ਭਜਨ

ਇਹ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤਰ (ਜਾਪ) ਹੈ, ਜੋ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੀ ਭਗਤੀ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸ਼ੁੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਭਗਵਾਨ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਉਸਤਤ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਆਰਤੀ ਭਜਨ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸਤੋਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਤਾਂਡਵ ਨਾਚ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਰਾਵਣ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਪ੍ਰਤੀ ਡੂੰਘੀ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਸਮਰਪਣ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਹ ਭਜਨ ਭਗਵਾਨ ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਲੇ ਲਈ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਛੰਦ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣੁ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅਤੇ ਰਾਮ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਵਾਂ ਦੀ ਉਸਤਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਨਾਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਿਸੇ ਗੁਣ ਜਾਂ ਲੀਲਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਭਜਨ ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੀ ਉਸਤਤਿ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਗੁਣ ਅਤੇ ਕਰੁਣਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਪਾਠ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ: ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸ਼ਲੋਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਹਿੱਸਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਿੰਦੀ ਆਰਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਸਤਤਿ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਸਰਲ ਭਗਤੀ ਗੀਤ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ 'ਗੋਵਿੰਦ', 'ਹਰਿ', 'ਗੋਪਾਲ' ਅਤੇ 'ਰਾਧਾ ਰਮਨ' ਵਰਗੇ ਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਹ ਅੱਠ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਹੈ ਜੋ ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਹਰ ਸੰਕਟ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ 'ਸੰਕਟ ਮੋਚਨ' (ਸੰਕਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਭਗਤੀ ਕਵਿਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਹਰ ਗੁਣ ਅਤੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਰੇਕ ਸ਼ਲੋਕ ਵਿੱਚ “ਮਧੁਰ” (ਮਿੱਠਾ) ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿੱਠਾ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਹਿੰਦੀ ਭਗਤੀ ਗੀਤ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀ, ਗਿਆਨ, ਅਤੇ ਦਇਆ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾਈਆਂ ਤੋਂ ਬਚਣ, ਨੇਕ ਰਾਹ ‘ਤੇ ਚੱਲਣ, ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਪਿਆਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵੰਡਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਹੈ।

ਇਹ ਭਜਨ (ਭਗਤੀ ਗੀਤ) ਭਗਵਾਨ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ – ਮਾਤਾ, ਪਿਤਾ, ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ – ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਸੱਚ ਅਤੇ ਸਰਬ-ਉੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਹ ਭਜਨ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮਾਂ - ਰਾਮ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ (ਸ਼ਿਆਮ) ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਨਾਮ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਹਨ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਇੱਕ ਭਜਨ ਹੈ ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਵਾਂ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨੰਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੁਕੁੰਦ, ਕੇਸ਼ਵ, ਗੋਵਿੰਦ, ਆਦਿ ਕਹਿ ਕੇ ਪੁਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਭਜਨ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਸੱਚੇ ਭਗਤ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੀਰਾ ਬਾਈ ਦੇ ਸ਼ਿਆਮ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਪ੍ਰਤੀ ਅਟੁੱਟ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਸੰਸਾਰਿਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ।

ਇਹ ਸਧਾਰਨ ਪਦ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਾਲ ਰੂਪ ਮਦਨ ਗੋਪਾਲ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਛੋਟੀਆਂ ਗਊਆਂ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਗਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਉਸਦੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਕ ਬਾਲ ਲੀਲਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਆਨੰਦਦਾਇਕ ਭਜਨ ਹੈ ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਨ੍ਹਈਆ ਲਾਲ, ਨੰਦਲਾਲ ਅਤੇ ਯਸ਼ੋਦਾ ਲਾਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਪਨ, ਬ੍ਰਜ ਅਤੇ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਨਾਲ ਹੋਏ ਆਨੰਦ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ।

ਇਹ ਭਜਨ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਦਾ ਸੀਤਾ-ਰਾਮ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪੀਏ ਤੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਰਾਮ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਣ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹੀਏ।

ਇਹ ਭਜਨ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸੁਖ-ਦੁੱਖ ਝੂਠਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਹੀ ਸੱਚਾ ਸਾਥੀ ਹੈ। ਇਹ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਨਾਸ਼ਵਾਨਤਾ ਅਤੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਭਜਨ ਮੀਰਾਂ ਬਾਈ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ (ਨੰਦਲਾਲ) ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਜਨ ਹੈ ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇ ਅਤੇ ਭਾਗਯ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਵੇ। ਇਸਨੂੰ ਪੁਰੰਦਰ ਦਾਸ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਸੰਤ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸਨ।

ਇਹ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸਤੁਤਿ ਹੈ ਜੋ ਗੋਪਾਲ ਬਾਲ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਾਲ ਰੂਪ) ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਰਚੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਨਾਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਮਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਗਰੂ, ਅਤੇ ਤਿਰੁਵੇੰਕਟਾਚਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਹ ਸੰਤ ਕਬੀਰ ਜੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭਜਨ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਾਜ਼ੁਕ ਚਾਦਰ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਰੰਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਭਜਨ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਾਰਜ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਭਜਨ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਜੋਤ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਭੇਦ-ਭਾਵ ਦੇ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਭਗਤੀ ਭਜਨ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਪ੍ਰਭੂ (ਪਰਮਾਤਮਾ) ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਆਵੇ—ਰਾਮ, ਸ਼ਿਆਮ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ), ਸ਼ਿਵ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼—ਹਰ ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ (ਜਿਵੇਂ ਧਨੁਸ਼, ਮੁਰਲੀ, ਡਮਰੂ, ਚੱਕਰ, ਆਦਿ) ਨਾਲ। ਇਹ ਭਜਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਰਵਵਿਆਪਕਤਾ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਭਜਨ ਸੰਤ ਕਬੀਰ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਕਿਸੇ ਮੰਦਰ, ਮਸਜਿਦ, ਜਾਂ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਹਰ ਸਾਹ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਵਿਦਮਾਨ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਭਜਨ ਹੈ ਜੋ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਇੱਕ ਜੋਗੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗੋਕੁਲ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਹੱਸ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕਿਆ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਾਤਾ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਕਵੀ ਸੂਰਦਾਸ ਦੀ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਹ ਭਗਤੀ ਗੀਤ/ਮੰਤਰ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਰਾਧਾ-ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਬ੍ਰਜ ਦੀ ਮਾਨਸੀ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ, ਗੋਵਰਧਨ, ਬਰਸਾਨਾ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਰਾਧਾ-ਰਾਧਾ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਭਗਤੀ ਰਚਨਾ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਰਾਮ ਦੇ 108 ਨਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਨਾਮ ਰਾਮਾਇਣ ਦੀ ਕਿਸੇ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੀਤਾ, ਹਨੁਮਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵੀ ਅਰਦਾਸਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਇਹ ਇੱਕ ਭਜਨ ਹੈ—ਹਿੰਦੂ ਭਗਤੀ ਗੀਤ—ਜੋ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਬੰਸੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਦਿਵੀ ਪ੍ਰੇਮ ਸਭ ਲਈ ਹੈ। ਇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਤ ਮੀਰਾ ਦਾ ਬਚਾਅ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸਦੀ ਭਗਤੀ ਰਾਧਾ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਉਸਦੀ ਗਲਤ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਇੱਕ ਭਗਤੀ ਗੀਤ ਹੈ ਜੋ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਸੁਖ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਤਪਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਅਭੰਗ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸੰਤ ਤੁਕਾਰਾਮ ਦੁਆਰਾ ਰਚੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ, ਰੁੱਖਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੇ ਸੁਖ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰਿਕਥਾ (ਭਗਵਾਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ) ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਭੋਜਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।

ਤਾਲ੍ਲਾਪਾਕ ਅੰਨਮਾਚਾਰੀਆ ਦਾ ਰਚਿਆ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਜਨ, ਜੋ ਤਿਰੁਮਲਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਦਾ ਸੱਚਾ ਨਿਵਾਸ ਮੰਨ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।

17ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਓਡੀਆ ਭਗਤ ਸਾਲਬੇਗ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਅਮਰ ਜਗਨਨਾਥ ਭਜਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਅਰਜ਼ੋਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।

15ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤੇਲਗੂ ਸੰਤ-ਕਵੀ ਤਾਲ੍ਲਾਪਾਕ ਅੰਨਮਾਚਾਰੀਆ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ ਅਮਰ ਸੰਕੀਰਤਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਅਤੇ ਬਰਾਬਰੀ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

15ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਗੁਜਰਾਤੀ ਸੰਤ-ਕਵੀ ਨਰਸਿੰਘ ਮਹਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ ਅਮਰ ਭਜਨ, ਜੋ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਤੇ ਹਮਦਰਦੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਿਆ।

ਇਹ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਗਤੀ ਭਜਨ ਹੈ ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਦਗੁਣ, ਦਯਾ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵੱਲ ਸੇਧ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਸੁਆਰਥੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੀਏ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਦਯਾ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆਈਏ, ਅਤੇ ਸੁਖ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਥਿਰ ਰਹੀਏ, ਅਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਸੱਚ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।