabhaktam namaamyaanjaneyam | 6 |

บทที่ 6

sasūryaprakāśaṃ sasattvapravācaṃ asādhyaprabhāvaṃ susādhyapramāṇam sadādhyātarāmasvarūpaprakāśaṃ sadātrāṇabhaktaṃ namāmyāñjaneyam
sasooryaprakaasham sasattvapravaacam asaadhyaprabhaavam susaadhyapramaanam sadaadhyaataraamasvaroopaprakaasham sadaatraanabhaktam namaamyaanjaneyam | 7 |

บทที่ 7

sasattvaṃ phalāśaṃ sumedhāvilāsaṃ susītāmanaśśokanāśaṃ praśāntam suvegaṃ yajaṃ taṃ bhaje rāmadūtaṃ sadātrāṇabhaktaṃ namāmyāñjaneyam
sasattvam phalaasham sumedhaavilaasam suseetaamanashshokanaasham prashaantam suvegam yajam tam bhaje raamadootam sadaatraanabhaktam namaamyaanjaneyam | 8 |

บทที่ 8

mahadbrahmacaryaṃ manovākstharāmaṃ manaskāyasañjīvanauṣadhyadheyam mahīdhārakandhāradhārapratāpaṃ sadātrāṇabhaktaṃ namāmyāñjaneyam
mahadbrahmacaryam manovaakstharaamam manaskaayasanjeevanaushadhyadheyam maheedhaarakandhaaradhaaraprataapam sadaatraanabhaktam namaamyaanjaneyam | 9 |

บทที่ 9

sasītasvarārāmanāmaprageyaṃ sasaṅgītasāhityavidyāpravīṇam susaptasvarānandanṛtyābhilāsyaṃ sadātrāṇabhaktaṃ namāmyāñjaneyam
saseetasvaraaraamanaamaprageyam sasangeetasaahityavidyaapraveenam susaptasvaraanandanrityaabhilaasyam sadaatraanabhaktam namaamyaanjaneyam | 10 |

บทที่ 10

hariśreṣṭharatnaṃ haripreṣṭhabhaktaṃ harismerahṛtpadmavāsānurāgam haraprītanāmapriyaṃ bhaktavaryaṃ harāṃśaṃ hanūmantaśūraṃ namāmi
harishreshtharatnam haripreshthabhaktam harismerahritpadmavaasaanuraagam harapreetanaamapriyam bhaktavaryam haraamsham hanoomantashooram namaami | 11 |

บทที่ 11

himāgapraśāntisvamādhuryagāyaṃ himānandagaṅgāplavāhlādageyam himāpūtaramyāṣṭradhyānasthadevaṃ sadātrāṇabhaktaṃ namāmyāñjaneyam
himaagaprashaantisvamaadhuryagaayam himaanandagangaaplavaahlaadageyam himaapootaramyaashtradhyaanasthadevam sadaatraanabhaktam namaamyaanjaneyam | 12 |

บทที่ 12

manogālanāgītarāmābhirāmaṃ surāgānurāgaṃ sunāmābhijapyam manojasvarāgītasītāvarāptaṃ sadātrāṇabhaktaṃ namāmyāñjaneyam
manogaalanaageetaraamaabhiraamam suraagaanuraagam sunaamaabhijapyam manojasvaraageetaseetaavaraaptam sadaatraanabhaktam namaamyaanjaneyam | 13 |

บทที่ 13

varānandarāmasvavācābhinandaṃ sarāgaprabhāṣaṃ svarārāmarāmam kurogapraṇāśaṃ varārogyadāyaṃ sadātrāṇabhaktaṃ namāmyāñjaneyam
varaanandaraamasvavaacaabhinandam saraagaprabhaasham svaraaraamaraamam kurogapranaasham varaarogyadaayam sadaatraanabhaktam namaamyaanjaneyam | 14 |

บทที่ 14

susatkāryasiddhiṃ susadbhaktibuddhiṃ virāgatvavṛddhiṃ surāgapravṛddhim sunādapravṛttiṃ subodhaṃ suśaktiṃ sadātrāṇabhaktaṃ namāmyāñjaneyam
susatkaaryasiddhim susadbhaktibuddhim viraagatvavriddhim suraagapravriddhim sunaadapravrittim subodham sushaktim sadaatraanabhaktam namaamyaanjaneyam | 15 |

บทที่ 15

susaṅgītavāṇiṃ susatpuṣpapāṇiṃ kavisphūrtiraktiṃ kapiṃ rāgahṛṣṭim sadāsattvadṛṣṭiṃ sadāsaktipuṣṭiṃ sadātrāṇabhaktaṃ namāmyāñjaneyam
susangeetavaanim susatpushpapaanim kavisphoortiraktim kapim raagahrishtim sadaasattvadrishtim sadaasaktipushtim sadaatraanabhaktam namaamyaanjaneyam | 16 |

บทที่ 16

gurutyāgarājendrasadgānalolaṃ tadāhlādasannāmagānaprasannam kṛtāñjalyatipreṣṭhanāmapralīnaṃ sadātrāṇabhaktaṃ namāmyāñjaneyam
gurutyaagaraajendrasadgaanalolam tadaahlaadasannaamagaanaprasannam kritaanjalyatipreshthanaamapraleenam sadaatraanabhaktam namaamyaanjaneyam | 17 |

บทที่ 17

gurutyāgarājendraśiṣyopagītaṃ supuṣpopahāraṃ subhaktipraṇītam manojastutisphūrtipuṣpārcitaṃ taṃ sadātrāṇabhaktaṃ namāmyāñjaneyam
gurutyaagaraajendrashishyopageetam supushpopahaaram subhaktipraneetam manojastutisphoortipushpaarcitam tam sadaatraanabhaktam namaamyaanjaneyam | 18 |

บทที่ 18

bhujaṅgaprayātasphuradbhaktigītaṃ bhujaṅgaprayātapragītipramodam bhujaṅgāvatārānujapreṣṭhabhaktaṃ bhaje mārutiṃ taṃ sabhaktaṃ subhadram
bhujangaprayaatasphuradbhaktigeetam bhujangaprayaataprageetipramodam bhujangaavataaraanujapreshthabhaktam bhaje maarutim tam sabhaktam subhadram | 19 |

บทที่ 19

subhadraṃ varānandarāmānurāgaṃ subhadraṃ svarānandanāmābhigeyam subhadraṃ varārāmarāmopasevaṃ subhadraṃ hanūmantadhīraṃ bhajeham
subhadram varaanandaraamaanuraagam subhadram svaraanandanaamaabhigeyam subhadram varaaraamaraamopasevam subhadram hanoomantadheeram bhajeham | 20 |

บทที่ 20

śrīsītārāmabhaktāya rāmanāmaratāya ca nāmagānābhilolāya āñjaneyāya maṅgalam
shreeseetaaraamabhaktaaya raamanaamarataaya ca naamagaanaabhilolaaya aanjaneyaaya mangalam | 21 |

บทที่ 21

iti sadguruśrītyāgarājasvāminaḥ śiṣyayā bhaktayā puṣpayā kṛtaṃ
iti sadgurushreetyaagaraajasvaaminah shishyayaa bhaktayaa pushpayaa kritam | 22 |

บทที่ 22

Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)

Auspicious Day

Tuesday (Mangalwar) & Saturday (Shaniwar)

Best Time (Muhurta)

Morning Puja or Evening Twilight (Sandhya)

Sacred Offerings

Sindoor, Jasmine oil, Tulsi garland, Boondi/Laddoo & Betel leaf (Paan)

Spiritual Benefits (Phalashruti)
  • Unshakeable courage, physical vitality (Bala), and protection from evil energies

Background

บทสวดนี้เป็นส่วนหนึ่งของประเพณีภักดีของนักบุญนักแต่งเพลงเตียคราช (ค.ศ. 1767–1847) ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญในดนตรีการ์นาติก บทสวดนี้แต่งโดยสาวกชื่อปุษปา และตามธรรมเนียมแล้วจะร้องเป็นสโตตรา (คำอธิษฐาน) เพื่อการคุ้มครองและการยกระดับจิตวิญญาณ วรรคต่างๆ ดำเนินตามจังหวะกวีที่เรียกว่า ภุชังคประยาต ซึ่งมีจังหวะที่ไหลลื่นเหมือนงูเลื้อย มักจะสวดหรือร้องเพื่อสรรเสริญพระหนุมาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแนวปฏิบัติภักดีที่เน้นพระราม

รู้หรือไม่?

ผู้ประพันธ์

โศลกเหล่านี้แต่งโดยสาวกหญิงชื่อปุษปา (पुष्पा) ผู้เป็นศิษย์ผู้ศรัทธาของศรีตยาคราช นักบุญและนักประพันธ์เพลงการ์นาติกผู้ยิ่งใหญ่ สิ่งนี้ทำให้สโตตระอยู่ในสายของตยาคราชผู้มีความภักดีต่อพระรามอย่างแรงกล้า ซึ่งเป็นที่รู้จักในเรื่องความลึกซึ้งทางอารมณ์และความซับซ้อนทางดนตรี

ฉันทลักษณ์

บทกวีนี้ใช้ฉันทลักษณ์ภุชังคะประยาตะเป็นหลัก ซึ่งตั้งชื่อตามการเคลื่อนไหว 'คล้ายงู' โดยมีสี่บรรทัด แต่ละบรรทัดมี 12 พยางค์ โศลกที่ 18 กล่าวถึงฉันทลักษณ์นี้อย่างชัดเจน ทำให้การสวดมีจังหวะที่ไหลลื่นและสะกดจิต ซึ่งเหมาะสำหรับการร้องเพลงด้วยความศรัทธา

แก่นเรื่องของพระนามศักดิ์สิทธิ์

สโตตระหมุนรอบพลังและความปลื้มปีติของการสวดพระนามของพระราม มันบรรยายพระหนุมานว่าจมอยู่ในบทเพลง การทำสมาธิ และการแพร่กระจายความรุ่งโรจน์ของ 'พระราม' อยู่เสมอ (เช่น 'sada-rama-nama-plava-hlada-rupam' — ผู้มีความสุขชั่วนิรันดร์บนแพแห่งพระนามพระราม) สิ่งนี้สะท้อนถึงหนทางแห่งภักติของนามชปะ (การสวดพระนามศักดิ์สิทธิ์) ซึ่งเป็นวิธีไปสู่ความหลุดพ้น

ภาพของพระหนุมาน

เนื้อหาพรรณาพระหนุมานว่าเป็นสาวกผู้สูงสุด (sada-rama-bhakta) มหานักรบ (maha-vira-varya) และทูตของพระราม (rama-duta) มันเน้นย้ำถึงพรหมจรรย์ของพระองค์ บทบาทของพระองค์ในการขจัดความทุกข์ของนางสีตา (sita-manah-shoka-nasham) และอำนาจของพระองค์ในการประทานความคุ้มครองและพร คำร้องสร้อย 'sada-trana-bhaktam namamy-anjaneyam' (ฉันกราบอัญชเนยะผู้เป็นผู้คุ้มครองและสาวกนิรันดร์) ยึดโยงแต่ละโศลก

โครงสร้าง

สโตตระประกอบด้วย 21 โศลก เริ่มด้วยบทอัญเชิญ (โศลก 0) และจบด้วยมังคลัม (โศลก 20) และโคลฟอน (โศลก 21) ส่วนหลักของโศลกสรรเสริญ 17 โศลก (1-17) แต่ละโศลกลงท้ายด้วยคำร้องสร้อยเดียวกัน ในขณะที่โศลก 18 เปลี่ยนจุดสนใจไปที่ฉันทลักษณ์ และโศลก 19 สรุปการสรรเสริญ บทสรุประบุว่าผู้ประพันธ์คือปุษปา สาวกของตยาคราช

การเน้นดนตรี

สโตตระนี้มีรากฐานในประเพณีการ์นาติก สรรเสริญความสุขของดนตรีแห่งความศรัทธา คำเช่นสันคีตะ (ดนตรี) สวะระ (โน้ต) คานะ (เพลง) และนฤตตะ (การเต้น) ปรากฏบ่อยครั้ง บ่งบอกว่ามันถูกออกแบบมาให้ร้องในราคะและตาละที่มีโครงสร้าง สิ่งนี้สอดคล้องกับมรดกของตยาคราชผู้ประพันธ์กฤติที่ผสานความภักดีเข้ากับศิลปะคลาสสิก

บทสวดและสรรเสริญแด่ Hanuman

Hanuman

ดูทั้งหมดของ Hanuman →

More from हिंदू धर्म

See all

คำสอนที่เชื่อมโยงกัน

คำสอนเดียวกัน สะท้อนก้องข้ามหลายประเพณี