அத்வைதாஷ்டகம் 2
சைதன்ய மகாபிரபுவைத் தோன்றச் செய்ததாகக் கூறப்படும் அவரது அன்புக் குரல்களைப் போற்றும், ஸ்ரீ அத்வைத ஆச்சாரியரைப் புகழும் எட்டு வசனங்களும், நிறைவில் பலன் கூறும் ஒரு வசனமும் கொண்ட பாடல்.
செய்யுள்கள்
கங்கைக்கரையில் கங்கை நீர், துளசி இலைகள், மலர்கள் மற்றும் உரத்த பிரேமக் கூச்சல்களுடன் கௌரவரை (ஸ்ரீ சைதன்யரை) பிரகடனப்படுத்த ஆராதித்த ஸ்ரீல அத்வைதாசாரியரை நான் சரணடைகிறேன்.
பாடல் 1
பிரேமக் கடலின் உருமாற்றங்களான உரத்த கூச்சல்களால் ஈர்க்கப்பட்டு, கோலோகநாதரான கௌரவர் ஸ்ரீ நவதீபத்தில் பிரகடனமானாரோ, அந்த ஸ்ரீல அத்வைதாசாரியரை நான் சரணடைகிறேன்.
பாடல் 2
ஸ்ரீல சைதன்யசந்திரரைப் பிரகடனப்படுத்தி, பிரம்மா முதலான தேவர்களுக்கும் அரிய திவ்ய பிரேம வெள்ளத்தால் உலகை மிதக்கச் செய்த ஸ்ரீல அத்வைதாசாரியரை நான் சரணடைகிறேன்.
பாடல் 3
எவருடைய கட்டளையினால் சர்வ வல்லமையுள்ள ஸ்ரீ சைதன்யரும் இவ்வுலகிலிருந்து மறைந்தாரோ, மற்றும் எவருடைய கருணைச் செயல்கள் புரிந்துகொள்ளக் கடினமானவையோ, அந்த ஸ்ரீல அத்வைதாசாரியரை நான் சரணடைகிறேன்.
பாடல் 4
பிரபஞ்சத்தின் படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் தொழில்களைச் செய்யும் பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஸ்வரர் ஆகியோர் எவருடைய விரிவங்களுமோ, மற்றும் எவர் மகாவிஷ்ணுவிடமிருந்து வேறுபடாதவரோ, அந்த ஸ்ரீல அத்வைதாசாரியரை நான் சரணடைகிறேன்.
பாடல் 5
சில சாஸ்திரங்களில் சம்புவின் (சிவனின்) புகலிடமாகக் கருதப்படுபவரும், எவருடைய பெயரும் இருப்பிடமும் புகழ்பெற்றவையோ, அனைவராலும் வழிபடத்தக்கவரும், பக்தியினால் மட்டுமே அடையக்கூடியவருமான ஸ்ரீல அத்வைதாசாரியரை நான் சரணடைகிறேன்.
பாடல் 6
திவ்ய பிரேமம் நிறைந்த சீதா தேவி எவருடைய அன்பிற்குரிய மனைவியோ, அச்யுதானந்தர் எவருடைய மகனோ, மற்றும் ஸ்ரீ சைதன்யரின் பிரேம வெள்ளத்தால் முற்றிலும் நிறைந்திருப்பவருமான ஸ்ரீல அத்வைதாசாரியரை நான் சரணடைகிறேன்.
பாடல் 7
நித்யானந்தரிடமிருந்து வேறுபடாதவர் என்பதால் 'அத்வைதர்' என்றும், பக்தி மார்க்கத்தை இடைவிடாது பிரச்சாரம் செய்வதால் 'ஆசாரியர்' என்றும் பெயர் பெற்றவரும், எவருடைய மனம் எப்போதும் கௌரதாமத்தில் உலவுகிறதோ, அந்த ஸ்ரீல அத்வைதாசாரியரை நான் சரணடைகிறேன்.
பாடல் 8
தூய்மைப்படுத்தப்பட்ட புத்தியுடன் தினமும் காலையில் சீதாநாதரின் (அத்வைதாசாரியரின்) இந்த அஷ்டகத்தை அன்புடன் பாராயணம் செய்பவர், அவருடைய தாமரைத் திருவடிகளில் பக்தியை அடைந்து அவருக்குப் பிரியமானவராகிறார்.
பாடல் 9
இவ்வாறு சார்வபௌம பட்டாசாரியரால் இயற்றப்பட்ட அத்வைதாஷ்டகம் முற்றுப்பெற்றது.
பாடல் 10
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
புதன்கிழமை, வியாழக்கிழமை & ஏகாதசி
பிரம்ம முகூர்த்தம் அல்லது அந்திப் பொழுது
துளசி இலை, வெண்ணெய், கல்கண்டு மற்றும் மஞ்சள் மலர்கள்
- தெய்வீக பக்தி, மன மகிழ்ச்சி மற்றும் கவலைகள் நீங்குதல்
பின்னணி
அத்வைத அஷ்டகம் கிருஷ்ணர் மீதான பக்தியை மையமாகக் கொண்ட கௌடீய வைஷ்ணவ மரபைச் சேர்ந்தது. சமஸ்கிருத ஆவணங்கள் (Sanskrit Documents) பதிப்பு இதை நவத்வீபத்தைச் சேர்ந்த நியாய சாஸ்திர அறிஞர் சார்வபௌம பட்டாசார்யருக்குக் காரணமாகக் கூறுகிறது; அவர் பின்னர் பூரியில் வாழ்ந்து சைதன்ய மகாபிரபுவின் பின்பற்றுநரானார் (சைதன்ய சரிதாம்ருதம், மத்ய லீலை 6). மகாவிஷ்ணுவின் அவதாரமாகவும், சைதன்யரின் அவதாரத்திற்குக் காரணமான அன்புக்குரிய அந்தரங்கத் தொண்டராகவும் போற்றப்படும் அத்வைத ஆச்சாரியரைப் பாடுகிறது இந்த ஸ்தோத்திரம். பக்தர்கள் இதைக் காலைப் பிரார்த்தனையாகவும், அத்வைத ஆச்சாரியரைப் போற்றும் கூட்டங்களிலும் ஓதுகின்றனர்.
இந்த பாடல் பற்றி
இயற்றியவர்: Adi Shankaracharya · Classical Philosopher-Saint · 8th century CE, Kaladi (Kerala)
A philosopher and monk born in Kaladi, Kerala, credited with systematizing Advaita Vedanta (non-dual philosophy) and establishing four monastic seats (mathas) across India. Alongside his commentaries on the Upanishads and Brahma Sutras, he composed numerous devotional hymns to various deities in classical Sanskrit.
Adi Shankaracharya இன் மேலும்
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
ஆசிரியர்
சமஸ்கிருத ஆவணங்கள் பதிப்பு, எட்டு வசனங்களும் ஒரு பலன் வசனமும் கொண்ட இந்த ஸ்தோத்திரத்தை சிறந்த அறிஞரும் நியாய சாஸ்திர வல்லுநருமான சார்வபௌம பட்டாசார்யருக்குக் காரணமாகக் கூறுகிறது. சைதன்ய சரிதாம்ருதத்தின் கௌடீய விவரணத்தில் (மத்ய லீலை 6), அவர் பூரியில் சைதன்ய மகாபிரபுவைச் சந்தித்து அவரது பக்தரானார்.
அத்வைத ஆச்சாரியர் யார்?
கௌடீய வைஷ்ணவ மரபின் மையப் பெரியவரான இவர், மகாவிஷ்ணுவிலிருந்து வேறுபடாதவராகப் போற்றப்படுகிறார். ஐந்தாம் வசனம் பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் ஆகியோரை அவரது விரிவுகளாகக் குறிப்பிடுகிறது. முதல் வசனம், கங்கை நீர், துளசி இலைகள், மலர்கள் மற்றும் அன்பின் உரத்த அழைப்புடன், கங்கைக் கரையில் அவர் கௌரரை வழிபடுவதைப் பேசுகிறது.
அஷ்டகத்தின் அமைப்பு
முதல் எட்டு வசனங்களும் ஒவ்வொன்றும் “ஸ்ரீ அத்வைத ஆச்சாரியரிடம் நான் சரணடைகிறேன்” என்ற வரியுடன் முடிகின்றன; வெவ்வேறு கோணங்களிலிருந்து வணக்கம் செலுத்தப்படுகிறது. இறுதி ஒன்பதாம் வசனம் தினசரி ஓதுதலின் ஆன்மிகப் பலனை விவரிக்கிறது: அத்வைதரின் தாமரைத் திருவடிகளுக்கு அருகாமையும் ஆழ்ந்த பக்தியும் கிடைக்கின்றன.
சைதன்யரின் அவதாரத்தில் பங்கு
பாரம்பரியக் கூற்றின்படி, அத்வைத ஆச்சாரியர் உலகின் துன்பங்களைக் கண்டு ஆழ்ந்த கருணை கொண்டு, கிருஷ்ணர் இறங்கி வர வேண்டுமென்று ஊக்கத்துடன் அழைத்தார். இரண்டாம் வசனம், அவரது உரத்த அழைப்பே வங்காளத்தின் நவத்வீபத்தில் கௌரர் தோன்ற ஈர்த்தது என்கிறது.
குடும்பம்
ஏழாம் வசனம் அத்வைத ஆச்சாரியரின் மனைவி சீதா தேவியை (அன்பால் நிறைந்தவர் என) குறிப்பிடுகிறது; அவரது மகன் அச்யுதானந்தர் பின்னர் சைதன்யரின் இயக்கத்தின் முக்கியப் பிரசாரகரானார்.